۞ امام صادق (ع) می فرمایند:
علم و دانش به يادگيرى نيست، بلكه نورى است که خداوند آن را در دل كسى كه مى‏ خواهد او را هدايت كند قرار می دهد.

موقعیت شما : صفحه اصلی » سخنرانی » سلسله مباحث دانشگاهی
  • ۲۰ فروردین ۱۳۹۹ - ۳:۱۷
  • 435 بازدید

✔ سلسله مباحث مهندسی خلقت که در دانشکده مهندسی دانشگاه فردوسی ارائه شده در چند بخش پیگیری می شود که شمای کلی آن بدین شرح است:

بخش اول: مقدمات

در این بخش ، جایگاه قرآن و نحوه بهره بردن از آن برای کشف مهندسی خلقت طرح می شود.

بخش دوم: نظام تسخیر

در این بخش ، تعریف مرحوم علامه طباطبایی از نظام تسخیری و توضیح قرآنی ایشان برای این نظام طرح می شود.

بخش سوم: نظام تقدیم

در این بخش ، مباحثی پیرامون «غیب» و «ملکوت» و نسبت دنیا و آخرت طرح می شود.

✔ در انتهای این بخش به شرح و بررسی کتاب آن سوی مرگ پرداخته شده است.

Update Required To play the media you will need to either update your browser to a recent version or update your Flash plugin.

بسم الله الرحمن الرحیم

خاطره ای را یکی از اساتید نقل می فرمودند از مرحوم آیت الله العظمی بهجت که قریب به پنجاه سال ایشان روزهای جمعه روضه داشتند ، یک شب بعد از روضه مرحوم آقای بهجت فرمودند : امروز صبح مداح جمله ای گفت ، برای من عجیب آمد ، مداح توسل به امام زمان (علیه السلام) کرده و می گفت آقا جان کجایید تا ما شما را ببینیم و خدمتتان برسیم ، من با شنیدن این جمله با خودم گفتم امام زمان از دسترس ما خارج است ، عِدل (معادل) امام زمان(علیه السلام)که در دسترس ماست.

عِدل امام زمان چیست؟
پیامبر فرمودند: إنِّی‌ تَارِکٌ فِیکُمُ الثَّقَلَیْنِ: کِتَابَ اللهِ وَ عِتْرَتِی‌ أهْلَ بَیْتِی‌…

دو چیز را بعد از خودم در میان شما می گذارم ، قرآن و عترتم ، اینها معادل هم هستند و حقیقت آنها یکی ست ، آقای بهجت فرمودند یکی از این دو از دسترس تو خارج شده است آن یکی که هست ، با ثقل دیگر چه کرده ای که به دنبال ثقل غایب می گردی ؟

عده ای دوست دارند با امام زمان(علیه السلام) ملاقات کنند ، در اینجا نکته قابل تأملی هست ، آن هم اینکه بسیاری از کسانی که تشرف پیدا می کنند خدمت امام زمان استفاده شان برای مثال در حد دیدن دکتر است . دکتر را دیدی ؟ از او نسخه گرفتی؟ به دستوراتش عمل کردی؟ باز هم مشرّف شدی؟

معدود انسان هایی هستند که بتوانند از وجود امام زمان (علیه السلام) استفاده معنوی ببرند.
دیدار با امام زمان(علیه السلام)مراتب دارد ،
یک مرتبه اش این است که چشممان به جمال ایشان روشن شود.
پیامبر می فرمایند:
النَّظَرُ إِلَی عَلِی بْنِ أَبِی طَالِبٍ عِبَادَهٌ وَ النَّظَرُ إِلَی الْوَالِدَینِ بِرَأْفَهٍ وَ رَحْمَهٍ عِبَادَهٌ وَ النَّظَرُ فِی الْمُصْحَفِ عِبَادَهٌ وَ النَّظَرُ إِلَی الْکعْبَهِ عِبَادَهٌ.

نظر به چند چیز عبادت است مثل امام (امیرالمومنین) کعبه ،پدر و مادر …

هم نگاه به امام عبادت است و هم نگاه به قرآن عبادت است .النَّظَرُ فِی الْمُصْحَفِ عِبَادَهٌ

قرآن وجود کتبی امام زمان است ، وجود جسمی امام زمان همین قالب و هیکل نورانی و مبارک حضرت است.
دقت کنید این جمله مهم است.

امام زمان اگر بخواهند به صورت جسم دربیایند می شوند این قالب نورانی ، اگر بخواهند به شکل لفظ در بیایند می شوند قرآن .امام و قرآن هردو یک حقیقت اند.
همین دیدنِ قرآن معادل دیدن جسم امام زمان و ملاقات با ایشان است. استفاده های معنوی هم به همین صورت است.

گاهی مسئله یا مشکلی که پیش می آید عده می گویند این را فقط امام زمان (علیه السلام) می دانند و ای کاش می توانستیم برسیم خدمت حضرت و از ایشان می پرسیدیم و با این بهانه از پیدا کردن راه حل شانه خالی می کنند.

امیرالمومنین (علیه اسلام) می فرمودند :ذلک القرآن فاستنطقوه

از قرآن حرف بکشید قرآن حرف نمی زند ،باید او را به حرف بگیرید.

باید به قرآن مَحرم بشوید تا قرآن مسیرهای پیش رو را به شما نشان بدهد.

جناب علامه حسن زاده دستوری دارند برای طهارت دست که حین ختم قرآن ، آیات را لمس می کنید. می فرمایند که وقتی شما انگشت را روی آیات حرکت می دهید قطعا اسم اعظم در قرآن شریف هست و قطعا انگشت شما از اسم اعظم عبور می کند ، ایشان می فرمودند من خودم این کار را انجام می دادم و بعضی قسمت ها انگشتم می سوخت.

در روایاتی امام حسین(علیه السلام)می فرماید:اگر من بخواهم آیه ی کهعص (مریم :۱) را تفسیر کنم وشما تفسیر این آیه را بدانید بر روی آب راه خواهید رفت.

پیغمبر فرمود که این طور کارها مراتب پایین یقین است ، مراتب بالاتر این است که بتوانید روی هوا راه بروید.

این قواعد در دوران امام زمان (علیه السلام) بروز پیدا می کنند .بعضی ها اصلا درک و پذیرش این را ندارند چطور بعد از ظهور بسیاری از قواعد دنیا دگرگون می شود .اینها قواعد قرآنی است.
خود قرآن می فرماید:
قَالَ الَّذِی عِنْدَهُ عِلْمٌ مِنَ الْکِتَابِ … (نمل:۴۰)

آصف بن برخیا در زمان حضرت سلیمان به بعضی از فرمول های عالم شناخت داشت و با استفاده از همین علم ، تخت بلقیس را از یمن به فلسطین آورد(تقریبا هزار کیلومتر) آن هم قبل از پلک بر هم زدنی.

این داستان ها افسانه نیست ،قبل از اینکه سلیمان پلک بزند تخت را آورد ، (این عمل ، یک مرتبه بالاتر از طی الارض است.)

دیدگاه خود را بنویسید: