مناجات منظوم حضرت علی علیه السلام

مناجات منظوم حضرت علی علیه السلام

مناجات منظوم حضرت علی علیه السلام

دریافت

عناوین بحث مناجات منظوم حضرت علی علیه السلام:

« متن مناجات به همراه ترجمه »

لَکَ الْحَمْدُ یَا ذَا الْجُودِ وَالْمَجْدِ وَالْعُلَىٰ‌/ تَبارَکْتَ تُعْطِى مَنْ تَشَاءُ وَتَمْنَعُ

ستایش ویژه توست ای صاحب جود و بزرگواری و برتری، فرخنده‌ای تو عطا کنی به هرکه خواهی و منع کنی از هرکه خواهی

إِلٰهِى وَخَلَّاقِى وَحِرْزِى وَمَوْئِلِى‌/ إِلَیْکَ لَدَى الْإِعْسَارِ وَالْیُسْرِ أَفْزَعُ

معبودم و آفریدگارم و نگهدارم و پناهم ، به‌جانب تو در سختی و آسانی پناه می‌آورم

إِلٰهِى لَئِنْ جَلَّتْ وَجَمَّتْ خَطِیئَتِى‌/ فَعَفْوُکَ عَنْ ذَنْبِى أَجَلُّ وَأَوْسَعُ

معبودم، اگر خطایم بزرگ و انبوه است، پس گذشت تو از گناه من بزرگ‌تر و گسترده‌تر است

إِلٰهِى لَئِنْ أَعْطَیْتُ نَفْسِىَ سُؤْلَها /فَهَا أَنَا فِى رَوْضِ النَّدَامَهِ أَرْتَعُ

معبودم، اگر خواهش نفسم را به نفسم واگذاشتم، اینک در مرغزار پشیمانی می‌گردم

إِلٰهِى تَرىٰ حَالِى وَفَقْرِى وَفاقَتِى‌/ وَأَنْتَ مُنَاجاتِى الْخَفِیَّهَ تَسْمَعُ

معبودم، بدحالی و تهیدستی و نیازم را می‌بینی، و تو مناجات پنهان مرا می‌شنوی

إِلٰهِى فَلا تَقْطَعْ رَجَائِى وَلا تُزِغْ‌/ فُؤُادِى فَلِى فِى سَیْبِ جُودِکَ مَطْمَعُ

معبودم، امیدم را قطع مکن و منحرف مساز،قلبم را که من به باران جودت طمع دارم

إِلٰهِى لَئِنْ خَیَّبْتَنِى أَوْ طَرَدْتَنِى‌/فَمَنْ ذَا الَّذِى أَرْجُو وَمَنْ ذَا أُشَفِّعُ ؟

معبودم، اگر محرومم کنی یا از پیشگاهت برانی؛ پس به چه کسی امیدوار شوم و چه کسی را شفیع گیرم؟

إِلٰهِى أَجِرْنِى مِنْ عَذَابِکَ إِنَّنِى‌/ أَسِیرٌ ذَلِیلٌ خَائِفٌ لَکَ أَخْضَعُ

معبودم، از عذابت پناهم ده که من؛ اسیر و خوار و ترسانم و برایت فروتنی می‌کنم

إِلٰهِى فَآنِسْنِى بِتَلْقِینِ حُجَّتِى‌/ إِذَا کَانَ لِى فِى الْقَبْرِ مَثْوَىً وَمَضْجَعُ

معبودم، با تلقین دلیل، همراهم باش؛ در آن زمان که در قبر منزل و خوابگاهم باشد

إِلٰهِى لَئِنْ عَذَّبْتَنِى أَلْفَ حِجَّهٍ/ فَحَبْلُ رَجَائِى مِنْکَ لَایَتَقَطَّعُ

معبودم، اگر هزار سال مرا عذاب نمایی؛ رشته امید من از تو قطع نمی‌شود

إِلٰهِى أَذِقْنِى طَعْمَ عَفْوِکَ یَوْمَ/ لَابَنُونَ وَلَا مالٌ هُنَالِکَ یَنْفَعُ

معبودم، مزه گذشتت را به من بچشان آنگاه که؛ نه فرزندان و نه مال در آن زمان سود نرساند

إِلٰهِى لَئِنْ لَمْ تَرْعَنِى کُنْتُ ضَائِعاً/ وَ إِنْ کُنْتَ تَرْعَانِى فَلَسْتُ أُضَیَّعُ

معبودم، اگر مرا حمایت نکنی تباه شده‌ام؛ و اگر حمایتم کنی، تباهی نپذیرم

إِلٰهِى إِذَا لَمْ تَعْفُ عَنْ غَیْرِ مُحْسِنٍ‌/ فَمَنْ لِمُسِىءٍ بِالْهَوَىٰ یَتَمَتَّعُ

معبودم، اگر از غیر نیکوکاران نگذری؛ پس امید کسی که با هوس کامروایی می‌کند کیست؟

إِلٰهِى لَئِنْ فَرَّطْتُ فِى طَلَبِ التُّقَىٰ‌/ فَهَا أَنَا إِثْرَ الْعَفْوِ أَقْفُو وَأَتْبَعُ

معبودم، اگر در طلب تقوا کوتاهی کردم؛ پس اینک دنبال گذشت توأم و سراغ آن می‌روم

إِلٰهِى لَئِنْ أَخْطَأْتُ جَهْلاً فَطَالَمَا/ رَجَوْتُکَ حَتَّىٰ قِیلَ ما هُوَ یَجْزَعُ

معبودم، اگر از روی جهالت خطا کردم؛ تا آنجا به تو امید بستم که درباره‌ام گفته شد باک ندارد

