معرفی
دعای عهد؛ قراردادِ وقف خویشتن بر امام عشق
* خواندن دعاهای وارد شده؛ یکی از بهترین راههای ارتباط با امام زمان (علیهالسلام) [0:58]
* ویژگیها و خاصیت 'عدد چهل'؛ 'عدد تثبیت' [9:26]
* توجه و عمل به مضامین ادعیه؛ عامل بهرهمند شدن از اثرات خاصِ آن دعا [11:28]
* امام صادق (علیهالسلام): هر کس چهل صبح 'دعای عهد' بخواند، حتی اگر مرده باشد نیز زنده خواهد شد و از 'یاران امام زمان (علیهالسلام)' میشود! [13:33]
* عجایبی از تأثیر خواندن دعای عهد بر جنازه میت؛ حل مشکلات برزخی فرد [18:14]
* حمد و اظهار کمالات الهی؛ یکی از آداب شروع دعا [26:02]
* مشمول دعای امام زمان (علیهالسلام) شدن؛ یکی از اثرات دعا برای حضرت در مواقع استجابت [31:49]
* تفاوت صلواتِ دعای عهد با سایر ادعیه؛ صلواتی از طرف خودم و جمیع مؤمنان عالم و پدر و مادرم! [33:52]
* مضامین بلند دعای عهد؛ بیعت صبحگاهی و اعلام آمادگی برای اجابت سریع درخواست حضرت [38:38]
* خدایا چشم مرا با یک نگاه به جمالش، زیبا کن! [42:13]
* خدایا -خودم به کنار- با ظهور امام زمان (علیهالسلام) 'پیامبرت (صلاللهعلیهوآله) را شاد کن' [46:00]
* بیتابی عاشق از دوری معشوق؛ راز زدن روی پا بعد از دعای عهد [47:37]
* خواندن دعاهای وارد شده؛ یکی از بهترین راههای ارتباط با امام زمان (علیهالسلام) [0:58]
* ویژگیها و خاصیت 'عدد چهل'؛ 'عدد تثبیت' [9:26]
* توجه و عمل به مضامین ادعیه؛ عامل بهرهمند شدن از اثرات خاصِ آن دعا [11:28]
* امام صادق (علیهالسلام): هر کس چهل صبح 'دعای عهد' بخواند، حتی اگر مرده باشد نیز زنده خواهد شد و از 'یاران امام زمان (علیهالسلام)' میشود! [13:33]
* عجایبی از تأثیر خواندن دعای عهد بر جنازه میت؛ حل مشکلات برزخی فرد [18:14]
* حمد و اظهار کمالات الهی؛ یکی از آداب شروع دعا [26:02]
* مشمول دعای امام زمان (علیهالسلام) شدن؛ یکی از اثرات دعا برای حضرت در مواقع استجابت [31:49]
* تفاوت صلواتِ دعای عهد با سایر ادعیه؛ صلواتی از طرف خودم و جمیع مؤمنان عالم و پدر و مادرم! [33:52]
* مضامین بلند دعای عهد؛ بیعت صبحگاهی و اعلام آمادگی برای اجابت سریع درخواست حضرت [38:38]
* خدایا چشم مرا با یک نگاه به جمالش، زیبا کن! [42:13]
* خدایا -خودم به کنار- با ظهور امام زمان (علیهالسلام) 'پیامبرت (صلاللهعلیهوآله) را شاد کن' [46:00]
* بیتابی عاشق از دوری معشوق؛ راز زدن روی پا بعد از دعای عهد [47:37]
متن
!! توجه: متن زیر توسط هوش مصنوعی تولید شده است !!
اعوذ بالله من الشیطان الرجیم. بسم الله الرحمن الرحیم. الحمدلله رب العالمین، و صلی الله علی سیدنا و نبینا ابوالقاسم المصطفی محمد. اللهم صل علی محمد و آل محمد و آله الطیبین الطاهرین، و لعنت الله علی القوم الظالمین من الان الی قیام یوم الدین.
شب نیمه شعبان شب بسیار بابرکت و بزرگی است؛ هم شب استجابت دعاست، هم شب جشن و هم شب عید. اعمالی نیز برای امشب هست که انشاءالله دوستان در حد توان انجام خواهند داد. دعای کمیل که از امیرالمؤمنین (علیهالسلام) رسیده و شبهای جمعه معمولاً در هیئتها و مساجد خوانده میشود، اصلش مربوط به شب نیمه شعبان است. دعای حضرت خضر نیز نام اصلی آن است؛ اصل شبی که سفارش شده اگر هیچ وقت هم آن را انجام نمیدهی، لااقل این یک شب را در سال انجام بده، دعای کمیل و وقتش هم امشب است.
اعمال دیگری هم دارد، نمازهایی دارد که انشاءالله هر چقدر برسیم، میتوانیم انجام دهیم. چیزی هم که خیلی بزرگان برای شب نیمه شعبان سفارش میکردند، سه بار سوره یاسین خواندن است که یک مرتبهاش برکات دنیایی و اخروی، فردی و خانوادگی دارد. آنهایی که اهل حوصلهاند، معمولاً خانمها در این چیزها حوصلهشان و همتشان بیشتر است؛ اصل جلسه هم که خوب بیشتر خانمها هستند، انشاءالله امشب تا سحر و اذان صبح فرصت را استفاده کنیم و انجام دهیم.
اصل شب زیارتی امام حسین (علیهالسلام) شب نیمه شعبان است. مهمترین شب زیارتی امام حسین (علیهالسلام) شب نیمه شعبان است. در بعضی روایات داریم که اگر میدانستند زیارت امام حسین (علیهالسلام) در شب نیمه شعبان چیست، از شب اول شعبان همه بیقرار بودند که نیمه شعبان به کربلا برسند. اگر هم نشد که نتوانستیم (ما قاعدتاً نمیتوانیم امشب کربلا باشیم، وقتی الان اینجا تهرانیم)، همین قدر که بریم زیر آسمان، روی بلندی، به سمت کربلا (جهت کربلا همین سمت قبله خودمان است، کمی به سمت راست کج شویم میشود سمت کربلا) روی بلندی باشد، خوب بهتر است. بعضی خانهها خودش مرتفع هست، دیگر طبقه سه، طبقه چهار، جاپشت پنجره، مثلاً سه بار از راه دور بگوییم: "صلی الله علیک یا اباعبدالله". این هم میشود زیارت شب نیمه شعبان و قبول میشود، انشاءالله، به عنوان زیارت و آن برکاتی که برای زائران امام حسین (علیهالسلام) در کربلا هست، انشاءالله نصیب ما هم خواهد شد.
این دعاهایی که سفارش شده و به ما رسیده، چه برای شبها و چه برای روزها و مناسبتهای خاص، برای ارتباط با اهل بیت، خصوصاً با امام زمان (عجلاللهتعالیفرجهالشریف)، خیلی مفید و بابرکت است. اصل آن چیزی که ما را با این ذوات مقدسه ارتباط میدهد، همین دعای ندبه است؛ واقعاً دعای فوقالعادهای است. دعای فرج هم (دعای "اللهم کُن لِوَلِیِّکَ") خیلی دعای مهمی است. اصل دعای "اللهم کُن لِوَلِیِّکَ" جزء اعمال کدام شب است؟ معمولاً به این توجه نمیشود. دعای فرج، دعای "اللهم کُن لِوَلِیِّکَ" اصلش مال شب بیست و سوم ماه رمضان است که سفارش شده: "نشستی، بلند شدی، دراز کشیدی، راه رفتی، هر جا رفتی، دائماً این دعا را بخوان." دعای "اللهم کُن لِوَلِیِّکَ الحُجَّةِ بنِ الحَسَن" شب بیست و سوم ماه رمضان را یادمان باشد انجام دهیم. چیزهای سادهای هم است و همه هم بلدیم، خیلی سختی ندارد؛ یا دعای "الهی عَظُمَ البَلاء" که دعای بسیار بابرکتی است.
باز نکتهای عرض بکنم که معمولاً به این توجه نمیشود. اعمال مسجد جمکران خوب اعمال خیلی خوبی است. مسجد جمکران یکی از آن جاهایی است که آیتالله بهجت میفرماید: "مسجد سهله ایران است." برکاتی که مسجد سهله در کوفه دارد، آن برکات را مسجد جمکران اینجا در ایران دارد. بزرگان خیلی به مسجد جمکران علاقه و ارادت داشتند و در روایت داریم که خود امام زمان (عجلاللهتعالیفرجهالشریف) فرمودند، وقتی اعمال مسجد جمکران را به حسن بن مُثلَه جمکرانی یاد دادند، فرمودند (در بیداری هم فرمودند، در خواب نبود، خواب بود، بیدارش کردند و بردندش در زمین فعلی مسجد جمکران) امام زمان را آنجا زیارت میکند. حضرت میفرمایند که: "اینجا را مسجد کنید و این اعمال را انجام دهید." دو رکعت نماز تحیت، دو رکعت نماز امام زمان. که فرمود: "اگر کسی این اعمال مسجد جمکران را انجام داد، انگار که در کعبه نماز خوانده است." بعد از نمازها تسبیحات دارد، بعد هم صد تا صلوات در سجده دارد. انشاءالله نصیب... بعد از صد تا صلواتی که در سجده دارد، چی دارد؟ دعای "الهی عَظُمَ البَلاء" دارد که این معمولاً بهش توجه نمیشود، کمتر میخوانند. متأسفانه خدا هم همانجا هم نزده، در مسجد جمکران نزده که آقا بعد این، دعای "الهی عَظُمَ البَلاء" وارد شد.
این دعاهایی که در مورد امام زمان (ارواحنا فداه) است، باب ارتباط با امام زمان (عجلاللهتعالیفرجهالشریف) است. بهترین چیزی که ما میخواهیم برای اینکه با امام زمان (عجلاللهتعالیفرجهالشریف) ارتباط داشته باشیم، همین دعاهاست. یکی از آن دعاهای خیلی خوب را امشب میخواهم یک چند کلمهای در موردش صحبت بکنم و خیلی هم وقت عزیزان را انشاءالله نگیریم. یکی از آن دعاهای خیلی خوب، دعایی است که برای صبحها وارد شده است. کدام دعاست؟ دعای عهد. دعای عهد هم از آن دعاهای بسیار ناب است برای ارتباط با امام زمان (عجلاللهتعالیفرجهالشریف). وقتش هم صبح است. حالا این صبحی که گفته میشود کی است؟ این صبح اذان صبح میشود صبح. معمولاً ایرانیها که دعای عهد میخوانند، همان بعد از نماز صبح میخوانند. آنهایی که اهلند و پیگیرند، دعای عهد را بعد از نماز میخوانند. آن هم البته درست است؛ بعد از اذان صبح هم صبح محسوب میشود.
عراقیها اگر دیده باشید، دعای عهد را معمولاً کی میخوانند؟ بعد از طلوع آفتاب میخوانند. در این ماشینهایشان، اینها، اگر دیده باشید، در خود حرمها و اینها گاهی پخش میکنند بعد از طلوع آفتاب؛ یعنی آفتاب که میزند، دعای عهد میخوانند. جفتش هم درست است. بلکه بعد از این هم میشود خواند؛ هفت صبح، هشت صبح، نه صبح. دیگر تا ده صبح، تا آنقدی که مردم بهش میگویند صبح. ده صبح، یازده را شاید نگویند صبح دیگر، میگویند یازده ظهر. تا آن وقتی که میگویند صبح، میشود دعای عهد خواند. البته بعدش هم من که دیگر نمیشود خواند دیگر. حالا مثلاً یازده دیگر نمیشود خواند؟ نه، ممنوع که نیست خواندنش. آن اثر صبح را ندارد ولی باز هم خودش برکت دارد، دعاست دیگر. به یاد امام زمان (عجلاللهتعالیفرجهالشریف) و عبارات بسیار بلند و فوقالعادهای در دعای عهد هست.
من اول یک روایت در مورد دعای عهد برایتان بخوانم، چند تا نکته در مورد خود دعای عهد انشاءالله عرض بکنم. نکات جالبی است. روایت از امام صادق (علیهالسلام) میفرماید که: "مَن دعا إلی الله أربعین صباحا..." اگر کسی چهل تا صبح این دعا را بخواند، چهل تا. این هم باز معنایش این نیست که مثلاً باید حتماً چهل روز پشت هم خوانده بشود. اگر ما یک روز خواندیم، یک روز یادمان رفت، دیگر نخوانیم؟ یا اگر چهل روز خواندیم، دیگر یک بار چهل روز خواندیم، دیگر ادامه ندهیم؟ اگر امروز هم یادت رفت، حالا هر وقت یادت آمد، بخوان. کلاً یادت دادم، فردا را بخوان. چهل روز خواندی، دوباره چله بعدی، تا چهل سال بخوان، تا هشتاد سال بخوان. ولی خوب اثرش مال آن صبح است. چون در خود عبارت هم، عبارت صبح را در خود دعا دارد.
عدد چهل هم میدانید، عدد ویژهای است. چهل ستون اصفهان هست. ستونهایش بیشتر از این هم هست، نمیدانم حالا بیشتر یا کمتر، بیست و دو... سایهاش میافتد، این چهل تا. چهل تا ستون. حالا اینکه اصرار دارم به اینکه چهل ستون، به خاطر این است که وقتی یک چیزی را عدد چهل قرار گرفت، دیگر قرص و محکم است. این خیلی جاها هم اثبات شده ها! مسائل پزشکی و اینها، این مسئله هست. چهل روز، چهل سال. مثلاً در بحثهای روانشناسی و اینها، افراد به سن چهل سالگی که میرسند، خلق و خو، شخصیت و اینهاشان دیگر تقریباً کامل شکل میگیرد. دیگر تغییر دادن شخصیت اینها خیلی دشوار است. آدم وقتی یک کاری را چهل روز انجام میدهد، کمکم برایش عادت میشود. عدد چهل عدد تثبیت است.
اگر کسی یک کاری را چهل بار انجام بدهد، معلوم میشود که دیگر این آدم بلد است. این کسی مثلاً اگر چهل تا روپایی زد، معلوم میشود که دیگر روپایی بلد است بزند، این کاره است. چهل تا مثلاً خطاطی، خوشنویسی روی کاغذی، مثلاً چهل بار توانست با قلم یک متن قشنگ بنویسد، این معلوم میشود که حالا یکی دوبارش از آدم در میآید ولی دیگر چهل بارش معلوم میشود که این آدم دیگر اوستاست، این کاره است. عدد چهل هم بین ماها خیلی... چهل بار طرف این جوری کرد. عدد چهل این شکلی است. این چهل ستون است. این دعای عهد، هر یک بار خواندنش یک ستون است. گفتند چهل روز برای اینکه این عبارتهایی که در این دعا میخوانیم، هر یک بارش، هر یک روزش به خورد دلمان هک بشود. البته این دعاها صرف همین که این کلمات و الفاظ را بگوییم هم اثر دارد، برکت دارد، ولی مهمش این است که اینهایی که میگوییم، توجه داشته باشیم بهش. معنایش چیست؟ منظورش چیست؟ آن اثر خاص مال دعای با توجه، دعای با دقت است. آن اثر دارد. آن حالا یک بار خواندنش یک اثر دارد. اگر هر روز خوانده بشود، چهل روز بشود، دیگر آثارش عجیب و غریب میشود. انگار دیگر رخنه میکند در قلب آدم، رسوخ میکند در دل آدم.
فرمود اگر کسی چهل روز، چهل صبح دعای عهد بخواند، چی میشود؟ از یاران امام زمان (عجلاللهتعالیفرجهالشریف) میشود. حالا این کلمهای که ما معمولاً بلند میشویم و دست به سر میگذاریم، واجب نیست بلند شدن. بعد از این، اسم اول بگویم چون میخواهم این کلمه را استفاده بکنم ازش. بعضی جاها دیگر آنقدر که باب شده، فکر میکنند که این اسم را که میشنوند، همه باید بلند شوند و دست به سر بزنند. کلیپ سخنرانی به هم میریزد. واجب نیست. بعضی گفتند مستحب است ولی به نظر میرسد حتی مستحب هم نیست. یعنی ما روایت خاص برایش نداریم که اگر این اسم را شنیدید، از جا بلند شوید. یک روایتی داریم از امام رضا (علیهالسلام) که اسم امام زمان (عجلاللهتعالیفرجهالشریف) آمد و حضرت از جا بلند شدند و دست به سر گذاشتند. آنجا این اسم نبود در آن روایت و این هم نشان میدهد که هر اسمی که از امام زمان (عجلاللهتعالیفرجهالشریف) شد و هر کدام از اهل بیت، حالا خصوصش امام زمان، آدم اگر خواست از جا بلند شود، دست به سر بزند، احترام بکند، این فی نفسه کار خوبی است، اشکالی ندارد. ولی اینکه مخصوص این اسم شریف، اسم شریف قائم، از جا بلند شویم، دست به سر بگذاریم، ما دلیل خاصی برای این نداریم. لذا ما این کلمه را دیگر در این جلسه راحتتر استفاده میکنیم.
فرمود که اگر کسی چهل صبح دعای عهد بخواند، کاملاً "مِن اَنصارِ قائِمنا"، از یاران قائم ما خواهد بود. نه اینکه امام زمان را زیارت میکند، میبیند یا مثلاً امام زمان شفاعتش میکنند یا اگر حاجتی داشت، از امام زمان میگیرد. مسئله خیلی بیشتر از این حرفهاست. از یاران امام زمان (عجلاللهتعالیفرجهالشریف) خواهد بود. خیلی بشارت عجیبی است. هر کسی توفیق کمک و یاری امام زمان (عجلاللهتعالیفرجهالشریف) پیدا نمیکند. عرض کردم بله، همین. نه خود دعای عهد ولی به شرط اینکه همراه با توجه، حرفهایی که میزند، راست بگوید، دروغ نگوید. اینهایی که در دعا دارد میگوید، واقعاً این شکلی باشد وگرنه که لقلقه زبان. این جور دعاها را خیلیهای دیگر هم این جور تعابیر را میخوانند و زمان اهل بیت هم شمر هم اهل دعا بود. المناجات کلمات بلغور بکند، اثر نیست، نتیجه نیست. طرف نشسته بود، تسبیح دستش بود، هی میگفت: "استغفرالله، استغفرالله، استغفرالله." در نهج البلاغه است، امیرالمؤمنین (علیهالسلام) خیلی تعبیر تندی است. امیرالمؤمنین بهش فرمودند: "ثَکِلَتْکَ اُمُّکَ اَتَعْلَمُ مَا الْاِسْتِغْفَارُ؟" مادرت به عزایت بنشیند! تو میفهمی استغفار یعنی چه؟ ای استغفرالله استغفرالله الکی پشت هم ردیف میکنیم. شش تا مرحله برای استغفار گفتند، آنجا فرمودند. کسی استغفارش واقعی است که این شش تا کار را بکند که نمیخواهم وارد آن بحث بشود. معلوم میشود که خیلی از این ذکرهای ما آن اثر خاصش را ندارد، به خاطر اینکه این ذکر یک شرایطی دارد، آدابی دارد، یک توجهی میخواهد. استغفاری از هر کسی آنقدی اثر ندارد که...
خدایا عهد هم میخوانیم، خود این دعای عهد اثر بکند، آن آثار بالایش برسد، آثار برکات خوبش نصیب ما هم بشود. فرمود کسی اگر چهل روز دعای عهد بخواند، از انصار قائم ما خواهد شد. خوب حالا اگر ما از دنیا رفتیم چی؟ اگر زنده بودیم، امام زمان (عجلاللهتعالیفرجهالشریف) تشریف آوردند، بشویم از یارانش. اگر نبودیم چی؟ فرمود: "وَ إِن ماتَ أَخرَجَهُ اللَّهُ إِلَيْهِ مِن قَبْرِهِ." اگر مرد هم، خدا این را از توی قبرش بیرون میآورد، برمیگردد به دنیا، رجعت میکند و دوباره میشود جزء یاران امام زمان (عجلاللهتعالیفرجهالشریف). چون در خود متن این دعا این را از خدا میخواهیم. یک مرور سریع انشاءالله به متن دعا داریم. از خدا میخواهیم که اگر من مرده بودم، حضرت آمدند، من با همان کفنم این را به عنوان لباس تن کنم، بروم ملحق بشوم به سپاه امام زمان (عجلاللهتعالیفرجهالشریف) با شمشیر از امام زمان (عجلاللهتعالیفرجهالشریف) دفاع کنیم. جزء متن دعای عهد است و خدا این دعا را مستجاب میکند و حتی اگر نبودیم هم برمیگردیم به دنیا. معلوم میشود که جسد این آدم سالم میماند. برمیگردد. از خود متن دعا فهمیده میشود.
یکی دیگر از برکاتی که دعای عهد دارد چیست؟ "وَ أَعطاهُ اللهُ بِکُلِّ کَلِمَةٍ ألفَ حَسَنَةٍ." دعای عهد کلماتی دارد دیگر. "اللّهُمَّ رَبَّ النّورِ الْعَظِيمِ..." چند کلمه؟ "اللّهُمَّ رَبَّ النّورِ الْعَظِيمِ..." فرمود به هر یک کلمهای که در دعای عهد میخواند (حالا نمیدانم دلیل، نشمردم چند کلمه دارد دعای...) به هر یک کلمهای که در دعای عهد میخواند، خدا هزار تا حسنه بهش میدهد و هزار تا گناهش را پاک میکند. به هر یک کلمهای که در دعای عهد بخواند، یک بار که دعای عهد میخواند، به هر یک کلمه هزار تا حسنه و پاک شدن گناه. این از آثار دعای عهد است. دعای عهد، دعای عجیبی است. یکی دو تا خاطره هم بنده خودم دارم، مسائلی که از بعضی اساتید شنیدیم. البته اصل همین روایت است ولی به هر حال چیزهایی است که داستانهای عجیبی است که نقل شده است. ما خودمان شنیدیم این را بیواسطه شنیدیم، از افراد اهل هم شنیدیم.
من استادی داشتم، ایشان پدرش از دنیا رفته بود. خیلی کارهای خیر و اینها برای پدرش انجام میداد. خیلی رویاهای عجیبی در مورد پدر ایشان افراد میدیدند، چه اهل خانه ایشان، چه دیگران. پدر ایشان هم آدم معمولی بود، خیاطی بود، خیلی آن جور آدم آن چنانی نبود، ولی بس که این فرزندان ایشان، خصوصاً این استاد ما، کارهای خوب و خاص انجام داده و برای پدر ایشان خیلی مسائل جالبی رخ داده بود که معمولاً هم دیگران خواب میدیدند. خوابهای رؤیاهای صادقه. رؤیاهای صادقه بالاخره هست دیگر در زندگیمان. خود قرآن هم رؤیاهای صادقه را نقل کرده است. خصوصاً وقتی دیگران حسن ظنی داریم، طرف خودکشی هم کرده، همان دو سه شب اول در بهشت و با حوریاست و ذهنیتی دارند نسبت به آن طرف. هر کی از دست، شادروانند دیگر، جنت مکانند. ولی وقتی یک کسی دیگری خواب میبیند و یک چیزهایی را در خواب میبیند که بقیه خبر ندارند و خودش هم خبر ندارد، این دیگر خیلی حاکی از این است که این خواب، خواب صادقی بوده است، رؤیای صادق است.
یکی از این رؤیای صادق این قضیه است. پدر ما خوب بیمارستان بستری بود، مدتی هم در بیمارستان از دنیا رفت. بردند برای غسل. گفت که ما در غسالخانه پشت شیشه (تهران نبود، یک شهر دیگری) دیدیم که دارند غسل میدهند. خوب این مسئله غسل هم مسئله جدی است دیگر. مرده اگر غسل داده نشده باشد، خیلی آن طرف اثرات بدی برایش دارد، مگر اینکه شرایطش نبوده است، حالا یا شهید بوده در راه خدا، چون بحثش جداست. از دنیا رفته و یک ظالمی برداشته برده مثلاً این را دفن کرده. ولی شرایطش بود و غسل ندادند و اینها بالاخره اذیت... استاد میگفت که من دیدم که این چسبهای بیمارستان که روی دست پدر ما بود، اینها را که کندند، این ردش هنوز مانده است. این روی پوست هنوز یک چیزهایی از این چسبها هست. پاک کنید. حالا الان که به زندههاش باید گفت: "بابا این ناخنی که کاشتی و اینها، غسل با همین وضعیت غسل نکرده این خانومها زیارت امام رضا (علیهالسلام) ثوابی بکنن؟ به حرام انجام بده." شماره غسل به گردنت بوده یا با این ناخن کاشته غسل کردی، غسل باطل است. بعد میآیی خودت را میچسبانی به ضریح امام رضا (علیهالسلام).
ایشان گفتش که من دیدم اینها درست غسل نمیدهند. حجم تذکر دادیم، فایدهای نرفتند کنار. خودم شروع کردم غسل دادن. سدر و کافور. تمام که شد، تا بخواهند ببرندش کفنش بکنند، گفتم که: "بگذارید ده دقیقه آخر، لحظه آخر، یک دعایی هم برایش بخوانم. یک کاری انجام بدهم، خیرش بهش برسد." گفتم: "چی بخوانم؟" گفتم: "دعای عهد بخوانم." دعای عهد این استاد ما خیلی به دعای عهد علاقه دارد. ایشان میگفت که: "حتی من زیر قبه امام حسین (علیهالسلام) هم میخواهم دعایی بکنم که مستجاب باشد، دعای عهد میخوانم." حاجتهای بزرگ، بزرگی که من مد نظرم است، در این دعا هست. عهد را خواندم به نیابت از پدرم. آخر دعا هم میدانید دیگر، سه بار روی پا میزند. گفت این دست جنازه را برداشتم، کوبیدم روی پاش: "العجل، العجل، یا مولای یا صاحب الزمان." سه نخواند. کسی هم خبر نداشت از این کار. بردند و دفنش کردند. شبش خواب دیده بودند.
حالا دو تا خواب دیده شده که من دو تا را نقل میکنم در مورد این قضیه. دو تا خواب. گفتند یک کس دیگری خواب دید ازش پرسیده بود از پدر ما: "حاجی فلانی! آن طرف چطور است؟ وزنت چطور؟ چه خبر؟ چطور گذشت؟" گفته بود که: "من در دنیا که بودم، عتیقهجات زیاد داشتم، در کار عتیقه بودم." بنده هم رفتم منزل پدرشان دیدم یک کلکسیونی از عتیقه، همین جوری یک بوفهای آهنین، همش همین جوری عتیقهجات جمع کردی. زیاد جمع میکردم. "این ور که آمدم، دیدم که به دردم نخورد، فایده نداشت، به درد این ورمان نخورد ولی پسرم یک دعایی خواند بالای جنازهام، آن خیلی به دردم خورد، آن مشکلات من را حل کرد، این ور کار من را راه انداخت." یک خوابی که دیده بوده. یک خواب دیگر که دیده بودم، دیده بودند که پدر ایشان در یک جلسهای یک کسی بالا منبر است. پرده کشیدند، پدر آن آقا پشت پرده بود. ممبر هم داشت بالا منبر سخنرانی میکرد. یک جماعتی هم پای منبرش بودند. آن آقای بالا منبر حالا کی بوده؟ از علما بوده؟ از معصومین بوده؟ "مردم دعای عهد خیلی مهم است. دعای عهد را در زندگیتان بخوانید، ولو شده یک بار." یک آقایی پشت پرده است. خودش در عمرش دعای عهد نخوانده، بچهاش برایش خوانده، مشکلاتش را در عالم برزخ حل شده. یک آقای پشت پرده است، پشت پرده است، میخواسته بگوید که این چقدر اثر داشته است. یک بار برایش دعای عهد خواندند، این طرف مشکلاتش حل شده است. دعای عهد دعای بسیار عجیبی است.
یکی از ویژگیهای دعای عهد این است. حالا شما اگر انجام دادید به نیابت پدر و مادرتان، امواتتان، آن سر جایش. اگر هم انجام ندادید، خود متن دعای عهد یک جوری است که خیر و برکتش میرسد به پدر و مادرتان. بقیه اموات، میرسد. بقیه مؤمنین. من یک کمی متن دعای عهد را برایتان یک مروری داشته باشیم با همدیگر، این چند دقیقه که حالا وقت عزیزان هم بیشتر گرفته نشود و این شب نیمه. قرار ما این باشد از امشب هم تقریباً تا شبهای قدر، شب بیست و سوم، تقریباً چهل شب است دیگر. یکی بالا پایین. حالا با یکی دو شب بالا پایین، بنا بگذاریم انشاءالله از فردا که صبح نیمه شعبان و روز میلاد امام زمان (عجلاللهتعالیفرجهالشریف) است، تا شبهای قدر را، یکی دو روز بعد شب قدر، این چله را لااقل چله دعای عهد داشته باشیم. انشاءالله برکت بکند، بتوانیم به جای چهل روز، چهل سال دعای عهد بخوانیم. چقدر برکات و آثار عجیبی خواهد داشت و انشاءالله جزء یاران امام زمان (عجلاللهتعالیفرجهالشریف) بشویم.
دعا این شکلی شروع میشود: "اللّهُمَّ رَبَّ النّورِ الْعَظِيمِ..." اول خدا را به یک سری ویژگیهایش یاد میکنیم. خب این از آداب دعاست. شما وقتی میخواهید دعا شروع کنی و درخواست داشته باشی، همین جور بیدست وارد دعا نشوی. یک کله نیایی حاجت را بده. آداب دعا این است که اول شروع کنی حمد خدا، کمالات خدا، اوصاف خدا را اول ابراز بکنی که: "خدایا من میدانم تو چقدر خوبی. همه چیز دست تو است و اصلاً دعا بهانه بود که من بیایم تو را صدا بزنم." ما یک دعا داریم یا حاجت دوتاست دیگر. دعا یعنی خواندن، حاجت یعنی خواستن. خواندن با خواستن فرق میکند. فرمود: "قُلْ مَا يَعْبَؤُا بِكُمْ رَبِّي لَوْلَا دُعَاؤُكُمْ" نه "لَوْلَا سُؤَالُکُم". یک دعا داریم، یک سؤال داریم. سؤال یعنی خواستن، دعا یعنی خواندن. سؤال یعنی خواستن و از آداب سؤال این است که دعا باهاش باشد و آن هم که مهم است دعا، نه سؤال. آیه قرآن فرمود: "اگر دعای تو نبود، خدا به هیچ کدام از شما محل نمیگذاشت. اگر دعا نداشته باشی، خدا بهت محل نمیگذارد. اگر نخواهی..." دعا خیلی مهم است. به خدا حرف بزنیم، اظهار نیاز بکنیم، بعد حالا کنارش هم حاجتمان را کدام. البته نیازی ندارد که ما حاجتمان را بهش بگوییم ولی این ادب بندگی ماست و این باعث جاری شدن رحمت.
بله، بابایی میداند که این بچه برای زمستان کاپشن میخواهد. بچه بگوید و نگوید، بابایی میخرد ولی بچه اگر زرنگ باشد، بخواهد در دل بابایی جا باز کند، چیکار میکند؟ "بابا جانم! تو که من را مدرسه بردی، از بچگی بهم لباس دادی. هیچ وقت نذاشتی من در سرما بمانم. خبر داری زمستان دارد میآید؟ خبر داری من کاپشن ندارم؟" اینجا بابا چیکار میکند؟ بعد جدای از اینکه کاپشن بهش میدهد، مهمتر از کاپشن این است که بچه برایش محبوب است. از بچه خوشش میآید، دوستش دارد. این بچه با آن یکی بچه جفتشان خریده ولی این را بیشتر دوست دارد. فرق دعا با سؤال یکی دیگر هم این است. آدم با دعا محبوب خدا میشود. خدا دوست دارد این را. دوست دارد آنهایی که اهل دعان. همیشه دستشان به گدایی و نیاز و نجوا با خدا دراز است. خدا این را دوست دارد. و از ادب دعا این است که آدم وقتی میخواهد شروع کند، همان اول صاف نگوید: "خدا! میدانی من فلان چیز را ندارم، بده دیگر! یالا!" نه، ادبش این است که اول بگوییم: "خدایا من میدانم تو کی هستی، تو چی هستی؟"
"اللّهُمَّ رَبَّ النّورِ الْعَظِيمِ..." تو رب نور عظیمی. تو رب کرسی رفیعی، تخت حکومت تو بالاتر از همه عالم. تو رب بحر مستجوری، دریایی که گداخته است، جوشان. "وَمُنْزِلَ التَّورَاةِ وَالإِنجِیلِ وَالزَّبُورِ..." تو کسی هستی که تورات نازل کردی، انجیل نازل کردی، زبور نازل کردی. تو خدای سایه و حرارتی. تو خدایی هستی که قرآن را فرستادی. تو خدای ملائکه مقربی. تو خدای انبیا و مرسلینی. خب اول کمالات خدا را یاد کردیم، در محضر خدا ادب کردیم. حالا حالا هم که میخواهم ازت درخواست بکنم، چی را واسطه میکنم؟ باز خودت را. "اللّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِوَجْهِكَ الْكَرِيمِ..." خیلی هم متن دعا، متن لطیفی است، از آن دعاهای عاشقانه و ناب. "خدایا! درخواست میکنم ازت، تویی که وجه کریم داری، به این گل روی خودت، به این چهره خوشگل." کدام چهره دارد دیگر؟ خدا مگر دست ندارد؟ ولی دست شبیه ما نیست. چشم خدا، گوش خدا، خدا چشم و گوش دارد ولی مثل ما نیست. چهره مادی ندارد. "به آن چهره کریمت ازت درخواست میکنم و بِوِجهِكَ الْمُنيرِ، بِوَجهِكَ الْمُنيرِ، بِوَجهِكَ الْمُنيرِ..." به نور چهره نورانیت. کدام چهره نورانی دارد؟ "بِوَجهِكَ الْمُنيرِ" به نور چهره نورانیت ازت درخواست میکنم. "وَمُلْكِكَ الْقَدِيمِ..." به این پادشاهی همیشگیت ازت درخواست میکنم. "يا حَيُّ يا قَيّومُ" ای زنده! ای برپا! ای کسی که بر پای خودت استواری! از تو درخواست میکنم با آن اسمت که آسمانها و زمین را با آن اسم روشن کرد. چون عبارتهای عربی را نمیخوانم ولی محتوا دیگر در ذهنمان باشد انشاءالله. از فردا که میخواهیم دعای عهد بخوانیم، اینها را مرور کنیم. و به آن اسمت که اولین و آخرین را با آن صالح میکنی، بهشون صلاحیت دادی. ای زنده قبل هر زندهای! ای زنده بعد هر زندهای! ای زنده آن وقتی که هیچ زندهای نبود! ای زنده کننده مردهها! ای میراننده زندهها! ای زندگی که خدایی جز تو نیست!
خوب حالا چی؟ وارد درخواست میشویم. اولین درخواستی هم که میکنیم برای خود امام زمان (عجلاللهتعالیفرجهالشریف) است. اول برای امام زمان (عجلاللهتعالیفرجهالشریف). استادی میفرمود: "وقتی که وقت استجابت دعا بود، حاجت تو زرنگی کن. حاجت داری؟ حاجت خودت را نگو، برای امام زمان دعا کن. دو سر برد است." هم حاجت امام زمان برآورده میشود، هم امام زمان برای حاجت دعا میکند. چقدر قشنگ است. آدمهای زرنگ وقت استجابت دعا، دعای فرج میکند، دعای سلامتی میکند. از آن ور مستجاب میشود، هم امام زمان برای خودش دعا میکند و حاجت خودش هم میگیرد. مصلحتش باشد، اگر هم بهش ندادند که بهترش را. حالا خدا چی میخواهم؟
"اللّهُمَّ بَلِّغْ مَوْلانَا الإِمامَ الْهَادِيَ الْمَهْدِيَّ الْقَائِمَ بِأَمْرِكَ..." خدایا! از تو این را میخواهم. ببینید آقا، ما چند مدل ابراز علاقه داریم. یک وقت هست: "السلام علیک یا اباعبدالله." یعنی چی؟ من به شما سلام میدهم. باز یک عبارت دیگر در زیارت عاشورا داریم، میگوییم: "عَلَیکَ مِنّی سَلامُ اللهِ أبَداً." من به تو سلام میدهم ولی سلام خودم نه، سلام خدا را تا ابد به تو میدهم. یکی از این بالاتر چیست؟ اصلاً نمیگویم من به تو سلام میدهم، چه سلام خودم، چه سلام خدا. میگویم: "خدایا تو سلام بفرست." همان کاری که شما در صلوات رسیدگی: "اللهم صل علی محمد و آل محمد." اینجا هم در دعای عهد میگوییم: "خدایا تو صلوات بفرست بر امام زمان (عجلاللهتعالیفرجهالشریف)." معلوم میشود دعای عهد صلوات هم هست. هم صلوات به امام زمان (عجلاللهتعالیفرجهالشریف)، هم صلوات به همه اهل بیت. بعد حالا صلواتش با همه صلواتهایی که شما فرستادید فرق دارد. صلواتی که در دعای عهد است، از همه صلواتی که ما فرستادیم بالاتر است. ببین چقدر قشنگ و چقدر عجیب متن دعای عهد!
"خدایا! برسان! تو برسان به مولای ما امام هادی مهدی که قیام میکند به امر تو، صَلَواتُ اللهِ عَلَيْهِ وَ عَلَی آبائِهِ الطّاهِرينَ." که صلوات خودت هم به امام زمان (عجلاللهتعالیفرجهالشریف)، هم بر تمام پدران طاهرینش. خدا صلوات بفرستد بر امام زمان (عجلاللهتعالیفرجهالشریف) و تمام اهل بیت. حالا از طرف کی صلوات بفرستد؟ "عَنْ جَميعِ الْمُؤْمِنينَ وَ الْمُؤْمِناتِ." نه فقط از طرف خودم. گفتم: "عَلَیکَ مِنّی سَلامُ اللهِ." اینجا میگوییم: "عَنْ جَميعِ الْمُؤْمِنينَ وَ الْمُؤْمِناتِ." از طرف همه مؤمنین و مؤمنات. "فِي مَشارِقِ الْأرْضِ وَ مَغارِبِهَا." چپ زمینه، راست زمینه، در مشرقند، در مغربند. "سَهْلِهَا وَ جَبَلِهَا وَ بَرِّهَا وَ بَحْرِهَا." در دشتند، در کوهند، در خشکین، در دریان. میدانید این مؤمن و مؤمنه هم که گفته میشود، فقط مخصوص آدمها نیست، جن هم شامل میشود، ملائکه شامل میشود. از طرف همهشان داریم صلوات میدهیم به امام زمان (عجلاللهتعالیفرجهالشریف) در دعای عهد.
دیگر کی؟ حالا خودم و "أَنَا وَ والِدَيَّ." این است که دعای عهد را حتی اگر نیت نکنی برای پدر و مادرت هم، باز خیرش به پدر و مادرت میرسد. "هم از طرف خودم، هم از طرف پدر و مادرم." پس صلوات به امام زمان (عجلاللهتعالیفرجهالشریف) و آبا و اجداد طاهرینش از کی؟ از من و همه مؤمنین و پدر و مادرم. چقدر صلوات "زِنَةَ عَرْشِ اللهِ." یک وقت شما میگویی یک کیلو، دو کیلو. به وزن گنبد امام رضا (علیهالسلام) نه، به وزن عرش خدا. "زِنَةَ عَرْشِ اللهِ." عرش خدا وزنش چقدر است؟ از همه هستی وزنش بیشتر است. عرش خدا همه عالم را در بر گرفته است. نه به وزن مثلاً کوههای تهران صلوات بفرست برای امام زمان (عجلاللهتعالیفرجهالشریف). کوههای تهران کار کرد! نه به وزن مثلاً خاکها و نمیدانم، به وزن دریاها. نه، به وزن عرش خدا. "وَمِدَادَ كَلِمَاتِهِ." با چی بنویسیم صلوات را؟ با کدام خودکار؟ با کدام جوهر؟ آخر سوره کهف فرمود: "اگر همه دریاها جوهر بشود، همه درختان قلم بشود، ما نَفَذَت کَلِماتُ الله." کلمات خدا را نمیتوانند بشمارند. کلمات خدا از اینها بالاتر است. اینجا میگوییم در دعای عهد: "خدایا! صلواتی که برای امام زمان (عجلاللهتعالیفرجهالشریف) میخواهی بفرستی، با آن مدادی بنویس و بفرست که باهاش کلمات تو را نوشتی و مِدَادَ كَلِمَاتِهِ وَ ما أحْصاهُ عِلْمُهُ." اصلاً هر چقدر که علمت میرسد صلوات بفرست به امام زمان (عجلاللهتعالیفرجهالشریف). "وَ أَحَاطَ بِهِ كِتَابُهُ." هر چقدر که قرآن جا دارد، صلوات بفرست برای امام زمان (عجلاللهتعالیفرجهالشريف).
