* و اینک به جای نصر الله ... [3:00]

* راز ارتباط عجیب قم و بیت‌المقدس چیست؟ [6:43]

* قم، قطعه‌ای از بیت‌المقدس: نقش محوری شهر قم در روایات شیعه [9:02]

* قم و بیت‌المقدس؛ دو شهر مقدس در ترازوی قیامت [9:48]

* اهل قم؛ هویتی فراتر از جغرافیا [10:54]

* معنای نهفته در نام قم: خاستگاه قیام و استقامت [16:49]

* علما و مراجع قم؛ راهنمایان راه ظهور [19:03]

* قصه تبعید شیطان از شهر قم [23:50]

* با قم همراه شو تا به ظهور برسی! [26:03]

* چرا نصرالله موفق شد؟ راز در مکتب قم نهفته است [26:37]

* فراتر از ظاهر جذاب شبکه‌های اجتماعی … [32:27]

* قم؛ مقصدی برای رشد معنوی و معرفتی [36:27]

!! توجه: متن زیر توسط هوش مصنوعی تولید شده است !!
بسم الله الرحمن الرحیم
الحمدلله رب العالمین و صلی الله علی سیدنا و نبینا ابوالقاسم المصطفی محمد
اللهم صل علی محمد و آل محمد و آله الطیبین الطاهرین
و لعنت الله علی ظالمین من الان الی قیام یوم الدین
رب اشرح لی صدری و یسرلی امری ولل عقدة من لسانی یفقهو...

اول جا دارد یاد کنیم از اتفاق بزرگی که امروز رقم خورد و شما مردم باوفا و مردم روشن‌بین، این حماسه بزرگ تاریخی را رقم زدید و نشان دادید که باور مردم ایران نسبت به اهل بیت و مرام اهل بیت، باوری بسیار عمیق است و حاضرند هر هزینه و فداکاری را برای این باور داشته باشند.

خب، این خیلی نکته مهمی است. حضرت امام (رضوان الله علیه) می‌فرمود که "من باور عمیق دارم که مردم ما از مردم صدر اسلام، از مردم حجاز، از آن کسانی که دور پیغمبر بودند، دور اهل بیت بودند، بالاترند." واقعاً مردم ایران یک نمونه برجسته و متفاوت و متمایز در طول تاریخ هستند. ما دیگر حکایتی به ما نرسیده که مردمانی این‌چنین عاشق، این‌قدر فداکار، این‌قدر مصمم، این‌قدر حواس‌جمع داشته باشیم. البته این به این معنا نیست که هر یک فرد ایرانی که حالا مثلاً در ایران متولد شده، این ویژگی‌ها را داشته باشد؛ نه. ولی آن فضای کلی کشور ما و افراد متدین این‌طوری هستند. آن افرادی که این مسیر را انتخاب کردند، جانانه پای این مسیر و اهدافش ایستادند و باکی از چیزی ندارند، هراسی ندارند.

خب، این نکته بسیار مهمی است. به پشتوانه این فداکاری و دلاوری مردمی، امروز رهبر عزیزمان روبه‌روی دنیا ایستادند. در این موقعیتی که بسیاری از افراد، برادران نظامی-سیاسی، را در این ماه‌ها از دست دادیم؛ عزیزان را. به‌حسب ظاهر، شرایط، شرایط عقب‌افتادن و شکست و انهزام بود. ولی رهبر انقلاب از موقعیت قدرت با دنیا صحبت کردند و نشان دادند که ما مصممیم این مسیر را تا آخر برویم. دنیا منتظر بود ببیند بعد از این وقایع، ایران، جمهوری اسلامی، رهبر ایران، چه‌کار می‌خواهد بکند؟ دیدند نه، رهبری آشکارا فرمودند که "ما منطقمان این است، پایش ایستاده‌ایم، تا آخرم ادامه خواهیم داد، تا آزاد شدن قدس و نابودی رژیم صهیونیستی." دنیا هم باید کمک بکند. کسی هم اگر کمک نکند، ما می‌ایستیم. وظیفه اسلامیمان است و حکم عقل این است که باید در این مسیر دفاع کرد از مردم فلسطین.

البته این آن جنبه شیرین خطبه‌های امروز رهبر عزیز انقلاب بود. یک جنبه تلخی هم دارد؛ آن هم تنهایی و غربت رهبر عزیز انقلاب که نه‌تنها در میدان فرماندهی مدیریت می‌کند، بلکه در میدان تبیین هم گویی کس دیگری جز خود ایشان نیست. در جهان عرب یک زبان گویایی بود که منطق مقاومت را به عالم می‌رساند که محروم شدیم از این زبان گویا: شهید سید حسن نصرالله. و بار این کار هم افتاد به روی دوش رهبر عزیز انقلاب؛ هم جبهه داخلی را رهبری باید روشنگری بکنند، هم از این به بعد جبهه خارجی و خصوصاً جهان اسلام و جهان عرب را. این بار ایشان سنگین‌تر شد و مضاعف شد.

این بخش اول مرتبط با امروز و خطبه‌های امروز بود. بخش دومی که چند دقیقه‌ای در موردش بنا دارم خدمت عزیزان گفت‌وگو داشته باشیم، مناسبت تاریخی این ایام است که هم پشت سر گذاشتیم و هم پیش رو داریم. ورود حضرت معصومه (سلام الله علیها) به شهر قم را داشتیم هفته گذشته که در تقویم "روز قم" نامیده شده، و چند روز دیگر رحلت حضرت معصومه (سلام الله علیها) است. نکته‌ای را می‌خواهم امشب عرض بکنم که بسیار این نکته درخور توجه است.

خب، در مورد شهر قم ما معمولاً تصورمان این است که حالا به هر حال شهر قم یک شهری است در ایران، حالا تفاوتش به این است که مردم مذهبی دارد، شهر خوبی است در مجموع. روایات ما یک بیان دیگری دارد که خیلی این بیان، بیان عجیبی است. می‌خواهم امشب یک کمی در مورد این با هم گفت‌وگو بکنیم.

اول این نکته را باید عرض بکنم: شما می‌دانید مقدس‌ترین شهر برای صهیونیست‌ها و یهودی‌ها کدام شهر است؟ بله، بیت‌المقدس، که البته ما به آن می‌گوییم بیت‌المقدس یا قدس، خودشان می‌گویند اورشلیم. و می‌گویند که این شهر است که وقایع آخرالزمانی را برای ما رقم می‌زند. به واسطه داشتن این شهر است که ما می‌توانیم کاری بکنیم که منجی ما ظهور بکند. اساسی‌ترین شهر در نگاه یهودی. حالا شهرهای دیگر هم هست در منطقه؛ حیفا و تل‌آویو و چه‌می‌دانم این شهرهای دیگری که آنجا هست، آن‌ها هم برایشان ارزشمند است و مهم. ولی آنی که مرکز اصلی و مقدس‌ترین شهر است، شهر قدس است.

حالا من از شما سؤال می‌کنم: برای یهودی‌ها شهر قدس مقدس‌ترین شهر و نقطه کلیدی ظهور منجی‌شان است. حالا شما شیعه، مقدس‌ترین شهر برایتان کدام شهر است و نقطه کلیدی ظهور منجی شماست؟ بله، حالا فکر کنم با مقدماتی که گفتیم، ساده شد. حالا بعضی عزیزان می‌گویند کعبه، کربلا. بله، شهرهای مقدس زیاد است، ولی آن شهری که به عنوان شهر کلیدی و شهر فاتح، آن شهری که قضیه ظهور را رقم می‌زند و کلید ظهور برای شیعیان است، شهر قم است که ما به این نکته معمولاً توجه نداریم. از آن‌ها قدس، از ما قم. قم و قدس.

و عجیب این است که روایت عجیب و غریبی ما داریم. بنده چند تا از آن‌ها را هم اینجا آورده‌ام. البته مطلب در این زمینه زیاد است و یک بحث مفصلی می‌خواهد. آن‌قدری که حالا فرصت باشد در این جلسه عرض می‌کنم.

یکی از مطالب عجیبی که ما در مورد شهر قم داریم، این روایت است: امام رضا (علیه السلام) فرمود – این روایت از امام رضاست – فرمود: «قم قطعه من البیت المقدس». قم قطعه‌ای از بیت‌المقدس است. جنبه آخرالزمانی، جنبه کلیدی شهر قدس یا بیت‌المقدس را در عالم اسلام، حالا به تعبیری که ما چند بار جاهایی استفاده کردیم، برای بنی‌اسرائیل اگر بیت‌المقدس است، برای بنی‌اسماعیل اهل بیت، شهر قم قطعه‌ای از بیت‌المقدس است.

لذا در روایت دارد: روز قیامت، حساب‌وکتاب مردم در محاذات آسمانی بیت‌المقدس انجام می‌شود، مگر اهل قم. اهل قم را در قم حساب‌وکتابشان می‌کنند. یعنی این دو تا شهر است که در قیامت روبه‌روی همدیگرند و حساب‌وکتاب انجام می‌شود. دو تا شهر آرمانی و کلیدی، این دو تا شهر است. بله، ظهور امام زمان در کعبه رقم می‌خورد، مرکز حاکمیت امام زمان کوفه است، کربلا هم برای ما مقدس است؛ ولی آن شهری که این شهرها را برای ما نقد می‌کند و نگه می‌دارد، به آغوش امام زمان برمی‌گرداند، آن شهری که این‌ها را نگه می‌دارد، شهر قم است. شهر قم شهر کلیدی است.

ممکن است کسی بگوید: «یعنی چه؟ یعنی مثلاً همین شهر قمی که آب شور است و مثلاً این‌ها، اصلاً مگر چقدر جمعیت دارد؟» نکته همین است. یک مشخصاتی در شهر قم هست که این در روایات ما مطرح شده است، به این، به ما نشان می‌دهد که داستان قم در آخرالزمان چیست. حتی فتح بیت‌المقدس را هم که ایرانی‌ها بیت‌المقدس را فتح می‌کنند، حکومت یهود را نابود می‌کنند، یهودی‌ها را خوار می‌کنند، صهیونیست‌ها را در بیت‌المقدس خوار می‌کنند، «فجاسوا خلال الدیار»، خانه‌به‌خانه می‌روند دنبالشان، سر وقتشان، این‌ها را پیدا می‌کنند و انتقام جنایت‌ها را ازشان می‌گیرند. فرمود: «آن کسانی که این کار را می‌کنند»، سه بار امام صادق با قسم جلاله این را فرمود، فرمود: «والله اهل قم هم، والله اهل قم هم، والله اهل قم.» این‌هایی که این کار را می‌کنند و قدس را فتح می‌کنند، والله این‌ها اهل قمند. سه بار به خدا این‌ها قمی‌هایند.

و نکته جالبی که ما در بعضی روایات داریم این است که قمی‌ها را محدود به این جغرافیا نکرده‌اند. این نکته اصلی است و این نیست که اهل قم یعنی آن‌هایی که در قم زندگی می‌کنند؛ که اگر کسی داخل شهر قم نبود، این قمی محسوب نشود، یا اگر کسی ساکن شهر قم بود، این قمی محسوب بشود؛ نه. ملاکش این نیست. نکاتی هست اینجا. چند تا روایت باید بخوانم تا مسئله روشن بشود.

یک روایت: یک تعدادی از اهل ری، همین تهران خودمان، رفتند خدمت امام صادق (علیه السلام). روایت خیلی عجیبی است، خیلی نکته دارد. حضرت از این‌ها پرسیدند که «از کجا آمدید؟» گفتند که: «نحن من اهل الری.» اهل ری هستیم. این‌ها گفتند ما از ری آمدیم. حضرت فرمودند: «مرحبا به اخواننا من اهل قم.» به به، قمی‌ها خوش آمدید! این‌ها گفتند: «آقا جان، نحن من اهل الری.» حضرت فرمودند: «خوش آمدید، قمی‌ها خوش آمدید.» دوباره بار سوم گفتند: «آقا اهل ری هستیم.» «قمی‌ها خوش آمدید.» بعد این جمله طلایی و عجیب را امام صادق فرمود، وقتی این جمله را فرمود که فاطمه معصومه هنوز به دنیا نیامده بودند، عجیب است. فرمود: «ان لله حرماً و هو مکه.» خدا حرمی دارد که مکه است. «و ان للرسوله حرماً و هو المدینه.» پیغمبر حرمی دارد که مدینه است. «و ان لأمیرالمومنین حرماً و هو الکوفه.» حالا این‌ها شهرهای مقدس ما بود دیگر: مکه و مدینه و نجف و کوفه. فرمود: «امیرالمومنین هم حرمی دارد که کوفه است.» خب، خدا، پیغمبر، امیرالمومنین، هر کدام از این‌ها حرمی دارند. قاعده‌اش به این است که بعد مثلاً بفهمند که امام رضا هم حرمی دارند، امام باقر هم حرمی دارند. این‌جوری باید بگویند دیگر. فرمودند: «و ان لنا حرم و هو بلد قم.» ما اهل بیت حرمی داریم که آن شهر قم است. دیگر آن حسابش از این شهرها فرق می‌کند، داستانش یک داستان دیگری است. داستان شهر قم داستانش متفاوت است.

خب، روایات در مورد قم روایات عجیب و غریبی است. من چند تا روایت بخوانم تا معلوم بشود اصلاً داستان قم چیست. جالب است، اصلاً اسم شهر قم روی حساب بوده. این روایتی که می‌خوانم، اول قبلش که روایت را بخوانم، این نکته را عرض بکنم. بعضی وقت‌ها این نکته مبهم است و مورد سؤال. خب، نامی از اسامی مبارک امام زمان هست، ما معمولاً وقتی می‌شنویم، بلند می‌شویم، دست به سر می‌گذاریم. می‌خواهم عرض بکنم که اشکالی ندارد اگر کسی اسم امام زمان، هر اسمی، حتی مثلاً اسم مهدی را، حجت بن الحسن را، وقتی که شنید، احترام بگذارد، دست به سر بگذارد، بلند بشود، به هر نحوی که دوست دارد احترام بگذارد. ولی ما دلیل متقن و معتبری برای اینکه خصوص این اسم… بله، روایت از امام رضا (علیه السلام) دارد که وقتی که نام امام زمان را آوردند، حضرت دست به سر گذاشتند و نجوا کردند، ولی نکته‌اش این است که این نام اتفاقاً نام خاص نبود. هر اسمی از اسامی امام زمان که آمد، می‌شود آدم ابراز عاطفه و علاقه داشته باشد. ولی در مورد خصوص این اسم، آن‌قدر دیگر جا افتاده است که بعضی‌ها فکر می‌کنند اگر این اسم آمد و از جا بلند نشدن، مثلاً گناهی انجام داده‌اند یا مثلاً کار بدی است. نه، کما اینکه در خود روایات هم وقتی این اسم آورده شده، حالا آنجا امام رضا (علیه السلام) آنجا واکنشی نشان داده‌اند، صدها روایت این اسم آورده شد و معصوم هیچ واکنشی نشان نداد. این نکته را خواستم بگویم که این اسم را که می‌گوییم، دوستان فکر نکنند که حالا دیگر جلسه به هم نخورد که بخواهند از جا بلند شوند و این‌ها.

در روایت دارد که در مورد اسم قم فرمود: «انما سمیه قم…» چرا اصلاً به این شهر می‌گویند قم؟ «لعن اهله یجمعون مع قائم آل محمد (صل الله علیه و آله و سلم).» اصلاً این قم که اسم این شهر گذاشته شده، به خاطر این است که این‌ها قیام می‌کنند کنار قائم آل محمد (صل الله علیه و آله و سلم). «یقومون معه». این‌ها قائمند، این‌ها قیام می‌کنند. شهر این‌ها شهر قیام است. آن قیام از اینجا شروع می‌شود. این‌ها کار را راه می‌اندازند، این‌ها استارتش را می‌زنند که قائم حقیقی می‌آید و پشت بند قیام این‌ها کار را تمام می‌کند. نقطه استارت قیام از قم. برای همین اصلاً به این شهر می‌گویند قم. خیلی نکته عجیبی است. «یقومون مع و یستقیمون علیه.» هم قیام دارند، هم استقامت دارند. کسانی که تا آخر کار پای امام زمان می‌ایستند، قمی‌هایند. پس این‌ها را نشان می‌دهد چرا شهر قم؟ چون قیام دارند، چون استقامت دارند و «ینصرونه.» کمکش می‌کنند.

این یکی. باز در روایت دیگری دارد. در روایت دیگری فرمود امام صادق (علیه السلام) فرمود: «ثم یظهر العلم ببلدت یقال لها قم.» علم در یک شهری ظهور می‌کند، ظهور داشته باشید. مطلب را. قبل از ظهور امام زمان، یک ظهور دیگری ما داریم: ظهور علم. در کجا؟ این‌ها اگر دست یهودی‌ها بود، غوغا می‌کردند با این روایت‌ها. ما قدر این‌ها را نمی‌دانیم. این‌ها روایت‌های آخرالزمانی است، خیلی روایت عجیبی است. علم ظهور می‌کند در یک شهری به نام شهر قم. «تسیر و معدن للعلم» این شهر می‌شود و «الفضل.» معدن فضیلت می‌شود. حتی ببینید این جمله را امام صادق فرمود آن وقتی که هنوز شهر قم شکل نگرفته بود. ببینید این اصلاً این کلام، این روایت نمی‌تواند جعلی باشد، به همین دلیل که همه دارند می‌بینند که محقق شده است. وقتی نمی‌تواند جعلی باشد، پس این محتوا، محتوایی است که باید روی تک‌تک کلماتش دقت کرد. فرمود: «حتی لا یبقا فی الارض مستضعف فی الدین.» یک جوری می‌شود روی کره زمین کسی نمی‌ماند که دین بلد نباشد، سر در نیاورد، مستضعف در دین باشد. «حتی المخد فال حجال.» حتی زن‌های پرده‌نشینی که در پستوی خانه‌هایشان هستند، قمی‌ها دین را به همان‌ها هم می‌رسانند. بعد فرمود: «این جزء نشانه‌های ظهور است.» ما معمولاً جزء نشانه‌های ظهور فقط دنبال اینیم که کجای تقی به توقی بخورد، جنگی بشود، این آن را بکشد، این فرمانده‌اش آن‌جوری باشد، این ریش‌هایش بلند و کوتاه باشد. بیشتر دنبال این نشانه‌ها هستیم. این نشانه اساسی‌ترین نشانه است. فرمود: «ذالک قرب و ظهور قائمنا.» اینی که گفتم شهر قم، این در آستانه ظهور قائم ماست که این اتفاق رقم می‌خورد. یکی از نشانه‌های ظهور، شهر قم، ویژگی‌اش این است.

از عجایب شهر قم این است که از همان اولی که تأسیس شده تا امروز، همیشه طواغیت، سلاطین ظالمین، جائرین، حکام ستمگر، همیشه به این شهر طمع داشتند و همیشه ناامید بودند. هیچ وقت نتوانستند در این شهر نفوذ کنند. هیچ وقت حرفشان در این شهر خریدار نداشته. منطقشان مشتری نداشته. از عجایب این شهر است. برای همین همیشه خار چشم دشمنان اهل بیت بوده. همیشه سعی می‌کردند یک جوری این را تحقیرش کنند. همین زمان پهلوی خودمان، چه آن پدر ملعون، چه این پسر ملعون، هر دو تایشان. رضا شاه یک طور کمر بسته بود به نابودی قم، با داستان برداشتن عمامه و مشکلات آن شکلی. پهلوی پسر هم یک مدل دیگر کمر بسته بود به نابودی قم: این قضایای فیضیه و کشتار طلبه‌ها و سربازی اجباری طلبه‌ها و فقر معیشتی سنگین مردم قم که همیشه این‌ها را در مشکلات معیشتی نگه می‌داشتند. تا همین زمان‌های خودمان هم بعضی از رؤسای جمهور ما داشتیم دیگر. حالا من نمی‌خواهم روضه را باز بکنم. طرف خودش روحانی بود، اسفند، سفر تبلیغاتی انتخاباتی‌اش همه شهرها رفت غیر از قم. اینجا خریدار ندارد.

شهر قم این است. همیشه در شکنجه و فشار و تبعید و گرفتاری اقتصادی و این‌ها بوده‌اند. پیغمبر هم فرمود: «من معراج که رفتم، این بخش از کره زمین را که نگاه کردم، شیطان را دیدم که می‌خواهد بهش نزدیک بشود، گفتم: قوم یا ملعون، پاشو ببینم.» و این خودش دلیل شد برای اینکه این شهر اسمش قم باشد و از همان روز اول به شیطان گفته که «این طرف‌ها نبینمت، دور و بر قم نبینمت.» شیطان به خون این‌ها تشنه است.

بعداً هم فرمود که در آخرالزمان فرجی که حاصل می‌شود و ظهوری که اتفاق می‌افتد و این‌ها، «رجل من اهل قم.» یک مردی از قم، مردم پشت او را می‌گیرند، حرکت می‌کنند، پرچمی را بلند می‌کنند و اتفاقاتی که بعدش رقم می‌خورد. اهل قم اهل قیامند. باز بر اساس روایت دیگری. چندین روایت با این مضمون.

حالا چه می‌خواهم عرض بکنم؟ جمع‌بندی: خیلی معطل نکنم عزیزان را. شهر قم یک ویژگی این شکلی همیشه در طول تاریخ داشت. یک جمله عجیبی رهبر معظم انقلاب فرمودند: فرمودند که «آنتی‌تز انقلاب در قم است.» یعنی اگر قرار باشد که انقلاب را نابود بکنند، نابودی انقلاب در قم رقم می‌خورد. خیلی نکته عجیبی است، خیلی جای گفت‌وگو دارد. کسانی با ظاهر موجه، با ادبیات دینی، با ریش و عمامه و این حرف‌ها می‌آیند چیزهایی می‌گویند، عقاید مردم را شل می‌کنند، باور مردم را سست می‌کنند، امید مردم را از بین می‌برند. راهی که دشمن دارد برای نابودی انقلاب این است. حالا در کارهای نظامی و این‌ها تلاشی می‌کند. ولی آنی که از روایات فهمیده می‌شود این است که در درگیری نظامی، دشمن به ایرانی‌ها یا تعبیر قشنگ‌تر به جای ایرانی‌ها، همان‌طور که خود معصومین تکیه داشتند به اهل قم که حتی به مردم ری هم گفتند اهل قم، یعنی آنجا حرم ماست. هر کس که تعلق خاطر به آنجا دارد، هر کس فکرش را از آنجا گرفته، او هم قمی است، حتی اگر اهل تهران باشد. تعبیر ایرانی‌ها، تعبیر قشنگ‌ترش این است که بگوییم قمی‌ها. روایت بسیار روی این کلمه تأکید دارد که ظهور را قمی‌ها رقم می‌زنند، اهل قم رقم می‌زنند. یاران درجه یک امام زمان اهل قمند، بلا. در شهرهای دیگر زندگی بکنند.

نکته اول این است که مراقبت داشته باشیم، بدانیم مسائل نظامی و این‌ها آسیب آن‌چنانی نمی‌زند تا وقتی که این مسائل فکری قرص بماند. یک چند تا نکته در این زمینه می‌خواهم عرض بکنم، خیلی وقت عزیزان را نگیرم. شما ببینید این شهید عزیز و بزرگوار سید حسن نصرالله، از جهت فکری، اسلوب فکری، اندیشه این شخصیت فوق‌العاده. به هر حال سید حسن نصرالله آدم شجاعی است، آدم دلاوری است، آدم مبارزی است. ولی ما در طول تاریخ هم در ایران، هم در جهان عرب، هم بین شیعه، آدم شجاع و مبارز کم نداشتیم. ولی یک چیزی متمایز می‌کند سید حسن نصرالله را. سید حسن نصرالله یک ویژگی دارد: آدمی که از جهت نگاه و از جهت فکر خیلی روی حساب جلو می‌آید. خیلی درست است، خیلی عاقل است، خیلی فهمیده است، خیلی حالی‌اش است. ۳۰ سال رهبری کرده حزب‌الله را در لبنان، از سنین کم، با سن تقریباً ۳۲، ۳۳ سال رهبر شده، با آن وضعیت عجیب و غریب، با این همه فتنه عجیب و غریب در آن موقعیت بلبشوی لبنان مسیحی و سنی و شیعه و شیعه چند دسته. و رهبری کرده این حزب‌الله لبنان که امروز هم رهبر عزیز انقلاب در خطبه دوم به این مسئله اشاره کردند که سید حسن نصرالله در این سال‌ها چندین گام حزب‌الله لبنان را پیش آورد. یک ویژگی دارد: آن سلامت فکری، سلامت اندیشه سید حسن نصرالله. وقتی بررسی می‌کنید نصرالله که آن‌قدر موفق است و یکی از عوامل موفقیتش نگاه درستش است، راز این نگاه درست این است که سید حسن نصرالله محصول مکتب قم است. قمی، گویی کسی که فکرش اینجایی نباشد، در این حال و هوا نباشد، کارش هم خیلی برکت و موفقیتی ندارد. کما اینکه داشتیم در همین مملکت رئیس جمهور داشتیم از همه این ضداسرائیلی‌ها تندتر، الان ببینید چه وضعیتی دارد. اسرائیل به حسابش می‌آورد یا نمی‌آورد؟ بعد می‌روی بررسی می‌کنی به جای مکتب قم، مکتب نمی‌دانم بهار و چه‌می‌دانم سبزه و درخت و از این چرت و پرت‌ها. رستم، اسفندیار و سهراب. آن چیزی که من و شما را در مسیر ظهور نگه می‌دارد، در مسیر نصرت نگه می‌دارد، وابستگی فکری به مکتب قم است. بنده کمتر دیدم به این مطلب اشاره داشته باشند. روایات ما تأکید روی این دارد که ظهور با این فکر رقم می‌خورد. آن حرفی که قمی‌ها تولید می‌کنند و می‌دهند، آن شعار اسلامی که از قم بلند می‌شود، پشت آن باشید. اگر می‌خواهید دستتان در دست امام زمان باشد. اگر می‌خواهید پرچمتان را تحویل... این خیلی حرف مهمی است. کمتر به این پرداخته می‌شود. رهبر عزیز انقلاب چندین بار تأکید کردند به مردم، به جوان‌ها: «آثار شهید مطهری را بخوانید، آثار علامه طباطبایی را بخوانید، آثار آیت الله مصباح یزدی را بخوانید.» خب، سه نفری که مخصوصاً ایشان روی سه نفر خیلی تأکید دارند، هر سه تای این‌ها نماینده و نشانه مکتب قم هستند. این مکتب قم یک چیزی است که مثلاً شما فکر کنید مثلاً مکتب قم یعنی خیابان ارم قم، مثلاً صفایی به بعد، جانبازان، فلکه دور شهر. منظور این‌ها نیست. آن دستگاه نرم‌افزاری و تولید فکر و تولید معارف که پشت به پشت می‌رسد به معصوم، و محصول هزار سال کار علمی است در این مدرسه‌ای که اهل بیت از روز اول روی حساب تأسیسش کردند، بهش خوراک دادند و تا امروز حفظش کردند. حالا به تعبیری حوزه علمیه قم یا هرچی. معنایش همین نیست که حالا هر آخوندی از قم آمد یا هر آخوندی در قم حرف زد، منظور آن است. نه، آن فکری که فضای قم را پر کرده. وقتی در فضای قم مطرح می‌شود، قبول می‌شود. یک زمانی آن‌قدر اهل قم دقت داشتند، یک نفر روایت غلط یا ضعیف السند وقتی می‌خواند، از قم بیرونش می‌کردند. ما امامزاده داریم که قمی‌ها اخراجش کردند به خاطر اینکه روایت ضعیف می‌خواند در قم. خیلی عجیب است. این ویژگی‌ها بوده که اهل بیت به قم نظر داشتند. امام عسکری فرمود: «من خاطرم از شما مردم قم جمع است. اصلاً هیچ غصه‌ای بابت شماها ندارم.» احمد بن اسحاق قمی نماینده حضرت بود در قم. این مسجدی که به نام مسجد امام عسکری است در قم، حضرت خودشان پول دادند به این نماینده‌شان، سفارش این مسجد را تأسیس بکند. این مسجد از مسجد جمکران قدیمی‌تر است. خود مسجد جمکران با آن قضایای عجیب و غریبی که دارد که معمولاً گفته نمی‌شود. ما در یک جلسه مفصل در خود مسجد جمکران اشاره کردیم که خود امام زمان زنجیر کشیدند منطقه اصلی مسجد جمکران را. راوی می‌گوید: «این زنجیرها را برداشتیم، آب به زنجیر می‌زدیم می‌دادیم مریضی که دارد می‌میرد، می‌خورد، خوب می‌شد.» زنجیری که برای مسجد جمکران بسته بودند که حدودش معلوم بشود. مسجد جمکران این‌طور نظر داشتند، اصرار به این داشتند که شما باید رابطه‌تان با قم حفظ بشود. حضرت با تأکید، مسجد اینجا تأسیس می‌کنند، امام عسکری مسجد تأسیس می‌کنند. این رابطه با علما حفظ بشود، رابطه با معارف حفظ بشود.

نکته اساسی آن خط فکری است که دارید می‌گیرید، از کدام وری است؟ این فضای مجازی، هر کس آمده یک کانالی برای خودش زده، میکروفون گرفته، روبه‌روی دوربین می‌نشیند، شروع می‌کند یک سری حرف تولید کردن و این‌ها باب شده. هر کس هم که بیشتر انگار ببافد، بیشتر طرفدار دارد، خواهان دارد. یکی از خطرات جدی تحلیل‌هایی که گفته می‌شود. من نمی‌خواهم وارد حرف‌ها بشوم. امروز رهبر انقلاب تذکری دادند که این تذکر محل توجه بود. فرمودند: «ما در انجام وظیفه‌ای که داریم، در برخورد با صهیونیست‌ها، نه تعلل کردیم، نه شتاب‌زده عمل کردیم.» خب، چه سروصداهایی بلند شده بود که این‌ها نمی‌زنند و ترسیدند و کم آوردند و «خدا لعنتتون کنه» و این حرف‌ها. از کجا؟ چند تا از این علمای درجه یک، صاحب فکر، صاحب نگاه پخته، درس خوانده، تربیت شده، چند تایشان این حرف‌ها را می‌زنند؟ تریبون‌دار که هی به هر مناسبتی فقط می‌خواهند حرف بزنند، دیده بشوند. فکرتان را دست این‌ها ندهید. پشت دست این‌ها بازی نکنید. اگر می‌خواهید تا ظهور پیش بروید، حواستان به قم باشد. این جمله جمله عجیبی است. این حرف، حرف عجیبی است. رهبر انقلاب به دانشجوها سفارش کردند، فرمودند: «به این تحلیل‌های آبکی…» خب، معمولاً حرف‌های ایشان خیلی در جامعه متأسفانه منعکس نمی‌شود.

یزیدی خواب دیده بود یک کس دیگری را. گفته بود که «به ما بگویند آن شخص گفته بود.» حالا ما به خواب کار نداریم. ولی وقتی خواب را تعریف کرد، دیدم تذکر جالب. چند روز پیش مشهد واسطه‌ای آمد، این خواب را برای من تعریف کرد. گفت: «فلانی خواب دیده، گفته که به فلانی بگویید که تو تریبون داری، وظیفه‌ات این است که به مردم بگویی. برای چی گفته؟ چرا نمی‌گویی؟ چرا حرف‌های رهبری را پخش نمی‌کنی؟ تکثیر نمی‌کنی؟» دیدم راست می‌گوید. حرف درستی است. حالا به خوابش کار ندارم، ولی حرف درست است. این حرف‌ها غریب است. خیلی از مسائلی که ما بعد چند سال باهاش مواجه می‌شویم که اشتباه کردیم یا خلأ داریم، می‌بینیم ۲۰ سال پیش رهبری این را گفته بوده، هشدارش را داده بوده. رهبری به دانشجوها فرمودند: «تحلیل سیاسیتان را از روزنامه‌ها و سایت‌ها و این‌ها نگیرید. ببینید فضلای قم چه می‌گویند.» ارتباطتان با قم، با علمای قم. حالا عرض کردم علمای قم، منظور فقط اینکه آنجا هست، نیست. خود رهبری هم از علمای قم محسوب می‌شود، با اینکه سال‌هاست ایشان هم محصول قم است. امام محصول قم است، با اینکه سال‌ها از قم جدا بود. شهید مطهری سال‌ها از قم جدا بود، محصول قم است. حرفش حرف قم است. این قم منطقه جغرافیایی نیست. این قم یعنی این عقبه تاریخی که از روز اول اهل بیت اینجا تربیت کردند و قبر فاطمه معصومه (سلام الله علیها) مرکز شکل‌گیری و پرورش این افراد شد. خدا اراده کرد دور فاطمه معصومه این‌ها را جمع بکند. این‌ها آن‌هایی‌اند که حرفشان حرف ظهور است، حرفشان مورد تأیید امام زمان است. قراین عجیب و غریبی برای این داریم که مثلاً دیگر وارد آن‌ها نمی‌شوم از چه‌می‌دانم رویاها و تجربیات نمی‌دانم نزدیک به مرگ بعضی‌ها. خیلی از این‌ها خوششان می‌آید. نه، وقتی روایت داریم، دیگر نوبت به این‌ها نمی‌رسد. این حرف‌ها را باید دنبالش بود.

