شب رحمت شب مغفرت

شب رحمت شب مغفرت

00:43:34
5

معرفی
* ویژگی‌های عجیب و رحمت خاص الهی در شب جمعه

* معنای توسل؛ واسطه قرار دادن آبرومندان به درگاه الهی

* تاخیر استغفار حضرت یعقوب (علیه‌السلام) برای فرزندانشان تا شب جمعه

* بهترین عمل در شب جمعه؛ زیارت امام حسین (علیه‌السلام)

* حرم حضرت عبدالعظیم رحمه‌الله؛ جایگزینی برای محرومان از کربلا

* آیت الله بهجت رحمه‌الله: رفتن به مجلس امام حسین (علیه‌السلام) همانند رفتن به حرم حضرت

▪️ توصیه برخی بزرگان نسبت به بعضی اعمال مستحب:

🔻 صد سوره قدر در شب جمعه هدیه به اموات و صد سوره قدر عصر جمعه هدیه به مادر امام زمان (علیه‌السلام)

🔻 خواندن سوره مبارکه حمد و یازده توحید بعد از نماز صبح جمعه

🔻 خواندن سوره مبارکه جمعه و اعلی در نماز مغرب و عشا در شب جمعه

* چشم انتظار بودن اموات در شب جمعه از بستگانشان

* رحمت خاص الهی نسبت به درگذشتگان در شب جمعه

* توصیه آیت الله علوی گرگانی (رحمه‌الله): نماز شبِ، شبِ جمعه را ترک نکنید

* بررسی برخی آیات سوره مبارکه اعلی

* علاقه پیامبر (صل‌الله‌علیه‌وآله) و امیرالمؤمنین (علیه‌السلام) نسبت به سوره مبارکه اعلی

* سوره اعلی؛ جمع ثواب تمام کتاب‌های آسمانی حضرت ابراهیم (علیه‌السلام) و حضرت موسی (علیه‌السلام)

* السَّلام عَلَى النّازِحینَ عَنِ الاَْوْطانِ ...
متن
!! توجه: متن زیر توسط هوش مصنوعی تولید شده است !!
بسم الله الرحمن الرحیم.
یکی از شب‌های بافضیلت هفته، شب جمعه است. شب بسیار ویژه و بابرکت که اتفاقاتی که در آن رقم می‌خورد، با شب‌های دیگر متفاوت است. اعمالش با شب‌های دیگر فرق دارد. همه شب‌ها مثل هم نیستند، همه ساعت‌ها و دقیقه‌ها نیز مثل هم نیستند. خداوند بعضی از دقیقه‌ها و ساعت‌ها را ویژگی خاصی داده است و آثار خاصی دارند. برخی از ساعت‌ها برای برخی از کارها (مناسب‌ترند).

برادران حضرت یوسف، وقتی قرار شد توبه کنند، نزد پدرشان آمدند و گفتند: «یا ابانا استغفرلنا ذنوبنا انا کنا خاطئین» (ای پدر ما! برای گناهان ما آمرزش بخواه، ما خطا کرده‌ایم). پدرجان، شما برای ما استغفار کن، ما اشتباه کرده‌ایم. در سوره مبارکه یوسف، آیه قرآن، حضرت یعقوب همانجا برای آن‌ها استغفار نکرد. خیلی این آیات نکته دارد. یکی از نکاتش این است که واسطه کردن کسی که نزد خدا مقرب‌تر است، برای طلب بخشش (مانند) همیشه شفاعت (است). این نادان‌های وهابی و تکفیری (که شفاعت را رد می‌کنند)، ولی همین آیات به این وضوح دارد حرف می‌زند. مگر توسل «یا حسین» نداریم؟ «یا علی» نداریم؟ «یا رسول الله» نداریم؟ (در حالی که) کنار مزار و قبر این‌ها حتی اجازه نمی‌دهند شما بروید! (مثلاً) قبرستان بقیع را دیدید دیگر؟ فارسی‌زبان هم پیدا می‌کند (که از) نادان‌هایی که حالا مال کشورهای همسایه هستند، وهابی تکفیری کجا می‌ایستد که: «خب بیشتر ایرانی‌ها می‌آیند کنار مزار ائمه ای داد می‌زند، آقا این‌ها مرده‌اند، کنار قبر مرده نایستید!» (به او می‌گوییم:) «مرده تویی! تو مرده‌ای! دل تو مرده! این‌ها زنده‌اند.» می‌گوید: «این‌ها را صدا نزن! صدا بزنی مشرکی! یا حسین فقط! غیر از یاالله، چیزی حق نداری (بگویی)!»

خیلی لطیفه (که) داستان‌های عجیبی بزرگان ما با این‌ها دارند. خاطرات شیرینی هم دارم. روحانی شیعه‌ای را بردند پایین قبرستان بقیع که محلی است اینجا (که) روحانیون وهابی جمع می‌شوند. این‌ها می‌خواستند این را دست بیندازند، تحقیرش بکنند. خودکاری انداخت زمین و حاجی (به او) گفت: «بگو یا حسین، خودکار را بهم بده.» (طرف) گفت: «جوابت را می‌دهد؟ بگو یا علی، خودکار را بهم بده، خودکار را بهت برگردانم.» (حاجی گفت:) «مگر نمی‌گویی این‌ها جوابت را می‌دهند؟» این آقا (روحانی شیعه) آدم رند و زرنگی بود. خدا این‌ها را بیشتر کند! گفت: «خب چرا من یا حسین و یا علی بگویم؟ اصلاً چرا من بگویم؟ شما بگو! بگو خدایا یکی از امام حسین بخواهد، اگر نداد معلوم می‌شود که امام حسین کاره‌ای نیست.» (در حالی که) شعر بافی! آیه قرآن به صراحت دارد می‌گوید. فرزندان یعقوب به یعقوب گفتند که: «برای ما استغفار کن.» مگر خودشان چلاق بودند؟ مگر نمی‌توانستند استغفار کنند؟ مگر قرآن نگفته: «خودتان استغفار کنید؟» (و نگفته:) «استغفار کنید، من می‌بخشم‌تان؟» «استغفروا ربکم»! مگر قرآن نگفته؟ خدا گفته یکی دیگر باید استغفار کند که شما بخشیده بشوید؟ ها! ولی اگر کسی که آبرو دارد پیش خدا، واسطه کردی، اینجا دلت بیشتر قرص (می‌شود که) بخشیده شدنت (قطعی است). پس واسطه کردن پیش خدا اشکالی ندارد.

شما در زیارت جامعه کبیره آخر زیارت جامعه چه می‌گویید؟ این همه اوصاف اهل بیت را گفتید، حالا درخواست‌تان چیست؟ می‌گوید: «یا علی‌ها الا…» چقدر زیباست! من اینجا بیست دقیقه، نیم ساعت، یک ساعت دارم زیارت جامعه کبیره می‌خوانم. طولانی و مفصل زیارت کردی، این همه سلام دادی، این همه توصیف اهل بیت کردیم. (حالا می‌گویی:) «درخواستم این است، من بین خودم و بین خدا گناهانی دارم که بخشیده نمی‌شود مگر اینکه شماها راضی (باشید).» خیلی زیباست! زیارت جامعه، آخر زیارت جامعه می‌گوید: «اگر هم کسی را سراغ داشتم از شماها به خدا نزدیک‌تر باشد، می‌رفتم پیش آن‌ها.» (مثلاً) توی جلسه مداحی بهتر از تو سراغ داشتم، می‌رفتم در خانه او را می‌زدم. این حرف‌ها چیست؟ مگر بهتر از امام حسین (ع) سراغ داری؟ گفت: «بابا! این حرف زیارت جامعه (است).» کفش رگ‌های متورمی دارد! (به معنای) نزدیکی (است)، واسطه بین ما و خداست. اگر از امام حسین (ع) بهتر سراغ داشتیم، می‌رفتیم سراغ (آن) امام حسین. اگر از اهل بیت پیغمبر (ص) بهتر سراغ (داشتیم)، اهل بیت را واسطه می‌کردیم. ما این‌ها را به خاطر وساطت می‌خواهیم، چون آبرو دارند، «وجیه عندالله» (آبرومند نزد خدا هستند).

در زیارت عاشورا شما چه می‌گویید؟ «به واسطه امام حسین (ع) پیش خودت راه بده، جا بده.» «به واسطه امام حسین (ع) درسته.» این‌ها آمدند، فرزندان یعقوب: «شما برای ما استغفار کن.» واقعاً پشیمان باشد دیگر! من افتخار نکنم بگویم واسطه. اگر می‌خواهی بکنی (توبه کنی)، خودت هم اهلش باشی (قبول می‌شود). جواب داد، حضرت یعقوب به این‌ها فرمود: «سوف استغفر لکم.» نه تنها همانجا استغفار نکرد. دقت کنید، خوب دقت کنید! گفت: «شب برایتان استغفار می‌کنم.» در روایت دارد که این‌ها روز دوشنبه درخواست کردند از حضرت یعقوب. (یعقوب فرمود:) «سحر برایتان دعا می‌کنم. امشب دعا می‌کنم. یک ساعت دیگر دعا می‌کنم. بعد نماز دعا می‌کنم. می‌روم مسجد دعا می‌کنم.» ابوالفضل! «استغفر لکم.» گفت: «باشه، بعداً برایتان دعا می‌کنم، استغفار می‌کنم.» در روایت دارد این «بعداً» که حضرت یعقوب گفت، منظورش کی بود؟ شب جمعه. یعنی حضرت یعقوب که پدر است، که پیغمبر است، دعای پیغمبر برای امت مستجاب است، دعای پدر برای فرزند مستجاب است، دعای معصوم مستجاب است. اصلاً دعای هر غیر معصوم برای یکی دیگر مستجاب است. هر کس برای یکی دیگر دعا کند، خدا مستجاب می‌کند. گفت: «با دهانی که گناه نکردی دعا کن.» عرض کردم: «خدایا! ندارم همچین دهانی.» گفت: «تو با دهن دیگری گناه نکردی، دیگری هم با دهن تو گناه نکرده. دیگری وقتی برای تو دعا می‌کند، خدا می‌بخشد.»

خب، این همه عامل اجابت هست. گذشته (از این‌ها)، شب جمعه (چرا خاص است)؟ چون یک ویژگی خاصی در شب (جمعه) است، یک رحمت خاصی در شب (جمعه) است. اگر کسی می‌خواهد شب جمعه بهره‌اش بیشتر بشود از این رحمت خاص، چکار بکند؟ چیزهایی یاد داده‌اند، اعمالی. در صدرش که خب همه‌تان بلدید، بهترین عمل شب‌های جمعه چیست؟ زیارت (عتبات عالیات)! ان‌شاءالله شب جمعه نصیب‌مان بشود. امام صادق (ع) به آن دوست خودشان فرمودند: «اگر می‌خواهی اولیای الهی را زیارت کنی، شب جمعه (برو).» «اگر می‌خواهی شهدا را زیارت کنی، شب جمعه (برو).» «اگر می‌خواهی صدیقین را زیارت کنی، شب جمعه (برو).» «اگر می‌خواهی انبیا و مرسلین را زیارت کنی، شب جمعه برو کربلا.» «اگر می‌خواهی ما اهل بیت را زیارت کنی، شب جمعه برو کربلا.» «اگر می‌خواهی خدا را زیارت کنی، شب جمعه (برو کربلا).» زیارت خدا یعنی چی؟ من سر در نمی‌آورم چه خبر است کربلا؟ «من شب رحمت، رحمت‌الله الواسعه هم امام حسین (ع) (است).»

بزرگان مقید بودند. (بعضی) اهل کتمان بودند. مرحوم آیت‌الله العظمی بهجت، دوستانی از ایشان نقل کردند، گفتند که: «غروب چهارشنبه که می‌شد، پیاده می‌زد کربلا. صبح جمعه هر هفته پیاده می‌رفت کربلا.» آقای بهجت در نجف ساکن بود. بزرگان مقید بودند. این طریق‌العلما که اسمش شده طریق‌العلما، که خیلی از شماها احتمالاً از آن مسیر کربلا مشرف می‌شوید در اربعین. شب‌ها تاریک و ترسناک و خلوت و با اینکه ایام اربعین است. آن موقع دیگر چی بوده؟ این‌ها با آن سختی‌های آن ایام، ناامنی آن ایام، (چه عشقی داشته‌اند!) پذیرایی (هم که) پر از دشمن و پر از کمین! چه عشقی بوده! بزرگان چهل سال شب جمعه کربلا (بودند). یک خبری بوده دیگر. (آن‌ها که در) بانک نجف بودند، محضر امیرالمؤمنین (ع) بودند! (اما می‌رفتند کربلا).

ویژگی که کربلا هست، ماهایی که محرومیم، آنقدری که می‌توانیم باید استفاده کنیم. این حرم حضرت سیدالکریم، حضرت عبدالعظیم، واقعاً نعمتی است برای تهرانی‌ها. نمی‌دانم ما چقدر قدر (این نعمت را می‌دانیم). شب جمعه کسی نیت کند اینجا زیارت بکند، این هم می‌شود زیارت کربلا. آنی که آنجا قرار می‌دهند، همانی که آنجا نصیب می‌کنند، اینجا هم نصیب می‌شود. اعمال شب جمعه همه این‌ها زمینه را فراهم می‌کند برای اینکه انسان بهره‌اش از رحمت و کرم و عنایت خاص خدا بیشتر (شود).

شب‌های جمعه ذکر شریف صلوات بر محمد و آل محمد (است). «اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجه.» ذکر شریف استغفار. همین مجالسی که انسان شرکت می‌کند، روضه امام حسین (ع) خوانده می‌شود. (در حرم) عبدالعظیم (مثلاً)، اگر نتوانیم برویم، این هم باز نقل قول از آیت‌الله بهجت (است). بنده مطالبی که می‌گویم بیشتر از علما باشد، احتمال اشتباه زیاد است. ولی حرف این بزرگانی که با اطمینان (می‌شود) قبول (کرد).

(آیت‌الله بهجت فرمودند:) «در نجف مجلس روضه امام حسین (ع) می‌روی، اگر ازت پرسیدند کجا می‌روی، بگو دارم حرم می‌روم. مجلس روضه حرم (است).» از همه روضه‌ها، مجلس محبت امام حسین (ع) است. (آن‌ها که) همه‌شان دلداده‌اند و از این نور و محبت مردم استفاده بکن و نور بگیر. این پیاله ما هم از بقیه سهم داشته باشد. از اشک و سوز و حال بقیه یک سهمی داشته باشد. بهره‌ای از رحمت (بگیر). مقید باشد برای شب‌های جمعه‌اش برنامه‌ای داشته باشد. یک برنامه عبادی خاصی داشته باشد. در بین اعمال، چند تا چیز دیدم، سه تا چیز دیدم که خیلی ویژه بود. این هم یادگاری دیگری که امشب عرض می‌کنم.

(حضرت یعقوب) فرمود که سه تا چیز دیدم خیلی می‌شود. مثل این ندیدم. نیاز دارد به مقدمات خیلی ساده. ولی (پیغمبر) خوب هم می‌فرمود: «صد تا سوره انا انزلنا (قدر) شب جمعه.» و «صد تا سوره انا انزلنا غروب جمعه، عصر، از بعد از اذان عصر.» کمتر دیدم عصر جمعه. خیلی بزرگان فرموده بودند: «غروب جمعه‌مان پنجاه ساله یا شصت ساله عصر جمعه ترک نشود.» شب جمعه را خوب است این اعمال (را) آدم انجام بدهد. هدیه بدهد. این صد تا (سوره) شب جمعه را هدیه بکند به اموات. آن صد تا (سوره) غروب جمعه را هدیه بکند به مادر. امام (ع) صمیمیتی (در این کار) است. یک صمیمیت هدیه‌ها، یک خبرهایی تو (آن) یادگاری است دیگر. (پس) استفاده بکنیم و عمل بکنیم و هم خود بنده احمد بشم ان‌شاءالله، هم شما ان‌شاءالله عمل می‌کنید.

باز چرا (این‌ها را) به ما یک چیزی برسد؟ صبح‌ها خیلی خوب است. بعد از نماز صبح یک سوره «حم» (غافر) و یازده تا «قل هوالله» (اخلاص)، خدای متعال از شر شیطان در طول روز حفظ می‌کند. «من صبح‌ها مقید بودم و هستم ایشان (گفتند) که این یک دانه (سوره را) نماز صبح خصوصاً (بخوان). پدرم خبر نداشت. خبر نداشت.» بعد یک روز صبح خیلی خسته بودم، گفتیم (و او هم) نگفت. غوغای تو عالم! چایی «بسم الله» که می‌نویسید. تا این «بسم الله» محو نشده، ملائکه حاضرند. از آن حفاظت می‌کنند. برای شما دعا می‌کنند. ذکر شریف صلوات را می‌نویسید. همین شکلی، همین شکلی «یا علی!» محو نشده، این صورتش، ملائکه دو روح هستند. برای شما استغفار می‌کنند، دعا می‌کنند، دفع بلا می‌شود از شما. نه، خیلی خبر (در آن) است. نام محبوب خدای متعال است. این اسم، نام محبوب ملائکه است. این اسم، پروانه (دور آن) درست می‌چرخند. بعد ملائک که می‌آیند، عتیقه‌فروش‌های بازار فلان‌جا که نیستند که وقتی می‌آیند مثلاً نشسته‌اند دور هم مثلاً سیگار می‌کشند. (نه،) نور می‌آورند، رحمت می‌آورند، مغفرت می‌آورند. این شکلی.

(یکی از) خواب‌ها (که دیدم). برادر من که خبر نداشت من این کار را می‌کنم. (از او) گفتم: «چطور؟» گفت: «من امروز، روزی که این آقا یادش رفته، خواب دیدم پدرمان را.» گفت: «که من هر روز صبح منتظرم این یک نون و پنیری فلانی برای من بفرستد. این نون پنیر صبحانه ما را امروز یادش رفته، منفجر شده، انگار مثلاً بنده خدا.» بابا زنده است. زنده‌تر از قبل است. توقعش هم بیشتر است. در روایت هم دارد. خیلی (باید به آن‌ها رسید). زمان حیات پدر و مادرشان (مورد رحمت قرار می‌گیرند، و بعد از مرگ هم). مغفرت و رحمت و محبت والدین بعد از مرگ (هم) (ادامه دارد). (کسانی که) عاق والدین می‌شوند (در خطرند).

اتفاقاً روایت دارد، شب‌های جمعه، یادم آمد الان. شب‌های جمعه اموات اجازه می‌گیرند از خدا. البته این‌ها بستگی دارد به میزان اعمال، درجه (آن‌ها). و برمی‌گردند توی خانه‌هایشان هفته‌ای یک بار. خیلی گرفتار نباشند کدام شهر (است؟) همه اموات (را) از گرفتاری (نجات بده). قیمت اسلام را نجات (بده). خیلی گرفتار نباشند. شب‌های جمعه می‌آیند (پشت) دیوار خانه می‌نشینند. نگاه می‌کنند به بچه‌اش، می‌گوید به همسرش (مثلاً). و می‌آید ببیند این‌ها دارند چکار می‌کنند. اگر تو مسیر خدا و پیغمبر باشند، خوشحال می‌شود. بابا! نمی‌دانی این‌ها (چقدر) چشم انتظارند. خصوصاً در روایت دارد شب‌های جمعه اموات چشم انتظارند. این‌هایی که زبان مردم می‌شنوید، خیلی‌هایش یک داستانی دارد، یک حکایت واقعی دارد. که شب‌های جمعه صدقات قدیماً بیشتر بود. خیلی چیزها انگار دارد برق می‌افتد. قدیماً بنده یادم است، همین تهران ما می‌نشستیم، شهرآرا می‌نشستیم. شب‌های جمعه سینی خرمایی بود که تو خیابان‌ها. با سینی حلوایی بود که تو خیابان‌ها. مسجد بود، ارزانی بود، دینداری هم بود. ظاهراً پولدار هم نبودند. بهتر شده؟ آن خانه‌های قدیمی را کوبیدند. چند (برابر شده؟). این انفاق و صدقه و خیرات به یاد اموات بودن شب‌های جمعه. به یاد (آن‌ها).