إِلٰهِى ذُنُوبِى بَذَّتِ الطَّوْدَ وَاعْتَلَتْ‌/ وَصَفْحُکَ عَنْ ذَنْبِى أَجَلُّ وَأَرْفَعُ

معبودم، گناهم بلندتر و بزرگ‌تر از کوه‌های برافراشته شده؛ ولی چشم‌پوشی تو از گناه من بزرگ‌تر و برفرازتر است

إِلٰهِى یُنَحِّى ذِکْرُ طَوْلِکَ لَوْعَتِى/ وَذِکْرُ الْخَطَایَا الْعَیْنَ مِنِّى یُدَمِّعُ

معبودم، یاد عطای همیشگی‌ات آتش دلم را خنکی می‌بخشد؛ و یاد گناهان، دیدگانم را اشک‌بار می‌کند

إِلٰهِى أَقِلْنِى عَثْرَتِى وَامْحُ حَوْبَتِى‌/ فَإِنِّى مُقِرٌّ خَائِفٌ مُتَضَرِّعُ

معبودم، لغزشم را نادیده گیر و گناهم را پاک کن؛ من اقرار به گناه دارم و هراسان و نالانم

إِلٰهِى أَنِلْنِى مِنْکَ رَوْحاً وَ رَاحَهً/ فَلَسْتُ سِوىٰ أَبْوَابِ فَضْلِکَ أَقْرَعُ

معبودم، از سوی خود آسایش و راحتی به من ده؛ که من جز درهای احسان تو را نمی‌کوبم

إِلٰهِى لَئِنْ أَقْصَیْتَنِى أَوْ أَهَنْتَنِى‌/ فَمَا حِیلَتِى یَا رَبِّ أَمْ کَیْفَ أَصْنَعُ

معبودم، اگر مرا دور کنی یا سبکم انگاری؛ پس چه چاره کنم ای پروردگار و چه سازم؟

إِلٰهِى حَلِیفُ الْحُبِّ فِى اللَّیْلِ سَاهِرٌ/ یُناجِى وَیَدْعُو وَالْمُغَفَّلُ یَهْجَعُ

معبودم، سوگند خورده عشق، در شب بیدار است؛ راز و نیاز و دعا می‌کند ولی شخص بی‌خبر می‌خوابد

إِلٰهِى وَهَذَا الْخَلْقُ مَا بَیْنَ نَائِمٍ‌/ وَمُنْتَبِهٍ فِى لَیْلِهِ یَتَضَرَّعُ

معبودم، از این مردم گروهی در خوابند؛ و گروهی دیگر شب‌بیداری و زاری می‌کنند

وَکُلُّهُمُ یَرْجُو نَوَالَکَ رَاجِیاً/ لِرَحْمَتِکَ الْعُظْمىٰ وَفِى الْخُلْدِ یَطْمَعُ

و همه آنان عطای تو را امید دارند و امیدوار؛ رحمت بزرگ تو هستند و به بهشت تو طمع ورزند

إِلٰهِى یُمَنِّینِى رَجَائِى سَلامَهً/ وَقُبْحُ خَطِیئاتِى عَلَىَّ یُشَنِّعُ

معبودم، امید من در دلم آرزوی سلامتی می‌کند؛ و زشتی گناهانم مرا به رسوایی تهدید می‌نماید

إِلٰهِى فَإِنْ تَعْفُو فَعَفْوُکَ مُنْقِذِى / وَ إِلّا فَبِالذَّنْبِ الْمُدَمِّرِ أُصْرَعُ

معبودم، اگر بگذری گذشتت نجات‌بخش من استور نه با گناهم به عرصه نابودی در افتم

إِلٰهِى بِحَقِّ الْهَاشِمِیِّ مُحَمَّدٍ/ وَحُرْمَهِ أَطْهارٍ هُمُ لَکَ خُضَّعُ

معبودم، به‌حق محمّد هاشمی نسب ؛ و به حرمت پاکانی که نزد تو فروتن‌اند

إِلٰهِى بِحَقِّ الْمُصْطَفىٰ وَابْنِ عَمِّهِ‌/ وَحُرْمَهِ أَبْرارٍ هُمُ لَکَ خُشَّعُ

معبودم، به‌حق محمّد مصطفی و پسر عمویش ؛ و به حرمت نیکوکارانی که برای تو فروتن‌اند

إِلٰهِى فَأَنْشِرْنِى عَلَىٰ دِینِ أَحْمَدٍ/ مُنِیباً تَقِیّاً قَانِتاً لَکَ أَخْضَعُ

معبودم، مرا در رستاخیز بر دین احمد برانگیز ؛ تائب و پرهیزگار و عابد و فروتن در پیشگاهت

وَلَا تَحْرِمَنِّى یا إِلٰهِى وَسَیِّدِى‌/ شَفاعَتَهُ الْکُبْرىٰ فَذاکَ الْمُشَفَّعُ

ای خدا و آقایم، مرا محروم مساز ؛ از شفاعت بزرگ محمّد که شفاعتش پذیرفته است

وَصَلِّ عَلَیْهِمْ مَا دَعَاکَ مُوَحِّدٌ/ وَنَاجَاکَ أَخْیارٌ بِبَابِکَ رُکَّعُ

و بر ایشان درود فرست تا هرگاه که موّحدی تو را بخواند؛و خوبان با تو مناجات کنند و در برابرت به رکوع پردازند

بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

آخرین مطالب

ملکوت اعمال ،بخش سوم

تنظیم زندگی

شب بسط فطرت

یک سال راه برو

یک سال راه برو

عیار تو مشکل دارد…

مهندسی فطرت

توجه به وظیفه

مینِ مَنیّت

اونجا معلوم میشه…

راه جایگزین