سه عامل قدرتِ ایران؛مردم،ایمان و علم

مردم جواب مگه میشه ها را داده‌اند‌.
مگه میشه جلوی آمریکا ایستاد مگه..

تاب‌آوری ملت ایران در برابر بی‌تابی مردم آمریکا،نسخه شکست ناپذیری آمریکا را درهم پیچید.

غارتگرها نفله می‌شوند ولی اهل‌ایمان شهیدمی‌شوند.

زمانی می‌رسد که وقتی مردم دنیا بخواهند به "لبه‌علم" دست یابند باید زبان فارسی یادبگیرند

!! توجه: متن زیر توسط هوش مصنوعی تولید شده است !!
بسم الله الرحمن الرحیم

مردم عزیز، مردم بزرگ ایران، سلام علیکم.

اول تشکر می‌کنم از این برادر عزیزمان که این سرودهای زیبا و حماسی را خواندند و ما را به وجد آوردند. دلهایمان را با نام اهل‌بیت (علیهم السلام) معطر کردند. من چند دقیقه‌ای خدمت عزیزان هستم تا چند نکته را، ان‌شاءالله، عرض کنم. ان‌شاءالله دلهایمان با این نکات روشن شود.

نکته اولی که میخواهم عرض کنم این است: سردار رشید ما، شهید بزرگوارمان، حاج قاسم سلیمانی، فرمود: «فرصتی که در تهدیدها هست، در خود فرصت‌ها نیست.» اگر از آن استفاده کنیم، وقتی شرایط، شرایط به هم‌ریخته‌ای است، اتفاقاً در دل این شرایط، خدای متعال فرصت‌های بزرگی را خلق می‌کند و به ما عنایت می‌فرماید. این جنگی که این چند وقت گذراندیم، از سال گذشته آغاز شد. یک مرحله‌اش را گذراندیم. مرحله دومش را سی روز است که پشت سر گذاشته‌ایم. یکی از برکات، یکی از فوایدش و یکی از فرصت‌های بسیارش، همین نکته است. کدام نکته؟

یک زمانی در بین بخشی از مردم این توهم وجود داشت که: «نمی‌شود، نمی‌توانیم، نمی‌شود کاری کرد.» توهم ناتوانی. سؤال‌ها این بود که: «مگر می‌شود؟» هرچه گفته می‌شد، می‌گفتند: «مگر می‌شود؟» مگر می‌شود مثلاً روبروی آمریکا ایستاد؟ مگر می‌شود روبروی اسرائیل ایستاد؟ مگر می‌شود روبروی این مزدورهای عربیِ آمریکا و اسرائیل ایستاد؟ مگر می‌شود حیفا و تل‌آویو را با خاک یکسان کرد؟ مگر می‌شود تنگه هرمز را به روی دنیا بست؟ مگر می‌شود با این همه تجهیزات دشمن درافتاد؟ حتی مگر می‌شود در نبود این بزرگ‌مرد امام خمینی (ره)، ادامه داد؟ مگر می‌شود کار ادامه پیدا کند؟ جمهوری اسلامی ادامه پیدا کند؟

این «مگر می‌شود»ها سی و چند روز خود را نشان داد. پاسخش این بود که: «آری، آری می‌شود.» این خیلی نکته مهمی است. توجه به اینکه «می‌شود» و «می‌توانیم»، مهم‌ترین چیزی است که باعث پیروزی می‌شود. نقطه قوت یک ملت، یک کشور، همین نقطه است که باورش بیاید که «می‌شود». ملتش امید پیدا می‌کنند، انگیزه زنده می‌شوند. این مهم است. در این جنگ اخیر، افسانه شکست‌ناپذیری آمریکا را برای همیشه نابود کردیم. الله‌اکبر، الله‌اکبر. این چیزی بود که او از خودش ساخته بود برای دنیا و همین به او قدرت و اعتماد به نفس می‌داد. به جوانانش اعتماد به نفس می‌داد. ما این اعتماد به‌نفس پوشالی را از بین بردیم. اعتماد به‌نفس واقعی خودمان.

من چند کلمه از رهبر شهید امام خمینی(ره)، و از عبارات شورانگیز ایشان را می‌خوانم که هر جمله‌ای حقیقتاً یک تکبیر می‌خواهد. تک‌تک برایتان چند تا از این جملات ماندگار و تاریخی ایشان را بازگو می‌کنم. ببینید چقدر این مرد نگاهش بلند بود و حرفهایش چقدر عمیق بود.

بیست‌وپنجم خرداد سال ۸۵ ایشان فرمود: «... خب الان هم ایام عید، ایام نوروز، .... برای ملت ما، بزرگتر از اعتماد به نفس جوانهاش به خودشون، اعتقاد دارند. باور دارند که می‌توانند کارهای بزرگ را انجام بدهند، و این عزم راسخ را پیدا می‌کنند که این کار را انجام بدهند. الله‌اکبر!»

در شانزدهم خرداد فرمودند: «هرجایی که اتکاء به نفس و اعتماد به خود اسلام باشد، به همان اندازه‌کار قدرت‌ها را مشکل، و حرکت ملت‌ها را شتابنده‌تر کرد.»

بهمن ۸۸، وقتی ایشان آمد بندرعباس، از آن ناوشکن جماران رونمایی کرد. فرمود: «جمهوری اسلامی اگر فقط روح خودباوری، روح احساس عزت و هویت را به این کشور برگردانده باشد، سالیان سال باید شکرگزارش بود.»

جای دیگر ایشان می‌فرمایند: «اون ملتهایی که ذلیل و مقهور دست دشمن شدند، مثل عمده آن ملتها، علتش این بود که مسئولان، پیش‌قراولان و پیشروان، شجاعت لازم و اعتماد به‌نفس لازم را نداشتند.»

این چیزی که ما امروز داریم، این اعتماد به نفس، این روحیه، حس اینکه «می‌توانیم، می‌توانیم بایستیم، می‌توانیم گردن دشمن را بشکنیم، می‌توانیم مچش را بخوابانیم.» این چیزی است که این چند وقت شما نشان دادید. دنیا متحیر شده. دشمن برگشته از ملتش درخواست می‌کند که استقامت کنند. نمردیم و ملت آمریکا را هم دیدیم. درخواست می‌کند، می‌گوید: «صبوری کنید، تحمل کنید.» بعد گلایه می‌کند، می‌گوید: «ملت ما حوصله صبر کردن ندارند، نمی‌توانند تحمل کنند، حوصله گرانی بنزین ندارند.» یاد بگیریم! پنجاه سال است که اینها تحریم‌اند، در فشار، توطئه، تهدید و ترورند. اوج این گرفتاری‌ها این ماه اسفند بود. رهبر شهید را ترور کردند. فرمانده‌ها را ترور کردند. در این خیابان‌ها! کسی بیاید و اخبار را خبر نداشته باشد، باورش نمی‌شود اینجا جنگ شده. این ملت را نگاه می‌کند، باورش نمی‌شود جنگ شده. این روحیه، یعنی این اعتماد به نفس، این است که باعث پیروزی می‌شود. این است که شما ملت را به قله ابرقدرتی عالم می‌رساند، ان‌شاءالله.

چیزی که می‌خواهم عرض کنم، این نکته مهمی است. چند عرض دیگرم را تمام می‌کنم. ما سه تا قوت داریم. این قوتها باعث شده تا اینجا استقامت کردیم، پیشرفت کردیم، جلو آمدیم و به لطف خدا پیروز بودیم. نابود نشدیم، بلکه استقامت کردیم و جلو آمدیم.

اولی ایمانمان است. ما خدا را داریم، ما اهل بیت را داریم، ما این سرودهای حماسی را داریم. نام امام حسین و کربلا و امام زمان. ما اینها را داریم. فرهنگ شهادت را داریم. ما جوانمان وقتی در میدان کشته می‌شود، شهید می‌شود. ولی جوانهای آمریکایی وقتی می‌آیند یک جایی را غارت می‌کنند و کشته می‌شوند، نفله می‌شوند، نابود می‌شوند، به فنا می‌روند. جوانهای ما به قرب خدا می‌روند. این تفاوت در این ایمان است. این نقطه اول.
نقطه دوم چیست؟ مردم ما، مردم را داریم. حمایت مردم را داریم. این مردم بی‌نظیر را داریم. این مردم پرشور و پرانگیزه.
ولی به تیم سوم در مورد مثل غزه، مثل جاهای دیگر بپردازیم. غزه نتوانست مچ آمریکا را بخواباند. آن نقطه سوم که خیلی مهم است چیست؟ علم ماست، دانش و فناوری. این خیلی نکته مهمی است. کشور به این دست گذاشته. دانشمندان را ترور می‌کند. دانشگاه‌ها را دارد می‌زند. مدرسه را می‌زند. سالهاست. برای مدرسه یک نکته مهمی است. می‌خواهد علم را از ما بگیرد. دانش را از ما بگیرد. نقطه قوت ما این است. همه دنیا مبهوتند. این نقطه یک نقطه طلایی است. این نکته مهم را باید به آن توجه کرد. مخصوصاً منعکس شود در رسانه‌ها، صدا و سیما. بچه‌های رسانه‌ای، نخبه‌ها، روی این کار فکر کنند. در این بچه‌ها، در این تجمع، آدم وقتی می‌رود، این نوجوانان و جوانان خیلی پرشورند. مخصوصاً این بچه‌های کوچکتر لباس می‌پوشند، در خیابان‌ها می‌آیند، پرچم تکان می‌دهند، شعار می‌دهند. نکته مهمی که می‌خواهم عرض بکنم این است: این بچه‌ها باید بدانند این جنگ یک سر دارد. یک سرش هم شهید سلامی و حاج سلیمانی و حاجی‌زاده و این بزرگواران، فرماندهان نظامی بودند. هم فرمانده نظامی بود، هم دانشمند بود. اگر این بچه‌ها می‌خواهند این مسیر ادامه پیدا کند، چیزی که مهم است این است که باید خوب درس بخوانند. این را باید فرهنگ‌سازی کرد. این بچه‌ها کارشان در جبهه و جنگ و اینها نیست. خیلی از ماها لازم نشده در این حوزه وارد بشویم. شما دیدید امروز پل را کوبید. مهمترین پل خاورمیانه بود، عظمتی از جهت تکنولوژی و فناوری. محصول دست بچه‌های تهران، که به هم متصل می‌کرد. ارتفاع بسیار بالا بود. ایران به گفته آنها یک کشور عقب‌افتاده عصر حجری باشد. این را باید شکست. باید خوب درس خواند. پویش راه بیندازیم. پویش درس خواندن. مدارس دارد باز می‌شود. بچه‌هایی که می‌خواهند حماسه به خرج بدهند، خوب درس بخوانند. درس خواندنشان را حماسی کنند. شهدا برای کوبیدن توی دهن آمریکا، برای خرد کردن دندانهای ترامپ خوب درس بخوانند، دانشمند بشوند.

جمله آخرم این است: این خوک زرد برگشته گفته من با این جمهوری اسلامی کاری می‌کنم. گفته آنقدر می‌زنم تا اینها برگردند به عصر حجر. اولاً از طرف شما مردم می‌خواهم بهش بگویم تو دوباره گل خوردی. تو گُلی گنده‌تر از دهانت خوردی. نکته بعدی این است که مردم ایران را با جای دیگری اشتباه گرفته‌ای. اونی که فلان جا را بوس می‌کرد، سعودی‌ها بودن. این مردم کارهای دیگری می‌کنند. نمی‌خواهم توضیح بدهم، جلوی خانم‌ها خوب نیست. نکته بعدی چیست؟ شما آمریکایی‌ها، شما اروپایی‌ها، وقتی که مسلمان‌ها فناوری داشتند، دانش داشتند، علم نجوم داشتند، ستاره‌ها را رصد می‌کردید، شما کله‌تان توی پشکل گاو و گوسفند بود. تاریخ غرب این را می‌گوید. تاریخ تمدن این را می‌گوید. مسلمان‌ها آمدند شما را حالی کردند علم چیست. ایرانی‌ها آمدند بهتان حالی کردند. هرچه دارید از صادق خوارزمی دارید. و حالا دهانت حرف می‌زند. این اولش است، ان‌شاءالله یک روزی می‌آید. به فرموده رهبر شهید که فرمود در آینده نه چندان دور، آنقدر ایران و ایرانی از جهت علمی رشد می‌کند که هر جای دنیا بخواهند جدیدترین نظریه علمی را یاد بگیرند، مجبور می‌شوند زبان فارسی یاد بگیرند.

الله‌اکبر!

خدایا به عظمت شهدا، به عظمت این مردم پاک، این مردم باصفا، پیروزی نهایی را در همه عرصه‌ها؛ در عرصه نظامی، در عرصه فرهنگی، در عرصه اقتصادی، در عرصه علمی؛ به همین زودی زود نصیب این ملت بفرما. در همین عرصه‌ها نیز شکست و زوال و نابودی دشمنمان را به همین زودی زود رقم بزن. خبر مرگ ترامپ و نتانیاهو را به همین زودی زود به ما برسان. تیر ما را با آنها به هدف بنشان. تیر دشمنانمان را به خودشان برگردان. به برکت صلوات بر محمد و آل محمد.