۞ امام صادق (ع) می فرمایند:
علم و دانش به يادگيرى نيست، بلكه نورى است که خداوند آن را در دل كسى كه مى‏ خواهد او را هدايت كند قرار می دهد.

موقعیت شما : صفحه اصلی » سخنرانی » سلسله مباحث منبری
  • ۳۱ اردیبهشت ۱۳۹۹ - ۱۵:۳۱
  • 234 بازدید

Update Required To play the media you will need to either update your browser to a recent version or update your Flash plugin.

بسم الله الرحمن الرحیم

خدای متعال در آیات ۱۵۵ تا ۱۵۷ سوره مبارکه بقره می فرماید که من در این دنیا از شما امتحان میگیرم و رشد و پیشرفت شما به واسطه امتحان حاصل می شود :

وَ لَنَبْلُوَنَّکُمْ بِشَیْءٍ مِنَ الْخَوْفِ وَ الْجُوعِ وَ نَقْصٍ مِنَ الْأَمْوالِ وَ الْأَنْفُسِ وَ الثَّمَراتِ وَ بَشِّرِ الصَّابِرِین

قطعاً همه شما را با چیزى از ترس، گرسنگى، و کاهش در مالها و جانها و میوه ها، آزمایش مى کنیم؛ و بشارت ده به استقامت کنندگان!

طبق آیه شریفه ، خدای متعال با ترس امتحان می کند. ترس شامل ترس های مختلف می شود. مثلا ترس از فقر ؛ بعضی از ترس فقیر شدن خمس و زکات مالشان را پرداخت نمی کنند.

دومین امتحان گرسنگی است. بعضی قدرت تحمل گرسنگی را ندارند که همین باعث می شود از گرفتن روزه فرار کنند.

سومین ترس ، ترس از دست دادن اموال و دارایی است. گاهی می شود که انسان بر اثر ابتلائی بخشی از دارایی خود را از دست می دهد.

چهارمین و پنجمین ترس هم ترس از دست دادن سلامتی و یا ازدست دادن عزیزان و ترس از دست دادن محصول و ثمرات زندگی است.

این ها به این خاطر است که باورمان بیاید چقدر این دنیا گذرا و پوچ است. خدای متعال می خواهد با این امتحانات صبر بندگانش را امتحان کند تا مشخص شود کدامیک صابرند.

این تکته قابل توجه است که بسیاری از مشکلات پیش آمده در زندگی هایمان به اعمال خودمان بر می گردد، دلهایی که شکسته ایم، گناهانی که کرده ایم و..، لذا استغفار برای ازبین بردن آثار این اعمال بسیار مهم است.

در انتهای آیه می فرماید: “و بشر الصابرین” صابرین را بشارت بده ، صابرین چه کسانی هستند؟ در آیه بعد توضیح می دهد:
الَّذِینَ إِذا أَصابَتْهُمْ مُصِیبَهٌ قالُوا إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَیْهِ راجِعُون ؛ آنها که هر گاه مصیبتى به ایشان مى رسد، مى گویند: «ما از آنِ خدائیم؛ و به سوى او بازمى گردیم!»

کسانی که وقتی مصیبتی به آن ها میرسد میگویند ما برای خداییم و هر چه که داریم نیز برای اوست و به سمت خدا هم بازمی گردیم.

باید از خدا بخواهیم که به ما صبر دهد، این بسیار مهم تر از آن است که از خدا بخواهیم که به ما مصیبتی ندهد!

انسان هایی که در این دنیا تفریحی زندگی می کنند و هیچ محصول و ثمره ای برای زندگی خود ندارند از این مصائب آزار میبینند ، اما کسانی که قرار است محصول زندگی خود را درو کنند میدانند که این مصیبت ها آن ها را رشد خواهد داد، بنابراین شکر میکنند زیرا درجات و رشد و پیشرفتشان را در همین مصائب میبینند.

پیامبر خدا و اصحابشان در خانه ای میهمان بودند ناگهان مرغی روی دیوار تخمی گذاشت که از روی دیوار افتاد ولی نشکست! صاحبخانه که تعجب همگان را دید گفت مدت هاست که هیچ بلایی به این خانه نازل نمیشود و حتی یک تخم مرغ هم نمیشکند! رسول خدا ص هم فرمود خدا رحمتش را از این خانه اهلش برداشته است:

قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع دُعِیَ النَّبِیُّ ص إِلَى طَعَامٍ فَلَمَّا دَخَلَ مَنْزِلَ الرَّجُلِ نَظَرَ إِلَى دَجَاجَهٍ فَوْقَ حَائِطٍ قَدْ بَاضَتْ فَتَقَعُ الْبَیْضَهُ عَلَى وَتِدٍ فِی حَائِطٍ فَثَبَتَتْ عَلَیْهِ وَ لَمْ تَسْقُطْ وَ لَمْ تَنْکَسِرْ فَتَعَجَّبَ النَّبِیُّ ص مِنْهَا فَقَالَ لَهُ الرَّجُلُ أَ عَجِبْتَ مِنْ هَذِهِ الْبَیْضَهِ فَوَ الَّذِی بَعَثَکَ بِالْحَقِّ مَا رُزِئْتُ شَیْئاً قَطُّ قَالَ فَنَهَضَ رَسُولُ اللَّهِ ص وَ لَمْ یَأْکُلْ مِنْ طَعَامِهِ شَیْئاً وَ قَالَ مَنْ لَمْ یُرْزَأْ فَمَا لِلَّهِ فِیهِ مِنْ حَاجَهٍ

امام صادق علیه السّلام فرمود: پیغمبر ص را براى طعام دعوت کردند، چون به منزل مرد میزبان داخل شد، مرغى را دید که روى دیوار تخم میگذاشت، سپس تخم مرغ افتاد و روى میخى قرار گرفت، نه بر زمین افتاد و نه شکست، پیغمبر ص از آن منظره در شگفت شد، مرد عرض کرد: از این تخم مرغ تعجب میکنى؟ سوگند به آن که تو را به حق مبعوث ساخته که من هرگز بلائى ندیده ام. رسول خدا ص برخاست و غذاى او را نخورد و فرمود: کسى که بلائى نبیند، خدا به او نیازى ندارد. (لطف و توجهى ندارد) ( کافی ، ترجمه مصطفوی، ج۲ ، ص۲۵۶)

آدمی که مصیبت نبیند مشخص است که خدا او را رها کرده است تا بعد از مرگ به حسابشان رسیدگی کند!
مانند شستن فرش که در طول سال رها میشود ، اما زمان خانه تکانی نوروز با چوب و چماق گرد و خاکش درآورده میشود!
آن هایی که به خدا نزدیک ترند و نورچشمی اند بلافاصله اگر دلشان زنگاری گرفت، با مصیبت های مختلف پاک میشود که روی هم انباشته نشود ، اما بعضی را خدا گذاشته برای آن عالَم!

یکی از جاهایی که انسان باید صبر و استقامت کند مقابل ظلم و ظالم است.

صهیونیست ها در کتاب “تلمود” غیر یهودیان را “گویم” مینامند ، گویم به معنای حیوان است ، یهودیان معتقدند حیوانات یا دوپا اند مثل مسیحیان و مسلمانان و یا چهار پا اند مثل گاو و شتر و..، اگر شتری رام بود ازش استفاده میکنیم در غیر این صورت ذبحش می کنیم، غیر یهودیان نیز همین طورند!
این منطق صهیونیست هاست.. آیا آنها به رحم میکنند؟!

یکی از جاهایی که انسان باید مقاومت کند در برابر همین ظالمان روزگار است.
این غلط است که از قول حضرت مسیح میگویند اگر کسی به تو سیلی زد، آن طرف صورتت را هم بیاور که بزند، حضرت امام ره می فرمایند اگر اینطور بود پس چرا ایشان را به صلیب کشیدند؟! معلوم میشود که ایشان زیر بار ظلم نمیرفته که قصد قتلش را داشتند.

کجا باید صبر کنیم؟ قرآن کریم در آیه ۶۵ سوره مبارکه انفال می فرماید:

إِنْ یَکُنْ مِنْکُمْ عِشْرُونَ صابِرُونَ یَغْلِبُوا مِائَتَیْنِ وَ إِنْ یَکُنْ مِنْکُمْ مِائَهٌ یَغْلِبُوا أَلْفاً مِنَ الَّذِینَ کَفَرُوا بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لا یَفْقَهُون
هر گاه بیست نفر با استقامت از شما باشند، بر دویست نفر غلبه مى کنند؛ و اگر صد نفر باشند، بر هزار نفر از کسانى که کافر شدند، پیروز مى گردند؛ چرا که آنها گروهى هستند که نمى فهمند!

اگر ۲۰ نفر از شما صبور بودید و ایستادگی کردید، میتوانید در مقابل ۲۰۰ نفر از افراد دشمن پیروز شوید؛ با این حال که قرآن چنین بشارتی میدهد ۵ میلیون یهودی بر ۳۰۰ میلیون مسلمان زورگویی میکنند؛ ذلت از این بالاتر؟!
حضرت امام فرمودند اگر هر مسلمانی یک سطل آب روی اسرائیل بریزد، آب آن ها را میبرد.

قرآن می فرماید هر قدمی که بر علیه کافران برداریم که آن ها را به خشم آورد یک عمل صالح برایمان نوشته میشود: وَ لا یَطَؤُنَ مَوْطِئاً یَغِیظُ الْکُفَّارَ وَ لا یَنالُونَ مِنْ عَدُوٍّ نَیْلاً إِلاَّ کُتِبَ لَهُمْ بِهِ عَمَلٌ صالِحٌ ؛ و هیچ گامى که موجب خشم کافران مى شود برنمى دارند، و ضربه اى از دشمن نمى خورند، مگر اینکه به خاطر آن، عمل صالحى براى آنها نوشته مى شود. (توبه/۱۲۰)

اگر هم قرار است صبر کنیم، در مقابل زور ایستادگی میکنیم و زیر بار زور نخواهیم رفت.

دیدگاه خود را بنویسید: