‼ توجه: متن زیر توسط هوش مصنوعی تایپ شده است ‼
بسم الله الرحمن الرحیم. الحمدلله رب العالمین. و صلی الله علی سیدنا و نبینا ابوالقاسم المصطفی محمد و آله الطیبین الطاهرین و لعنة الله.
خوشحالیم که در خدمت برادران و خواهران محترم و عزیز هستیم که در شهر آزادشهر حضور دارند و به صحبت‌ها گوش می‌دهند. ابتدا روز مباهله را تبریک عرض می‌کنم خدمت عزیزان و این ایام مبارک را که فضایلی امیرالمؤمنین (ع) پر کرده است. مطلبی را سعی می‌کنم خیلی مختصر و ان‌شاءالله اشاره بکنم. از برادر عزیزمان، حاج آقای رنگ‌آمیز طوسی، هم ان‌شاءالله استفاده خواهیم کرد. سعی می‌کنیم خیلی طولانی نشود که عزیزان زودتر هم به شام برسند و هم به مناظره.
مطلبی را می‌خواهم عرض بکنم. حرفی را چهل سال است که می‌شنویم. خصوصاً در این انتخابات بیشتر شنیدیم: یک گروه و یک جناح در مملکت ما اصرار دارند که آقا، همه مشکلات اقتصادی و گرفتاری‌هایمان به خاطر این است که ما رابطه‌مان را با دنیا قطع کرده‌ایم. با دنیا خوب رفتار نکرده‌ایم، شاخ و شانه کشیده‌ایم برایشان و این باعث شده که آن‌ها ما را تحریم کنند. انگار خودمان اسباب تحریم را فراهم کرده‌ایم. آن‌ها حاضرند با ما کار کنند، به ما محبت کنند، با ما رابطه داشته باشند و اگر ما با این‌ها رابطه داشته باشیم، می‌توانیم صادرات داشته باشیم، اقتصادمان رشد بکند، آن‌ها به ما علم می‌دهند؛ ولی ما به خاطر یک سری شعار الکی و پوچ، داریم رابطه‌مان را با کل دنیا به هم می‌زنیم.
آقای ظریف بعد از طوفان الاقصی سخنرانی کرد. در یک جلسه‌ای فیلمش موجود است. ایشان گفت: «تا کی باید مردم ایران بابت فلسطین هزینه دهند؟» مجری برگشت گفت: «منظورتان مردم فلسطین است؟» گفت: «نه، منظورم مردم ایران است. جمهوری اسلامی در دفاع از فلسطین یک شعارهایی می‌دهد که خود فلسطینی‌ها هم این حرف‌ها را نمی‌زنند، یعنی نابودی اسرائیل. خود فلسطینی‌ها هم نمی‌خواهند ما در جمهوری اسلامی داریم می‌گوییم نابودی اسرائیل. کوتاه بیایید از این نابودی اسرائیل.» البته این بقیه‌اش دیگر حرف ایشان نیست. «کوتاه بیایید از این نابودی اسرائیل، الکی دعوا راه نیندازید، نخواهید اسرائیل را نابود کنید. آمریکا هم با ما سرشاخ نمی‌شود، تحریممان نمی‌کند، مشکلی پیش نمی‌آید.»
یکی‌اش قضیه اسرائیل است و قضایای دیگری. اگر ما از یک سری از این مسائل الکی کوتاه بیاییم، تندروی نکنیم، مثل طالبان نباشیم، حقوق بشر را در مملکت خودمان قبول کنیم، حجاب را اجباری نکنیم یا بحث‌های دیگری، قانون اساسی‌مان را تغییراتی در آن بدهیم، آمریکا هم دیگر ما را تحریم نمی‌کند. به خاطر حرف مفت یک اقلیت؛ یک اقلیت. آقای ظریف این چند روز خیلی تأکید می‌کرد که یک اقلیت، به خاطر شعارهای تند، کارهایی دارد می‌کند که کل مملکت باید هزینه‌اش را بدهد. ما می‌خواستیم مشکلات مملکت را حل بکنیم، این اقلیت نمی‌گذارند. این‌ها قانون می‌نویسند، باعث می‌شود آمریکا برنگردد به مذاکره. این‌ها موشک هوا می‌کنند، مرگ باعث می‌شود که آمریکا برنگردد به مذاکره. داریم همه هزینه می‌دهیم برای یک گروه اقلیت.
امشب حالا ادامه حرف، می‌خواهم یک نکته‌ای را بگویم که کمتر به این نکته اشاره می‌شود. بیشتر ما سعی می‌کنیم دفاع کنیم که مثلاً آقا باشد، ما همین فردا بریم مذاکره. مذاکره تمیز و هرچه آمریکایی‌ها می‌خواهند انجام دهیم. «مرگ بر اسرائیل» دیگر روی موشک ننویسیم. موشک هم نداشته باشیم، هسته‌ای هم نداشته باشیم، مطالعات هسته‌ای هم نداشته باشیم. نماز جمعه هم نداشته باشیم. «مرگ بر آمریکا» کلاً هیچ‌کس نگوید. حجاب آزاد باشد، عرق‌خوری بزنیم. همین تو این فلکه، توی میدان شما، در آزادشهر، پنج تا مشروب‌فروشی باشد. هتل‌های پنج ستاره بیاوریم، فحشا را آزاد کنیم، شبکه‌های تلویزیونی‌مان همه فیلترها را برداریم که هر جای دنیا هر تصویری که نشان می‌دهد، اینترنتمان، تلویزیونمان همه این‌ها را پخش بکنیم. سند بیست سی را اجرا کنیم، مدرسه‌هایمان را با آموزش‌های غربی راه‌اندازی کنیم. نظامی را کلاً تعطیل کنیم. به اسرائیل نگاه چپ نکنیم، با اسرائیل خوب باشیم، اصلاً بنشینیم با اسرائیلی‌ها قرارداد بنویسیم. امنیت اسرائیلی‌ها را هم تأمین کنیم.
کشور شما بفرمایید می‌شویم کشور مصر. مصر همه این‌ها را دارد. نه جمهوری اسلامی است، نه قانون اساسی، نه ولایت فقیه، نه حجاب اجباری است. عرق‌خوری هم دارد. می‌روند اهرام را سراسر نگاه می‌کنند. در انظار عمومی زن و مرد رابطه وقیح با همدیگر برقرار می‌کنند، فیلمش را هم برمی‌دارند منتشر می‌کنند. چند سال پیش رفته بودند بالای اهرام که مصری‌ها بابت اینکه این کار حرام است، صدایشان در نیامد، گفتند: «این توهین به تمدن ماست که یک آمریکایی با زنش، حالا دوست‌دخترش، آمده روی پشت‌بام مثلاً فلان جای گردشگری، فلان کار را کرده، فیلم گرفته، منتشر کرده. ما اصلاً به اسلام کار نداریم، آزادی، ولی این دیگر توهین به ملت ماست.»
مصر مرز را روی فلسطین بسته است. نمی‌گذارد که از مصر آب برود به غزه، دارو برود غزه. نمی‌گذارد از غزه کسی بیاید این‌ور مداوا بشود. بچه پنج‌ساله پایش قطع شده، اجازه نمی‌دهند بیاید در بیمارستان مصر مداوا بشود. پیمان کمپ دیوید با اسرائیل امضا کرده. سینه‌اش را سپر کرده، از اسرائیل دارد حمایت می‌کند. هم در مجامع بین‌المللی حمایت می‌کند، هم در مرزش. ما خودمان را بکشیم، دیگر مصر نمی‌شویم. غیر از این است؟ هرچقدر هم از اسرائیل حمایت کنیم، دیگر مصر نمی‌شویم.
خب، اوضاع مصر چطور است؟ من آمارهایی آورده‌ام، وقت نمی‌شود برایتان بگویم. کشور مصر کشوری است که اگر انقلاب نمی‌شد، عزیزان، آقایان، خانم‌ها، مردم عزیز، بزرگوار و دوست‌داشتنی شهر آزادشهر، مردم استان گلستان، اگر انقلاب نمی‌شد، محمدرضا پهلوی همسر اولی که گرفت، مال کدام کشور بود؟ مال مصر. اسم همسرش چه بود؟ فوزیه، خواهر پادشاه مصر. اگر از فوزیه بچه‌دار می‌شد، البته اختلافی خوردند، سر مسئله فوزیه خوشش نمی‌آمد از ایران. دور شده بود از کشور خودش، نتوانست تحمل کند. اگر می‌ماند، تحمل می‌کرد، بچه‌دار که می‌شد، شاه که می‌مرد، الان رئیس مملکتمان کجایی بود؟ مصری بود.
رابطه پهلوی با مصر آن‌قدر قوی بود که محمدرضا وقتی از دنیا رفت، کجا دفنش کردند؟ مصر. رضا شاه را کجا دفن کردند؟ در پاسپورت فرح پهلوی، ملیت فرح را کدام کشور نوشتند؟ به‌محض اینکه تقی به توقی می‌خورد در مملکت، قضیه مرداد سال ۳۲ تا موقعیت محمدرضا به خطر می‌افتاد، کدام کشور می‌رفت پناهنده می‌شد؟ مصر. الان اگر پهلوی بود، ما یک کشوری مثل مصر بودیم. حالا شما بروید ببینید از ۲۲ بهمن ۵۷ تا امروز ایران چه شده؟ ایرانی که تحریم شده، ایرانی که هشت سال جنگ داشته، ایرانی که جنگی را گذرانده که برای اولین بار در تاریخ شرق و غرب دنیا دست‌به‌دست هم دادند. در هیچ جنگی آمریکا و شوروی کنار جمهوری اسلامی نبودند. آلمان می‌زد، فرانسه می‌زد، سیم خاردار به ما نمی‌دادند، نخ بخیه به ما نمی‌دادند. هشت سال جنگیدیم، همه چیز ما را تحریم کردند. یک ترقه به ما در این سال‌ها نرساندند. سنگین‌ترین تحریم‌های ما تأسیسات نظامی و دفاعی ماست.
