بصیرت، هدیه‌ی ایمان است و ثمره‌اش قدرت تشخیص روشن‌تر و گام‌های مطمئن‌تر.

بصیرت و آینده‌نگری رهبر شهید از جنس «دیدن با نور خدا» بود، نه صرفاً تحلیل سیاسیِ!

فراستِ حاصل از نور خدا؛ عامل نجات انسان و تشخیص حقیقت از غبارِ تردید.

بُرد نگاه چشمِ حقیقت‌بین؛ از جنوب لبنان تا آینده جهان!

!! توجه: متن زیر توسط هوش مصنوعی تولید شده است !!
فرمودند چه نشانه‌هایی وجود دارد که بفهمم جبهه صهیونیسم و آمریکا برای این تقابل و جنگ‌ها "نگاه آخر" دارند؟ نشانه‌هایش زیاد است. من می‌توانم بعضی از آثار را معرفی کنم که البته این سؤال را قبلاً نمی‌دانستم، ولی تازگی یک عزیز سؤال کرده بود و به او جواب دادم. یک کتاب است به نام «هرمجدون والعصر الألفی السعید» اثر محمود النجیری و ترجمه خانم قدسی زعفرانی؛ و یک کتاب دیگر هم باز از ترجمه جناب زعفرانی به اسم «چرا ایالات متحده برای اسرائیل از منافع خویش می‌گذرد؟» اثر گریس هال. این دو کتاب (البته کتاب زیاد است) کمک‌دست عزیزان بیاید تا قضیه اسرائیلی‌ها و نگاه آخرالزمانی‌شان و ارض موعودشان را در این قضایای اخیر درک کنند و نگاه اونجلیست‌ها، یعنی مسیحیت صهیونیستی.

ترامپ خودش جزو افراد شاخص در این بخش است. امروز هم دیدید عکس خود را به‌عنوان مسیح منتشر کرده! با پاپ سرشاخ شده و کلی دری‌وری به او گفته بود و خودش را به‌عنوان رهبر مسیحیان هم معرفی می‌کند. این‌ها دو طیف‌اند که هر دو بر این نقطه توافق دارند که منجی و موعود ما در این سرزمین سر بیرون می‌آورد؛ که البته اسم عبری این منجی‌شان "موشی‌یخ" است که حالا ماشی‌یا یا ماشیح یا هر کدام را بگوییم. نگاه این‌ها به این قضایای آخرالزمان خیلی واضح است. بعضی‌هایشان اشاره کرده‌اند. مارک روبیو، وزیر امور خارجه اسبق آمریکا، گفت: «ما با ایرانی‌ها نمی‌جنگیم. در این جنگ ما با امام دوازدهم شیعیان می‌جنگیم. تا وقتی که این امام دوازدهم را قبول دارند، این جنگ ادامه دارد. فرصتی نمی‌دهند به اسرائیلی که بخواهد توی منطقه بماند. اینها می‌گویند تا اسرائیل هست، منجی ما نمی‌آید. اسرائیل باید از بین برود و این منطقه از اسرائیل پاکسازی شود.»

تا وقتی نگاه این‌ها این است، چه توافقی می‌توانیم با چه سازمانی به دست آوریم؟ این‌ها باید جمع شوند. این‌ها نشانه‌های آخرالزمانی است. نگاه آنها. نتانیاهو مطالبی را گفت. گفت: «این‌ها عمالقه‌اند! ایرانی‌ها عمالقه دوران ما هستند.» من احساس می‌کنم شاید کم این را توضیح دهم و دیگر توضیح مفصل نمی‌دهم که عمالقه که بودند و چه بودند و نگاه یهودی‌ها به این‌ها چه بود و این‌ها. خلاصه‌اش این است که عمالقه باید یا همه‌شان کشته شوند یا از این سرزمین بیرون بروند تا این زمین بیفتد دست آنها و بتوانند به «ارض موعود» برسند. این‌ها نشنانه‌های ثابت است.

**سؤال دیگر **
یک سؤال دیگر هم که پرسیدند، خیلی ممنونم، حاج‌آقا، یک سؤال دیگر که پرسیدند، با توجه به اینکه مردم الان در خیابان هستند، اگر دشمن قرار باشد فتنه‌ای در ایران ایجاد کند، چگونه است؟ جنس فتنه چگونه است و چطور می‌شود با آن مقابله کرد؟

ببینید، اولاً ما هر روز و هر ثانیه و هر لحظه در حال فتنه هستیم و خدای متعال ما را امتحان می‌کند. همه‌اش آزمون است. پیروز بشویم، این هم یک فتنه است. شکست بخوریم، یک فتنه. اتحاد داشته باشیم، این هم فتنه است. تفرقه بین ما باشد، آن هم فتنه. ولی معمولاً کلمه "فتنه" که گفته می‌شود، منظور آن وقت‌هایی است که یک تکان حسابی مردم می‌خورند، به قول ما، "دل و روده‌شان می‌آید تو حلقشان"؛ یا بالا و پایینی صورت می‌گیرد بین مردم و در آن امتحان.

یک بخشی از فتنه امروز خب همین قضیه جنگ و فشار خارجی و تحریم و تهدید و گفته محاصره دریایی می‌کنم و می‌زنم و تأسیسات را می‌زنم، این‌ها فتنه است دیگر. یعنی ما داریم امتحان می‌شویم که می‌ترسیم یا به خدا توکل می‌کنیم یا تسلیم می‌شویم در برابر این "فرعون زمانه" خودمان! رهبر شهید فرمود: «این ترامپ و امثال ترامپ از فرعون هم بدترند! فرعون فقط به مردم مملکت خودش زور می‌گفت، این به مردم عالم.» این بدتر از فرعون است. باید ببینیم چه کار کند.

یک بخشش هم به همین است که ما حالا که نترسیدیم، برنامه‌مان نترسیدن است؛ باید همه‌اش بجنگیم؟ یک کاسه، یک کله، و این وسط هیچ ابتکار دیگری به کار نگیریم؟ یا نه، می‌شود هم جنگید و هم از دیپلماسی استفاده کرد؟ هم گفت‌وگو کرد؟ صحنه را مدیریت کرد که خسارت‌ها و آسیب‌هایی که می‌خواهند به ما بزنند به حداقل برسد؟ جو روانی دنیا و افکار عمومی را مدیریت بکنیم؟ حقانیت خودمان را به آنها ثابت بکنیم؟ کشورهای منطقه و امت اسلام را بهشان بفهمانیم جنگ سر چیست؟ کی قلدر است؟ کی دارد شاخ‌و‌شانه می‌کشد؟ این‌ها ابتکاراتی است که امروز در میدان دیپلماسی دارد انجام می‌شود.

و ما اگر بخواهیم دست‌به‌یقه و بی‌اعتماد، سوءظن نسبت به تیمی که الان دارند مذاکره می‌کنند و واقعاً این مذاکره با مذاکره قبلی فرق می‌کند؛ چون "جونشونو کف دستشون گرفتن". این رفتن و نشستن و برخاستن مثل قبلاً نیست که بروند با جان کری راه بروند و مثلاً عکس بگیرند. وسط مذاکره آن‌ور تهدید می‌کند. می‌گوید: «این‌ها اگر در مذاکره حرف تو را قبول نکردند، خواستم برگردند بکشیدشان.» مذاکره رفتن و این‌جور شجاعانه با مقاومت تحریمی که من کردم که تنگه هرمز از این کوتاه است. آن هم تهدید می‌کند.

سر و صدا. این نباید مبدأ انشقاق و اختلاف و تنازع و یقه‌گیری و این‌ها شود. عرض کنم که "خشکه مقدس انقلابی" و "تندرو متحجر". همه ما یک ملتیم. همه‌مان یک عرق داریم. "مار محبت امام حسین(ع)، محبت امام رضا علیه السلام"، تعلقمان به این خاک دور هم جمع کرده و همه‌مان دست‌به‌دست همدیگر داریم یک زنجیره می‌شویم دور این کشور. نگذاریم دشمن پایش را این وسط بگذارد. نباید کاری کند که ما دستمان از تو دست همدیگر دربیاید. این فتنه‌ای است که بیشتر امروز ما درگیر این هستیم. متشکرم.

**سؤال دوم**
پرسیدند با احتمال درگیری طولانی‌مدت بین ما و استکبار و نیاز به حضور مردم، با نگاه به قرآن و تاریخ اسلام و اهمیت مسئله اقتصاد و معیشت، راهکاری وجود دارد برای پیاده کردن اقتصاد تاب‌آور و به تعبیری مقاومتی در این شرایط نبرد؟ بله.

ببینید، ما نمونه‌های خیلی خوبی را در دفاع مقدس تجربه اول انقلاب تجربه کردیم. هم در این سال‌ها تجربه کردیم و هم مخصوصاً در این ایام. یک مدلی که ما دیدیم: ببینید، رهبر شهیدمان خیلی تأکید به این داشتند که باید همه‌چیز مردم بنیان باشد. هم دانش‌بنیان باشد و هم مردم‌بنیان. کار باید در دست مردم باشد. مردم باید بیایند وسط. کار درست! الان امروز ما در قضیه کرونا یادتان است؟ همه‌جای دنیا «بکن بکن» بود. سر یک کانتینر دستمال‌کاغذی همدیگر را می‌زدند. خاطرشان هست؟ در بیمارستان‌ها پیرمرد و پیرزن‌ها را می‌آمدند اکسیژنشان را برمی‌داشتند، این‌ها را می‌کشتند، بیرون می‌انداختند تا هزینه‌هایشان کمتر شود. خودشان با همدیگر رقابت و دعوا داشتند. ما چه کار می‌کردیم؟ پول جمع می‌کردیم، اکسیژن می‌خریدیم. پدربزرگه، مادربزرگه، از خانه‌اش بیرون هم نیاید. همان‌جا برایش پول جمع می‌کردند، دستگاه اکسیژن می‌خریدند و بسیجی‌ها می‌رفتند بانگ می‌زدند. اولش خیلی خطرناک بود. در خیابان‌ها می‌آمدند ضدعفونی می‌کردند، بسته‌های معیشتی راه افتاد! چه حرکت خوبی بود! مردم از خانه نمی‌توانستند بیرون بیایند و خیلی اتفاقات فوق‌العاده‌ای که در آن دوران شکل گرفت.

نمونه‌هایی است دیگر. ما فرهنگمان خیلی غنی است واقعاً. یعنی هم ملتمان ملت فوق‌العاده‌ای است. ما اولین تمدنیم دیگر. یعنی بشر روی کره زمین از کی و توسط کیا یاد گرفت؟ توسط ایرانی‌ها. ایرانی‌ها بودند به بشر یاد دادند که می‌شود دور هم این "مدنیت" را داشتند. ملت بی‌نظیری است. نکته‌ای که هست این است که این ظرفیت‌ها را باید فعال کرد. در دل این حوادث بهترین اتفاقات را می‌توان ساخت. الان مثلاً نمونه‌هایی مثل پیاده‌روی اربعین را داریم دیگر. شما واقعاً کشور عراق کشوری است که آن هم به واسطه جنگ آمریکایی‌ها این بلا را سر تأسیسات این‌ها زدند. در آن زمان صدام هم در برق مشکل داشتند، هم در گاز مشکل دارند. ملت عراق گاز ندارد، برق ندارد. 20 میلیون، 25 میلیون نفر در بازه تقریباً یک ماهه، نه یک نفر مشکل خواب دارد، نه یک نفر مشکل غذا دارد، نه مشکل چه می‌دانم سرویس بهداشتی و حمام دارد. خیلی چه شکلی می‌شود این را مدیریت کرد؟ تقریباً فقیرترین کشور منطقه، یکی از فقیرترین کشورهای منطقه و کشورهای عربی با اوج مسائل امنیتی و مشکلات. و هنوز که شما می‌بینید رفت و آمدهاشان با تریلی و کامیون و فلان و یک مدل دیگر است. یعنی این عشق است. وقتی می‌آید وسط، این شکلی برای هم مایه می‌گذارد. طرف خانه‌اش را در اختیار این گذاشته، اتاق خوبه را داده، خودش رفته پشت در یک اتاق کوچک خانواده کوچک. آدم‌هایی که اصلاً نمی‌شناسد، باهاشان هم نمی‌تواند صحبت کند. با نقاشی و با ایما و اشاره با همدیگر صحبت می‌کنند. خانه را شب در اختیار گذاشته، رمز وای‌فای هم به او می‌دهد و بهترین غذایی که خودش هم در طول سال شاید نخورد، روزی چند وعده به این‌ها می‌دهد.

زنده بکنیم. در این ایام خود این تجمعات، این موکب‌هایی که در میدان راه افتاده، یک ظرفیت فوق‌العاده است که یک بستری شود برای پاسخ‌گویی به نیازهای مردم. مشکلات. در آن استان‌هایی که مثلاً باید آواربرداری شود، مثلاً باید اسکان داده شوند خانواده‌هایی که آسیب‌دیده‌اند، نیاز مثلاً به غذا دارند. از این جنس حمایت. همین تجمعات. البته این‌ها خودش یک سازماندهی دارد. باز تجمع کوچک‌تر در هر منطقه‌ای. تجمع بزرگتر مدیریت بکند، سازماندهی بکند، یک تشکیلاتی راه بیندازد. ما ظرفیتش را داریم. یعنی هم تاب‌آوریش را. خود مردم داریم. مردم واقعاً مردم صبوری هستند. 50 سال مقاومت! الان آمریکا این همه داستان که دارد به خاطر یک ماه تحریم، همان یک هفته از تحریم ما بسته شدن تنگه هرمز گذشت، "نوکینز" راه افتاد در آمریکا و 9 میلیون آدم در خیابان آمد. این‌ها تحمل ندارند که آب و نان و فلان و این‌ها بخواهد تعطیل شود و چه می‌دانم آسیب ببیند. حالا تحمل کن. دو هفته. بعد ان‌شاءالله نزدیک قله‌ایم و این حرف‌ها. آنها که این چیزها را ندارند. این‌ها مال امام حسین(ع) است. آن‌ورش امام حسین(ع) را می‌بیند، به جلو که نگاه می‌کند امام زمان(عج) را. این مکتب می‌ماند. این مردم می‌مانند. این فرهنگ، فرهنگ ماندگار است. این ظرفیت‌ها را فعال کنیم. کنشگران. آن بچه‌هایی که خصوصاً این رفقایی که در این جلسات و در این دوره‌ها هستند که هم نسل‌نو هستند، هم بچه‌های خوش‌فکر، پرمغز، آموزش‌دیده‌اند. بچه‌های فهیم و باسوادند. این‌ها مسئولیتشان میادین است. ان‌شاءالله نقش‌آفرین خواهند بود.

**سؤال سوم**
یک سؤال دیگر پرسیدند. حالا من نمی‌دانم چقدر صلاح است این را الان بپرسم ولی من می‌پرسم ان‌شاءالله هر جوابی داد. گفتند: «آیا در مورد صلح امام حسن علیه‌السلام درست است بگوییم که با توجه به شرایط روزگار رضایت خود را اعلام کردند اما تأیید نکردند؟ یا در جایی روایت است که پیامبر صلی الله علیه و آله در خصوص کشتن مردی دستور صادر می‌کنند، اما عده‌ای واسطه می‌شوند و پیامبر سکوت می‌کنند و بعد از مدتی فرد بخشیده می‌شود؟ آیا سکوت پیامبر این معنا را می‌دهد که با همان دستور قبلی عمل بکنید؟» این سؤال منظورشان همین آتش‌بس و این‌ها است دیگر؟ بله. مطلب، مطلب درستی است. یعنی آن چیزی که دارند می‌فرمایند. یعنی مطلب گزاره تاریخی که می‌فرمایند. مسئله این است که امروز شرایط نه شرایط صلح امام حسن(ع) است و نه آن قضیه پیغمبر(ص). مردم ایران امروز یک مردم مجاهد و بی‌نظیر هستند. در طول تاریخ مثل این‌ها نبوده هیچ وقت. اهل بیت(ع) غیر از حالا واقعه کربلا که خب 70 نفر بی‌نظیر بودند، هیچ وقت در طول تاریخ اسلام ما همچین مردمی را تجربه نکردیم. آن هم با این تعداد. 70 درصد ملت ایران موافق با ادامه جنگ! 70 درصد 90 میلیون می‌شود چقدر؟ آقا، 63، 64 میلیون. خدمت شما عرض کنم که کشوری که 60 میلیون قرص جنگ دارد. 20 و نزدیک 25 میلیون آمده در "جان‌فدا" ثبت‌نام کرده. خب این کشور که موقعیتش موقعیت آن داستان امام حسن(ع) نیست. کسی جنگ نمی‌خواهد. حجر بن عدی وقتی که اعتراض کرد به امام مجتبی(ع) و خیلی ناراحت، آن کلمه زشتی هم که معروف شده، یکی از کسانی که گفت: «یا مُضِلَّ المؤمنین»، آخر هم شهید شد البته، عاقبت‌به‌خیر شد حجر بن عدی. ولی ایشان آمد گفت که حرفش این بود: «آقا من که بودم. ما می‌جنگیدیم، کشته می‌شدیم. بعد شما...» حضرت فرمودند که: «من احساسات تو را درک می‌کنم. اگر مثلاً فلان، یک تعدادی مثلاً 100 نفر مثل تو اگر بودند، من تن به این آتش‌بس و این صلح نمی‌دادم.»

امروز اصلاً قضیه این نیست. قضیه، قضیه آتش‌بس و صلح و تمام شدن جنگ و این‌ها نیست. بحث این است که ما جنگمان جنگ ترکیبی است. جنگ وقتی جنگ ترکیبی است، دفاعمان هم ترکیبی است، هجوممان هم. ما در چندین میدان داریم می‌جنگیم. این ترامپ یک طرف سرباز می‌فرستد، یک طرف جنگنده، نیروی دریایی دارد، نیروی هوایی دارد، نیروی زمینی دارد، الیورن دارد. یک طرف که از همه این‌ها مهم‌تر است، دیپلماسی دارد. یک طرف که باز از آن مهم‌تر است، رسانه در لحظه دارد ذهن مردم را مدیریت می‌کند. بازار را دارد با توئیت کنترل می‌کند. یعنی فشاری که دارد تنگه هرمز بر اقتصادش می‌آورد را با دو تا توئیت می‌خواهد بالا و پایین کند. خب شما طرحت برای این چیست؟ شما باید ابتکار داشته باشی. من نه سلاح دارم، نه رسانه دارم، نه مثلاً سلاح دیپلماتیک دارم، نه تأثیرگذاری بر افکار عمومی دارم. نه، امروز دست و پای رهبر ما بسته است. ابتکار عمل ازش گرفته شده که یک گزینه فقط برایش باشد به اسم آتش‌بس. نه مردم خیانت کردند، پشت ایشان را خالی کردند. نه فرماندهان مثل دوران امام حسن(ع) و عبیدالله بن عباس و ... که خیانت بکنند و به معاویه ملحق بشوند. گفتند: «بفروشیم، آمدند دست‌بسته امام حسن(ع) را می‌خواستند تحویل معاویه بدهند و پول بگیرند تحویل بدهند. آسیب زدند به ران مبارک حضرت در مدائن، نیزه فرو کردند به پای امام حسن مجتبی(ع).»

این دلیل نمی‌شود بگوییم چون بعد علی(ع) آمده و مجتبی(ع) است، پس دیگر همه، همه‌چیز دارد تکرار می‌شود. نه اصلاً. امروز زمانه قدرت ما الان است. ما اولاً دشمن را متوقف کردیم در یک نقطه‌ای که برایش شکست است. الان 70 درصد مردم آمریکا شکست خورده‌اند، ترامپ پهلوی، چیام شکست خورده است. ترامپ، 70 درصد مردم اسرائیل هم شکست خورده‌اند. ترامپ شکست خورده‌ایم و فلان کردیم. نه این روحیه شما خیلی خوبه. این بی‌نظیره. این آتشی که در وجود شماست که آرام نمی‌شود، انتقام نهایی را نگیریم. آتش است، آرام نمی‌شود. خیلی. ولی این وسط ابتکار باید داشت. رهبر شهیدمان در مورد حاج قاسم می‌فرمودند که: «حاج قاسم دل و جگر داشت. خیلی شجاع بود، دل و جگر داشت ولی مانع از این نمی‌شد که تدبیر نکند.» این‌گونه نیست که هر که دل و جگر دارد دیگر فکر نمی‌کند. تدبیر هم با تدبیر بود، هم شجاعت. این دو تا خیلی... یعنی شما اگر بتوانی یک راهی پیدا کنی که تلفاتت به حداقل برسد، ضربت به دشمن، به تولید قدرت و منفعت خودت و هم‌پیمانان منطقه‌ای به حداکثر برسد. امروز دارد از این ابزار استفاده می‌کند. جمهوری اسلامی به چشم صلح و آتش‌بس و توقف و فلان و این حرف‌ها دید. همه‌چیز پودر شد و رفت هوا. این‌ها کاری است که دشمن دارد می‌کند. با ذهن‌ها دارد بازی می‌کند. چون راست و دروغ هم با هم قاطی می‌کند. خیلی چیزهایی که می‌گوید راست درمی‌آید. دروغ‌هایش معلوم نمی‌شود. من و شما منفعل می‌شویم، متأثر می‌شویم. «چطور فلان قضیه که گفت راست بود؟ گفت فلانی را کشتم، راست بود. گفت مذاکره قبلی را، راست بود. این مذاکره گفت راست بود. این هم که گفته این‌ها گفتند مثلاً ما فلان کار می‌کنیم پس این هم لابد...» ای لعنت به یک مشت خائن وطن! چقدر خالی‌بافی کرد؟ چقدر آن وسط چرت و پرت به همدیگر بافت؟ داستان‌سرایی کرد. باز باشد. به تعبیر رهبر عزیز: «این پنجره مغز و قلبمان را دست هر کسی باز می‌کنیم.» رسانه‌ها بنا دارند ما را در این شکست و این احساس اینکه ما را بازی دادند، از احساسات ما استفاده کردند، سرمان کلاه گذاشتند، آخر هم صلح کردند، بترسانند. این‌ها ابداً نیست. ابداً هم نباید کسی به خودش این چیزها را راه بدهد.

**جمع‌بندی**
خیلی متشکرم. به من بگویند که بچه‌های پشت صحنه، به من بگویید چقدر دیگر وقت داریم. تمام. گفت‌وگو با حاج‌آقا. خیلی متشکرم. من فقط یک جمع‌بندی ریز اگر صلاح است انجام دهیم. سؤال ما، سؤالی که بیس ماجرای ما را داشت این بود که در این شرایط که اخبار تلخ، اتفاقات تلخ است، چه‌جوری قرص و قوی و محکم بمانیم؟ مباحثی را مطرح کردند که به نظر من خیلی و خیلی می‌توانست کمک بکند. چون اکثر ماها، تقریباً همه ماها، یک بیسی را قبول داریم، اسم قرآن کریم و اشاره به آیه‌ای که «عسیٰ أَن تَکرَهُوا شَیئًا» خیلی می‌تواند مایه دلگرمی باشد به نظر من. و اگر نکته دیگری در این مورد برای جمع‌بندی هست. نکته که زیاد است، ولی به هر حال این بچه‌ها، بچه‌های بی‌نهایتی‌اند دیگر. درست است؟ به قول معروف، بچه‌های بی‌نهایت مطلب. این بچه‌ها، بچه‌های امام رضایی‌اند. ایران هم، ایران امام رضا(ع) است. کشوری که یک همچین سرمایه و دلگرمی و پشت‌گرمی مردمش را دارد، این مردم هیچ وقت احساس شکست، احساس ضعف نمی‌کنند. هیچ وقت بین ما و امام رضا علیه‌السلام جدایی نیست. امامت امام رضا(ع) از ما قطع نمی‌شود. "دیس‌کانکت" نمی‌شود. برقرار و پابرجاست. سلطنت این حضرت، سلطان تا ابد پابرجاست. این مملکت و این آب و خاکی هم که این پرچم را بلند کرده، این دلدادگی را به ایشان اظهار کرده تا ابد پابرجاست. بالا و پایین زیاد دارد ولی ما دلمان قرص است به آن وعده‌ای که خدا داده و آن پیروزی‌ای که به تعبیر رهبر شهید، خدای متعال برای ما تضمین کرده. خدا چک دست من داده، گفته این برای ملت ایران تضمین است. احساس پیروزی هم بله ایشان گفتند ان‌شاءالله به زودی در دل مردم جاری بشود، ان‌شاءالله. ولی از دعا و توسل و همین نمازهای استغاثه‌ای که حالا باب هفتگی و این‌ها، از این‌ها نباید غافل شد. خصوصاً توسل به امام رضا(ع). دست شما درد نکند. خیلی زحمت کشیدید. متشکرم. من از محضر حاج‌آقا خداحافظی می‌کنم.