!! توجه: متن زیر توسط هوش مصنوعی تولید شده است !!
بیست و چهارم مشهد

بسم‌الله الرحمن الرحیم

مردم عزیز ایران، مردم بزرگ ایران، سلام علیکم!
خدا قوت بده به همه‌تان. مرحبا به غیرتتان، مرحبا به همتتان. هر شب پرشورتر، پرعشق‌تر، گرم‌تر، محکم‌تر!
خدا این گام‌ها را استوار و این قدم‌ها را به‌زودی زود -ان‌شاءالله- به مسجدالاقصی برساند.
شما مردم عزیز، به تعبیر رهبر شهیدمان مبعوث شدید. خدا شما را برانگیخت برای یک رسالت بزرگ، یک رسالت تاریخی. شما مردم بی‌نظیر تاریخ ایرانی این کشور، این آب‌وخاک، تا امروز این‌چنین صحنه، این‌چنین مردمی به خودش ندیده است. این ملت شجاع، این ملت مستحکم، این ملت باغیرت و باعزت. ان‌شاءالله خدای متعال به همین زودی زود، پیروزی را نصیب شما ملت کند.

شما با این حضور چهل‌وچندساله خودتان در میدان، قدرت تولید می‌کنید برای مسئولینمان، برای دستگاه دیپلماسی ما قدرت تولید کردید، برای فرماندهان نظامی ما قدرت تولید می‌کنید. به‌پشتوانه شما، به‌پشتوانه دلگرمی که شما دادید، توانستند این کار تاریخی را انجام دهند: تنگه هرمز را ببندند. اتفاق بی‌نظیری بود. کسی فکر نمی‌کرد ملت ایران موفق بشود به همچنین کاری، برگ انجام هم بدهد، بتواند نگه دارد این را. آن‌هم این مقدار، نزدیک ۵۰ روز مدیریت کند. این مقدار شهید، حجم زیادی آسیب دشمن بهمان وارد کرد. شهید بر ما تحمیل کرد، به شهادت رسیدند بچه‌های پاک نیروی دریایی‌مان، ولی با قدرت، با استقامت ایستادند.

امروز هم ملت ایران با این پویش «جان‌فدا» که بیش از ۲۲ میلیون نفر ثبت‌نام کردند، دارند اعلام می‌کنند؛ می‌گویند: "ما این تنگه هرمز را به‌روی این جنایت‌کارهای اپستینی بستیم. تا وقتی نیروی دریایی هست، از نیروی دریایی حمایت می‌کنیم. اگر یک روزی هم نیروی دریایی نباشد، ما ۲۲ میلیون نفر حاضریم برویم سوار قایق بشویم، خودمان این تنگه را به‌روی این جنایت‌کاران ببندیم."

با این قدرت و شهامتی که شما تولید کردید، توانستند این تنگه هرمز را ببندند. دشمن وادار به مذاکره شد. التماس کرد برای مذاکره. آن‌ها التماس کردند! چرا؟ چون ما تحریم کردیم آن‌ها را. آن‌ها درخواست کردند برای مذاکره که ما تحریم را برداریم. البته هنوز از این باد قلدری درنیامده این ترامپ احمق با مشاور نادانش حرام‌خو! یک‌مشت موجود کثیف آمدند در مذاکرات. فکر کردند چاله‌میدان است! با قلدری با دستور، "این کار را می‌گوییم، آن کار را می‌کنی!" اولاً تو غلط کردی، هفت‌پشتت با همدیگر! اینجا مگر شهر هرَت است بخواهی لنگت را درست کنی، دستت را درست کنی، زبانت را دراز کنی؟! "این کار را باید بکنی! آن کار را نباید بکنی!" این تنگه هرمز مال ماست، اختیارش مال ماست، با ماست، مدیریتش هم با ماست. تو هم با رفیقات هیچ غلطی نمی‌توانید بکنید.

یک خدا قوت و دمت گرم محکم هم به بچه‌های مذاکره‌کننده‌مان می‌گویم. محکم ایستادند، عقب‌نشینی نکردند، از ترق و تروق این‌ها نترسیدند، از سر و صدای این‌ها نترسیدند. صاف ایستادند، محکم گفتند: "این خط قرمز است، عقب‌نشینی هم ندارد. این تنگه مال ماست، خودمان معلوم می‌کنیم اینجا چه‌کار باید کرد." این‌ها شرط و شروط گذاشتند برای آمریکا. از سر و صدای آن‌ها هم نترسیدند این آمریکا که ادعای ابرقدرتی داشت، افتاده به التماس، افتاده به سر و صدا. ترامپ برگشته گفته: "من اینجا را محاصره می‌کنم، حمله می‌کنم، این کار را می‌کنم، آن کار را می‌کنم." الدنگ! تو اگر زورت می‌رسید، اگر غلطی می‌توانستی بکنی، تا حالا کرده بودی. این‌همه سر و صدا نمی‌کردی، افتادی به التماس. این دقایق آخری که می‌آمدم چک کردم دیدم افتاده به التماس ژاپن و کره. ببینید به چه بدبختی‌ای افتاده! ترامپ از ژاپن دارد درخواست می‌کند، از کره دارد درخواست می‌کند: "کمک کنیم این تنگه را باز کنیم!" البته در عین حال چون عقلش کم است، چون فهمش کم است، همان سر و صدای خودش هم به‌حسب طبیعتش دارد. برگشته گفته: "من اینجا را آزاد می‌کنم، اسمش را هم می‌گذارم خلیج ترامپ!" خلیج ترامپ!

حالا من البته سعی می‌کنم گفتگوها در این جلسات، ادب را نگه دارم، ولی به‌هرحال بعضی چیزها را دیگر هرچقدر کنترل کنم، سختم است. اجازه بدهید من یک کلمه را دیگر بگویم. به‌هرحال اینجا خلیج ترامپ که فکر نکنم اسمش بشود، ولی هر وقت خلیج فارس را بگویی، تو پرانتز می‌نویسند: "tramp". خلیج ترامپ! الله‌اکبر! الله‌اکبر! این‌هایی که اینجا ادعایشان می‌شد، "ما میهن‌پرستیم و آریایی و کوروش و از این حرف‌ها، خلیج عربی و این‌ها!" را دادوفریاد می‌کردند و "عرب نمی‌پرستیدند" و این‌ها. "خلیج فارس و این‌ها، خلیج فارس و حساسیت روی ایرانی بودن و این‌ها." این‌ها چرا لال‌مانی گرفته‌اند؟ صدایشان در نمی‌آید؟ ترامپ، "خلیج ترامپ!" چرا هیچی نمی‌گویی؟ چرا بهتان بر نمی‌خورد؟ مشکلی ندارید؟

نکات عجیب و جالب داستان این تنگه هرمز، عزیزان، تبدیل شده به یک شاخصی، به یک شاه‌راهی. دنیا را عوض کرده، دنیا را زیر و رو کرده. یک صلوات بفرستید!

آمریکا حوزه ابرقدرتی داشت، می‌گفت: "من ابرقدرت اول دنیا." یک سری کاسه‌لیس هم اینجا داشت. با تعبیر قشنگ‌تر ادبیانه و هنری، به نظرم این کلمه قشنگ‌تر است: "باسن‌بوسانی" داشت در این منطقه ما که این‌ها سه‌تاپشتوانه بوسیدن‌های مکرر می‌خواستند اینجا قدرت داشته باشند، زنده بمانند. سعودی و امارات، قطر و کویت و بحرین و این‌ها. این‌ها تا ۸ اسفند سر و صدا زیاد می‌کردند، ذرت پرت می‌کردند، خیلی خودشان را چیزی می‌گرفتند. از ۹ اسفند جهان عوض شده، دنیا عوض شده. این تنگه هرمز همه‌چیز را ریخته به هم. خیلی اوضاع عوض شده با این تنگه هرمز. یک سری قدرت‌های پوشالی دارند تحلیل می‌روند، یک سری قدرت‌های واقعی دارند سر بیرون می‌آورند. ابرقدرت‌ها دارند در عالم عوض می‌شوند. ایران آمده در مدار تصمیم‌گیری برای کل دنیا، شاه‌راه انرژی، شاه‌راه غذایی. ما تعیین می‌کنیم اوضاع معیشتی کل عالم را. ۵۰ سال بود چندتا قدرت جمع می‌شدند، تحریم می‌کردند، دلار نمی‌رسید، چیزهایی را به‌روی ما می‌بستند، دارو را می‌بستند، زندگی مردم ما را بالا و پایین می‌کردند. حالا همان مردم شب‌ها آمدند در خیابان، زندگی چند میلیارد آدم روی کره زمین را دارند بالا و پایین می‌کنند، تصمیم‌گیری می‌کنند.

شرایط عوض شده. این‌هایی هم که تا دیروز می‌بوسیدند فلان‌جا را، این‌ها هم کم‌کم اوضاع و احوالشان دارد عوض می‌شود. لبنان، حزب‌الله که تا دیروز زیر چک بود، زیر ضرب بود، می‌زدند، عملیات پیجری کردند، فرمانده‌هایش را زدند. خیلی‌ها خیال کردند کار حزب‌الله تمام شده. چون با عزت بود، چون زیر این پرچم قیام کرد، چون پرچم اسلام، پرچم جهاد را بلند کرد، خدا به آن‌ها هم دارد عزت می‌دهد، دارد بهشان قدرت می‌دهد.

عجیب! سعودی و امارات و این‌ها روزبه‌روز ضعیف‌تر می‌شوند به تبع اربابشان، ارباب بدبختشان که دیگر در یک مذاکره هم نمی‌تواند امتیاز بگیرد که دیگر دربه‌در باید التماس کند که باهاش مذاکره کنند. این‌ها هم دارند ضعیف می‌شوند، آمریکا هم ضعیف شده، ایران دارد قوی می‌شود. این "زلف ابرقدرتی" خودش را پیوند زده به حزب‌الله، به لبنان. امروز شرایط دنیا عوض شده. در این مذاکرات اتفاق عجیبی رخ داد. یک عده خوب متوجه نمی‌شوند، جور دیگر تحلیل می‌کنند. می‌گویند: "ما پشت لبنان را خالی کردیم. ما این‌ها را رها کردیم." این حرف‌ها چیست؟ درست ببینید، درست تحلیل کنید. برعکس! ما آمدیم به دنیا اعلام کردیم: "هرکسی اگر می‌خواهد از این تنگه هرمز بهره و منفعت داشته باشد، حق ندارد به داداشم حزب‌الله بد نگاه کند." الله‌اکبر! الله‌اکبر! این باعث شد هزینه آسیب‌زدن به حزب‌الله لبنان بالا رفت. این پرچم امروز دارد می‌درخشد. همه این ملت‌های مسلمان، امت اسلامی دارند می‌بینند که اگر می‌خواهند عزیز باشند، اگر می‌خواهند آقا باشند، حتی اگر می‌خواهند دنیا داشته باشند، بهره از این تنگه داشته باشند، باید بیایند زیر پرچم مقاومت، باید بیایند کنار جمهوری اسلامی.

ما البته مزدور نداریم، نیروی نیابتی نداریم. ما کسی را جایی اجیر نکردیم. ما مثل این پهلوی‌ها نیستیم، به‌خاطر یک ویزا، به‌خاطر پارتی و یک جابه‌جا شدن آدم می‌کشند. این‌ها مزدورند، این‌ها بدبختند. ما مزدور جایی نداریم. بچه‌های حزب‌الله، بچه‌های یمن، بچه‌های عراق، مزدور ما نیستند. نیابتی ما نیستند. آن‌ها هم آقایند. فکرشان، فکر ایمانشان از جنس ایمان ملت ایران است. هرکه هم در دنیا امروز از همین فکر و همین ایمان داشته باشد، او هم عزت پیدا می‌کند، قدرت پیدا می‌کند. او هم با ماست، او هم از این "کیک قدرتی" که ملت مسلمان ایران تولید کردند، سهم دارد.

دنیا دارد می‌فهمد اگر می‌خواهد آقا باشد، اگر می‌خواهد حتی دنیایش هم تأمین بشود، باید با ملت ایران درست صحبت کند، باید به ملت ایران احترام بگذارد. تمام شد آن دورانی که بد بگویند، دست بلند کنند، آسیب بزنند. همه دنیا امروز دارد این را می‌بیند. چرا این پهلوی‌های بدبخت جزء افتادند؟ بابت این مذاکراتی که ترامپ و آمریکایی‌ها دارند با ایران انجام می‌دهند، دارم می‌بینم قدرتی که جمهوری اسلامی پیدا کرده، حتی با این جنگ بعد شهادت رهبر، قدرتش بالاتر رفته.

عرضم را تمام کنم. این احمق‌های مزدور درکی از این حرف‌ها ندارند. برگشته می‌گوید: "ملت ایران شبی ۳۰۰ تومن، شبی یه تومن، چقدر پول می‌گیری می‌آیی در خیابان‌ها؟" یک‌مشت آدم نفهم این حرف‌ها را می‌زنند. یک‌مشت آدم نفهم‌تر این حرف‌ها را باور می‌کنند. اول شوخی‌اش این است فلان‌فلان‌شده‌ها! من ۴۰ شب است دارم این‌ور آن‌ور صحبت می‌کنم. اگر جایی پول یک چیزیه، به ما بگویید. چرا اینجا هیچ خبری نیست؟!

حالا شوخی‌اش بود. نکته بعدی‌اش این است این‌ها درکی ندارند. چون بیشتر از خوردن همین شهوات و کثافات حیوانی، چیزی از این زندگی نفهمیده‌اند. این ملت باغیرت، این ملت باعزت. یک نفر جواب خوبی داده بود. گفت: "نه‌تنها من شبی ۳۰۰ تومن نمی‌گیرم، بلکه شبی ۳۰۰ تومن پول اسنپ می‌دهم که بروم و برگردم." این ملت به‌خاطر وجدان و شرفشان اینجایند، هزینه می‌کنند، از جیب می‌گذارند، با بچه‌کوچک می‌آیند. این ملت نشان داده لایق پیروزی است. این ملت ژستش، ژست ابرقدرتی است. به تعبیر رهبرمان، به تعبیر بزرگانمان، خدا شکست را برای این ملت حرام کرده. الله‌اکبر! الله‌اکبر!

خدایا، به‌آبروی شهدا، به‌آبروی رهبر شهیدمان، به‌آبروی این فرمانده‌ها، این مردمان پاکی که در این جنگ به شهادت رسیدند فرج و پیروزی و نصرت نهایی را به همین زودی زود، نصیب این ملت قهرمان بفرما. خدایا، شر دشمنانمان، توطئه‌ها و بدخواهی‌هایشان را به خودشان برگردان. از درون خودشان متلاشی و نابودشان بفرما. تیر رزمندگان اسلام را به هدف بنشان. تیر دشمنانمان را به خودشان برگردان. صلوات بر محمد و آل محمد.