"اللهم صل علی محمد و آل محمد." دیگر شما ببینید همین یک تیکه از دعا را اگر برایمان مستجاب بشود که صلوات، دعای مستجاب هم هست. شما بعد هر صلواتی حاجتتان اگر بخواهید بین دو تا صلوات روایت داریم که چون صلوات میرود بالا و مستجاب هم هست، خدا که این را اجابت میکند دیگر. خدا که نمیگوید نه، من نمیفرستم، نه، من نمیدهم. زرنگیهای قشنگ اینها است. شما اگر حاجت داشتی، یک صلوات قبلش، یک صلوات بعدش، وسطش حاجت را بگذار. روایت داریم که خدا چون اولی را قبول میکند، آخر هم قبول میکند، خدا رحیم کریم است دیگر، میگوید خجالت میکشد خودم وسطی را قبول نکنم. اگر تا اینجا آوردند دیگر، سه تایش. حالا اینکه قبول بکند و حاجت را بدهد، چه مدلی میدهد، آن یک بحث دیگر است ولی مستجاب میشود.
یکی از چیزهایی که باعث استجابت دعا میشود. پس شما قبل از اینکه بخواهی حاجتت را از خدا بخواهی، در دعای عهد اول که خود خدا را یاد کردی، بعد هم صلوات برای امام زمان (عجلاللهتعالیفرجهالشریف) فرستادی. عهد خواندی، مرده هم باشی زندهات... این مدلی اگر کسی دعا بکند، دیوار هم اگر باشد، خدا آدمش میکند. این مدل دعا کردن با این ادبیات، با این بیان، با این ورود. خودت چی میخواهی؟ این را که برای امام زمان (عجلاللهتعالیفرجهالشریف) خواستی، باز هم نمیگوید من چی میخواهم. اول میگوید خدایا من... من بگویم من سربازم، آمدم اعلام عهد کنم. آمدم سرود عهد بخوانم. مثل یک سربازی که در پادگان سرود میخواند، اعلام میکند من سربازم، من برای جانفشانی آمادهام. باز هم قبل از اینکه حاجتم را بخواهم، اعلام میکنم آمدم بیعت کنم، آمدم عهد ببندم.
"اللّهُمَّ إِنِّي أُجَدِّدُ لَهُ فِي صَبيحَةِ يَوْمِي هَذا وَ مَا عِشْتُ مِنْ أَيَّامِي عَهْداً وَ عَقْداً وَ بَيْعَةً لَهُ فِي عُنُقِي، لا أَحُولُ عَنْها وَ لا أَزُولُ أَبَداً." خدایا! من تجدید میکنم برای تو در این صبح امروزم و هر چقدر هم از این به بعد زنده ماندم، عهد و عقد و بیعت من در گردنم است. هم عهدم را با امام زمان، هم عقدم را. وقتی قراردادی میبندند، هم یک قرارداد جدید با امام زمان میبندم. قرارداد چیست؟ خودمان میخواهیم وقف کنیم دیگر. هم عهد میبندیم که سربازش باشیم، هم عقد میبندیم، قرارداد میبندیم که در اختیارش و هم بیعت میکنم. "لَا أَحُولُ عَنْهَا وَ لَا أَزُولُ أَبَداً." این را گذاشتم روی گردنم، نه زیرش میزنم، نه از بین میبرم، نه بعداً دبه در میآورم، میگویم منظورم این نبود، آن بود. قطعش میکنم.
حالا چی میخواهم؟ "اللّهُمَّ اجْعَلْنِي مِنْ أَنْصَارِهِ وَ أَعْوَانِهِ وَ الذَّابِّينَ عَنْهُ." ازت میخواهم که من را جزء یارانش قرار بدهی و جزء کسانی قرار بدهی که ازش دفاع کنم، سپر بلایش باشم. چقدر قشنگ است این دعاها وقتی آدم با توجه بخواند، چه حال خوبی پیدا میکند. "وَ الْمُسَارِعِينَ إِلَيْهِ فِي قَضَاءِ حَوَائِجِهِ." جزء کسانی باشم که آنی که مد نظر امام زمان است و خواسته امام زمان را اجابت کنم، ولی نه فقط خواسته امام زمان را اجابت کنیم، جزء کسانی باشم که زودتر از همه خواسته امام زمان را اجابت کنم. "وَ الْمُمْتَثِلِينَ لِأَوَامِرِهِ." هر دستوری هم که داد، حرف گوش کن باشم. "وَ الْمُحَامِينَ عَنْهُ." ازش حمایت کنم. "وَ السَّابِقِينَ إِلَى إِرَادَتِهِ." اگر امام زمان چیزی ارادهاش بود و خواستش بود، سبقت بگیرم به. "وَ الْمُسْتَشْهَدِينَ بَيْنَ يَدَيْهِ." جزء کسانی باشم که در پیشگاه او شهید بشوم، شهید بشوم ولی روی دامن امام زمان (عجلاللهتعالیفرجهالشریف). چقدر قشنگ!
حالا اگر مردم چی؟ "اللّهُمَّ إِنْ حَالَ بَيْنِي وَ بَيْنَهُ الْمَوْتُ الَّذِي جَعَلْتَهُ عَلَى عِبَادِكَ حَتْماً مَقْضِيّاً، فَأَخْرِجْنِي مِنْ قَبْرِي." اگر هم مردم، مرگ فاصله انداخت بین من و آن مرگی که "جَعَلْتَهُ عَلَى عِبَادِكَ حَتْماً مَقْضِيّاً." به همه نوشتی دیگر، همه میمیرند. "فَأَخْرِجْنِي مِنْ قَبْرِي." از توی قبر درم بیاور. نشد نداشته باشد. من مردم؟ نشد نشه! مردم هم باید برسم به امام زمان (عجلاللهتعالیفرجهالشریف). از توی قبرم درم بیاور. "مُؤْتَزِراً كَفَنِي." این کفنم را بکنم حوله احرام. "شَاهِراً سَيْفِي، مُجَرِّداً قَنَاتِي." در یک دستم شمشیرم، در یک دستم نیزهام. "مُلَبِّيّاً دَعْوَةَ الدَّاعِي فِي الْحَاضِرِ وَ الْبَادِي." از توی قبرم لبیک گویان به امام زمان بروم. هر جا حضرت هست، اگر در حاضر، یعنی در شهر است، یا در بیابان است، با لبیک بروم بهش ملحق شوم.
از اینجا باز درخواست آدم بلد باشد در نمازها، در قنوتها بخواند: "اللّهُمَّ أَرِنِي الطَّلْعَةَ الرَّشِيدَةَ وَ الْغُرَّةَ الْحَمِيدَةَ." چهرهای که اگر طلوع بکند، طلعه رشیده است. اصل طلوع و نورانیت اونه. اونو به من نشان بده. "وَ الْغُرَّةَ الْحَمِيدَةَ." آن پیشانی که مورد ستایش واقع شده، بهم نشان بده. "وَ اكْحُلْ نَاظِرِي بِنَظْرَةٍ مِنِّي إِلَيْهِ." چقدر قشنگ! خدایا! بگذار من هم یک نگاه به جمال امام زمان بکنم. این عبارت قشنگتر است: "كُحْل" به سرمه میگویند. سرمه، خط چشم. خط چشم چیست؟ چشم را قشنگ میکند. حالا چشم باطن کی قشنگ است؟ "وَ اكْحُلْ نَاظِرِي بِنَظْرَةٍ مِنِّي إِلَيْهِ." آنی که چشمش به امام زمان افتاد. خدا یک خط چشمی به این چشم باطن ما بکش. چشم باطن ما را خوشگل کن با چی؟ با نگاه. با یک "نَظْرَةٍ"، یک نگاه. با یک نگاه به جمال دلربا.
"وَ عَجِّلْ فَرَجَهُ." فرج او را جلو بنداز. "وَ سَهِّلْ مَخْرَجَهُ." خروج او را تسهیل کن. "وَ أَوْسِعْ مَنْهَجَهُ." مکتب او را، دیدگاه او را، فکر او را توسعه بده. "وَ اسْلُكْ بِي مَحَجَّتَهُ." من هم در مسیر او قرار بده. "وَ أَنْفِذْ أَمْرَهُ." امر او را نافذ قرار بده. پشتش را سفت کن، حمایتش کن، پشتش گرم باشد، قوت داشته باشد. "مَا أَمَرْتَهُ بِهِ."
"اللّهُمَّ اجْعَلْ بِلادَكَ مَعْمُورَةً بِهِ." خدایا! زمینها را با او آباد کن. تا او نباشد، درست نمیشود. آن درستی اصلی نمیآید. آبادانی اصلی نمیآید. "وَ أَحْيِ بِهِ عِبادَكَ." بندههایت را با او زنده کن. خودت در قرآن گفتی: "ظَهَرَ الْفَسَادُ فِي الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ بِمَا كَسَبَتْ أَيْدِي النَّاسِ." گفتی بابت گناههای مردم زمین و یعنی خشکی و دریا خراب شده، فاسد شده. خودت گفتی پس خودت آبادش کن، خودت زندهاش کن. با امام زمان آبادش کن و زندهاش کن.
"اللّهُمَّ فَازِعاً لِوَلِيِّكَ." خدایا! ولیت را برای ما ظاهر کن. "وَ ابْنَ بِنْتِ نَبِيِّكَ." پسر دختر پیغمبرت که هم نام پیغمبرت هست را برای ما ظاهر کن. "حَتَّى لا يَظْفَرَ بِشَيْءٍ مِنَ الْباطِلِ إِلاَّ مَزَّقَهُ." به هر امر باطل و دروغ و خراب و کج و نادرستی که رسید، خوردش کند، امام زمان. "وَ يُحِقَّ الْحَقَّ وَ يُحَقِّقَهُ." حق را بیاورد و محققش هم بکند. "وَ اجْعَلْهُ اللّهُمَّ مَفْزَعاً لِمَظْلُومِ عِبادِكَ." خدایا! برای این بندههای مظلومت، امام زمان را پناهگاه قرار بده. "وَ نَاصِراً لِمَنْ لا يَجِدُ لَهُ نَاصِراً غَيْرَهُ." آنهایی که جز تو یاری ندارند را، امام زمان یارشان قرار بده. "وَ مُجَدِّداً لِمَا عُطِّلَ مِنْ أَحْكَامِ كِتَابِكَ." آن احکامی که از کتاب تو تعطیل شده را، امام زمان بفرست دوباره راه بیاندازد. "وَ مُشَيِّداً لِمَا وَرَدَ مِنْ أَعْلامِ دِينِكَ وَ سُنَنِ نَبِيِّكَ." آن چیزهایی که جزء نشانههای دینت بود، از رونق افتاده، امام زمان بیاید دوباره بهش فروغ بدهد و سنتهای پیغمبر.
"اللّهُمَّ مَنْ سَرَّهُ بِعْدَ مَنْ أَصْبَحَ مَظْلُومَ أَعْدَائِهِ." هر که هم که قصد بد دارد به امام زمان، قصد تجاوز دارد به امام زمان، خودت حضرت را در یک امنی قرار بده که آسیبی بهش نرسد. و عبارت آخر دیگر خیلی اینجا قشنگتر از قبل میشود. آخرین عبارت لطیفتر است. تا حالا میگفتیم: "خدایا! خوب اولش که صلوات و اینها فرستادیم و حالا برای خودمان." آخرش میگوید اصلاً خدایا من مهم نیستم. "بِفَرَجِ وَ ظُهُورِ إِمَامِ الزَّمَانِ، بِبُعْدِ نَبِيِّكَ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ." پیغمبرت را. "اللّهُمَّ وَ سُرَّ نَبِيَّكَ مُحَمَّداً صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ." محمد به امام زمان وقتی بیاید، با دیدن او پیغمبر شاد میشود. اصلاً برای شاد کردن دل نما. "وَمَنْ تَبِعَهُ عَلَى دَعْوَتِهِ." و آنهایی که دنبال پیغمبر بودند، تابعین پیغمبر هم وقتی ببینند امام زمان شاد میشوند. "وَ ارْحَمْ اسْتِكانَتَنا بَعْدَهُ." خدایا ما بعد پیغمبر خیلی ضعیف شدیم، بی پناه شدیم، بیتکیهگاه شدیم، مستکین شدیم، زمین خورده بودیم، زور شنیدیم، ظلم دیدیم. به ما رحم کن. این گرفتاریهایی که بعد پیغمبر سرمان آمد، به ما رحم کن. ما را به ما برسان.
