دو عامل پیروزی جبهه ما،یکی مردم ما و دیگری مردم آمریکا

عامل پایداری نظام و قوت قلب نظامیان شما مردمید.

بزرگترین دشمن رژیم آمریکا خود مردم آمریکا است

جامعه جهانی علیه میزبان جام جهانی

!! توجه: متن زیر توسط هوش مصنوعی تولید شده است !!
بسم الله الرحمن الرحیم

ملت رشید و شجاع، ملت بزرگ ایران، سلام علیکم!
ان شاءالله که این انگیزه‌ها، این نفس‌ها، این گام‌های محکم، با همین پرچم‌های قشنگ و با همین حرکت‌های شبانه، به‌زودی‌زود به بیت‌المقدس برسد. ان شاءالله این جمع، پشت همین مسجد، به همین زودی‌زود برای بیعت با امام زمان (عج) کنار کعبه جمع شود.

نکته‌ای که می‌خواهم امشب خدمت شما عزیزان در این جلسه پرشور، محفلِ گرمِ زیر آسمان، در این روزها و شب‌های استثنائی و بی‌نظیر تاریخ اسلام، تاریخ ایران و تاریخ انقلاب عرض کنم، این است که همه ما این نکته را می‌دانیم، این آیه قرآن را زیاد شنیده‌ایم: «و مَا النَّصْرُ إِلَّا مِنْ عِنْدِ اللَّهِ الْعَزِیزِ الْحَکِیمِ.» فقط خداست که کمک می‌کند، فقط خداست که باعث می‌شود یک گروه و یک جماعت پیروز شوند، به دشمنشان غلبه کنند و دشمنشان را پس بزنند؛ ولی این نصرت خدا و این یاری خدا نشانه دارد، روال دارد.

خاطرمان به وعده الهی رهبر و شهید ما گرم است. خدای متعال پیروزی را برای ملت ایران تضمین کرده است. بارها و بارها ایشان فرمودند: «من می‌دانم این مردم می‌رسند به اوج قله، به آن نقطه شکست‌ناپذیری، به آن نقطه‌ای که دشمنانشان در برابرشان زانو بزنند، کوچک بشوند، خار بشوند، دستشان از سر این مردم کوتاه بشود، زورشان دیگر نرسد به این مردم زور بگویند، ظلم کنند، اذیت کنند.» این‌ها را خدای متعال وعده داده است، قطعی است ان شاءالله. به عنایت الهی، نشانه‌هایی دارد. من دو نشانه و دو عامل پیروزی را امشب برای شما عرض می‌کنم.

بهترین برنامه در این منطقه که می‌خواهم بگویم، دو نشانه و دو عامل پیروزی ماست که پیروزی جبهه اسلام، پیروزی جبهه مقاومت و پیروزی پرچم امیرالمؤمنین (ع) است. این دو نشانه چیست؟ یک نشانه و یک عامل: ملت ایران. عامل دوم شاید برایتان عجیب باشد. اول می‌گویم، بعد توضیح می‌دهم ان شاءالله. عامل دوم پیروزی ما چیست؟ عامل دومش ملت آمریکاست. یعنی چه؟ عرض می‌کنم.

عامل اول، این پیروزی، خود را دارد نشان می‌دهد. ملت ایران! دشمن خیالش چه بود؟ این توهم را داشت، یک احمق، یک مشت نفهمِ داخل کشور و خارج کشور که اقلیت‌اند و زر می‌زنند، این توهم را ایجاد کردند که آقا ما اکثریتیم، ما زیادیم، ما اینجا می‌آییم خیابان‌ها را دست می‌گیریم، تو فقط بزن، تو حمله کن، تو حمله، این‌ها را از سر راه ما بردار، ما کار را تمام می‌کنیم. در خیابان مسجد آتش زدند، بسیجی آتش زدند، قرآن آتش زدند. دل آن احمق‌ها گرم شد، موجوداتی که گل می‌کشیدند، عرق می‌خوردند (می‌خواستند) پیدا کنند و بتوانند زن چادری را بکشند، پسر جوان را آتش بزنند. آن احمق‌های بیرون خاطرشان جمع شد، خاطرشان خشک شد. فقط فکر می‌کردند با این قضیه، ما می‌آییم رهبر این‌ها را حذف می‌کنیم، فرمانده‌های این‌ها را حذف می‌کنیم، راه باز می‌شود. ایران که تعداد انبوهی اکثریت مردمش و جمعیتشان زیاد است، همه از این‌ها بریدند، از انقلاب بریدند. البته چیزی باعث شد تو محاسباتشان دخیل شود: مشارکت کم در انتخابات، یک سری مسائل از این قبیل. البته مردم گله‌مندند، گله‌شان هم به حَق است، مشکلات اقتصادی، آن هم حسابش جداست. ولی این دشمنِ احمق به این چیزها دل خوش کرده بود. فکر می‌کرد چون مردم گلایه دارند، چون مردم وضع معیشتشان خراب است، روی برمی‌گردانند از اهل‌بیت، از قرآن، از مسجد، از علما، از جمهوری اسلامی. با این توهم، آن ضربه را زد. تو خیال خودشان ۴۸ ساعت بیشتر کارتان نمی‌کشد. فکر می‌کردند مردم خیابان‌ها را پر می‌کردند، مراکز نظامی را می‌گرفتند، مراکز دولتی را می‌گرفتند، جمهوری اسلامی تمام بود! اگر لازم می‌شد، آمریکایی‌ها در تهران نیرو پیاده می‌کردند، تهران را دست می‌گرفتند، اصفهان را دست می‌گرفتند. یادتان هست ترامپِ ابله برگشته بود در دی‌ماه گفته بود: «ما مشهد را گرفتیم! مشهد سقوط کرد!» کجا می‌رود؟ چی به خوردش می‌دهند؟ خلاصه این احمق یک همچین توهمی داشت.

ملت ایران چه‌کار کرد؟ ملت ایران به‌جای اینکه با دشمن همکاری کند، یک کاری (کرد) که همه مبهوت شدند. اول ما توقع داشتیم بیایند در خیابان، این‌ها جشن بگیرند، خوشحالی کنند. یک اقلیت پوچ و اقلیت بدبخت که به حساب نمی‌آیند، شیرینی پخش کردند، زدند و رقصیدند و می‌گساری کردند. انبوه مردم اولش شوکه شد از این اتفاق در ماه رمضان! این مردم مسلمان، مردم باغیرت!

توهم بعدی که شاید خیلی از ماها هم داشتیم این بود که مردم حالا شاید برقصند، شادی کنند، جایی را آتش بزنند، ولی نمی‌آیند وسط، کاری به این کارها ندارند، در خانه‌شان می‌نشینند. شب و روزهای اول سال، مردم می‌خواهند بروند مسافرت، بروند تفریح، از تعطیلات استفاده کنند، دید و بازدید دارند. این تلقی دوم بود، شاید خیلی از ماها این تلقی را داشتیم، این‌جور حساب‌کتاب می‌کردیم. یادم هست آن روزهای شهادت رهبر شهیدمان، بعضی‌ها گفت‌وگو می‌کردند، بعضی از خود ما (می‌گفتند) سه شب در خیابان، تا حد زیادی این کودتا و این فتنه مهار می‌شود. فقط سه روز اگر بشود نگهشان داریم. بعضی باورشان نمی‌شد مردم بیشتر از سه روز در خیابان بمانند. مردم چه‌کار کردند؟ این انقلابی که شماها کردید، این بهاری که شما به پا کردید، در این بهار، در سال جدید، دوست و دشمن مبهوت شد، متحیر شد، انگشت‌به‌دهان شد، چه کرد این ملت بزرگ! شب‌به‌شب شلوغ تر شد. بنده هر جایی در این مشهد، جمع‌هایی مثل شماها، توفیق دارم و می‌روم خدمت عزیزان هستم. هر شبی که از این خیابان‌ها رد می‌شوم، می‌بینم یک چهارراه دیگر اضافه شده است. هی دارد منتشر می‌شود این تجمعات، هی دارد وسیع‌تر می‌شود. خیابان‌هایی که در آن خبری نبود، کلی آدم آمده است. جمعیت‌ها بیشتر شده است. آنچه که نه دوست و نه دشمن این را محاسبه نمی‌کردند.

این یک عامل پیروزی است. مردم وقتی این شکلی می‌آیند وسط، یک علامت این است که خدا کمک کرده است، دل‌ها را این سمت آورده است، مردم نترس شده‌اند. خدا سکینه نازل کرده است بر این مردم، آرامش. هیچ دغدغه خواب و خوراک و آب و نان ایران در این قضیه نیست. عزت مردم، شرف مردم، غیرت مردم جریحه‌دار شده است. دغدغه‌شان نسبت به کشورشان، نسبت به دینشان، آن عشقی که نسبت به امام حسین (ع) دارند، این ایمان وقتی این‌جور خود را نشان می‌دهد، خدای متعال مردم را پیروز می‌کند.

