۞ امام صادق (ع) می فرمایند:
علم و دانش به يادگيرى نيست، بلكه نورى است که خداوند آن را در دل كسى كه مى‏ خواهد او را هدايت كند قرار می دهد.

موقعیت شما : صفحه اصلی » اسلایدر » پادکست
  • شناسه : 5035
  • ۲۸ فروردین ۱۴۰۰ - ۲۳:۲۵
  • 1619 بازدید
Update Required To play the media you will need to either update your browser to a recent version or update your Flash plugin.

متن پادکست :

«پیشبرد حق آدم میخواهد»

کار جبهه‌ی حق بدون آدم پیش نمی‌­رود. آدم می­‌خواهد، کمّاً و کیفاً. هم آدم می­خواهد؛ یعنی آدم‌حسابی و هم آدم می­خواهد؛ یعنی نیروی انسانی می­خواهد. تعداد زیادی روایت داریم که اگر این تعداد بودند، ما قیام می‌کنیم. امام صادق (ع) فرمودند که: «اگر هفده نفر داشتم، سقوط نمی­کردم.» ابراز حق و اثبات حق، با معجزه حل می­شود؛ تثبیت حق، آدم می­خواهد. اثبات حق با معجزه حل می­شود؛ «اِنّا لَهُ لَحَافِظُونَ»؛ هیچ فردی هم نمی­تواند کاری انجام دهد و من نازل می­کنم. همه هم اگر جمع شوند، هیچ فردی نمی­تواند کاری انجام دهد.

ولی تثبیت آنچه می­شود؟

قرآن زمانی که می­خواهد نازل شود، هیچ فردی نمی­تواند کاری را انجام دهد؛ ولی زمانی که می­خواهد پیاده و اجرا شود، بسیار سخت است.

خدایا شما که آن را نازل کردید، خب تا انتها هم آن را می­بردید!

این دیگر با شماست.

اجرای حق آدم می­خواهد.

امام باقر (ع) فرمودند که: «امیرالمؤمنین (ع) اگر پاهای ایشان سفت می­شدند، قرآن را تماماً اجرا می­کردند. پاهای ایشان سفت نشد و نتوانستند قرآن را اجرا کنند.»

این مطالب خیلی جالب است و عده‌ای هم متوجه آن نمی­شوند. امیرالمؤمنین (ع) به خیلی از جاهای قرآن عمل نکردند؛ یعنی چه که عمل نکردند؟ یعنی نشد؟ نخواستند؟!

نتوانستند. بیشتر قرآن به این شکل است که همگی افراد باید باهم به آن عمل کنند و به‌صورت تکی نیست؛ «وَاعتَصِموا بِحَبلِ اللَّهِ جَمیعًا وَلا تَفَرَّقوا[۱]»؛ تکی نداریم.

روزه ماه رمضان را می­شود به‌صورت تکی گرفت. پس این آیه «فَمَنْ شَهِدَ مِنْکُمُ الشَّهْرَ فَلْیَصُمْهُ[۲]» چه چیزی است؟ هر فرد که ماه رمضان را دید، می­تواند روزه بگیرد. این را افراد می­توانند تکی هم عمل کنند؛ ولی بعضی از دستورات قرآن عمومی است. اصلاً همه باهم و آدم می­خواهد و اگر نیاید، نمی­شود. عدالت، «لِیَقومَ النّاسُ بِالقِسطِ» همه باهم اگر بلند شدید، عدالت اجرا می­شود. تکی نیست که یک نفر بلند شود؛ او را می­کشند؛ مانند همان‌که می­بینید. گروه و عده می­خواهد. امربه‌معروف و نهی از منکر هم به این شکل است؛ آیه قرآن است، «وَلْتَکُنْ مِنْکُمْ أُمَّهٌ یَدْعُونَ إِلَى الْخَیْرِ وَ یَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ[۳]»؛ گروه می­خواهد، «فَلَوْلاَ نَفَرَ مِن کُلِّ فِرْقَهٍ طَآئِفَهٌ[۴]؛ علم گروهی حاصل می­شود، تکی نیست.» دانشمند شدن تکی نداریم. شما الآن اگر دانشگاه نبود، دانشجو، کارشناس، مهندس می­شدید!

دانشگاه می­خواهد. یک سیستمی می­خواهد که همگی با یکدیگر وصل باشند. یکی باید درس دهد، یکی باید سیستم آموزش باشد، یکی باید محافظ نمره باشد، یکی باید امکانات در اختیار شما قرار دهد، یکی باید غذا برای شما بپزد، یکی خوابگاه را به شما برساند، باز هرکدام از آن­ها کلی مسئول می­خواهند. تا یک گروه نباشد، تکی نیست، به یک فردی بگوید که من می­خواهم تکی دانشمند شوم، اصلاً نمی­شود. گروهی است و همه باید باهم باشند.

این‌همه باهم چگونه حاصل می­شود؟

افرادی که آمده­اند ابتدا با یکدیگر محکم شوند؛ یعنی باید با یکدیگر یکی بشوند. پیغمبر (ص) اولین کاری که در مدینه کردند این بود که دو نفر دو نفر، مگر چند نفر آدم بودند نهایت صد نفر، مهاجر و انصار، آن­ها را دوبه‌دو با یکدیگر برادر کردند. بعد دو نفر می­روید و دونفری برمی­گردید، تکی نداریم. مسجد که می­آیید، دونفری می­آیید؛ جلسه می­آیید، دونفری می­آیید.

که ما این فردگرایی که ما اکنون آن راداریم Individualism، که در مورد آن‌یک جلسه عرض کردم، این از تمدن غرب آمده است و ما را نابود کرده است. همه تک هستند و تک برای خودش؛ جمع هم که می­شوند، از یکدیگر سوءاستفاده می­کنند. اصلاً جمع معنا ندارد؛ جمعی باشد که همه در آن حل شوند. آدم­ها زمانی که از هم جدا شدند، خراب می­شوند؛ آدم­ها زمانی که با یکدیگر بودند، سالم هستند.

روایتش را چندین بار باهم خواندیم. پیامبر فرمودند که: «شیطان می­ایستد و نگاه می­کند که یکی از شما که جدا شد، شمارا می­گیرد و با خود می­برد.» هندسه­ی تمدن غرب به این است که انسان­ها را در جمع می­آورد؛ ولی آن­ها را جمع نمی­کند. در جمع که می­آیند، هر فردی تک است و تکی هم برمی­گردد؛ مانند نخود و لوبیا!


 .[1] آل­عمران، آیه ۱۰۳

 .[2] بقره، آیه ۱۸۵

[۳] . آل­عمران، آیه ۱۰۴

.[۴]  توبه، آیه ۱۲۲

دیدگاه خود را بنویسید: