هسته‌ی مرکزی دین در دعای عرفه

« اَنَّ مٌرادَکَ مِنی اَن تَتَعَرَّفَ اِلَیَّ فی کُلِّ شَیء، حَتّی لا اَجَهَلَکَ فی شَیء

می‌خواهی در هر چیز خود را به من بشناسانی تا در هیچ چیز به وجود تو نادان نباشم»
سیستم دین بر مبنای «توجه» و رفع موانع آن است؛ و «عبد» کسی است که به خداوند متعال «کمال توجه» را دارد تا به معرفت و توحید برسد
پس «عبدالله» بودن یعنی کمال توجه به خدا

بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

آخرین مطالب

ملکوت اعمال ،بخش سوم

تنظیم زندگی

شب بسط فطرت

یک سال راه برو

یک سال راه برو

عیار تو مشکل دارد…

مهندسی فطرت

توجه به وظیفه

مینِ مَنیّت

اونجا معلوم میشه…

راه جایگزین