!! توجه: متن زیر توسط هوش مصنوعی تولید شده است !!
عرض سلام و ادب دارم خدمت شما آقای امینی‌خواه، خیلی خوش آمدید.
بسم الله الرحمن الرحیم. سلام علیکم. بنده هم ارادت دارم خدمت شما و همه مستمع عزیزمان. هم عرض تهنیت دارم و هم عرض تسلیت. امشب، شب وفات حضرت خدیجه سلام الله علیها است.
سلامت باشید. خیلی ممنون و متشکرم که همراهمان هستید و ما هم پیشاپیش وفات حضرت خدیجه سلام الله علیها را تسلیت عرض می‌کنیم.
حضورتان عرض کنم که ما از صفات متقین داریم می‌گوییم و یکی از آن صفات، همین بحث «شرورهم مامون» است؛ ما چگونه هستیم و چه ارتباط مستقیمی با حق الناس دارد؟ در خدمت شما هستیم.
نکته اولی که می‌خواهم محضرتان عرض کنم، آیه قرآن در سوره مبارکه مائده، آیه ۲۷ می‌فرماید: «انما یتقبل الله من المتقین». «انما» از ادات فقط است. از یک عده عمل را قبول می‌کند، آن هم آدم‌های با تقوا. به میزانی که ما تقوا داشته باشیم، عملمان قبول است، دعایمان قبول است. قبول شدن عمل در گرو تقواست. به میزانی که ما تقوا داشته باشیم، خدا از عمل ما راضی است. خب، یکی از ویژگی‌های متقین این چیست؟ «شرورهم مامون». دیگران از شر این‌ها در امانند. ما نگاه کنیم ببینیم چقدر ما مراقب هستیم که شر ما به دیگران نرسد. به همین میزان، عمل ما هم پیش خدا قبول است.
خب، خیلی حوزه دارد این؛ نسبت به همسایه، نسبت به اقوام. اصل صله رحم این است که شرت به دیگران نرسد. صله رحم این نیست که شر برسانید. صله رحم این است که خیر ما به گروه برسد.
در فضای مجازی، گروهی فامیلی هم هست به اسم صله رحم تأسیس شده، ولی یک باشگاهی شده انگار برای کُتک‌کاری! مثلاً بنده می‌روم یک جایی چهار تا پیام می‌خوانم و برای باجناق من، برای سلام فامیل شوهر، فلان فامیل همسر فوروارد می‌کنم که او را بسوزانم. یعنی قصدم فقط همین است. این فضا، همان جایی است که از شر ما در امان نیستند دیگر.
بله، همین که قبلاً عرض کردم. یعنی قدیم مثلاً ما ۱۰ نفر می‌توانستیم شر برسانیم، الان به خیلی‌ها، به ۸۰ میلیون. این کامنت‌هایی که می‌رویم می‌گذاریم، قضاوت‌هایی که در مورد افراد می‌کنیم، نظراتی که می‌دهیم، دل‌هایی که می‌شکنیم، اثرگذار است.
اگر ما توی مجلسی بودیم، از آن مجلس رفتیم، چقدر ما خودمان را در امان می‌دانیم که الان پشت سر ما بدگویی نمی‌کنند؟ خیلی کم است. آقای امینی‌خواه، یک وقت‌هایی آدم مثلاً از یک جایی که بلند می‌شود می‌رود، دستگاه ضبطی باشد... گاهی هم اصلاً نمی‌گذارند! یعنی طرف پشت در مثلاً دارد دنبال کفشش می‌گردد، این‌ها شروع می‌کنند. بله، یا تو منزل مثلاً ما چقدر همسرمان، خانواده‌مان در امانند؟
من دو تا خاطره عرض بکنم از دو تا بزرگوار که این‌ها نماد تقوا بودند:
یکیش مرحوم شیخ مرتضی طالقانی بود که از بزرگان بودند در معنویت. یک روضه‌خوانی بود. خیلی هم اهل مجلس روضه بود. محرم بود. خیلی دیر آمد پشت در خانه و بررسی کرد، کلید با خودش نبود. احتمالاً خانواده‌اش خواب بودند. بررسی کرده بود که من در بزنم یا نه؟ گفته بود که اگر این‌ها خواب باشند و از خواب بپرند، حق الناس است. پشت در تا صبح نشسته بود تا این‌ها خودشان بیدار شوند برای نماز. و جالب این است که یک مدت پشت در نشسته بود، همسر ایشان در را باز کرد. گفت: «چی شد؟» گفتش که: «من الان در خواب یکی از حضرات معصومین را، که به نظرم حضرت زهرا سلام الله علیها بودند، خواب دیدم. ایشان فرمودند که این نوکر ما پشت در، تو سرما نشسته، به احترام شما در را باز کن.»
در روضه هم می‌رویم، امام حسین و این‌ها هم داریم، ولی چقدر اذیت و آزار برای همسرمان و خانواده‌مان داریم؟ یا مثلاً همسر بنده، فرض کنید که ۱۰ هزار بار ایشان مثلاً ظرف شسته‌اند در منزل و لطف کرده‌اند. حالا بنده شاید پنج بار هم نشسته باشم. حالا با چه لحنی! آیا از شر ما در امانند این‌ها؟ این تقواست.
امام رضوان الله علیه می‌فرمایند: «من ۶۰ سال با امام زندگی کردم، یک سحر نشد از سر و صدای نماز شب امام بیدار شوم. حتی شیر آب هم با صدای بلند باز نمی‌شد.» این مراقبت‌هاست. یک نفر اهل تقواست، بقیه از دست ما در امانند. یعنی استرس ندارند. اگر یک نفر بخواهد ازدواج بکند، چقدر بقیه در امانند؟ شب عروسی که ماشاءالله دیگر آن صدای بوق بوق و این‌ها که دیگر خودش هست. چشم و هم‌چشمی‌ها و این‌ها و این ماجراها و چقدر استرس! ما همه کارهایی که به ظاهر خوب است را همش همراه با استرس انجام می‌دهیم. داماد در استرس است، عروس در استرس است. دیگران از دست ما در استرس‌اند. این‌ها به خاطر نبودن تقواست.
ان شاء الله، الهی...
خیلی ممنون، متشکرم. من از شما آقای امینی‌خواه خیلی ممنونم که خیلی به روز مثال‌ها را می‌زنید. یعنی نکاتی را می‌گویید که امروز داریم باهاش دست و پنجه نرم می‌کنیم. خیلی لطف کردید. ان شاء الله فرصتی باشد فردا باز هم... خداحافظ.