مصر با همه دنیا خوب است، یک کلمه به آمریکا پریده؟ نه. به اسرائیل پریده؟ الانم که اصلاً دارد کمک می‌کند به اسرائیل. در خواب شبشان یک تفنگ از خودشان نمی‌بینند که بخواهند تولید کنند، چه برسد به موشک. می‌گویند مردمشان، آن‌هایی که در فضای مجازی خبر دارند، پیام‌هایی که مردم مصر می‌گذارند، گاهی می‌گویند: «ما حسرت می‌خوریم، نه الان، ده بیست سال پیش، ما حسرت می‌خوریم به این زندگی که ایرانی‌ها دارند. هسته‌ای دارند، موشک دارند، اقتدار دارند.» مصر مرزش را روی غزه بسته است، ما از اینجا موشک‌باران می‌کنیم اسرائیل را، این آن بغل است، جرأت نمی‌کند نطق بکشد، صدایش دربیاید.
وضع مصر چیست؟ وضع مصر به این نحو است که الان مردم مصر نان ندارند. هر از گاهی در این کشور انتفاضه راه می‌افتد، جنبش. سال ۱۴۰۱ یادتان است بابت حجاب؟ خاطرتان هست دیگر؟ زن، زندگی، آزادی. به خاطر حجاب اجباری؟ در مصر که حجاب آزاد است، روابط غیراخلاقی آزاد است، فیلتر ندارند، عرق‌خوری آزاد است. مشکلشان چیست؟ مردم بابت چه شورش می‌کنند؟ بابت نان. انتفاضه الخبز، انتفاضه نان.
پنجمین کشور ورشکسته دنیاست، کشور مصر. بدهی خارجی ایرانی‌ها، جمعیتشان نزدیک ۱۵ میلیون است، جمعیت ما ۹۰ میلیون است. بدهی خارجی ایران را اگر تقسیم بکنیم به هر ایرانی، هر ایرانی ۹۰ دلار بدهی دارد. ولی بدهی خارجی مصر، و تازه این آمار مال سه سال پیش است، اگر بدهی خارجی مصر را تقسیم کنی به هر مصری، هر مصری ۷۰۰ دلار بدهی خارجی دارد.
پس مشکل ما تحریم نیست. مشکل ما با مذاکره حل نمی‌شود. مشکل ما بی‌عرضگی است. مشکل ما معدن مدیریت است. مشکل ما مدیری است که اقرار می‌کند من بلد نیستم، حالم نمی‌شود. سر و ته تخصص ندارد، می‌گوید آقا من نمی‌توانم، اصلاً سر درنمی‌آورم. از او سؤال تخصصی می‌پرسند، نهج‌البلاغه جواب می‌دهد. برنامه «محفل» خوب است برای شب‌نشینی. قرآن خوب است، قرآن بخواند. نهج‌البلاغه بخواند. باز ما به این‌ها اعتماد می‌کنیم. باز به این‌ها رأی می‌دهیم. تجربه‌شان را نشان دادند، سابقه‌شان را نشان دادند، بی‌کفایتی‌شان را نشان دادم.
در جاهای مختلف با همه این‌ها جمهوری اسلامی پیشرفت کرده است عزیزان. چند برابر. وقت نیست برایتان بگویم. در جاهای مختلف رشد علمی ما در قیاس با مصر. تازه کشور مصر کشور فرهنگی است. کشوری است که قاری‌های قرآنش معروف‌اند. کشوری است که دانشگاه الازهر را دارد. بزرگترین محققان و پژوهشگران عالم اسلام مال مصرند، مال کشور مصر است. به کشوری که ما حوزه‌های علمیه‌مان زمان رضا شاه نابود شد. موقوفات حوزه‌های علمیه را به تاراج برد. عمامه از سر علما برداشت. زمان پهلوی حوزه‌های علمیه ما را نابود کردند. حوزه علمیه مصر در اوج قدرت بود. الازهر. امروز حرف اول را در جهان اسلام چه کسی می‌زند؟ از جهت علمی، چه دانشگاه، چه حوزه؟ ایران می‌زند. موشک می‌فرستیم به فضا، رسیده. قدرت علممان. موشک بالستیک داریم و همینطور در نانو. نکاتی است برادرم رنگ‌آمیز ان‌شاءالله بعضی‌هایشان اشاره می‌کند.
جمهوری اسلامی اتفاقاً رشدمان به خاطر چی بود؟ آمریکایی‌ها به ما دادند علم دادند؟ به ما تکنولوژی دادند؟ به مصری‌ها مگر چیزی دادند؟ این‌ها مصر را برای چی می‌خواهند؟ یک کشور وابسته می‌خواهند. خودرو تولید کنند، بیایند پول این‌ها را از جیبشان بکنند بزنند این‌ها سوار شوند. این‌ها کشورهای اسلامی، کشورهای جهان سوم و جهان چهارم و پنجم را برای مصرف‌کنندگی می‌خواهند. این‌ها وقتی با کسی رفیق می‌شوند، پیشرفت به کسی نمی‌دهند. ماشین آشغالشان را بیندازند به من و شما. ماشین‌هایی که از دور خارج شده‌اند را به ما بیندازند، پولش را بگیرند.
امروز بنده بجنورد بودم، جلسه‌ای داشتیم. یک خانم دانشجو بلند شد، اجازه گرفت صحبت کند، گفت: «من دانشمند هسته‌ای هستم. سال ۹۲ به خاطر اینکه دانشمندان هسته‌ای ما را ترور می‌کردند، رشته خودم را آوردم به سمت فیزیک هسته‌ای. مشغول هسته‌ای شدم، درس و تحصیلاتم را آوردم در هسته‌ای. از سال ۹۲ که ما وارد شدیم دیدم این رشته را نابود کرد دولت خودمان آقای روحانی.»