این نکته بسیار مهمی است. طرف مثلاً چند تا بچه زاییده، بلاگر شده در فضای مجازی. بعد دیگر هر تحلیل سیاسی و در مورد سوراخ لایه اوزون و در مورد همه چی نظر می‌دهد. حالا من نمی‌خواهم با جزئیات بیشتر حرف‌هایی را بگویم که به هر حال ممکن است ذهنتان سراغ افرادی برود و تبعاتی داشته باشد و این‌ها. ولی یک خطری است که آدم دارد می‌بیند. خیلی از این تریبون‌دارها صلاحیت ندارند. ببینید آن بزرگان چه می‌گویند. این یک بخش قضیه است. یک بخش دیگر قضیه این است که آدم برود دنبال معارف جدی، کار کند، یاد بگیرد، عمیق بشود در دین. آنی که می‌تواند برود درس بخواند. آنی که نمی‌تواند، پای منبر بنشیند، کتاب بخواند، ارتباط داشته باشد. ما سال‌های اول طلبگی زیاد می‌دیدیم عزیزانی که حالا مخصوصاً از تهران، هفته‌ای یک بار، هفته‌ای دو بار می‌آمدند قم، برمی‌گشتند. با علما ارتباط داشتند. درس می‌رفتند، درس اخلاق می‌رفتند. خدا رحمت کند استاد عزیزمان مرحوم آیت الله ممدوحی (رضوان الله علیه)، دوستانی داشتیم هر هفته از تهران در جلسات چهارشنبه‌شب‌های ایشان شرکت می‌کردند، برمی‌گشتند. اساتید دیگرمان را دوشنبه‌ها، سه‌شنبه‌ها. این ارتباط با علما این نکته مهمی است. یکی از آن مسائلی که جزء مقدمات ظهور است، این است. این‌هایند که ظهور را رقم می‌زنند. گوشتان به حرف این‌ها باشد. این‌ور آن‌ور شیاطین نبرنتان. شیطان به قم و این منطق اهل قم نفوذ و سلطه‌ای ندارد. طاغوت نتوانسته این‌ها را شکار کند. ممکن است یکی دو تا آخوند منحرف باشند، حرف‌هایی بزنند، ولی آن فضای کلی واقعاً آدم می‌بیند همیشه همین بوده. فضای کلی شهر قم، فضای جهاد، فضای اخلاص، یک فضای رو راستیه با خدا و اهل بیت. این فضا را باید ما باهاش انس داشته باشیم.

حالا امشب نکاتی عرض شد. مطالب دیگری هم در این زمینه هست. ان‌شاءالله اگر فرصت دیگری بود، به این مباحث خواهیم پرداخت. ان‌شاءالله خدای متعال توفیق بدهد قدر نعمت‌هایی که داریم را بدانیم. این معارفی که هست، این علمای خوب و بزرگی که داریم، ان‌شاءالله قدرشان را بدانیم و ان‌شاءالله ما هم همین اهل قمی بشویم و اهل قمی باشیم که به ما وعده دادند بیت‌المقدس به دست ما فتح می‌شود و یهود به دست ما نابود می‌شود و پرچم امام زمان به دست ما بالا می‌رود و عالم را قمی‌ها تخت حاکمیتش را به دست امام زمان می‌دهند و حضرت بر اریکه قدرت می‌نشینند و عالم را مدیریت می‌کنند. ان‌شاءالله آن‌قدر زنده باشیم ببینیم آن روز را، نابودی اسرائیل را. ان‌شاءالله دور نباشد. ان‌شاءالله به نسل ما بشارت‌های عجیب و غریبی از علما و بزرگان داریم، خصوصاً حضرت امام، خصوصاً رهبر معظم انقلاب که به این نسل بشارت دادند که شما خواهید دید آن نقطه نهایی و بلندی که همه منتظرشید، ان‌شاءالله خواهید دید. ان‌شاءالله که خدا در ما نااهلی نبیند و ما را محروم نکند از این تقدیرات و از این روزی و ببینیم به همین زودی زود این جماعتی که امروز رفتند نماز جمعه نائب امام زمان، ان‌شاءالله خیلی فاصله‌ای نیفتد که همه با هم دوباره جمع بشویم، برویم نماز جمعه خود امام زمان. اینجا در واقع یک رزمایشی بود برای آن نماز جمعه اصلی که ان‌شاءالله پشت امام زمان بخوانیم.

خدایا، به فضل و کرمت در فرج آقا امام زمان تعجیل بفرما. قلب نازنینش را از ما راضی بفرما. عمرمان را نوکری حضرتش قرار بده. نسل ما را نوکران حضرتش قرار بده. اموات، علما، شهدا، فقها، امام راحل، حقوق ملتمسین دعا از ساعه از برکات قدسیه وجود نازنین بقیه الله متنعم بفرما. خدایا، به فضل و کرمت اسرائیل و آمریکا را نیست و نابود بفرما. مستضعفین عالم، مظلومین مسلمین را پیروز و فاتح قرارشان بده. رهبر عزیزمان را تا صبح ظهور در حفظ و نصرت خودت مؤید و منصور بفرما. حاجات مسلمین را به فضل و کرمت برآورده بفرما. هرچه گفتیم و صلاح ما بود، هرچه نگفتی و صلاح ما می‌دانی برای ما رقم بزن. بن نبی و آله رحم الله من قرأ الفاتحه مع الصلوات.