"اللّهُمَّ اكْشِفْ هذِهِ الْغُمَّةَ عَنْ هذِهِ الْأُمَّةِ بِحُضُورِهِ." خدایا! این امت گرفتار یک غمه است. "غُمَّة" یعنی غم. این امت گرفتار غم است. این غم را با حضور امام زمان برطرف کن. شادی و جشن اصلی آن وقتی است که او بیاید. "وَ عَجِّلْ لَنا ظُهُورَهُ." ظهور برای ما جلو بنداز. غریبا! بقیه این را دور میدانند ولی ما نزدیک میدانیم. "بِرَحْمَتِكَ يا أَرْحَمَ الرّاحِمينَ." و به رحمت تو ازت میخواهم که این را محقق کنی. تفاوتی که با همه دعاها دارد این است. سه بار میزنیم روی پا. اینکه روی پا میزنیم چیست؟ آقا، بین عرب وقتی آدم بیتاب میشود، بیقرار میشود، گرفتار میشود، روی پا میزند. تصادف کرده، اخبار نگاه میکنیم، دلار شصت تومن، بزنیم دوباره. قیمت خانه، مسکن، اجاره، اینها علامت استغاثه است. آدمی که گرفتار شده، روی پا میزند. آخر دعا میخواهیم بگوییم: "امام زمان! ما خودمان را در این گرفتاری غیبت میبینیم." تا حالا با خدا حرف زدیم، آخر با خود شما صحبت میکنیم. میزنیم روی پا: "الْعَجَلَ الْعَجَلَ یا مَولای یا صاحب الزمان." آقا جان! بیا! آقا خودت را برسان! بشتاب! "الْعَجَلَ الْعَجَلَ." این سه باری که روی پا میزنیم، این علامت این طور نجوا با امام زمان (عجلاللهتعالیفرجهالشریف) است. انشاءالله که برکت امشب و مولود امشب، خدای متعال در فرج آقا امام زمان تعجیل بفرماید. خدایا! عیدی این نیمه شعبان ما را جشن تولد حضوری در محضر امام زمان در سال بعد قرار بده. ما را مشمول دعای خاص امشب امام زمان که حتماً امشب امام زمان زیارت کربلا خواهند رفت، خدایا ما را مشمول دعا و زیارت امشب امام زمان در کربلا قرار بده. گرفتاری مسلمین، شیعیان، گرفتاریهای دنیویشان، گرفتاریهای اخرویشان، به آبروی امام زمان همین لحظه، همین ساعت برطرف بفرما. هرچه گفتی و صلاح ما بود. هرچه نگفتیم و صلاح ما میدانی برای ما برسان. "مَن نَبیٍّ و آلِهِ رَحِمَ اللهُ مَن قَرَأَ الفاتِحَةَ مَعَ الصَّلَواتِ."
اعوذ بالله من الشیطان الرجیم. بسم الله الرحمن الرحیم. الحمدلله رب العالمین، و صلی الله علی سیدنا و نبینا ابوالقاسم المصطفی محمد. اللهم صل علی محمد و آل محمد و آله الطیبین الطاهرین، و لعنت الله علی القوم الظالمین من الان الی قیام یوم الدین.
شب نیمه شعبان شب بسیار بابرکت و بزرگی است؛ هم شب استجابت دعاست، هم شب جشن و هم شب عید. اعمالی نیز برای امشب هست که انشاءالله دوستان در حد توان انجام خواهند داد. دعای کمیل که از امیرالمؤمنین (علیهالسلام) رسیده و شبهای جمعه معمولاً در هیئتها و مساجد خوانده میشود، اصلش مربوط به شب نیمه شعبان است. دعای حضرت خضر نیز نام اصلی آن است؛ اصل شبی که سفارش شده اگر هیچ وقت هم آن را انجام نمیدهی، لااقل این یک شب را در سال انجام بده، دعای کمیل و وقتش هم امشب است.
اعمال دیگری هم دارد، نمازهایی دارد که انشاءالله هر چقدر برسیم، میتوانیم انجام دهیم. چیزی هم که خیلی بزرگان برای شب نیمه شعبان سفارش میکردند، سه بار سوره یاسین خواندن است که یک مرتبهاش برکات دنیایی و اخروی، فردی و خانوادگی دارد. آنهایی که اهل حوصلهاند، معمولاً خانمها در این چیزها حوصلهشان و همتشان بیشتر است؛ اصل جلسه هم که خوب بیشتر خانمها هستند، انشاءالله امشب تا سحر و اذان صبح فرصت را استفاده کنیم و انجام دهیم.
اصل شب زیارتی امام حسین (علیهالسلام) شب نیمه شعبان است. مهمترین شب زیارتی امام حسین (علیهالسلام) شب نیمه شعبان است. در بعضی روایات داریم که اگر میدانستند زیارت امام حسین (علیهالسلام) در شب نیمه شعبان چیست، از شب اول شعبان همه بیقرار بودند که نیمه شعبان به کربلا برسند. اگر هم نشد که نتوانستیم (ما قاعدتاً نمیتوانیم امشب کربلا باشیم، وقتی الان اینجا تهرانیم)، همین قدر که بریم زیر آسمان، روی بلندی، به سمت کربلا (جهت کربلا همین سمت قبله خودمان است، کمی به سمت راست کج شویم میشود سمت کربلا) روی بلندی باشد، خوب بهتر است. بعضی خانهها خودش مرتفع هست، دیگر طبقه سه، طبقه چهار، جاپشت پنجره، مثلاً سه بار از راه دور بگوییم: "صلی الله علیک یا اباعبدالله". این هم میشود زیارت شب نیمه شعبان و قبول میشود، انشاءالله، به عنوان زیارت و آن برکاتی که برای زائران امام حسین (علیهالسلام) در کربلا هست، انشاءالله نصیب ما هم خواهد شد.
این دعاهایی که سفارش شده و به ما رسیده، چه برای شبها و چه برای روزها و مناسبتهای خاص، برای ارتباط با اهل بیت، خصوصاً با امام زمان (عجلاللهتعالیفرجهالشریف)، خیلی مفید و بابرکت است. اصل آن چیزی که ما را با این ذوات مقدسه ارتباط میدهد، همین دعای ندبه است؛ واقعاً دعای فوقالعادهای است. دعای فرج هم (دعای "اللهم کُن لِوَلِیِّکَ") خیلی دعای مهمی است. اصل دعای "اللهم کُن لِوَلِیِّکَ" جزء اعمال کدام شب است؟ معمولاً به این توجه نمیشود. دعای فرج، دعای "اللهم کُن لِوَلِیِّکَ" اصلش مال شب بیست و سوم ماه رمضان است که سفارش شده: "نشستی، بلند شدی، دراز کشیدی، راه رفتی، هر جا رفتی، دائماً این دعا را بخوان." دعای "اللهم کُن لِوَلِیِّکَ الحُجَّةِ بنِ الحَسَن" شب بیست و سوم ماه رمضان را یادمان باشد انجام دهیم. چیزهای سادهای هم است و همه هم بلدیم، خیلی سختی ندارد؛ یا دعای "الهی عَظُمَ البَلاء" که دعای بسیار بابرکتی است.
باز نکتهای عرض بکنم که معمولاً به این توجه نمیشود. اعمال مسجد جمکران خوب اعمال خیلی خوبی است. مسجد جمکران یکی از آن جاهایی است که آیتالله بهجت میفرماید: "مسجد سهله ایران است." برکاتی که مسجد سهله در کوفه دارد، آن برکات را مسجد جمکران اینجا در ایران دارد. بزرگان خیلی به مسجد جمکران علاقه و ارادت داشتند و در روایت داریم که خود امام زمان (عجلاللهتعالیفرجهالشریف) فرمودند، وقتی اعمال مسجد جمکران را به حسن بن مُثلَه جمکرانی یاد دادند، فرمودند (در بیداری هم فرمودند، در خواب نبود، خواب بود، بیدارش کردند و بردندش در زمین فعلی مسجد جمکران) امام زمان را آنجا زیارت میکند. حضرت میفرمایند که: "اینجا را مسجد کنید و این اعمال را انجام دهید." دو رکعت نماز تحیت، دو رکعت نماز امام زمان. که فرمود: "اگر کسی این اعمال مسجد جمکران را انجام داد، انگار که در کعبه نماز خوانده است." بعد از نمازها تسبیحات دارد، بعد هم صد تا صلوات در سجده دارد. انشاءالله نصیب... بعد از صد تا صلواتی که در سجده دارد، چی دارد؟ دعای "الهی عَظُمَ البَلاء" دارد که این معمولاً بهش توجه نمیشود، کمتر میخوانند. متأسفانه خدا هم همانجا هم نزده، در مسجد جمکران نزده که آقا بعد این، دعای "الهی عَظُمَ البَلاء" وارد شد.
این دعاهایی که در مورد امام زمان (ارواحنا فداه) است، باب ارتباط با امام زمان (عجلاللهتعالیفرجهالشریف) است. بهترین چیزی که ما میخواهیم برای اینکه با امام زمان (عجلاللهتعالیفرجهالشریف) ارتباط داشته باشیم، همین دعاهاست. یکی از آن دعاهای خیلی خوب را امشب میخواهم یک چند کلمهای در موردش صحبت بکنم و خیلی هم وقت عزیزان را انشاءالله نگیریم. یکی از آن دعاهای خیلی خوب، دعایی است که برای صبحها وارد شده است. کدام دعاست؟ دعای عهد. دعای عهد هم از آن دعاهای بسیار ناب است برای ارتباط با امام زمان (عجلاللهتعالیفرجهالشریف). وقتش هم صبح است. حالا این صبحی که گفته میشود کی است؟ این صبح اذان صبح میشود صبح. معمولاً ایرانیها که دعای عهد میخوانند، همان بعد از نماز صبح میخوانند. آنهایی که اهلند و پیگیرند، دعای عهد را بعد از نماز میخوانند. آن هم البته درست است؛ بعد از اذان صبح هم صبح محسوب میشود.
عراقیها اگر دیده باشید، دعای عهد را معمولاً کی میخوانند؟ بعد از طلوع آفتاب میخوانند. در این ماشینهایشان، اینها، اگر دیده باشید، در خود حرمها و اینها گاهی پخش میکنند بعد از طلوع آفتاب؛ یعنی آفتاب که میزند، دعای عهد میخوانند. جفتش هم درست است. بلکه بعد از این هم میشود خواند؛ هفت صبح، هشت صبح، نه صبح. دیگر تا ده صبح، تا آنقدی که مردم بهش میگویند صبح. ده صبح، یازده را شاید نگویند صبح دیگر، میگویند یازده ظهر. تا آن وقتی که میگویند صبح، میشود دعای عهد خواند. البته بعدش هم من که دیگر نمیشود خواند دیگر. حالا مثلاً یازده دیگر نمیشود خواند؟ نه، ممنوع که نیست خواندنش. آن اثر صبح را ندارد ولی باز هم خودش برکت دارد، دعاست دیگر. به یاد امام زمان (عجلاللهتعالیفرجهالشریف) و عبارات بسیار بلند و فوقالعادهای در دعای عهد هست.
من اول یک روایت در مورد دعای عهد برایتان بخوانم، چند تا نکته در مورد خود دعای عهد انشاءالله عرض بکنم. نکات جالبی است. روایت از امام صادق (علیهالسلام) میفرماید که: "مَن دعا إلی الله أربعین صباحا..." اگر کسی چهل تا صبح این دعا را بخواند، چهل تا. این هم باز معنایش این نیست که مثلاً باید حتماً چهل روز پشت هم خوانده بشود. اگر ما یک روز خواندیم، یک روز یادمان رفت، دیگر نخوانیم؟ یا اگر چهل روز خواندیم، دیگر یک بار چهل روز خواندیم، دیگر ادامه ندهیم؟ اگر امروز هم یادت رفت، حالا هر وقت یادت آمد، بخوان. کلاً یادت دادم، فردا را بخوان. چهل روز خواندی، دوباره چله بعدی، تا چهل سال بخوان، تا هشتاد سال بخوان. ولی خوب اثرش مال آن صبح است. چون در خود عبارت هم، عبارت صبح را در خود دعا دارد.
عدد چهل هم میدانید، عدد ویژهای است. چهل ستون اصفهان هست. ستونهایش بیشتر از این هم هست، نمیدانم حالا بیشتر یا کمتر، بیست و دو... سایهاش میافتد، این چهل تا. چهل تا ستون. حالا اینکه اصرار دارم به اینکه چهل ستون، به خاطر این است که وقتی یک چیزی را عدد چهل قرار گرفت، دیگر قرص و محکم است. این خیلی جاها هم اثبات شده ها! مسائل پزشکی و اینها، این مسئله هست. چهل روز، چهل سال. مثلاً در بحثهای روانشناسی و اینها، افراد به سن چهل سالگی که میرسند، خلق و خو، شخصیت و اینهاشان دیگر تقریباً کامل شکل میگیرد. دیگر تغییر دادن شخصیت اینها خیلی دشوار است. آدم وقتی یک کاری را چهل روز انجام میدهد، کمکم برایش عادت میشود. عدد چهل عدد تثبیت است.
اگر کسی یک کاری را چهل بار انجام بدهد، معلوم میشود که دیگر این آدم بلد است. این کسی مثلاً اگر چهل تا روپایی زد، معلوم میشود که دیگر روپایی بلد است بزند، این کاره است. چهل تا مثلاً خطاطی، خوشنویسی روی کاغذی، مثلاً چهل بار توانست با قلم یک متن قشنگ بنویسد، این معلوم میشود که حالا یکی دوبارش از آدم در میآید ولی دیگر چهل بارش معلوم میشود که این آدم دیگر اوستاست، این کاره است. عدد چهل هم بین ماها خیلی... چهل بار طرف این جوری کرد. عدد چهل این شکلی است. این چهل ستون است. این دعای عهد، هر یک بار خواندنش یک ستون است. گفتند چهل روز برای اینکه این عبارتهایی که در این دعا میخوانیم، هر یک بارش، هر یک روزش به خورد دلمان هک بشود. البته این دعاها صرف همین که این کلمات و الفاظ را بگوییم هم اثر دارد، برکت دارد، ولی مهمش این است که اینهایی که میگوییم، توجه داشته باشیم بهش. معنایش چیست؟ منظورش چیست؟ آن اثر خاص مال دعای با توجه، دعای با دقت است. آن اثر دارد. آن حالا یک بار خواندنش یک اثر دارد. اگر هر روز خوانده بشود، چهل روز بشود، دیگر آثارش عجیب و غریب میشود. انگار دیگر رخنه میکند در قلب آدم، رسوخ میکند در دل آدم.
