۞ امام صادق (ع) می فرمایند:
علم و دانش به يادگيرى نيست، بلكه نورى است که خداوند آن را در دل كسى كه مى‏ خواهد او را هدايت كند قرار می دهد.

موقعیت شما : صفحه اصلی » پادکست
  • شناسه : 4418
  • ۱۵ اسفند ۱۳۹۹ - ۲۲:۱۷
  • 311 بازدید
Update Required To play the media you will need to either update your browser to a recent version or update your Flash plugin.

متن پادکست :

«اصول دین انسان مدرن»

فطرتمان اجازه نمی­دهد که این حرف­ها را در ذهنمان بیاوریم. احسنت! حالا در مورد این­ها تحلیل دارم که عرض می­کنم. اصلاً دعوا بر سر چه چیزی است؟ یکی از مبانی زندگی مدرن، یکی فان است و دیگری پورن. این دو، اصول‌الدین انسان مدرن است.

تفریح که خب این مفاهیم مشترک در ما است و ما هم بله به تفریح می­رسیم؛ ولی تفریح ما کجا و تفریح آن­ها کجا. تفریح در این است که الاغت را ببر و آن را بچران. دریا ببر، شنا هم ببر و آب‌تنی هم بکند، هوای خوب هم بخورد و جنگل هم ببیند. تفریحی که برای ما گفته­اند؛ یعنی این است. با الاغت راه بیا و تا زمانی که به آن الاغ نیاز داری برای تو کار کند. نگاهت به تفریح این است و شما کاری به‌غیراز تفریح ندارید به اینجا آمده­اید تا حال کنید. بعد در پورن چه‌کاری را انجام می­دهد؟ پورن اصلاً ارضای نیاز نیست همین‌که الآن در غرب است، بلکه ایجاد نیاز است. تو اصلاً کاری غیر از تفریح نداری و آمده­ای که تفریح کنی.

همه­ فضای فرهنگی ما بر محور ارضای نیاز است و فضای فرهنگی غربی در مسیر ایجاد نیاز است. دوپامینی ترشح نخواهد شد. این را باید بسازیم؛ چون نیاز شما با این سطح برطرف شد، لذتی بیشتر از این نخواهی برد. دوپامینی ترشح نخواهد کرد، مگر یک‌چیز جدیدتر، یک سطح بالاتر. انسان واقعاً حیاء می­کند، گرچه این موارد در غرب از بدهیات است.

 اصلاً دعوا بر سر چه چیزی است؟ سبک زندگی غربی و سبک زندگی اسلامی، هیچ نقطه مشترکی با یکدیگر ندارند. این‌همه مفاهیم مشترک داریم؛ مثلاً ما می­گوییم این برای انسان مضر است، این برای انسان مفید است. آن­ها هم می­گویند مضر است، مفید است. دقیقاً دعوای ما بر سر همان نقاط مشترک است؛ مثلاً یخ، می­گویند نخورید؛ مثلاً چیزی که سوخته است، می­گویند نخورید و ضرر دارد. خب انسان لیبرال هم همین را می­گوید و می­گوید که ضرر دارد. به یک مفاهیم مشترکی رسیدیم. واقعاً زمانی که می­گوییم ضرر دارد، همان مفهومی که او می­فهمد منظور اهل‌بیت بوده است. بله ؟ شما جواب بدهید. یکی ضرر است در نگاه اومانیستی. تو خدا هستی و نباید بگذاری به خدا ضرر وارد بشود و ضرر به چیزی وارد می­شود که هدف است.

یک‌زمانی است که تن شما هدف است و یک‌زمانی است که تن شما ابزار است. اصل دعوا در سبک زندگی دقیقاً در این قسمت است. همان کلمه­ای که عرض کردم، انسان مقیم و انسان مسافر. هرکجا که گفتند به جسمتان آسیب وارد می­شود، منظورشان این است که برای الاغتان ضرر دارد. دقت می­کنید. این مرکب از کار می­افتد و باید صدسال از این کار بکشی؛ مثلاً پدر به فرزندش می­گوید هوای لپ‌تاپت را داشته باش تا خراب نشود؛ یعنی می­خواهد به او بگوید که خودت را فدای این کن که اگر مثلاً سنگ به لپ‌تاپ می­خواهد برخورد کند، جلوی آن بایست تا سنگ به لپ‌تاپت نخورد. واقعاً منظورش این است؟ می­خواهد بگوید این ابزار باید برای تو ده سال کار کند. حواست به آن باشد. برای تو کار کند.

ببینید این مفاهیم چیز دیگری است. همه دعواها بر سر این­ها است. به مرحوم علامه طباطبایی می­گفتند چرا شما غذا کم می­خورید؟ می­گفت ببیند این بدن من این ده لقمه را لازم دارد، لقمه یازدهم را که بخورم، دیگر من آن را نخورده­ام بلکه او من را خورده است. ما اگرچند تا از علامه طباطبایی بسازیم، کارمان انجام‌شده است.

دیدگاه خود را بنویسید: