مروری بر خطبه متقین

جلسه چهارم : چشم‌پوشی از گناه

00:06:22
9

متن
!! توجه: متن زیر توسط هوش مصنوعی تولید شده است !!
عرض سلام و ادب دارم خدمت شما آقای امینی‌خواه. خیلی خوش آمدید.

بسم الله الرحمن الرحیم. بنده هم عرض سلام دارم خدمت شما و همه مخاطبین عزیزمون. ان‌شاءالله که همه اعمالمان در محضر درگاه ربوبیت، مقبول حق الهی باشد. ان‌شاءالله که چنین باشد و برای همه شنوندگان عزیز هم چنین باشد. متشکرم از حضورتان استاد امینی‌خواه.

بگذارید که امروز هم صحبت کنیم درباره فراز دیگری از کلام امیرالمؤمنین علی علیه السلام در نهج‌البلاغه، در خطبه متقین، خطبه همام، درباره چشم‌پوشی از گناه. در اینجا امیرالمؤمنین می‌فرماید: "قلوبهم محزونه و ابصارهم عن الحرام مسهوره" یعنی قلب‌هایشان محزون است و چشم‌هایشان از حرام پوشیده شده است. یکی از ویژگی‌های آدم‌های باتقوا این است که این‌ها چشم‌پوشی دارند از چیزی که حرام است.

اگر بخواهم این فراز را با یک مثال خوب تبیین بکنم که همه ما قشنگ با قلبمان با مطلب اتصال و ارتباط برقرار بکنیم، به نظرم این مثال شاید خیلی مثال خوبی باشد و خیلی ما را درگیر کند. خوب، اکثر عزیزان ما الان احتمالاً روزه هستند؛ اگر هم نیستند، دغدغه روزه دارند یا مانعی برای روزه داشتن داشته‌اند. این عزیزان حتماً همه‌شان این روحیه را دارند: وقتی ما جایی مهمان هستیم، به مهمانی آدابی هست. معمولاً ماها این‌جور نیستیم، مراعات می‌کنیم، مثلاً نگاه نمی‌اندازیم دوروبر را، دید نمی‌زنیم خانه آن صاحب‌خانه را. حیا و عفت ما اجازه نمی‌دهد که چشم بچرخانیم تا از مثلاً چیزهایی که در آن خانه هست، دور و بر ما باخبر شود.

حالا شما فرض بفرمایید یک کسی مهمان ما باشد. خب، اگر مهمان ما بشود و بیاید خانه ما را دید بزند، چه حالی پیدا می‌کنیم؟ با کنجکاوی نگاه کند، و به قول خیلی‌ها حس بدی پیدا می‌کنیم. حالا اگر ماها جاهایی را پوشاندیم که او نگاه نکند؛ دریچه اتاق، خیلی خوب. حالا فرض کنید که ناموس ما مثلاً در اتاق باشد که ما دیگر خیلی هم رویش حساسیت و غیرت داریم، و این شخص آمده و هم آن در قفل شده و هم ناموس ما که در واقع در آن اتاق است را دارد دید می‌زند. خیلی بد است.

حالا شما تصور کنید که دارد با دوربین عکاسی یا فیلم‌برداری که از شما گرفته و امانت و عاریه شما است، ناموس شما را که در آن اتاق شما است، فیلم می‌گیرد ازش. اینجا چه حسی پیدا می‌کنیم؟ به انفجار می‌رسیم. احتمالاً ماجرای ما و خدای متعال هم همین است. یعنی خدای متعال ابزاری به ما داده به اسم محرمات. این محرمات را در نظر گرفته که این‌ها ناموس خداست. کسی که آن‌وقت می‌آید مبتلا می‌شود به این ماجرا و درگیر این معصیت می‌شود، در حکم همین است. انگار دارد با دوربینی که از خدا گرفته، در آن منطقه ممنوعه و آن حریم الهی وارد می‌شود و ناموس خدا را هتک می‌کند.

خیلی بد است. انسان باتقوا چون حیا دارد و عفت دارد نسبت به این مسائل، اجتناب می‌کند و خودش را پاک می‌کند.

ما یک روایت زیبایی از امام باقر علیه السلام داریم. ببینید در مورد قیامت، هر چه که ما در روایات داریم، معمولاً ذهنیت ماها این است که مثلاً قیامت یک عالمی بعد از این عالم است، مثل مثلاً چهارشنبه که بعد از سه‌شنبه می‌آید، یا دوشنبه که بعد از یکشنبه می‌آید. مثل یک جنینی که در رحم مادرش است. مادر او در عالم دنیاست، الان آن عالم دنیا اشراف دارد بر آن جنین. آن جنین بخشی از این عالم است ولی در پرده پوشیده است. از این عالم ما خبر ندارد. در عالم ما هست ولی نسبت به عالم ما پوشیده است، اطلاعی از اینجا ندارد. عالم قیامت هم باطن همین دنیاست، همین‌جور می‌شود. یعنی همین الان هم این شکلی هست، خبر ندارد.

در مورد باطن نگاه حرام و کنترل چشم و کنترل نکردن چشم، روایت خیلی جالبی داریم. یکی‌اش را می‌خواهم تقدیم بکنم از امام باقر علیه السلام: "همه چشم‌ها روز قیامت گریان‌اند." یعنی گرفتارند، یعنی آزار دیده‌اند، آزرده‌اند، یعنی سوزش دارند. همه چشم‌ها در قیامت این وضعیت را دارند. یعنی چه؟ یعنی همین‌جا هم باطن همین دنیا هم این چشم گرفتاری را دارد.

سه تا چشم از این گرفتاری در نجات و در امان‌اند، خلاص‌اند. خیلی ربط به این ایام ما هم دارد، به این ماه مبارک. هر سه تا را می‌توانیم ان‌شاءالله در این ماه حاصل کنیم:
1. چشمی که به خاطر خدا و در راه خدا بیداری را تحمل می‌کند، بیداری دارد.
2. چشم دوم "عین فاحت من خشیه الله" چشمی که به خاطر خدا و به خاطر ادراک از حضور پروردگار، در اثر ارتباط قلبی با خدا اشک می‌ریزد.
3. چشم سوم "عین غضت عن محارم الله" چشمی که نسبت به محارم الهی کنترل دارد. دقیقاً جواب مثالی که عرض کردم.

این سه تا در امان‌اند. این‌ها چشم‌های رها شده از گرفتاری و عذاب‌اند که خدا ان‌شاءالله به حق این ماه، چشم ما را هم شامل این گروه قرار دهد. لا اله الا الله.

خیلی ممنون و متشکرم حجت‌الاسلام و المسلمین امینی‌خواه. یک نکته‌ای را بگویم و با شما خداحافظی کنم. نوشته‌اند: "نگاه کردن به گنبد طلایی امام رضا علیه السلام خیلی زیبا و پرثواب است، چرا که سال گذشته در مشهد مقدس بودند و الان فقط دلتنگ حرم امام رضا هستم." خیلی از ماها این لحظه‌های نگاه کردن به گنبد طلایی حرم‌های مختلف ائمه معصومین علیهم السلام، و بقاع متبرکه را حس کرده‌ایم. شما آنجا نزدیک‌تر هستید دیگر، خیلی ما را یاد کنید. ارادتمندیم، سلامت باشید ان‌شاءالله.
نظرات

برای ثبت نظر ابتدا وارد شوید.

ورود با گوگل

در حال بارگذاری نظرات...

جلسات مرتبط