عبودیت خدا ، عبودیت شیطان
«عبودیت خدا، عبودیت شیطان» یک پرسش بنیادی را پیش روی فعال فرهنگی می‌گذارد: غایت کار فرهنگی چیست؟ این مجموعه معتقد است اگر مقصد روشن نباشد، ممکن است ابزارهای دینی همان انسانی را تولید کنند که فرهنگ رقیب می‌سازد؛ فقط با ظاهر مذهبی‌تر. پاسخ پیشنهادی از قرآن می‌آید: نزاع اصلی میان دو نوع عبودیت است؛ بندگی خدا و بندگی شیطان. شیطان در این نگاه یک نماد حاشیه‌ای یا شخصیت داستانی نیست، بلکه «عدو مبین» و جریانی واقعی در تربیت و فرهنگ است.