یکی دیگر از اعمال شب جمعه را خدمت‌تان عرض بکنم. یک کمی توضیح بدهم و دیگر خیلی اذیت (نکنم). یکی از اعمال خوب و مهم شب‌های جمعه دو تا سوره است که سفارش (شده خوانده شود). هم می‌تواند کسی به اموات هدیه بدهد. این هم چیز خوبی است. حالا جدای از صدقه و انفاق. این چیزهایی که شب جمعه و روز جمعه، شب جمعه، روز جمعه صدقه و انفاق دو برابر (ثواب دارد). کلاً هر عمل مستحبی (در شب جمعه) دو (برابر است). هر عمل مستحبی شب جمعه و روز جمعه (اجرش بیشتر است). اگر مسلمانی شب جمعه، روز جمعه از دنیا برود، خدا معاف (می‌کند گناهانش را). خیلی تو اعمال خشخاش نزن! (یعنی وسواس نداشته باش). شب رحمت از او است. مهمان روز خاص خدا بوده (و) خاصی وارد شده بر پروردگار عالم. شب جمعه و روز جمعه (اینگونه است). امروز می‌آید، انگار یک معافیت‌هایی مثل ماه رمضان دیگر. فروش شب جمعه! خیلی! تا یادم نرفته، این هم ان‌شاءالله یادگاری باشد. خدا رحمت کند علما و مراجع‌مان را که حق به گردن ما (دارند).

بنده نوجوان بودم، شانزده سالم بود تقریباً. علاقه داشتیم به علما. طلبه هم شده بودیم. و سعی می‌کردم ارتباط داشته باشیم. درنیامده یک بچه، خلاصه گرگانی (سید) می‌رسید. ایشان هم شاد باشد و همه علما مراجع. خیلی ایشان متواضع و مهربان (بودند). خیلی خیلی متواضع و اصلاً آدم (نمی‌فهمید) مرجع تقلید (است). سفید نبود و چهره‌اش آنقدر نورانی نبود. کسی وارد می‌شد نمی‌فهمید که این مرجع تقلید است. توی دفتر (بودند). خیلی پدرانه با ما صحبت می‌کرد. (خواستم) تذکری، نصیحتی چیزی به ما بگویید. ایشان به ما گفتش که: «پسرم! نماز شب را اگه هر شب هم که نتوانستی بخوانی، سعی کن لااقل شب جمعه (بخوانی).» «از نماز شب و لااقل دیگر شب جمعه، شب جمعه، شب جمعه را اگر داشته باشی، آرام آرام به شب‌های دیگر هم می‌رسد.»

رحمت خدا بر علمای بزرگی که چقدر حق به گردن (ما) دارند. خوب، یکی از اعمال شب جمعه که بعضی بزرگان خیلی بهش مقید بودند و هستند که خیلی توش رحمت و برکت است، این است: در نماز مغرب و شب جمعه سفارش شده بعد از سوره حمد، سوره جمعه و سوره اعلی توی این دو تا نماز خوانده بشود. حالا یا توی هر دوتاش یا توی یکیش. توی رکعت اول بخوانید. بزرگان خیلی به این مقید بودند. مرحوم آیت‌الله العظمی بهجت هر شب جمعه هشتاد سال توی هر نمازش گریه کرد. نمازهایی که با مردم خواند. خلوت (بود). هشتاد سال توی هر نماز جماعتی که خواند، گریه! کجا بودن؟ افسانه! باور (کردن) (سخت است). پاک! توی سوره جمعه «کَمَثَلِ الحِمَارِ» که می‌رسید گریه می‌کرد. توی سوره اعلی «ثُمَّ لَا يَمُوتُ فِيهَا وَلَا يَحْيَىٰ.» صبح جمعه دوباره ایشان سوره جمعه (می‌خواند). آقا! بعضی پیرمردها اینجا دیگر کمرشان جواب نمی‌دهد. حالا خود آقای (بهجت) تا آخرین نماز جماعتی که ایشان آمد، تمام نافله‌هایش را ایستاده خواند. هشت رکعت نافله ظهر، هشت رکعت نافله عصر. ایستاده‌ام و تا آخرین سال عمرش که نود و پنج سالش بود به شمسی. آخرین سال مبارک عمرش (به) قمری نزدیک صد سال می‌شود. رجب، شعبان، رمضان تمام این سه ماه را روزه بود. قیمت نود و خورده‌ای! رجب، شعبان. پسر بیست ساله ایستاده سر ظهر ماه رمضان نوشابه با پیتزا دارد می‌خورد و می‌گوید زخم معده دارم، روزه نمی‌گیرم، کشش ندارد.