حالا این نکته عجیب بود. گفتش که ما چیزهایی را تولید کردیم که در صنایع خودمان استفاده می‌شد و کشورمان نیاز داشت. آن کسانی که باید از ما این را می‌گرفتند، بهشان گفتیم آقا ما این را تولید کردیم، شما می‌روید از خارج چند برابر قیمت این را وارد می‌کنید. دولت آقای روحانی، این جمله جمله آن خواهر است که به من گفت، استاد دانشگاه بجنورد. گفت: «آن آقایی که باید این جنس را از ما می‌خرید، به ما برگشت گفت بگذار من صاف و پوست‌کنده بهتان بگویم. اگر از شما بخواهم بخرم بله، خیلی ارزان‌تر می‌افتد برای مملکت، ولی من به بهانه خرید فلان قطعه مثلاً هر چند روز یک بار و هر چند ماه یک بار می‌روم فرانسه با پول بیت‌المال. وارد کنم یک خریدی هم برای خانواده خودم می‌کنم، یک سفری هم می‌کنم. مگر من خودم که بیایم این سفر فرانسه را نزنم از شماها بخرم؟»
بعد به این جماعتی که می‌خواهند ملت را خودکفا کنند، می‌گویند کاسبان تحریم. کاسب تحریم کیست؟ اصلاً تحریم کار کیست؟ این‌ها تحریم کردند، این‌ها جوان خودمان را تحریم کردند. آمریکا تحریم نکرده. بله، ما داریم از تحریم آسیب می‌بینیم، ولی نه تحریم آمریکا، از تحریم این گداهای آمریکا در مملکت. این‌ها وقتی آمدند، سرعت رشد علمی ما تا سال ۹۲ چند بود؟ از ۹۲ تا ۱۴۰۰ چقدر شد؟ رشد علمی را متوقف کردند. دانشمندان را بیکار کردند. بعضی‌هایشان گذاشتند رفتند در این کشورهای منطقه مشغول فعالیت شدند.
امروزم آمده‌اند از شما رأی می‌خواهند. اگر این مصیبت رخ بدهد که این‌ها رأی بیاورند، فاتحه ما، فاتحه رشد مملکتمان خوانده است و ما وضعمان می‌شود وضع مثل کشور مصر. ما در واقع روز جمعه انتخاب می‌کنیم که یک کشوری مثل کشور مصر بشویم یا نشویم. ماجرا این است.
البته ما مشکلات مملکتمان را قبول داریم. همه هم اذعان داریم: گوش گران است، قیمت مسکن، اجاره مسکن، تورم، اقلام اساسی، خودرو، خودروهای بی‌کیفیت. همه این‌ها را قبول داریم، ولی اگر قرار بود با مذاکره و گفتگو و نشست و برخاست حل بشود، اول مشکل مصری‌ها حل می‌شد. آمریکا و اسرائیل و انگلیس دلش برای کسی نمی‌سوزد. ما هم با این‌ها پیشرفت نمی‌کنیم. پیشرفتمان با اعتماد به جوان‌های خودمان است، با اعتماد به نخبه‌های خودمان است.
آقای جلیلی از ویژگی‌های خیلی خوبش این است که مملکت را می‌شناسد. نخبه‌های مملکت را می‌شناسد. به سه هزار روستای مملکت سفر کرده، مشکلات را از نزدیک می‌شناسد. ظرفیت روستاها را می‌شناسد. ما الان بین بد و بدتر نمی‌خواهیم انتخاب بکنیم. بین یک گزینه‌ای که می‌خواهد کشور را ذلیل و وابسته بکند و یک کسی که اعتماد دارد به جوان مملکت، به نخبه مملکت.
آقای پزشکیان می‌آید می‌گوید که ما چه‌کار کردیم که این جوان‌ها همین‌جور هی دارند مهاجرت می‌کنند؟ اولا که بیشترین تعداد مهاجرت در این مملکت زمان دولت آقای خاتمی بود که ایشان افتخار می‌کند. من مال دولت آقای خاتمی هستم. مریم میرزاخانی، این اعجوبه ریاضی ما که دنیا به عظمت او را می‌شناسد، در کدام دولت فرار کرد رفت آمریکا؟ از ایران گذشت رفت. فرار مغزها دولت آقای خاتمی. پزشکیان راست‌راست در چشم ملت نگاه می‌کند می‌گوید زمان خاتمی فرار مغزها که نداشتیم، بلکه مغزها هم برمی‌گشتند ایران. بیشترین حجم فرار مغز چرا فرار مغزها می‌شود؟ یک خانم متخصصی چند وقت پیش به خود من می‌گفت. خودش با شوهرش از دوستان ما بودند، یعنی از عزیزانی بودند که به امام محبت داشتند. از سوئیس، لوزان سوئیس فوق تخصصش را آنجا گرفته. زن چادری، باوقار، انقلابی. می‌گوید من رفتم آنجا تحصیلات کردم، برگشتم اینجا. می‌روم در این ادارات برای گزینش. می‌گویند که تو اگر این تحصیلاتت و این رزومه‌ات در سوئیس واقعی بود، بلند نمی‌شدی بیایی ایران بخواهی اینجا کار کنی. همین نشان می‌دهد که دروغ می‌گویی. مگر کسی دیوانه است که سوئیس را با این امکانات، با این درآمد، با آن سطح تکنولوژی که دارد برای آن‌ها تولید می‌کند، ول کند بلند شود بیاید اینجا با این درآمد کم در ایران کار بکند؟ تو داری دروغ می‌گویی، این رزومه‌ات الکی است. این خانم یک سال برگشته بیکار است. می‌گوید من را قبول نمی‌کنند. می‌گوید دوست ندارم بروم آنجا. چقدر به من مزایا، حقوق، پول، حقوق نجومی، به دلار به من می‌دهند. تکنولوژی که من آنجا دارم کار می‌کنم، پنجاه سال دیگر می‌رسد به ایران. برگشته‌ام برای مملکت خودم کار کنم، قبولم نمی‌کنند.
این می‌شود فرار مغزها. وقتی به جوان ما اعتماد ندارد، وقتی فرصت نمی‌دهد به اینکه نخبه مملکت اینجا کار بکند، خودش را نشان بدهد، وقتی این را تحقیر می‌کند. اکبر ترکان، معاون آقای روحانی، برگشت که از دنیا رفت چند سال پیش، برگشت گفت: «از ایرانی جماعت یک چیز برمی‌آید که بسازد، آن هم قورمه‌سبزی و آبگوشت بزباش. چیز دیگر ایرانی بلد نیست بسازد.» موشک‌هایی که ما زدیم، قاره‌پیما، نقطه‌زن. نداریم همچین چیزی در دنیا. این مغز جوان ایرانی. مشکل خودرو چیست؟ به خاطر اینکه به این جوان فرصت نمی‌دهند. مافیاست. یک تعدادی دارند با همدیگر می‌خورند و جالب است که آن‌هایی هم که مافیا هستند، من نمی‌خواهم اسم بیاورم در این جلسه، همان مافیاها را بریم ببینیم الان در ستاد چه کسی هستند. آن پول‌ها دارد خرج ستاد چه کسایی می‌شود؟ در ستاد آقای جلیلی؟ در ستاد پزشکیان؟
مهاجرت جوان ما اینجاست. بیکاری نخبه ما اینجاست. آن کسی که به جوان بها می‌دهد، موقعیت می‌دهد. شما متوسط آدم‌هایی که در ستاد آقای پزشکیان، متوسط سن دولت آقای روحانی را نگاه کنید. شصت ساله هفتاد ساله. متوسط آدم‌هایی که در ستاد آقای جلیلی و دوستان ایشان هم سی ساله چهل ساله. فرق می‌کند؟ چه کسی بیاید؟ یک آدم پیر فرسوده هشتاد ساله شده وزیر صنعت می‌شود، وزیر نفت، یا یک جوان سی چهل ساله آماده قبراق؟ این را انتخاب من و شماست روز جمعه.
حالا اینکه این چهل سال پیش کردیم، چند دقیقه ان‌شاءالله برادر عزیزمان نکاتی را بگوید. ببینید که حالا ما با همه شرایط سخت تحریم و جنگ و این وضعیت عجیب غریب بی‌کفایتی مدیران و مسئولین در این چهل سال و خصوصاً در این سه سال دولت آقای رئیسی، چه رقم خورد؟ چند دقیقه‌ای گوش بدهید، مطالب قشنگ را ان‌شاءالله شنیدید.
یک صلوات بفرستید. سلام علیکم و رحمة الله.
خب، همان‌جور که حاج آقا فرمودند، واقعاً فرق می‌کند که ما به چه کسی رأی بدهیم و چه کسی را انتخاب کنیم. قرآن می‌فرماید: خط انقلاب ما مبتنی بر کتاب است. در قرآن داریم: "هَلْ یَسْتَوِی الَّذِینَ یَعْلَمُونَ وَالَّذِینَ لَا یَعْلَمُونَ؟" فرق نمی‌کند کسانی که علم دارند، تخصص دارند با کسانی که علم ندارند و تخصصی ندارند. بگردیم دنبال کسی که متخصص است.
امروز اولین و مهم‌ترین مسئله کشور ما تورم گرانی است که دارد جوان را درمی‌آورد. نمی‌رود ازدواج کند. امروز اولین مسئله کشور ما بحث اقتصادی، ارزش پول ملی‌مان است. این‌ها مسئله است. مسکن آرزو شده است برای جوان ما. ما باید کسی را بیاوریم و کسی را انتخاب کنیم که طرح و برنامه داشته باشد برای مسائل اقتصادی، برای تورم. ما ببخشید دکمه ندارد. عین گازسوز خودرو بزنی، بگویم تورم را حل کردیم. دکمه ندارد که. اگر قرار مشکل تورم این مرز و بوم حل بشود، باید تولید و رشد تولید صورت بگیرد. شما با تولید می‌توانی مشکل مملکت را حل کنی، مشکل تورم را حل کنی.
یک خبری خواندم از ستاد پزشکیان. گفتند آقای طیب‌نیا آمدند کار اقتصادی ایشان را دست بگیرند. آقای طیب‌نیا در سال ۲۰۱۵ که ایشان کار اقتصادی می‌کردند در دولت وقت، یک برهه‌ای توانستند تورم را مهار کنند. چطور؟ شما همه یادتان هست. سود بانکی در اوج خودش بود، یعنی سرمایه‌دار به‌جای اینکه پولش را ببرد در تولید خرج کند، می‌گذاشت در بانک. فاتحه تولید خوانده شد. نظام بانکی رفت بالاتر. تورم عجیب و رکود اقتصادی حاصل شد بعدش.
پس فرق می‌کند ما به چه کسی رأی بدهیم. ما روزی ۷۰۰ هم‌وطنمان می‌مردند در این کشور به خاطر کرونا، به خاطر اینکه واکسن نداشتیم. در عرض یک هفته دولت سیزدهم آمد بحث کرونا را حل کرد. نه تنها حل کرد، بلکه واکسن ایرانی را ما تولید کردیم. تمام دنیا عین همین الان که رسانه دارند عزیزم، در جنگ رسانه است، در جنگ رسانه‌ای گفتم: «آب مقطر ایران تولید کرده.» بله، ما افتخار می‌کنیم. ما با آب مقطر توانستیم کرونا را شکست بدهیم. شما چرا با فایزر نمی‌توانی شکست بدهی؟ هنوز داری کشته می‌دهی.
پس فرق می‌کند به چه کسی رأی بدهیم. یک رئیسی باید بیاید که ۱۶ هزار روستای این مرز و بوم را آبرسانی کند. ۲۶ شهر بزرگ را باید آبرسانی کند. یک طرح آب شیرین‌کن، بزرگترین طرح آب شیرین‌کن خاورمیانه را در سیستان و بلوچستان ما پیاده کرد. وقتی که آقای رئیسی سال ۹۶ در مناظرات گفتند نیروگاه بادی را در استان سیستان، ما همه خندیدند، مسخره کردند. عین همین الان که بعضی طرح‌ها را می‌گویی مسخره می‌کنند. نیروگاه بادی سیستان و بلوچستان افتتاح شد. در اینترنت بروید ببینید آمارهایش را. ۷۰۰ مگاوات برق تولید می‌کند. یادتان رفته وسط دربی برق قطع می‌شد؟ یادتان رفته که اکسیژن وصل بود برای عزیزانمان در کرونا، برق قطع می‌شد در بیمارستان‌های ما؟
روزانه ۴ میلیون تن آرد این مملکت یعنی گندم را می‌خریدیم با پول بیت‌المال. چهار میلیون آرد شبیه ماکارونی می‌شد، قاچاق می‌رفت در کشورهای همسایه با پول من و شما. سودش در جیب قاچاقچی. یک رئیسی می‌خواهد بیاید بایستد اصلاح کند قانون آرد و نانواها را. امروز بعد از دو سال و نه ماه، امسال ما جشن خودکفایی گندم را داشتیم. پس فرق می‌کند به چه کسی رأی بدهیم.
ما برای صنعت خودرو گفتم، بله خودرو اشکالاتی دارد، همه هم می‌دانیم. اما یادتان نرود در دهه ۹۰، در طول بازه ۱۰ سال دهه ۹۰، توی واشنگتن برجام پاره می‌شد. در تهران خودرو وابسته بودی، دستمان به جایی بند نبود. یک کله چراغ عقب پراید عوض می‌کردیم، یک تغییری می‌دادیم در داشبورد پراید. گفتیم آقا مدل ۱۱۱، ۱۳۲. طرح پراید را می‌بریدی می‌شد پراید وانت. یادتان هست؟ حاج آقا می‌خندند، دیگر قشنگ در ذهنشان هست. اما حاج آقا امروز در سال ۱۴۰۰، وقتی که ۴۰۰ شرکت دانش‌بنیان آمدند در قطعه‌سازی این کشور کمک کردند، به برکت دولت سیزدهم توانستیم قطعات خودرو تولید کنیم. امروز دیگر کار از کله چراغ و این‌ها گذشته. امروز ما ال‌کوییک داریم، ساینا داریم، سهند داریم، دنا پلاس داریم، ری‌را داریم، پاژنگ داریم، تارا داریم. بله، البته هنوز مطلوب نیستیم، اما نشان می‌دهد که ما پیشرفت کرده‌ایم. از کله چراغ رسیدیم به تارایی که ۹۹ و نیم درصد قطعات از ۳۰ هزار قطعه خودرو را ایرانی تولید می‌کند.
چه کسی می‌خرد؟ مسکو سالی ۲۰ هزار تا برای ناوگان حمل و نقل تاکسیرانی‌اش می‌خرد. بروید بخوانید. استاندار حمل و نقل در سوریه جزو سخت‌گیرترین استانداردهای دنیاست. روسیه. ما تارامان دارد می‌رود، کوییکمان دارد استفاده می‌شود، خودروهای برقی‌مان دارد می‌آید جلو. همین دو سه هفته‌ای که ما عزادار شهید عزیزمان بودیم، در استان مازندران افتتاح کارخانه فرمان برقی خودرو ما را داشتیم. ما در کل دهه ۹۰، ۵۵ شرکت دانش‌بنیان ثبت شده داشتیم. خصوصاً الان بیش از ۹۰۰۰ شرکت دانش‌بنیان داریم. ما این را که برای فرار مغزها گفتند، شرکت دانش‌بنیان یعنی جوان ما درسش را خوانده، مقاله‌اش را نوشته، حالا می‌خواهد مقاله‌اش را از روی کاغذ بیاورد بیرون، تولید کند، بگوید این را نگاه کن، این تولید من است. حرف من فقط مال کاغذ نیست. ۹۰۰۰ شرکت دانش‌بنیان مه‌لقا خانم زده؟ جوان‌های مرز و بوم ما، دانشجوهای ما هستند. آمده‌اند شرکت زده‌اند، دارند تولید می‌کنند در عرصه‌های مختلف. ما همین امسال، در همین ۱۴۰۳، پارک علم و فناوری علوم پزشکی را افتتاح کردیم.
پس فرق می‌کند ما به چه کسی رأی بدهیم. سرنوشت کشورمان دست خودمان است. همان‌جور که حاج آقا بعد از نماز بین سخنانشان فرمودند، حرف خیلی دقیقی بودش. یکی از شاخصه‌ها و افتخارات ما ایرانی‌ها، برخلاف این که دشمن دارد شبانه‌روز در گوش ما می‌کند که انتخابات نیست، انتصابات است. اگر انتصابات بود، آن‌قدر جناح‌های مختلف خودشان را به در و دیوار نمی‌زدند که رأی این مردم را بخرند. دیگر تا برادر شخص اول مملکت آمد رأی خرید. پس بفهمیم که انتصابات نیست. گول رسانه و پروپاگاندای رسانه‌ای را نخوریم.
تأثیر دارد رأی ما. سال ۹۶ که دوگانه آقای رئیسی و آقای روحانی بود، ۲۶۰ هزار رأی اضافه‌تر آقای روحانی آورد. ۱۳۰ هزار صندوق اخذ شعبه داشتیم ما. یعنی در هر صندوقی دو تا رأی اضافه. پس رأی تک‌تک ماها تأثیر دارد. برای دو تا رأی، چهار سال کشور ما عقب‌افتادگی ایجاد شد. فکر نکنیم آقا نشسته‌ایم، بچه محلمان. آقا! رأی تو، بچه محل تو، در کشور تأثیر دارد. ۱۳۰ هزار تا صندوق داشتیم، ۲۶۰ هزار تا رأی اضافه آورد. رئیس‌جمهور شد. که بالاخره تعیین‌کننده است رأی ما.
وظیفه ما این است که اولاً شرکت کنیم در انتخابات و دوم هم دست یکی را بگیریم بیاوریم. حواسمان باشد. جنگ، جنگ رسانه است. خیلی از رفقایمان در جنگ رسانه زیر آوارند. الان جنگ سخت نیست. قرار نیست دعوا خرمشهر باشد. قرار نیست دعوا و هویزه باشد. قرار دعوای جنگ رسانه‌ای، کجای لایه‌های ذهنی‌اش می‌گویند جنگ شناختی، نمی‌دانم چه کسی زیر آوار مانده. باید بروی گفتگو کنی، صحبت کنی، ببینی چه کسی زیر آوار مانده. نیاز در جنگ شناختی به هم کمک می‌کنیم. ان‌شاءالله که اسممان را ثبت و ضبط کنند جزو بسترسازان ظهور، چون ادعای این جمهوری اسلامی این است که پرچم را قرار است به منجی عالم بشریت برساند. ان‌شاءالله ان‌شاءالله که اسم ما را ثبت و ضبط کنند جزو بسترسازان ظهور. به برکت صلوات بر محمد و آل محمد.
من یک نکته فقط عرض بکنم و دعا کنیم. ارزان رأی می‌خرند در انتخابات، پول می‌دهند می‌خرند. منظورشون این بود که یعنی می‌روند که مثلاً با مردم صحبت بکنند، عوض بشود و این نکته خیلی جالبی است که شما اگر مثلاً تصور کنید الان شاه باشد در این مملکت. اصلاً شما در ذهنتان می‌آید که برادر شاه باشد، برود در روستاهای دورافتاده به مردم، از مردم، مردم درخواست کند؟ مردم به فلانی رأی بدهید، چون اگه فلانی رأی بیاورد مثلاً ما موقعیتمان خراب می‌شود. اگه دهه پنجاه به کسی می‌گفتند، می‌گفتند: «بابا کجا مست کردی؟» برادر شاه بلند شود برود. اصلاً رأی برای مردم مگر ارزشی، مگر برای رأی مردم قائل بود پهلوی؟ آن‌قدر اثر دارد این رأی.
