داشتن چنین مردمی با چنین همتی آرزویی بوده برای همه انبیأ

برای مردمِ ما ایران یعنی؛ ایران + لبنان/یمن/عراق/ فلسطین.

هشدار مردم به مسئولین؛ در میدان دیپلماسی، امتیازدهیِ نقد و امتیازگیریِ نسیه؛ ممنوع!!

مذاکره در میانِ جنگ، مانند نمازِ رزمنده است در میدان! سلاح در دست، انگشت بر ماشه!

!! توجه: متن زیر توسط هوش مصنوعی تولید شده است !!
بسم الله الرحمن الرحیم

ملت عزیز، ملت بزرگوار ایران، سلام علیکم. ماشاءالله به شما مردم پرشور، شما مردم با استقامت، مردم محکم. بنده برای بار چندم است که اینجا خدمت شما مشرف می‌شوم، ولی امشب از همه شب‌هایی که خدمتتان آمدیم شلوغ‌تر است. ماشاءالله جمعیت بیشتر است. شما مردمی هستید که هر وقت به‌حضورتان نیاز باشد، اتفاقاً بیشتر حضور پیدا می‌کنید، محکم‌تر حضور پیدا می‌کنید. چقدر بنده خوشبختم؛ خدا را شکر می‌کنم که شما منتسب به امام شهید، رهبر بی‌همتا و ملت بی‌نظیر هستید. شما ملت تاریخ‌سازید، شما قیمتی تکرارنشدنی هستید، شما ملتی هستید که داشتن شما آرزوی همه انبیا و همه اولیا بود.

وقتی خطر می‌شود، وقتی شما شجاعت به خرج می‌دهید، در نمایشگاهی هستیم پر از بوم حماسه و رشادت و شجاعت. در میانه صحنه‌هایی فوق‌العاده هستیم که چشم دنیا دارد این صحنه‌ها را می‌بیند و باورش نمی‌شود. دشمن، نه‌فقط دشمن کثیف، این تخم شیطان، رئیس‌جمهور روانی آمریکا، دور این تأسیسات را پر کرده است. مردم بی‌نظیرند. هر کشوری در این شرایط فرار می‌کند، در می‌رود، مغزها باز می‌شود به روی همسایه‌ها، مهاجرت صورت می‌گیرد. اما اینجا مهاجرت معکوس است؛ از انگلیس بوده، ترکیه بوده. می‌گویند: «می‌خواهم کنار هم‌وطن خود بمیرم، می‌خواهم در خاک خودم بمیرم.» مردم بی‌نظیرند، این مردم فوق‌العاده‌اند. این است که خدای متعال این پیروزی‌ها را نصیب شما می‌کند.