شما سوره جمعه می‌خوانید هم شب می‌خوانید هم صبح می‌خوانید. سوره مبارکه اعلی صحبت بکنیم که جزو اعمال شب جمعه است. ما انگار از این عمل بهره‌مند بشیم شب جمعه سوره اعلی را حالا در حد یک (بار) با هم خوانده باشیم از این سفره بهره (بگیریم). خب سوره اعلی سوره ویژه‌ای است. اول بگویم در مورد اینکه شب جمعه سفارش شده خوانده بشود. خیلی کلام امام صادق (ع) در کتاب «ثواب الاعمال» مرحوم شیخ (صدوق) خیلی عبارت عجیبی (است). امام صادق (ع) می‌فرماید: «الوجب علی کل مؤمن اذا کان لنا شیعه.» (یعنی) «واجب است بر هر مؤمنی که شیعه ماست.» البته واجب فقهی نیستا! «اگه می‌خوای با هم رفیق باشیما، می‌گویی شیعه‌ای؟ چکار باید بکنیم؟» باید شب‌های جمعه سوره جمعه و اعلی را بخوانیم. البته اینجا (به صراحت) نفهمیده در نماز بخوانیم. در مورد سوره مبارکه اعلی خیلی جالب است. خب پیغمبر ما پیغمبر رحمت است دیگر. در روایت دارد امیرالمؤمنین (ع) فرمود: «کان رسول الله صلی الله علی (محمد و آل محمد و عجل فرجه) سوره (اعلی را دوست داشت).» پیغمبر این سوره را دوست داشت. سوره اعلی را پیغمبر (دوست داشت). خود پیغمبر پیغمبر رحمت است. «وَ ما أَرْسَلْناکَ إِلاّ رَحْمَةً لِلْعالَمِينَ.» وقتی پیغمبر به چیزی علاقه داشته باشد، چی بوده که پیغمبر علاقمند (بوده)؟ پیغمبر دیگر!

(از) اسود بن نباته (نقل است). می‌گوید: «این‌ها را یادگاری داشته باشید، خیلی نکات مهم.» اسود بن نباته می‌گوید که امیرالمؤمنین (ع) وارد کوفه که شدند، حکومت که خواستند تشکیل بدهند، در (ابتدا) وارد کوفه که شد (در) «صَلَّى بِهِمْ أَرْبَعِينَ صَبَاحًا» (چهل روز) نماز صبح امیرالمؤمنین در (نماز) صبح سوره مبارکه اعلی (خواند). تا چهل روز امیرالمؤمنین به سوره مبارکه اعلی علاقمند (بود). باز روایت دیگری دارد، می‌گوید که ابی‌همیسه می‌گوید: «خلفه عشرین لیله.» چقدر جالب است! به چه چیزهای ساده‌ای! می‌گوید: «بیست شب من پشت امیرالمؤمنین (ع) نماز خواندم.» (در) مدرسه معصومیه داشتی، خدا رحمتش کند، نماز خواندم. شبی نبود که سوره اعلی را (نخواند).

(پیامبر) فرمود: «لَوْ يَعْلَمُونَ مَا فِيهَا» (اگر می‌دانستند چه در آن است). اگه می‌دانستند توی سوره اعلی چه خبر است، هر کسی روزی بیست بار سوره اعلی می‌خواند. امیرالمؤمنین (ع)! اگه می‌دانستید چی دارد سوره اعلی، روزی بیست بار لااقل می‌خواندیم. فقط یکی از خواصش (را) امیرالمؤمنین (ع) فرمود. فرمود کسی که سوره اعلی بخواند، خاصیتش چیست؟ (به آیاتی مانند) «موسی و ابراهیم الذی وفی» (که اشاره به) انگار هرچی در کتاب‌های حضرت موسی و حضرت ابراهیم بوده که آخر سوره اعلی (آمده است). هرچی از کتاب‌های این‌ها بوده، هرچی از معارف بوده، هرچی حکمت بوده، هرچی نور بوده، هرچی خیر بوده، خدا لطف کرده به شماها (ای) امت پیغمبر! نگذاشته آن را از دستتان در برود. آن‌ها چندین کتاب بوده، بعضی‌هایش سی و پنج تا صحیفه مثلاً بوده که شده «صحف» مثلاً «صحف ابراهیم.» شما یک سوره کوچک خدا بهتان داده. این را که بخوانی، هرچی توی صحف ابراهیم بوده، صحفی از حضرت موسی که فقط یک بخشی از این صحف را چهل شب رفت میقات که بهش دادند. چهل شب خلوت کرد. تورات یک بخشی از صحف موسی است. همه این‌هایی که این پیغمبرها با این همه زحمت خدا بهشون داد، چرا زحمت کشیدند؟ این‌ها (می‌خواستند) به مردم بدهند، یاد بدهند.