حضور مردم باعث شد بچه‌های رزمنده ما دلشان گرم بشود، خاطرشان جمع بشود، دیگر استرس خیابان‌ها را نداشته باشند، فکرشان تشویش نداشته باشد به فکر این محله‌ها باشم، به فکر خیابان‌ها باشم، مراکز نظامی و دولتی محله‌ها را بخواهند کنترل کنند. به خاطر مشغول دشمن شدن آن‌ها، این کار استثنایی و تاریخی بود. برای اولین بار، این ابرقدرت قلدر کوچک زمانه ما، یعنی آمریکا، این‌جور تحقیر شد. تنگه هرمز را بستند و یک ماهه به در بسته خورده است. یک احمقی که خاطرش جمع بود کار این‌ها ۴۸ ساعته تمام است، حالا برگشته امروز به ناتو، به این کشورهای اروپایی می‌گوید که یکم دل و جرئت داشته باشید، نترسید، بیایید وسط. بیاین شما هم تنگه را آزاد کنید!

بعد احمق می‌گوید که من برایتان حکومت ایران را ساقط کردم، نیروی دریایی را از بین بردم، نیروی هوایی را از بین بردم، بیاین وسط، نترسید! خوب احمق! اگر این رژیم، اگر این نظام از بین رفته، نیروی دریایی و نیروی هوایی ندارد، اگر راست می‌گویی سربازت را بفرست ببینیم! ملت ایران! بعدش هم اگر این‌هایی که تو می‌گویی رفقایت، باورشون می‌شد، نیاز نبود این‌قدر بیایی التماسشان کنی، هی توئیت بزنی، هی برایشان تکان دادی، تو رو خدا، جان مادرتون، بیاین وسط! نیرو هوایی و نیروی دریایی ندارد! خودشان زودتر از همه آمده بودند اینجا، چنگ انداخته بودند، منتظر تو نمی‌ماندند.

این کار چی بود؟ کار این مردم. این مردم باعظمت یک کاری کردند. امروز از این ایران ما فقط یک صدا بلند است. دشمن می‌خواست تفرقه بیندازد، دو تا صدا بیاید، دو جور مردم را نشان بدهد. امروز برای کل دنیا از ایران یک صدا و یک حرف بیشتر بلند نیست، آن هم این است: تا آن روزی که رژیم اسرائیل، رژیم صهیونیستی نابود نشود، تا آن روزی که این منطقه ما از لوث وجود آمریکایی‌ها پاک نشود، نه سازش داریم، نه تسلیم داریم، نه مذاکره داریم، نه گفتگو داریم. فقط یک راه داریم: بجنگ تا بجنگیم.

روحیه شما مردم، مردم دنیا را متحیر کرده است. انقلاب شما را باید اسمش را انقلاب گذاشت. فردا ۱۲ فروردین، روز جمهوری اسلامی است. یک بار مردم به جمهوری اسلامی «آری» گفتند و رأی دادند. حالا هم مردم شب‌ها در خیابان به جمهوری اسلامی «آری» می‌گویند. هر شب جوانانمان، بچه‌های پاکمان، پای لانچرها با خونشان، با گوشت سوخته‌شان، به جمهوری اسلامی دارند «آری» می‌گویند.

انقلاب سوم! انقلاب اول چی بود؟ ما پهلوی را از این کشور بیرون کردیم، دست و بالش را قطع کردیم. انقلاب اول بود. پهلوی کی بود؟ بن‌سلمان! بن‌سلمان چی گفت؟ این همه این گاو شیرده را دوشیده، این همه بهشان خدمت کرده، حرفشان را گوش داده، آخر ترامپ آمده جلوی چشم همه دنیا، جلوی چشم هم‌میهن بن‌سلمان، می‌گوید: «این کسی است که باید نشیمنگاه من را ببوسد، حالا حالاها باید ببوسد.» زمان پهلوی، شاه ما هم همین بود. شاه ما برای اینکه در قدرت باشد، زنده باشد، کارش همین بود: نشیمنگاه آمریکایی‌ها را می‌بوسید. انقلاب اول ما این بود: این پهلوی‌ها، بن‌سلمان‌های ایرانی را از این مملکت پرت کردیم بیرون.

انقلاب دوممان چی بود؟ امام فرمود: «تسخیر لانه جاسوسی»، انقلاب دوم بود. سفارت آمریکا را بستیم. مگر کشوری جرئت داشت، کشوری جرئت دارد سفارت آمریکا را در کشور خودش ببندد! همه بچه‌هایمان، همه مردممان در سفارت، این‌ها را دستگیر کردند، تحقیر کردند. برای آزادی این‌ها نیروی نظامی فرستادند. طبس! تکه‌تکه شدند در آسمان با شن‌های طبس. انقلاب دوم ما بود: آمریکایی‌ها را از ایران بیرون کردیم. اول نوکر آمریکا را بیرون کردیم، بعد خود آمریکا را از ایران بیرون کردیم.

انقلاب سوم که شما دارید رقم می‌زنید، این شب‌ها چیست؟ رهبر شهید امام فرمود: «اخراج آمریکایی‌ها از منطقه». این انقلاب سوم! هیچ علامتی از آمریکایی‌ها در این منطقه نمانَد. صد سال کسی باورش نمی‌شود یک روزی آمریکایی‌ها اینجا قلدری می‌کردند، آدم می‌کشتند، حمله می‌کردند. صد سال دیگر هر جای خاورمیانه را که نگاه کنیم، پرچم سه‌رنگ بلند است. الله‌اکبر!

این عامل اول بود: ملت ایران، عامل پیروزی ما، این ملت رشید و بی‌نظیر. عامل دوم چیست؟ ملت آمریکا! عجیب است! بگذارید من یک فرمایشی را بخوانم از رهبر شهید. خیلی این فرمایش فوق‌العاده است. یک مرد حکیم، این مرد عمیق، این مرد دوراندیش، خیلی جلوترها را، خیلی دوردست‌ها را می‌بیند. یک جمله تاریخی برای رهبر شهید ما، ان شاءالله این جمله باب بشود، همه‌جا پخش بشود، همه‌جا منتشر بشود. ۱۰ مرداد ۹۹ ایشان یک سخنرانی تلویزیونی دارند. من سفارش می‌کنم، درخواست می‌کنم هرکس می‌تواند، هرکس وقت دارد، کل این سخنرانی را بنشیند و گوش بدهد. واقعاً این سخنرانی تاریخی از اول تا آخر پر از مطلب است، پر از نکته است. یک جمله ماندگار وسط این سخنرانی ایشان می‌گوید. من برایتان می‌خوانم، ببینید چه جمله‌ای است، چقدر این جمله فوق‌العاده است. ایشان می‌فرماید: «به نظر من آمریکا دشمنی بزرگ‌تر از ملت خودش ندارد. الان بزرگ‌ترین دشمن رژیم آمریکا ملت آمریکا هستند. دیگر دنبال دشمن دیگر نگردید. همین دشمن هم هست که این رژیم را به زانو در خواهد آورد.»

اونی که آمریکا را نابود می‌کند دو نفر هست: یکی ملت ایران، دیگری ملت آمریکا. آن اتفاق دیگری که (دشمن) فکر نمی‌کرد، به خیالش یک ضربه می‌زد به ایران، مردم آمریکا پشتشان را می‌گرفتند، بهشان می‌گفتند: «دمت گرم! چه ضربه شستی داری!» و مردم را علیه رژیم ایران فعال می‌کرد. آن فکر می‌کرد همه را به نفع خودش یکدست می‌کند. دقیقاً قضیه برعکس شد. اینجا همه شدند ضد ترامپ، ضد آمریکا. با همه اختلافات و دلخوری‌ها، آنجا هم به هم ریخت. مردم آمریکا برعکس (انتظار دشمن)، به‌جای اینکه در خانه بنشینند، موضع نگیرند، حرف نزنند، برای ضدیت با ترامپ آمدند در خیابان. چند میلیون؟ گفتند ۹ میلیون نفر جنبش راه انداختند، در خیابان آمدند شعار دادند علیه ترامپ. محبوبیت ترامپ روزبه‌روز دارد کم می‌شود. آخرین آمار ۴۶ درصد بود، امروز دیدم اعلام کردند ۳۳ درصد محبوبیت ترامپ.

نتیجه این چیست؟ چند کلمه مختصر می‌گویم و عرضم تمام است. دو اتفاق مهم در پیش است عزیزان. شما که این شب‌ها با این انگیزه، با این علاقه، کارهای بزرگی دارید می‌کنید، به شرط اینکه ادامه داشته باشد، خسته نشوید، ادامه پیدا کند. اگر یکی دو ماه دیگر این اتفاق ادامه پیدا کند، بلکه شاید زودتر، چه اتفاقاتی در پیش است؟
در آمریکا دو واقعه که اتفاقاً برای همین ترامپ دست به سمت ایران انداخت که یک پیروزی برای خودش درست کند، در آن دو اتفاق برگ برنده داشته باشد.

اولین اتفاق، جام جهانی خردادماه، جام جهانی فوتبال در آمریکاست. البته کانادا و مکزیک هم کنارش برگزارکننده هستند. ۴۸ کشور تیم می‌فرستند. آمریکا جام جهانی برگزار بشود. اگر یکم دیگر ناامنی و این شورش و اغتشاش در آمریکا ادامه پیدا کند، شما کف خیابان باشید، ملت آمریکا هم کف خیابان باشند، اولین فاجعه می‌شود که احتمالاً نمی‌تواند آمریکا جام جهانی برگزار کند، میزبان جام جهانی باشد. در برابر جامعه جهانی محکوم می‌شود، تحقیر می‌شود، کوچک می‌شود. این یک بُرد بزرگ برای شماست.

اتفاق دوم کی است؟ آبان‌ماه امسال انتخابات کنگره. مختصر عرض بکنم. کنگره آن مجلسی است که قانون‌گذاری می‌کند، نظارت می‌کند، بودجه (را تعیین می‌کند). معمولاً این شکلی بوده، دولتی که حاکم بوده، در انتخابات کنگره شکست خورده. این اتفاقی است که غالباً رخ داده است. در انتخابات‌های آمریکا عجیب‌تر شده است. ترامپ می‌خواست چه‌کار کند؟ انتخابات کنگره پیروز بشود. با این وضعی که پیدا کرده، انتخابات کنگره قطعی است که شکست می‌خورد. اثرش چی می‌شود؟ اثرش این است: حزب رقیبش رأی می‌آورد، بودجه نظامی بهش نمی‌دهد، دست و بالش را قطع می‌کند، بهش الزام می‌کند: «از ایران باید بیایی بیرون، از جنگ باید بیایی بیرون!» یا ترامپ با سرافکندگی و حقارت از این جنگ می‌آید بیرون، که پیروزی ماست، یا وای‌می‌ ایستد در جنگ، که این اثرش این می‌شود که آمریکا به جنگ می‌افتد. این آن چیزی است که بشارت و مژده است. دلم بهش گرم است. ان شاءالله اگر این اتفاق بیفتد، پیروزی عجیب خدای متعال نصیبمان می‌کند. آمریکا از درون دچار تجزیه می‌شود. می‌خواست ایران را تجزیه کند، تکه‌تکه کند. این قضیه اگر ادامه پیدا کند تا آبان‌ماه، حزب رقیبش برای کنگره رأی بیاورد، ان شاءالله آمریکا آرام‌آرام دچار فروپاشی می‌شود، ایالت‌های مختلف ادعای استقلال می‌کنند، جدا می‌شوند، به جان هم می‌افتند.

این در آمریکا، بین ایالت‌های مختلف می‌شود. بزرگان ما، اهل دل و اهل معنا گفتند که یک روزی می‌آید وقتی گفته می‌شود کاخ سفید، مردم از هم سؤال می‌کنند: «کاخ سفید کجا بوده؟» این‌جور برای مردم خنده‌دار می‌شود که یک کشوری به نام آمریکا بوده، ابرقدرت بوده! آن روز ان شاءالله دور نیست. آن پیروزی ان شاءالله نزدیک است، به برکت همین تلاش و مجاهدت و ایستادگی شما.

خدایا، به آبروی شهدامون، به آبروی این مردم عزیز صبور و مجاهد، به برکت و عظمت خون سیدالشهدا، فرج آقامون امام زمان (عج) را برسان.
خدایا، خبر نابودی دشمنامون، آمریکا و اسرائیل را به همین زودی‌زود به ما برسان.
خبر به درک واصل شدن نتانیاهو را به همین زودی‌زود به ما برسان.
رزمندگان اسلام را غلبه، فتح و نصرت عنایت بفرما.
تیر بچه‌هامون را به هدف بنشان، به خودشان برگردان (و به آنها عزت بده).
به برکت صلوات بر محمد و آل محمد (ص).
دست شما درد نکند. برای سلامتی علمای اسلام صلوات عنایت بفرمایید.
الله‌اکبر!