فرقان

«فرقان» راهی برای تشخیص «کمال واقعی» از تصور و ادعای معنوی پیشنهاد می‌کند: نگاه‌کردن به آثاری که قرآن و روایت برای هر فضیلت بیان کرده‌اند. این مجموعه با نمونه‌هایی مانند روایت «چهل روز اخلاص و جوشش حکمت» توضیح می‌دهد که اگر یک صفت حقیقتاً در انسان شکل گرفته باشد، باید نشانه و ثمره‌ای متناسب با آن ظاهر شود. محبت الهی، اخلاص، رضایت و دیگر حالات معنوی از همین زاویه بررسی می‌شوند. به‌جای اکتفا به احساس یا برچسب‌زدن به خود، نتایج و تغییرات درونی و رفتاری به‌عنوان «فرقان» و معیار تشخیص مطرح می‌گردند.