امت پیغمبر (ص)! خدا تقسیم می‌کردند. پیغمبر اکرم (ص) عرض کرد: «خدایا! همه امت‌ها هشتصد سال، نهصد سال، پانصد سال، ششصد سال عمر طولانی (داشتند). امت من هفتاد سال، هشتاد سال.» فرمود: «تیرباران اجل (می‌شوند).» «برای امت من معترض المنایا.» (یعنی) جایی که ملائکه تیرباران مرگ (هستند). بین شصت تا هفتاد (سال عمر می‌کنند). عرض کرد: «نماز شب می‌خوانند، روزه می‌گیرند، این بدبخت می‌خواهد مکلف بشود، راه بیفتد، مرده.» (خدا فرمود:) «غصه نخور. من یک شب قدر به این‌ها می‌دهم. یک شب راه هشتاد ساله آن‌ها را طی (کنند).» بیست تا شب قدر داشته باشد. تمام!

پیغمبر خدا کارها را تسهیل (می‌کرد). به قول ما ام‌پی‌تری! یکی از چیزهایی که خدا تسهیل کرده برای پیغمبر، این است: یک سوره اعلی به شما داده. بعد شما توی یک شب جمعه این را می‌خوانی، آن‌ها نشسته‌اند هشتصد سال تورات خواندند. عمل کردند به یک نورانیت و معرفت و درجاتی. سوره اعلی شب جمعه این است. اگه فرمود کسی (بداند) چه خبر است در سوره مبارکه (اعلی)، روزی بیست بار این را می‌خواند. در روایت دیگر امام صادق (ع) فرمود: «اگه این را توی نماز واجب بخوانی یا توی نافله بخوانی، روز قیامت بهت می‌گویند: «ادْخُلِ الْجَنَّةَ مِنْ أَيِّ أَبْوَابِ الْجَنَّةِ شِئْتَ» از هر دری از درهای بهشت که دوست داری برو تو.» به کسی که سوره اعلی را یا توی نماز واجب بخونه یا توی نافله. یک فضیلت دیگر هم (دارد): «یک کسی این سوره را بخونه، عطا الله من الع…» خیلی عجیب است! فتنه‌هایش خیلی زیاد است. سوره خواندن این همه اثر! خب بابا! امت پیغمبریم ما! این همه فتنه داریم. یک دانه گوشی داریم تو دستمان. یک دانه گوشی اینقدری، این همه فتنه! خدا می‌دانسته ماها توی همچین شرایطی قرار می‌گیریم. گفته: «یک گوشی به اینترنت وصل می‌شوی، پانصد تا شبهه برات می‌آید از زمین و زمان. آلودت می‌خواهند بکنند. کوچک کوچک (راه حل بهت) می‌دهم که به آن اندازه تو بتوانی قدرت داشته باشی با این‌ها مبارزه (کنی).» ربط دارد (این مسائل به هم).

(پیامبر) فرمود: «ای کسی سوره اعلی را بخوانه، چقدر خدا بهش اجر می‌دهد؟ به عدد کل حرف (که) انزل علی ابراهیم و موسی و محمد صلی اللهم صل علی آل محمد و عجل فرجه.» فرمود: «به عدد حروفی که نازل شده بر ابراهیم و موسی و نبی اکرم در کتاب‌های آسمانی، با یک دانه سوره اعلی.» بعد آثار درمانی هم برایش فرمود. فرمود: «اگر به گوشی که درد می‌کند بخوانی، زائل (می‌شود).» «اگر به این بیماری انسان موقع داشتنش بخواند، این تسهیل می‌شود درمانش.» حالا این‌ها چه ربطی به همدیگر دارد؟ بحث مفصلی می‌طلبد. که روایت پایانی هم عرض می‌کنم. فرمود: «اگر کسی این را بخوانه، عطا (الله) من العجل اشرح (هنا).» همان روایت قبلی که فرموده بود تعداد حروفی که نازل شده. اینجا فرمود سوره اعلی را بخوانه به تعداد حروفی که ابراهیم، موسی، عیسی و پیغمبر اکرم (ص) نازل شده. این ده برابر (اجر دارد). الان (به این صداها گوش می‌دهیم). عجیب و غریب (است). بهمان توفیق بده شب‌های جمعه از فیض این سوره محروم (نشویم).