رهبر انقلاب درخواست می‌کند. فردا صداوسیما همین مملکت اعلام می‌کند: «مشارکت زیر ۴۰ درصد بود.» اگه دیکتاتوری باشد که آن‌قدر داد زدند مرگ بر دیکتاتور. اگه رسانه ما صبح تا شب دروغ می‌گوید، یک کلمه راست نیست که آقای ظریف هی می‌گوید که تلویزیون ما دروغ می‌گوید. اگه تلویزیون ما دروغ می‌گفت که شما الان اینجا نبودید. مشکل ما همین است که راست می‌گویند. اگه دروغ می‌گفتند که امثال شما جرأت نمی‌کردید آن‌قدر از این فرصت استفاده کنید، از تلویزیون استفاده کنید، از این امکانات مملکت استفاده کنید. رهبر مملکت نظرش را شفاف می‌گوید. مردم هم می‌فهمند که آقا مثلاً این نظر رهبر رأی نیاورد یا کمتر رأی آورد، یا آن یکی که مخالف رهبر بود، بیشتر رأی آورد. مردم‌سالاری واقعاً در این مملکت. مردم‌سالارند با همه مشکلاتی که داریم. همه راه حل مشکلات هم همین است که مردم‌سالار باشند. مردم در میدان باشند. مردم کار کنند. همان‌جور که جنگ را این شکلی اداره کردی، مردم‌سالار بودند. مردم جنگ را مدیریت کردند. مردم صدام را از مملکت بیرون کردند. مردم هم ان‌شاءالله دست مافیاها را از مملکت کوتاه خواهند کرد. مردم ان‌شاءالله وضع اقتصاد را درست خواهند کرد. کار مردم است. البته دولت هم وظیفه دارد. دولت باید از مردم حمایت کند. دولت باید به مردم بها بدهد. دولت باید به مردم باور داشته باشد.
نه اینکه جوان ما، نخبه ما، نشسته فکر کرده چگونه فروش نفتمان را افزایش بدهیم. حالا که آمریکا کوتاه نمی‌آید، رساندیم به دو میلیون بشکه در روز. آقای ظریف می‌آید می‌گوید که این به خاطر این است که بایدن پیچ را شل کرده. ببینید چقدر این مملکت را تحقیر می‌کنند این‌ها. یعنی مگر ما می‌توانیم نفت بفروشیم؟ آقای بایدن لطف کرده. قشنگ مثل شاه. یعنی نگاهی که شاه به آمریکا داشت، این‌ها دارند. آن‌قدر ذلیل، آن‌قدر حقیر. ما تعیین می‌کنیم که این‌ها بمانند یا بروند و این انتخابات انتخابات سرنوشت‌سازی است عزیزان.
جمله آخری که می‌خواهم بگویم این است: این جریانی که آویزان به غرب است، به تعبیر رهبر انقلاب، آویزان آمریکاست. این‌ها آخرین گزینه‌شان آقای پزشکیان است. دیگر کسی را ندارند. آدمی که بتواند بین مردم مقبولیت ایجاد بکند، رأی داشته باشد، فاسد نباشد، سالم باشد، محبوبیت داشته باشد، ایشان اصلاً بیاید در عرصه و آن‌قدر رأی داشته باشد. اگر خدای ناکرده رأی بیاورد، با رأی ولو پنج تا رأی اضافه، می‌دانی در این دوره دوم با یک دانه رأی اضافه رئیس‌جمهور تعیین می‌شود؟ یک دانه رأی! یعنی اگر ۲۰ میلیون رأی آورد، آن یکی ۲۰ میلیون و یک رأی آورد، این می‌شود رئیس‌جمهور. آن وقت باید بنشینیم سال‌ها در سرمان بزنیم که چقدر ما می‌توانستیم این ایام کار بکنیم، حرف بزنیم، گفتگو بکنیم، در مغازه‌مان، در اداره‌مان، در مسجدمان، محله‌مان، همسایه‌هایمان، آپارتمانمان، پارک محله‌مان، بازنشسته‌هایی که در پارک می‌نشینیم، همکاران سابقمان، گروه‌های فامیلیمان. بنشینیم صحبت کنیم. همین حرف‌ها را بگوییم. بخواهیم بیایند مشارکت کنند، کمک کنند.
نشود ان‌شاءالله این وضعی که این سال‌ها دیدیم. گرفتاری‌هایی که تحمل کردیم من و شما باید دانشگاهمان را می‌رفتیم. من و شما باید محل کارمان را می‌رفتیم. کرونا، شما ولی آقای روحانی از خانه بیرون نمی‌آمد. چند وقت از خانه بیرون نمی‌آمد. می‌گفت خطر دارد. من و شما برایمان خطر نداشت؟ در اتوبوس با هم بودیم، در مترو با هم بودیم، در اداره با هم بودیم. آقای روحانی برایش خطر داشت. این‌ها این‌اند. نگاهشان به مردم این است. الانم که آمده برای شما رئیس‌جمهور معرفی کرده. خجالت هم نمی‌کشد واقعاً آدم تعجب می‌کند.
ان‌شاءالله به عظمت این روز مباهله که روز پیروزی پیغمبر و اسلام در برابر دشمنان بود، این انتخابات سرنوشت‌ساز ان‌شاءالله پیروزی مملکت ما و انقلاب ما و یک سیلی محکم به دهان آمریکا و اسرائیل، خدای متعال در این روز جمعه برای ما رقم بزند. و ان‌شاءالله گزینه مطلوبی که به درد این مردم بخورد، به کار این مردم بیاید، دلسوز این مردم باشد، ان‌شاءالله شنبه اعلام بشود که او رئیس‌جمهور مملکت شده است. به برکت صلوات بر محمد و آل محمد. صل علی محمد و آل محمد.