فرمود اگر کسی چهل روز، چهل صبح دعای عهد بخواند، چی میشود؟ از یاران امام زمان (عجلاللهتعالیفرجهالشریف) میشود. حالا این کلمهای که ما معمولاً بلند میشویم و دست به سر میگذاریم، واجب نیست بلند شدن. بعد از این، اسم اول بگویم چون میخواهم این کلمه را استفاده بکنم ازش. بعضی جاها دیگر آنقدر که باب شده، فکر میکنند که این اسم را که میشنوند، همه باید بلند شوند و دست به سر بزنند. کلیپ سخنرانی به هم میریزد. واجب نیست. بعضی گفتند مستحب است ولی به نظر میرسد حتی مستحب هم نیست. یعنی ما روایت خاص برایش نداریم که اگر این اسم را شنیدید، از جا بلند شوید. یک روایتی داریم از امام رضا (علیهالسلام) که اسم امام زمان (عجلاللهتعالیفرجهالشریف) آمد و حضرت از جا بلند شدند و دست به سر گذاشتند. آنجا این اسم نبود در آن روایت و این هم نشان میدهد که هر اسمی که از امام زمان (عجلاللهتعالیفرجهالشریف) شد و هر کدام از اهل بیت، حالا خصوصش امام زمان، آدم اگر خواست از جا بلند شود، دست به سر بزند، احترام بکند، این فی نفسه کار خوبی است، اشکالی ندارد. ولی اینکه مخصوص این اسم شریف، اسم شریف قائم، از جا بلند شویم، دست به سر بگذاریم، ما دلیل خاصی برای این نداریم. لذا ما این کلمه را دیگر در این جلسه راحتتر استفاده میکنیم.
فرمود که اگر کسی چهل صبح دعای عهد بخواند، کاملاً "مِن اَنصارِ قائِمنا"، از یاران قائم ما خواهد بود. نه اینکه امام زمان را زیارت میکند، میبیند یا مثلاً امام زمان شفاعتش میکنند یا اگر حاجتی داشت، از امام زمان میگیرد. مسئله خیلی بیشتر از این حرفهاست. از یاران امام زمان (عجلاللهتعالیفرجهالشریف) خواهد بود. خیلی بشارت عجیبی است. هر کسی توفیق کمک و یاری امام زمان (عجلاللهتعالیفرجهالشریف) پیدا نمیکند. عرض کردم بله، همین. نه خود دعای عهد ولی به شرط اینکه همراه با توجه، حرفهایی که میزند، راست بگوید، دروغ نگوید. اینهایی که در دعا دارد میگوید، واقعاً این شکلی باشد وگرنه که لقلقه زبان. این جور دعاها را خیلیهای دیگر هم این جور تعابیر را میخوانند و زمان اهل بیت هم شمر هم اهل دعا بود. المناجات کلمات بلغور بکند، اثر نیست، نتیجه نیست. طرف نشسته بود، تسبیح دستش بود، هی میگفت: "استغفرالله، استغفرالله، استغفرالله." در نهج البلاغه است، امیرالمؤمنین (علیهالسلام) خیلی تعبیر تندی است. امیرالمؤمنین بهش فرمودند: "ثَکِلَتْکَ اُمُّکَ اَتَعْلَمُ مَا الْاِسْتِغْفَارُ؟" مادرت به عزایت بنشیند! تو میفهمی استغفار یعنی چه؟ ای استغفرالله استغفرالله الکی پشت هم ردیف میکنیم. شش تا مرحله برای استغفار گفتند، آنجا فرمودند. کسی استغفارش واقعی است که این شش تا کار را بکند که نمیخواهم وارد آن بحث بشود. معلوم میشود که خیلی از این ذکرهای ما آن اثر خاصش را ندارد، به خاطر اینکه این ذکر یک شرایطی دارد، آدابی دارد، یک توجهی میخواهد. استغفاری از هر کسی آنقدی اثر ندارد که...
خدایا عهد هم میخوانیم، خود این دعای عهد اثر بکند، آن آثار بالایش برسد، آثار برکات خوبش نصیب ما هم بشود. فرمود کسی اگر چهل روز دعای عهد بخواند، از انصار قائم ما خواهد شد. خوب حالا اگر ما از دنیا رفتیم چی؟ اگر زنده بودیم، امام زمان (عجلاللهتعالیفرجهالشریف) تشریف آوردند، بشویم از یارانش. اگر نبودیم چی؟ فرمود: "وَ إِن ماتَ أَخرَجَهُ اللَّهُ إِلَيْهِ مِن قَبْرِهِ." اگر مرد هم، خدا این را از توی قبرش بیرون میآورد، برمیگردد به دنیا، رجعت میکند و دوباره میشود جزء یاران امام زمان (عجلاللهتعالیفرجهالشریف). چون در خود متن این دعا این را از خدا میخواهیم. یک مرور سریع انشاءالله به متن دعا داریم. از خدا میخواهیم که اگر من مرده بودم، حضرت آمدند، من با همان کفنم این را به عنوان لباس تن کنم، بروم ملحق بشوم به سپاه امام زمان (عجلاللهتعالیفرجهالشریف) با شمشیر از امام زمان (عجلاللهتعالیفرجهالشریف) دفاع کنیم. جزء متن دعای عهد است و خدا این دعا را مستجاب میکند و حتی اگر نبودیم هم برمیگردیم به دنیا. معلوم میشود که جسد این آدم سالم میماند. برمیگردد. از خود متن دعا فهمیده میشود.
یکی دیگر از برکاتی که دعای عهد دارد چیست؟ "وَ أَعطاهُ اللهُ بِکُلِّ کَلِمَةٍ ألفَ حَسَنَةٍ." دعای عهد کلماتی دارد دیگر. "اللّهُمَّ رَبَّ النّورِ الْعَظِيمِ..." چند کلمه؟ "اللّهُمَّ رَبَّ النّورِ الْعَظِيمِ..." فرمود به هر یک کلمهای که در دعای عهد میخواند (حالا نمیدانم دلیل، نشمردم چند کلمه دارد دعای...) به هر یک کلمهای که در دعای عهد میخواند، خدا هزار تا حسنه بهش میدهد و هزار تا گناهش را پاک میکند. به هر یک کلمهای که در دعای عهد بخواند، یک بار که دعای عهد میخواند، به هر یک کلمه هزار تا حسنه و پاک شدن گناه. این از آثار دعای عهد است. دعای عهد، دعای عجیبی است. یکی دو تا خاطره هم بنده خودم دارم، مسائلی که از بعضی اساتید شنیدیم. البته اصل همین روایت است ولی به هر حال چیزهایی است که داستانهای عجیبی است که نقل شده است. ما خودمان شنیدیم این را بیواسطه شنیدیم، از افراد اهل هم شنیدیم.
من استادی داشتم، ایشان پدرش از دنیا رفته بود. خیلی کارهای خیر و اینها برای پدرش انجام میداد. خیلی رویاهای عجیبی در مورد پدر ایشان افراد میدیدند، چه اهل خانه ایشان، چه دیگران. پدر ایشان هم آدم معمولی بود، خیاطی بود، خیلی آن جور آدم آن چنانی نبود، ولی بس که این فرزندان ایشان، خصوصاً این استاد ما، کارهای خوب و خاص انجام داده و برای پدر ایشان خیلی مسائل جالبی رخ داده بود که معمولاً هم دیگران خواب میدیدند. خوابهای رؤیاهای صادقه. رؤیاهای صادقه بالاخره هست دیگر در زندگیمان. خود قرآن هم رؤیاهای صادقه را نقل کرده است. خصوصاً وقتی دیگران حسن ظنی داریم، طرف خودکشی هم کرده، همان دو سه شب اول در بهشت و با حوریاست و ذهنیتی دارند نسبت به آن طرف. هر کی از دست، شادروانند دیگر، جنت مکانند. ولی وقتی یک کسی دیگری خواب میبیند و یک چیزهایی را در خواب میبیند که بقیه خبر ندارند و خودش هم خبر ندارد، این دیگر خیلی حاکی از این است که این خواب، خواب صادقی بوده است، رؤیای صادق است.
یکی از این رؤیای صادق این قضیه است. پدر ما خوب بیمارستان بستری بود، مدتی هم در بیمارستان از دنیا رفت. بردند برای غسل. گفت که ما در غسالخانه پشت شیشه (تهران نبود، یک شهر دیگری) دیدیم که دارند غسل میدهند. خوب این مسئله غسل هم مسئله جدی است دیگر. مرده اگر غسل داده نشده باشد، خیلی آن طرف اثرات بدی برایش دارد، مگر اینکه شرایطش نبوده است، حالا یا شهید بوده در راه خدا، چون بحثش جداست. از دنیا رفته و یک ظالمی برداشته برده مثلاً این را دفن کرده. ولی شرایطش بود و غسل ندادند و اینها بالاخره اذیت... استاد میگفت که من دیدم که این چسبهای بیمارستان که روی دست پدر ما بود، اینها را که کندند، این ردش هنوز مانده است. این روی پوست هنوز یک چیزهایی از این چسبها هست. پاک کنید. حالا الان که به زندههاش باید گفت: "بابا این ناخنی که کاشتی و اینها، غسل با همین وضعیت غسل نکرده این خانومها زیارت امام رضا (علیهالسلام) ثوابی بکنن؟ به حرام انجام بده." شماره غسل به گردنت بوده یا با این ناخن کاشته غسل کردی، غسل باطل است. بعد میآیی خودت را میچسبانی به ضریح امام رضا (علیهالسلام).
ایشان گفتش که من دیدم اینها درست غسل نمیدهند. حجم تذکر دادیم، فایدهای نرفتند کنار. خودم شروع کردم غسل دادن. سدر و کافور. تمام که شد، تا بخواهند ببرندش کفنش بکنند، گفتم که: "بگذارید ده دقیقه آخر، لحظه آخر، یک دعایی هم برایش بخوانم. یک کاری انجام بدهم، خیرش بهش برسد." گفتم: "چی بخوانم؟" گفتم: "دعای عهد بخوانم." دعای عهد این استاد ما خیلی به دعای عهد علاقه دارد. ایشان میگفت که: "حتی من زیر قبه امام حسین (علیهالسلام) هم میخواهم دعایی بکنم که مستجاب باشد، دعای عهد میخوانم." حاجتهای بزرگ، بزرگی که من مد نظرم است، در این دعا هست. عهد را خواندم به نیابت از پدرم. آخر دعا هم میدانید دیگر، سه بار روی پا میزند. گفت این دست جنازه را برداشتم، کوبیدم روی پاش: "العجل، العجل، یا مولای یا صاحب الزمان." سه نخواند. کسی هم خبر نداشت از این کار. بردند و دفنش کردند. شبش خواب دیده بودند.
حالا دو تا خواب دیده شده که من دو تا را نقل میکنم در مورد این قضیه. دو تا خواب. گفتند یک کس دیگری خواب دید ازش پرسیده بود از پدر ما: "حاجی فلانی! آن طرف چطور است؟ وزنت چطور؟ چه خبر؟ چطور گذشت؟" گفته بود که: "من در دنیا که بودم، عتیقهجات زیاد داشتم، در کار عتیقه بودم." بنده هم رفتم منزل پدرشان دیدم یک کلکسیونی از عتیقه، همین جوری یک بوفهای آهنین، همش همین جوری عتیقهجات جمع کردی. زیاد جمع میکردم. "این ور که آمدم، دیدم که به دردم نخورد، فایده نداشت، به درد این ورمان نخورد ولی پسرم یک دعایی خواند بالای جنازهام، آن خیلی به دردم خورد، آن مشکلات من را حل کرد، این ور کار من را راه انداخت." یک خوابی که دیده بوده. یک خواب دیگر که دیده بودم، دیده بودند که پدر ایشان در یک جلسهای یک کسی بالا منبر است. پرده کشیدند، پدر آن آقا پشت پرده بود. ممبر هم داشت بالا منبر سخنرانی میکرد. یک جماعتی هم پای منبرش بودند. آن آقای بالا منبر حالا کی بوده؟ از علما بوده؟ از معصومین بوده؟ "مردم دعای عهد خیلی مهم است. دعای عهد را در زندگیتان بخوانید، ولو شده یک بار." یک آقایی پشت پرده است. خودش در عمرش دعای عهد نخوانده، بچهاش برایش خوانده، مشکلاتش را در عالم برزخ حل شده. یک آقای پشت پرده است، پشت پرده است، میخواسته بگوید که این چقدر اثر داشته است. یک بار برایش دعای عهد خواندند، این طرف مشکلاتش حل شده است. دعای عهد دعای بسیار عجیبی است.
یکی از ویژگیهای دعای عهد این است. حالا شما اگر انجام دادید به نیابت پدر و مادرتان، امواتتان، آن سر جایش. اگر هم انجام ندادید، خود متن دعای عهد یک جوری است که خیر و برکتش میرسد به پدر و مادرتان. بقیه اموات، میرسد. بقیه مؤمنین. من یک کمی متن دعای عهد را برایتان یک مروری داشته باشیم با همدیگر، این چند دقیقه که حالا وقت عزیزان هم بیشتر گرفته نشود و این شب نیمه. قرار ما این باشد از امشب هم تقریباً تا شبهای قدر، شب بیست و سوم، تقریباً چهل شب است دیگر. یکی بالا پایین. حالا با یکی دو شب بالا پایین، بنا بگذاریم انشاءالله از فردا که صبح نیمه شعبان و روز میلاد امام زمان (عجلاللهتعالیفرجهالشریف) است، تا شبهای قدر را، یکی دو روز بعد شب قدر، این چله را لااقل چله دعای عهد داشته باشیم. انشاءالله برکت بکند، بتوانیم به جای چهل روز، چهل سال دعای عهد بخوانیم. چقدر برکات و آثار عجیبی خواهد داشت و انشاءالله جزء یاران امام زمان (عجلاللهتعالیفرجهالشریف) بشویم.