مردم نگران‌اند و از ما هم زیاد می‌پرسند این طرف و آن طرف. مثالی که بنده به ذهنم می‌رسد این است: «این بازی والیبال می‌ماند.» این بازی والیبال را همه شما بلدید. می‌دانید در بازی هر سه تیم امتیازاتی رد و بدل می‌شود. اگر بخواهم به نظرم برگردیم به خردادماه سال گذشته که البته اوج نامردی و حقارت و پستی بود. وسط مذاکره به ما حمله کردند، فرماندهان ارشد ما را زدند. این را باید با همه ... ولی مردم آمدند حمایت کردند. ترامپ موشک‌باران شد. درباره همین شهید باید بگویم. ۱۲ روز بلایی سر دشمن آمد، به‌لطف‌خدا. خصوصاً وقتی پایگاه آمریکایی در قطر مورد اصابت خورد. آن‌ها گرفتند، این ست دوم را. ما دوباره، آنجایی بود که دوباره با همان پستی و کثیفی، وسط مذاکره، وسط گفتگو، که توافق می‌دادند، دوباره حمله کردند. این بار رهبر ما را، بهترین و بالاترین موجودی ما را... اما دوباره ساخته می‌شود، دوباره بالا می‌آید. رهبر شهید، بهترین سرمایه ما بود، بهترین دارایی ما بود. او را از اینجا هم با نامردی... این مردم مبعوث شدند. با اینکه فرماندهان ترور شده بودند، ما هنوز موفق نشدیم ضربه‌های اساسی توی سر آمریکا وارد بکنیم. این مردمی که ما داریم، اسرائیل ندارد، آمریکا ندارد. این شور و شوق، این اشتیاق و این فرهنگ غنی، این روحیه بی‌نظیر. این مردم آمدند پای کار. ما سه تیکه عقب بودیم، برگشتیم. دور دور شدیم. این دشمن کثیف تمدنشان را نابود می‌کنم. حرفش را زده است و تهدید کرده، مردم بی‌اعتنایی کردند. در برابر تهدید کشورهای عربی، طبق شنیده‌ها، رزمنده‌های ما دیشب گفتند: «ساعت سه اگر دست از پا خطا کنید، این منطقه را تبدیل می‌کنم به یک جهنم به روی آمریکا و اسرائیل.» این صحنه را که دید، عقب‌نشینی کرد. بازی جدیدی درآورد. ولی این ست جدید یعنی دشمن نتوانست کاری انجام دهد. با این تهدید قبل از رهبر، وارد بازی جدید شد، وارد دور جدید شد. دور جدید، دور دیپلماسی است، دیپلماسی قوی‌تر. نگرانی هم عموم مردم دارند، از دیشب هم خصوصاً بچه‌های رزمنده، از سحر دیشب، بچه‌های میدان، بچه‌های موشکی، پیام می‌دهند، زنگ می‌زنند، می‌گویند: «ما نگرانیم، سرخورده شدیم.» یکی از این دوستان، یکی از رفیق‌هایمان گفت: «یارو نگران می‌شود، من دارم به تو می‌گویم که به مردم بگی که استقامت کنند.» این بازی آتش‌بازی، بازی خطرناکی است. «بمانند پای کار، نترسند، ولی عاقلانه.» ما «تجر دیپلماسی» داریم، ما سوابق ... چه سابقه‌ای از این بدتر که مردم نگران‌اند؟ چه تضمینی می‌خواهد آمریکا بدهد تا قدرت مردم بوده؟ چنگال تیز این مردم پدرش را درآورده است. می‌گویم: «آقا، امتیاز دادن و ترسیدن وجود ندارد. ما نترسیدیم، ما کم نیاوردیم، ما هراسی از چیزی نداریم، تا آخر خیابان را رها نمی‌کنیم.» الله اکبر، الله اکبر، الله اکبر، الله!

این مردم برای ما، ایران یعنی کل جبهه مقاومت. ایران یعنی کل ایران با همه اجزا، با همه سرزمین مقاومت. ایران برنامه لبنان، ایران برنامه عراق، برنامه لبنانیا است که کم بشود، دست اسرائیليا را قطع می‌کنیم. الله اکبر، الله اکبر! مردم حواستان جمع باشد، نشود دوباره گفتگویی پیش آید و دشمن سوءاستفاده کند. هرچی که باید نقد بگیری، لحظه آخر به‌دست می‌آید. من می‌گویم: الله اکبر، الله اکبر! مسئولین ما حواسشان جمع است. خدا را شکر مسئولین ما شجاع‌اند. رئیس‌جمهور، شخصی که آن شکلی است. مسئولین ما، وزیر خارجه ما، رئیس قوه می‌داند امتیاز نقدی به دشمن ندهد، تا وقتی یک امتیاز به‌دردبخور به شما نداده، تا وقتی اثبات نکرده که واقعاً می‌خواهد از جنگ بیاید بیرون، انجام نمی‌دهد. الله اکبر، الله اکبر، الله! مردم، امتیاز… امتیاز معین، حضور شبانه شماست. در تاریخ جنگ‌های عالم، کشور را اداره می‌کنند، رهبر شدند. مراقب باشید تفرقه نیفتد. ثابت و معلوم است، آنی که برای ما واضح است، جنگ ادامه دارد. آتش‌بس یک ترفند است. هیچ نشانه‌ای در آیات نیست. سبحان الله! آیه در مورد نماز خواندن در میدان جنگ نازل شده است. نماز شده، نماز واجب، تکلیف دینی خدا! خدا در جنگ نماز را کوتاهش کرده برای رزمنده، بعد فرمود نماز همان لحظه تو است، و در نماز هم که رفتی سلاحت را زمین نمی‌گذاری. تو در نماز هم که رفتی از دشمن فراموش نمی‌کنی. پس توافق آتش‌بس... دشمن به کشورمان حمله کرد. روز پیروزی می‌رسد. تا روزی که آخرین سرباز آمریکایی از این منطقه گور خودش را گم نکرده، سلاح به‌دست می‌گیریم. الله اکبر، الله اکبر!