نکته پایانی که عرض بکنم و وقت عزیزان را (بیشتر نگیرم). امروز روز بیست مهر (است). از جهت شمسی محاسبات کردند بزرگان. مرحوم علامه حسن‌زاده آملی هم که خب از بزرگان بود و سالگردشان شاد باشد، ایشان هم مقید بود به (این مسائل). با محاسباتی که کردند بزرگان، تاریخ شمسی، تاریخ قمری داریم. یک تاریخ شمسی داریم. مثلاً گفتند عید غدیر که هجده ذی‌الحجه است، توی اول فروردین (افتاده است). ایرانیان، ایرانیان خیلی مقید به عید نوروز شدند. یکی از دلایلش این بود که تاریخ شمسی عید غدیر بود. عید نوروز در ایام نوروز. و تاریخ شمسی روز عاشورا بیست مهر (است). امروز شمسی سالگرد عاشورا (است). (در) لیست مهر سال پنجاه و نه هجری. دو (روز) عقب (جلو). البته برخی گفتند بیستم، برخی گفتند بیست و یکم. این یادبود مهر را به یاد می‌آوردند برای افراد. سالروز شمسی. خوب، اگر حساب (کنیم)، تعجب بکند. شب (عاشورا) درد (است). امشب حالا شب جمعه هم شب زیارتی امام قریب (است). جهت شمسی امشب، بنابراین احتمال می‌شود شب شام غریبان امام.

خوب، حال و هوا و آب و هوا را می‌بینید؟ ای روزهای گرم! و خیلی روضه‌ها اینجا. هوای این وقت (سال). این زن و بچه نیم ساعت در یک روز گرم. این شب‌ها فلسطین را می‌بینید؟ این مردم مظلوم و بی‌‌پناه چه ابزاری برای دفاع ندارند. با اینکه توی خانه‌هایشان مردشان کنارشان است، خانواده‌های فلسطینی، ولی هر لحظه احتمال می‌دهم که این دشمن پلید و کثیف و خونخوار بمباران بکند، منزل نابود بکند. چه ترسی توی دل، چه دلهره‌ای توی دل این‌هاست. تا صبح خواب ندارند. این بچه‌های کوچک مظلومانه به شهادت می‌رسند. خدا ان‌شاءالله به حق پیغمبر و آل پیغمبر، مظلومین را، همه مظلومین عالم را نجات بدهد از شر ظالم.

برای امام حسین (ع) دعا کنید. برای همه مظلومین عالم. علی امام حسین (ع) فرمود: «او سمعتم به شهید؟» (یعنی) «هر شهید و غریبی که دیدید، برای من گریه کنید.» این زن و بچه مظلوم و غریبی که در فلسطین می‌بینید، با همه مظلومیتشان، مظلومیتشان به شهدای کربلا و اسرای (کربلا) این زن و بچه مظلوم (می‌رسد). شام غریبان حسین (ع) کجا؟ این زن و بچه غزه کجا؟ به هر حال درسته که بمباران می‌شود، عرض کردم. ولی شبی که (بچه‌ها) دارد در منزل می‌خوابد، به هر حال محرم او هست، مرد او هست، شوهر او هست، پسر بزرگش هست. صبح هم اگر اتفاقی بیفتد، مردان دیگری که مسلمانند، با غیرتند، از خودند. این‌ها می‌آیند کمک. بچه‌اش را دفن می‌کند، خانه‌اش را می‌سازد، آوارش را برمی‌دارد، عزیزانش را از زیر آوار بیرون می‌آورد. فدای آن زن و بچه‌ای که یک محرم برایشان (نمانده بود و) غریب و بی‌کس (بودند).

اما زهیر امام زمان در زیارت ناحیه (مقدسه فرمود): «این کس و کارهای دور افتاده از وطن، بهترین بودن کسی را توی این بیابان نداشتن.» محرمی هم برایشان نمانده بود. که سمتشان می‌آمدند برای غارت. می‌آمدند هرچی گوشواره به گوش (آن‌ها) بود غارت بردند. دستبند و گردنبند بود به غارت بردند. آنقدر با تازیانه، آنقدر سیلی زدند. خدایا در فرج آقا امام زمان (عج) تعجیل (بفرما). قلب نازنینش از ما راضی بفرما. عمر ما (را در) نوکری حضرتش، نسل ما (را) نوکران حضرتش قرار (بده). اموات (ما)، علما، شهدا، امام راحل، حقوق الارحام (را) سر سفره کرم اباعبدالله (ع) مهمان بفرما. شب اول قبر ابی‌عبدالله (ع) و اولاد طاهرینش به فریادمان برسان. شر ظالمین، شر صهیونیست خونخوار را به خودشان برگردان. مظلومین عالم (را) نصرت و حمایت (بفرما). رهبر عزیز انقلاب (را) حفظ (و) نصرت عنایت بفرماید. شفای عاجل و کامل (به همه بیماران) عنایت بفرما. همه حاجتمندان از این ساعت حاجت روا بفرما. در دنیا زیارت، در آخرت شفاعت اهل بیت (ع) به ما بفرما. هرچه گفتیم و صلاح ما بود، هرچه نگفتیم و صلاح می‌دانی، برای ما (اجابت بفرما). اللهم صل علی محمد و آل محمد.
نظرات

برای ثبت نظر ابتدا وارد شوید.

ورود با گوگل

در حال بارگذاری نظرات...