دعا این شکلی شروع میشود: "اللّهُمَّ رَبَّ النّورِ الْعَظِيمِ..." اول خدا را به یک سری ویژگیهایش یاد میکنیم. خب این از آداب دعاست. شما وقتی میخواهید دعا شروع کنی و درخواست داشته باشی، همین جور بیدست وارد دعا نشوی. یک کله نیایی حاجت را بده. آداب دعا این است که اول شروع کنی حمد خدا، کمالات خدا، اوصاف خدا را اول ابراز بکنی که: "خدایا من میدانم تو چقدر خوبی. همه چیز دست تو است و اصلاً دعا بهانه بود که من بیایم تو را صدا بزنم." ما یک دعا داریم یا حاجت دوتاست دیگر. دعا یعنی خواندن، حاجت یعنی خواستن. خواندن با خواستن فرق میکند. فرمود: "قُلْ مَا يَعْبَؤُا بِكُمْ رَبِّي لَوْلَا دُعَاؤُكُمْ" نه "لَوْلَا سُؤَالُکُم". یک دعا داریم، یک سؤال داریم. سؤال یعنی خواستن، دعا یعنی خواندن. سؤال یعنی خواستن و از آداب سؤال این است که دعا باهاش باشد و آن هم که مهم است دعا، نه سؤال. آیه قرآن فرمود: "اگر دعای تو نبود، خدا به هیچ کدام از شما محل نمیگذاشت. اگر دعا نداشته باشی، خدا بهت محل نمیگذارد. اگر نخواهی..." دعا خیلی مهم است. به خدا حرف بزنیم، اظهار نیاز بکنیم، بعد حالا کنارش هم حاجتمان را کدام. البته نیازی ندارد که ما حاجتمان را بهش بگوییم ولی این ادب بندگی ماست و این باعث جاری شدن رحمت.
بله، بابایی میداند که این بچه برای زمستان کاپشن میخواهد. بچه بگوید و نگوید، بابایی میخرد ولی بچه اگر زرنگ باشد، بخواهد در دل بابایی جا باز کند، چیکار میکند؟ "بابا جانم! تو که من را مدرسه بردی، از بچگی بهم لباس دادی. هیچ وقت نذاشتی من در سرما بمانم. خبر داری زمستان دارد میآید؟ خبر داری من کاپشن ندارم؟" اینجا بابا چیکار میکند؟ بعد جدای از اینکه کاپشن بهش میدهد، مهمتر از کاپشن این است که بچه برایش محبوب است. از بچه خوشش میآید، دوستش دارد. این بچه با آن یکی بچه جفتشان خریده ولی این را بیشتر دوست دارد. فرق دعا با سؤال یکی دیگر هم این است. آدم با دعا محبوب خدا میشود. خدا دوست دارد این را. دوست دارد آنهایی که اهل دعان. همیشه دستشان به گدایی و نیاز و نجوا با خدا دراز است. خدا این را دوست دارد. و از ادب دعا این است که آدم وقتی میخواهد شروع کند، همان اول صاف نگوید: "خدا! میدانی من فلان چیز را ندارم، بده دیگر! یالا!" نه، ادبش این است که اول بگوییم: "خدایا من میدانم تو کی هستی، تو چی هستی؟"
"اللّهُمَّ رَبَّ النّورِ الْعَظِيمِ..." تو رب نور عظیمی. تو رب کرسی رفیعی، تخت حکومت تو بالاتر از همه عالم. تو رب بحر مستجوری، دریایی که گداخته است، جوشان. "وَمُنْزِلَ التَّورَاةِ وَالإِنجِیلِ وَالزَّبُورِ..." تو کسی هستی که تورات نازل کردی، انجیل نازل کردی، زبور نازل کردی. تو خدای سایه و حرارتی. تو خدایی هستی که قرآن را فرستادی. تو خدای ملائکه مقربی. تو خدای انبیا و مرسلینی. خب اول کمالات خدا را یاد کردیم، در محضر خدا ادب کردیم. حالا حالا هم که میخواهم ازت درخواست بکنم، چی را واسطه میکنم؟ باز خودت را. "اللّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِوَجْهِكَ الْكَرِيمِ..." خیلی هم متن دعا، متن لطیفی است، از آن دعاهای عاشقانه و ناب. "خدایا! درخواست میکنم ازت، تویی که وجه کریم داری، به این گل روی خودت، به این چهره خوشگل." کدام چهره دارد دیگر؟ خدا مگر دست ندارد؟ ولی دست شبیه ما نیست. چشم خدا، گوش خدا، خدا چشم و گوش دارد ولی مثل ما نیست. چهره مادی ندارد. "به آن چهره کریمت ازت درخواست میکنم و بِوِجهِكَ الْمُنيرِ، بِوَجهِكَ الْمُنيرِ، بِوَجهِكَ الْمُنيرِ..." به نور چهره نورانیت. کدام چهره نورانی دارد؟ "بِوَجهِكَ الْمُنيرِ" به نور چهره نورانیت ازت درخواست میکنم. "وَمُلْكِكَ الْقَدِيمِ..." به این پادشاهی همیشگیت ازت درخواست میکنم. "يا حَيُّ يا قَيّومُ" ای زنده! ای برپا! ای کسی که بر پای خودت استواری! از تو درخواست میکنم با آن اسمت که آسمانها و زمین را با آن اسم روشن کرد. چون عبارتهای عربی را نمیخوانم ولی محتوا دیگر در ذهنمان باشد انشاءالله. از فردا که میخواهیم دعای عهد بخوانیم، اینها را مرور کنیم. و به آن اسمت که اولین و آخرین را با آن صالح میکنی، بهشون صلاحیت دادی. ای زنده قبل هر زندهای! ای زنده بعد هر زندهای! ای زنده آن وقتی که هیچ زندهای نبود! ای زنده کننده مردهها! ای میراننده زندهها! ای زندگی که خدایی جز تو نیست!
خوب حالا چی؟ وارد درخواست میشویم. اولین درخواستی هم که میکنیم برای خود امام زمان (عجلاللهتعالیفرجهالشریف) است. اول برای امام زمان (عجلاللهتعالیفرجهالشریف). استادی میفرمود: "وقتی که وقت استجابت دعا بود، حاجت تو زرنگی کن. حاجت داری؟ حاجت خودت را نگو، برای امام زمان دعا کن. دو سر برد است." هم حاجت امام زمان برآورده میشود، هم امام زمان برای حاجت دعا میکند. چقدر قشنگ است. آدمهای زرنگ وقت استجابت دعا، دعای فرج میکند، دعای سلامتی میکند. از آن ور مستجاب میشود، هم امام زمان برای خودش دعا میکند و حاجت خودش هم میگیرد. مصلحتش باشد، اگر هم بهش ندادند که بهترش را. حالا خدا چی میخواهم؟
"اللّهُمَّ بَلِّغْ مَوْلانَا الإِمامَ الْهَادِيَ الْمَهْدِيَّ الْقَائِمَ بِأَمْرِكَ..." خدایا! از تو این را میخواهم. ببینید آقا، ما چند مدل ابراز علاقه داریم. یک وقت هست: "السلام علیک یا اباعبدالله." یعنی چی؟ من به شما سلام میدهم. باز یک عبارت دیگر در زیارت عاشورا داریم، میگوییم: "عَلَیکَ مِنّی سَلامُ اللهِ أبَداً." من به تو سلام میدهم ولی سلام خودم نه، سلام خدا را تا ابد به تو میدهم. یکی از این بالاتر چیست؟ اصلاً نمیگویم من به تو سلام میدهم، چه سلام خودم، چه سلام خدا. میگویم: "خدایا تو سلام بفرست." همان کاری که شما در صلوات رسیدگی: "اللهم صل علی محمد و آل محمد." اینجا هم در دعای عهد میگوییم: "خدایا تو صلوات بفرست بر امام زمان (عجلاللهتعالیفرجهالشریف)." معلوم میشود دعای عهد صلوات هم هست. هم صلوات به امام زمان (عجلاللهتعالیفرجهالشریف)، هم صلوات به همه اهل بیت. بعد حالا صلواتش با همه صلواتهایی که شما فرستادید فرق دارد. صلواتی که در دعای عهد است، از همه صلواتی که ما فرستادیم بالاتر است. ببین چقدر قشنگ و چقدر عجیب متن دعای عهد!
"خدایا! برسان! تو برسان به مولای ما امام هادی مهدی که قیام میکند به امر تو، صَلَواتُ اللهِ عَلَيْهِ وَ عَلَی آبائِهِ الطّاهِرينَ." که صلوات خودت هم به امام زمان (عجلاللهتعالیفرجهالشریف)، هم بر تمام پدران طاهرینش. خدا صلوات بفرستد بر امام زمان (عجلاللهتعالیفرجهالشریف) و تمام اهل بیت. حالا از طرف کی صلوات بفرستد؟ "عَنْ جَميعِ الْمُؤْمِنينَ وَ الْمُؤْمِناتِ." نه فقط از طرف خودم. گفتم: "عَلَیکَ مِنّی سَلامُ اللهِ." اینجا میگوییم: "عَنْ جَميعِ الْمُؤْمِنينَ وَ الْمُؤْمِناتِ." از طرف همه مؤمنین و مؤمنات. "فِي مَشارِقِ الْأرْضِ وَ مَغارِبِهَا." چپ زمینه، راست زمینه، در مشرقند، در مغربند. "سَهْلِهَا وَ جَبَلِهَا وَ بَرِّهَا وَ بَحْرِهَا." در دشتند، در کوهند، در خشکین، در دریان. میدانید این مؤمن و مؤمنه هم که گفته میشود، فقط مخصوص آدمها نیست، جن هم شامل میشود، ملائکه شامل میشود. از طرف همهشان داریم صلوات میدهیم به امام زمان (عجلاللهتعالیفرجهالشریف) در دعای عهد.
دیگر کی؟ حالا خودم و "أَنَا وَ والِدَيَّ." این است که دعای عهد را حتی اگر نیت نکنی برای پدر و مادرت هم، باز خیرش به پدر و مادرت میرسد. "هم از طرف خودم، هم از طرف پدر و مادرم." پس صلوات به امام زمان (عجلاللهتعالیفرجهالشریف) و آبا و اجداد طاهرینش از کی؟ از من و همه مؤمنین و پدر و مادرم. چقدر صلوات "زِنَةَ عَرْشِ اللهِ." یک وقت شما میگویی یک کیلو، دو کیلو. به وزن گنبد امام رضا (علیهالسلام) نه، به وزن عرش خدا. "زِنَةَ عَرْشِ اللهِ." عرش خدا وزنش چقدر است؟ از همه هستی وزنش بیشتر است. عرش خدا همه عالم را در بر گرفته است. نه به وزن مثلاً کوههای تهران صلوات بفرست برای امام زمان (عجلاللهتعالیفرجهالشریف). کوههای تهران کار کرد! نه به وزن مثلاً خاکها و نمیدانم، به وزن دریاها. نه، به وزن عرش خدا. "وَمِدَادَ كَلِمَاتِهِ." با چی بنویسیم صلوات را؟ با کدام خودکار؟ با کدام جوهر؟ آخر سوره کهف فرمود: "اگر همه دریاها جوهر بشود، همه درختان قلم بشود، ما نَفَذَت کَلِماتُ الله." کلمات خدا را نمیتوانند بشمارند. کلمات خدا از اینها بالاتر است. اینجا میگوییم در دعای عهد: "خدایا! صلواتی که برای امام زمان (عجلاللهتعالیفرجهالشریف) میخواهی بفرستی، با آن مدادی بنویس و بفرست که باهاش کلمات تو را نوشتی و مِدَادَ كَلِمَاتِهِ وَ ما أحْصاهُ عِلْمُهُ." اصلاً هر چقدر که علمت میرسد صلوات بفرست به امام زمان (عجلاللهتعالیفرجهالشریف). "وَ أَحَاطَ بِهِ كِتَابُهُ." هر چقدر که قرآن جا دارد، صلوات بفرست برای امام زمان (عجلاللهتعالیفرجهالشريف).
"اللهم صل علی محمد و آل محمد." دیگر شما ببینید همین یک تیکه از دعا را اگر برایمان مستجاب بشود که صلوات، دعای مستجاب هم هست. شما بعد هر صلواتی حاجتتان اگر بخواهید بین دو تا صلوات روایت داریم که چون صلوات میرود بالا و مستجاب هم هست، خدا که این را اجابت میکند دیگر. خدا که نمیگوید نه، من نمیفرستم، نه، من نمیدهم. زرنگیهای قشنگ اینها است. شما اگر حاجت داشتی، یک صلوات قبلش، یک صلوات بعدش، وسطش حاجت را بگذار. روایت داریم که خدا چون اولی را قبول میکند، آخر هم قبول میکند، خدا رحیم کریم است دیگر، میگوید خجالت میکشد خودم وسطی را قبول نکنم. اگر تا اینجا آوردند دیگر، سه تایش. حالا اینکه قبول بکند و حاجت را بدهد، چه مدلی میدهد، آن یک بحث دیگر است ولی مستجاب میشود.
یکی از چیزهایی که باعث استجابت دعا میشود. پس شما قبل از اینکه بخواهی حاجتت را از خدا بخواهی، در دعای عهد اول که خود خدا را یاد کردی، بعد هم صلوات برای امام زمان (عجلاللهتعالیفرجهالشریف) فرستادی. عهد خواندی، مرده هم باشی زندهات... این مدلی اگر کسی دعا بکند، دیوار هم اگر باشد، خدا آدمش میکند. این مدل دعا کردن با این ادبیات، با این بیان، با این ورود. خودت چی میخواهی؟ این را که برای امام زمان (عجلاللهتعالیفرجهالشریف) خواستی، باز هم نمیگوید من چی میخواهم. اول میگوید خدایا من... من بگویم من سربازم، آمدم اعلام عهد کنم. آمدم سرود عهد بخوانم. مثل یک سربازی که در پادگان سرود میخواند، اعلام میکند من سربازم، من برای جانفشانی آمادهام. باز هم قبل از اینکه حاجتم را بخواهم، اعلام میکنم آمدم بیعت کنم، آمدم عهد ببندم.
"اللّهُمَّ إِنِّي أُجَدِّدُ لَهُ فِي صَبيحَةِ يَوْمِي هَذا وَ مَا عِشْتُ مِنْ أَيَّامِي عَهْداً وَ عَقْداً وَ بَيْعَةً لَهُ فِي عُنُقِي، لا أَحُولُ عَنْها وَ لا أَزُولُ أَبَداً." خدایا! من تجدید میکنم برای تو در این صبح امروزم و هر چقدر هم از این به بعد زنده ماندم، عهد و عقد و بیعت من در گردنم است. هم عهدم را با امام زمان، هم عقدم را. وقتی قراردادی میبندند، هم یک قرارداد جدید با امام زمان میبندم. قرارداد چیست؟ خودمان میخواهیم وقف کنیم دیگر. هم عهد میبندیم که سربازش باشیم، هم عقد میبندیم، قرارداد میبندیم که در اختیارش و هم بیعت میکنم. "لَا أَحُولُ عَنْهَا وَ لَا أَزُولُ أَبَداً." این را گذاشتم روی گردنم، نه زیرش میزنم، نه از بین میبرم، نه بعداً دبه در میآورم، میگویم منظورم این نبود، آن بود. قطعش میکنم.
حالا چی میخواهم؟ "اللّهُمَّ اجْعَلْنِي مِنْ أَنْصَارِهِ وَ أَعْوَانِهِ وَ الذَّابِّينَ عَنْهُ." ازت میخواهم که من را جزء یارانش قرار بدهی و جزء کسانی قرار بدهی که ازش دفاع کنم، سپر بلایش باشم. چقدر قشنگ است این دعاها وقتی آدم با توجه بخواند، چه حال خوبی پیدا میکند. "وَ الْمُسَارِعِينَ إِلَيْهِ فِي قَضَاءِ حَوَائِجِهِ." جزء کسانی باشم که آنی که مد نظر امام زمان است و خواسته امام زمان را اجابت کنم، ولی نه فقط خواسته امام زمان را اجابت کنیم، جزء کسانی باشم که زودتر از همه خواسته امام زمان را اجابت کنم. "وَ الْمُمْتَثِلِينَ لِأَوَامِرِهِ." هر دستوری هم که داد، حرف گوش کن باشم. "وَ الْمُحَامِينَ عَنْهُ." ازش حمایت کنم. "وَ السَّابِقِينَ إِلَى إِرَادَتِهِ." اگر امام زمان چیزی ارادهاش بود و خواستش بود، سبقت بگیرم به. "وَ الْمُسْتَشْهَدِينَ بَيْنَ يَدَيْهِ." جزء کسانی باشم که در پیشگاه او شهید بشوم، شهید بشوم ولی روی دامن امام زمان (عجلاللهتعالیفرجهالشریف). چقدر قشنگ!
حالا اگر مردم چی؟ "اللّهُمَّ إِنْ حَالَ بَيْنِي وَ بَيْنَهُ الْمَوْتُ الَّذِي جَعَلْتَهُ عَلَى عِبَادِكَ حَتْماً مَقْضِيّاً، فَأَخْرِجْنِي مِنْ قَبْرِي." اگر هم مردم، مرگ فاصله انداخت بین من و آن مرگی که "جَعَلْتَهُ عَلَى عِبَادِكَ حَتْماً مَقْضِيّاً." به همه نوشتی دیگر، همه میمیرند. "فَأَخْرِجْنِي مِنْ قَبْرِي." از توی قبر درم بیاور. نشد نداشته باشد. من مردم؟ نشد نشه! مردم هم باید برسم به امام زمان (عجلاللهتعالیفرجهالشریف). از توی قبرم درم بیاور. "مُؤْتَزِراً كَفَنِي." این کفنم را بکنم حوله احرام. "شَاهِراً سَيْفِي، مُجَرِّداً قَنَاتِي." در یک دستم شمشیرم، در یک دستم نیزهام. "مُلَبِّيّاً دَعْوَةَ الدَّاعِي فِي الْحَاضِرِ وَ الْبَادِي." از توی قبرم لبیک گویان به امام زمان بروم. هر جا حضرت هست، اگر در حاضر، یعنی در شهر است، یا در بیابان است، با لبیک بروم بهش ملحق شوم.
از اینجا باز درخواست آدم بلد باشد در نمازها، در قنوتها بخواند: "اللّهُمَّ أَرِنِي الطَّلْعَةَ الرَّشِيدَةَ وَ الْغُرَّةَ الْحَمِيدَةَ." چهرهای که اگر طلوع بکند، طلعه رشیده است. اصل طلوع و نورانیت اونه. اونو به من نشان بده. "وَ الْغُرَّةَ الْحَمِيدَةَ." آن پیشانی که مورد ستایش واقع شده، بهم نشان بده. "وَ اكْحُلْ نَاظِرِي بِنَظْرَةٍ مِنِّي إِلَيْهِ." چقدر قشنگ! خدایا! بگذار من هم یک نگاه به جمال امام زمان بکنم. این عبارت قشنگتر است: "كُحْل" به سرمه میگویند. سرمه، خط چشم. خط چشم چیست؟ چشم را قشنگ میکند. حالا چشم باطن کی قشنگ است؟ "وَ اكْحُلْ نَاظِرِي بِنَظْرَةٍ مِنِّي إِلَيْهِ." آنی که چشمش به امام زمان افتاد. خدا یک خط چشمی به این چشم باطن ما بکش. چشم باطن ما را خوشگل کن با چی؟ با نگاه. با یک "نَظْرَةٍ"، یک نگاه. با یک نگاه به جمال دلربا.
"وَ عَجِّلْ فَرَجَهُ." فرج او را جلو بنداز. "وَ سَهِّلْ مَخْرَجَهُ." خروج او را تسهیل کن. "وَ أَوْسِعْ مَنْهَجَهُ." مکتب او را، دیدگاه او را، فکر او را توسعه بده. "وَ اسْلُكْ بِي مَحَجَّتَهُ." من هم در مسیر او قرار بده. "وَ أَنْفِذْ أَمْرَهُ." امر او را نافذ قرار بده. پشتش را سفت کن، حمایتش کن، پشتش گرم باشد، قوت داشته باشد. "مَا أَمَرْتَهُ بِهِ."
"اللّهُمَّ اجْعَلْ بِلادَكَ مَعْمُورَةً بِهِ." خدایا! زمینها را با او آباد کن. تا او نباشد، درست نمیشود. آن درستی اصلی نمیآید. آبادانی اصلی نمیآید. "وَ أَحْيِ بِهِ عِبادَكَ." بندههایت را با او زنده کن. خودت در قرآن گفتی: "ظَهَرَ الْفَسَادُ فِي الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ بِمَا كَسَبَتْ أَيْدِي النَّاسِ." گفتی بابت گناههای مردم زمین و یعنی خشکی و دریا خراب شده، فاسد شده. خودت گفتی پس خودت آبادش کن، خودت زندهاش کن. با امام زمان آبادش کن و زندهاش کن.
"اللّهُمَّ فَازِعاً لِوَلِيِّكَ." خدایا! ولیت را برای ما ظاهر کن. "وَ ابْنَ بِنْتِ نَبِيِّكَ." پسر دختر پیغمبرت که هم نام پیغمبرت هست را برای ما ظاهر کن. "حَتَّى لا يَظْفَرَ بِشَيْءٍ مِنَ الْباطِلِ إِلاَّ مَزَّقَهُ." به هر امر باطل و دروغ و خراب و کج و نادرستی که رسید، خوردش کند، امام زمان. "وَ يُحِقَّ الْحَقَّ وَ يُحَقِّقَهُ." حق را بیاورد و محققش هم بکند. "وَ اجْعَلْهُ اللّهُمَّ مَفْزَعاً لِمَظْلُومِ عِبادِكَ." خدایا! برای این بندههای مظلومت، امام زمان را پناهگاه قرار بده. "وَ نَاصِراً لِمَنْ لا يَجِدُ لَهُ نَاصِراً غَيْرَهُ." آنهایی که جز تو یاری ندارند را، امام زمان یارشان قرار بده. "وَ مُجَدِّداً لِمَا عُطِّلَ مِنْ أَحْكَامِ كِتَابِكَ." آن احکامی که از کتاب تو تعطیل شده را، امام زمان بفرست دوباره راه بیاندازد. "وَ مُشَيِّداً لِمَا وَرَدَ مِنْ أَعْلامِ دِينِكَ وَ سُنَنِ نَبِيِّكَ." آن چیزهایی که جزء نشانههای دینت بود، از رونق افتاده، امام زمان بیاید دوباره بهش فروغ بدهد و سنتهای پیغمبر.
"اللّهُمَّ مَنْ سَرَّهُ بِعْدَ مَنْ أَصْبَحَ مَظْلُومَ أَعْدَائِهِ." هر که هم که قصد بد دارد به امام زمان، قصد تجاوز دارد به امام زمان، خودت حضرت را در یک امنی قرار بده که آسیبی بهش نرسد. و عبارت آخر دیگر خیلی اینجا قشنگتر از قبل میشود. آخرین عبارت لطیفتر است. تا حالا میگفتیم: "خدایا! خوب اولش که صلوات و اینها فرستادیم و حالا برای خودمان." آخرش میگوید اصلاً خدایا من مهم نیستم. "بِفَرَجِ وَ ظُهُورِ إِمَامِ الزَّمَانِ، بِبُعْدِ نَبِيِّكَ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ." پیغمبرت را. "اللّهُمَّ وَ سُرَّ نَبِيَّكَ مُحَمَّداً صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ." محمد به امام زمان وقتی بیاید، با دیدن او پیغمبر شاد میشود. اصلاً برای شاد کردن دل نما. "وَمَنْ تَبِعَهُ عَلَى دَعْوَتِهِ." و آنهایی که دنبال پیغمبر بودند، تابعین پیغمبر هم وقتی ببینند امام زمان شاد میشوند. "وَ ارْحَمْ اسْتِكانَتَنا بَعْدَهُ." خدایا ما بعد پیغمبر خیلی ضعیف شدیم، بی پناه شدیم، بیتکیهگاه شدیم، مستکین شدیم، زمین خورده بودیم، زور شنیدیم، ظلم دیدیم. به ما رحم کن. این گرفتاریهایی که بعد پیغمبر سرمان آمد، به ما رحم کن. ما را به ما برسان.
"اللّهُمَّ اكْشِفْ هذِهِ الْغُمَّةَ عَنْ هذِهِ الْأُمَّةِ بِحُضُورِهِ." خدایا! این امت گرفتار یک غمه است. "غُمَّة" یعنی غم. این امت گرفتار غم است. این غم را با حضور امام زمان برطرف کن. شادی و جشن اصلی آن وقتی است که او بیاید. "وَ عَجِّلْ لَنا ظُهُورَهُ." ظهور برای ما جلو بنداز. غریبا! بقیه این را دور میدانند ولی ما نزدیک میدانیم. "بِرَحْمَتِكَ يا أَرْحَمَ الرّاحِمينَ." و به رحمت تو ازت میخواهم که این را محقق کنی. تفاوتی که با همه دعاها دارد این است. سه بار میزنیم روی پا. اینکه روی پا میزنیم چیست؟ آقا، بین عرب وقتی آدم بیتاب میشود، بیقرار میشود، گرفتار میشود، روی پا میزند. تصادف کرده، اخبار نگاه میکنیم، دلار شصت تومن، بزنیم دوباره. قیمت خانه، مسکن، اجاره، اینها علامت استغاثه است. آدمی که گرفتار شده، روی پا میزند. آخر دعا میخواهیم بگوییم: "امام زمان! ما خودمان را در این گرفتاری غیبت میبینیم." تا حالا با خدا حرف زدیم، آخر با خود شما صحبت میکنیم. میزنیم روی پا: "الْعَجَلَ الْعَجَلَ یا مَولای یا صاحب الزمان." آقا جان! بیا! آقا خودت را برسان! بشتاب! "الْعَجَلَ الْعَجَلَ." این سه باری که روی پا میزنیم، این علامت این طور نجوا با امام زمان (عجلاللهتعالیفرجهالشریف) است. انشاءالله که برکت امشب و مولود امشب، خدای متعال در فرج آقا امام زمان تعجیل بفرماید. خدایا! عیدی این نیمه شعبان ما را جشن تولد حضوری در محضر امام زمان در سال بعد قرار بده. ما را مشمول دعای خاص امشب امام زمان که حتماً امشب امام زمان زیارت کربلا خواهند رفت، خدایا ما را مشمول دعا و زیارت امشب امام زمان در کربلا قرار بده. گرفتاری مسلمین، شیعیان، گرفتاریهای دنیویشان، گرفتاریهای اخرویشان، به آبروی امام زمان همین لحظه، همین ساعت برطرف بفرما. هرچه گفتی و صلاح ما بود. هرچه نگفتیم و صلاح ما میدانی برای ما برسان. "مَن نَبیٍّ و آلِهِ رَحِمَ اللهُ مَن قَرَأَ الفاتِحَةَ مَعَ الصَّلَواتِ."
نظرات
برای ثبت نظر ابتدا وارد شوید.
در حال بارگذاری نظرات...