هشدار؛ خطر بمباران باطنی توسط دشمن، بر پایگاه‌های تفکر، ایمان و امید ما!

از نگاه قرآن؛ پیروزی ثمره صبر و انگیزه است، نه عدد و ادعا!

هشدار قرآنی: خوف‌انگیزان در میان جنگ و گوش‌سپاران به آنان، از ایادیِ شیطانند!

به گواه تاریخ؛ با فرار از میدان، اجل عوض نمی‌شود، فقط جبهه‌ عوض می‌شود.

!! توجه: متن زیر توسط هوش مصنوعی تولید شده است !!
بسم‌الله الرحمن الرحیم.

مردم سلام علیکم، ان‌شاءالله این پرچم‌های خوش‌رنگی که با این عشق و با این حال خوب شب‌ها در خیابان می‌چرخانید، به‌زودی‌زود قرارمان خیابان‌گردی در حیفا و تل‌آویو باشد! ان‌شاءالله به‌زودی‌زود یکی از این پرچم‌های خوشگل و بزرگ را بالای مسجدالاقصی می‌زنیم.

مردم عزیز، مردم بزرگوار، نکته مهمی می‌خواهم در چند دقیقه مختصر خدمتتان عرض کنم. نکته‌ای که هست این است: ما وسط جنگیم. تهدید می‌شویم، گاهی حمله‌هایی و آسیب‌هایی به ما می‌رسد. حمله‌ها، آسیب‌ها، موشک‌ها و بمب‌های دشمن دو جور است. یکیش همین‌هایی است که می‌بینید، همین که می‌زند، همین که کرکننده است، همین سنگرشکن، همین‌هایی که با جنگنده و این‌ها فرود می‌آورد روی سر مردم. البته غلط و دست و بالش را قطع می‌کنیم که دیگر نتواند از این غلط‌ها بکند، این یکیش است. این یک جور بمب است، خسارت می‌زند، خسارتش هم ظاهری است.

ولی یک جور بمب دیگر دارد دشمن؛ بمب باطنی دارد که خسارتش هم باطنی است. آن بمب چیست؟ آن دیگر روی خانه‌ها نمی‌آید، در خیابان‌ها نمی‌آید، به تأسیسات برق و گاز و آب و پتروشیمی و این‌ها نمی‌خورد. آن بمب دوم روی فکرها می‌آید، روی مغزها، روی اراده‌ها می‌آید، روی تصمیم‌گیری‌ها می‌آید، روی خسته‌شدن‌ها و کم‌آوردن‌ها می‌آید. این هم یک جور بمبی است که دشمن می‌زند. هم آفند و هم پدافند دارد، هم حمله می‌کند و هم دفاع می‌کند.

ما اینجا در این بخش دوم باید با هم بیشتر گفت‌وگو کنیم، در مورد این نکته بیشتر باید حرف زده شود. از آن موشک‌های ظاهری مهم‌تر، این موشک‌های باطنی است. قرآن کریم وعده داده: "اگر شما بیست نفر باشید، ولی با اراده محکم، شکست‌ناپذیر و نفوذناپذیر، منِ خدا بهتان وعده می‌دهم بیست نفر به دویست نفر از لشکر دشمن غلبه می‌کند. و اگر دویست نفر باشید، به دو هزار نفر از لشکر دشمن غلبه می‌کند." ما البته به لطف خدا آدم رزمنده زیاد داریم، آدم شجاع زیاد داریم. هفت هشت میلیون نفر فقط در همین سامانه جان‌فدا ثبت نام کرده‌اند، قطعاً بیشتر از این‌هاست.

مردم ما خیلی پرشور و عاشقند، به تعبیر رهبر: "این ملت عاشق مبارزه با صهیونیست‌هاست." سر و دست می‌شکنند برای اینکه پدر اسرائیلی‌ها را در بیاورند. اینطور نیست؟ اح، جمعیتمان به لطف خدا زیاد است. اگر بنا باشد این دشمن احمق، این دشمن کثیف، این ترامپ کودک‌خوار، بخواهد سرباز بفرستد و پایش به خاک ما برسد، یک کاری می‌کنیم که دیگر اسم ایران بیاید، بچه‌ها در آمریکا شب‌ادراری پیدا کنند! ما البته خوبیم، ولی آنکه مهم است چیست؟ خدای متعال فرموده: "واشرون الصابرون" (منظور استقامت شماست). انگیزه‌هایتان مهم است. آنجایی که دشمن حمله می‌کند و موشک می‌زند، در اراده‌ها و تصمیم‌هاست. می‌خواهد دلت را خالی کند، بترساند و بگوید نمی‌توانی کاری کنی، خیلی مجهز است.

این نکته مهم است: گاهی بین خودمان، آدم‌های به ظاهر موجه، به ظاهر مؤمن، حتی گاهی به ظاهر انقلابی، دل مردم را خالی می‌کنند. "فلان" برگشته گفته: "آمریکا دارد ایران را تبدیل به سرزمین سوخته می‌کند." نخیر، آنجایی که سوخته، "فلان" جای ترامپ است که باید بن‌سلمان ببوسدش. آنکه سوخته، آبرو و حیثیت آمریکاست. آبروی به باد رفته، پز ابرقدرتی. کجا ایران تبدیل به سرزمین سوخته شده؟ این‌ها از جنس آن موشک‌هاست که می‌آید و می‌خورد به ذهن مردم و به دل مردم، مردم را به ترس می‌اندازد.

قرآن می‌فرماید -علامه طباطبایی هم از این آیه قرآن خوب استفاده می‌کند- می‌فرماید: "انما ذلکم الشیطان..." (سوره آل‌عمران، آیه ۱۷۵). خیلی آیه فوق‌العاده‌ای است. علامه طباطبایی می‌فرماید: از این آیه استفاده می‌شود هر که در جنگ، در برابر دشمن، می‌خواهد دل مردم را خالی کند و مردم را بترساند، این شیطان است. هرکس هم که از او می‌ترسد و به حرفش منفعل می‌شود و متأثر می‌شود، این هم ولیّ شیطان است.

آنهایی که شیطانی نیستند کیستند؟ اهل توکل. خدا مردم را در جنگ دو دسته کرده. گفته: یک عده وقتی تهدید می‌شوند، وقتی می‌ترسانندشان، جواب می‌دهند: "حسبُنا الله و نعم الوکیل." ما خدا داریم، ما صاحب داریم. خودش بلد است، خودش می‌تواند، خودش تقدیر می‌کند آنچه خیر ماست، آنچه منفعت ماست. این می‌شود توکل. اولیای خدا، دوستان خدا، سپاه خدا، حزب خدا در جنگ، در فشار، در گرفتاری توکل دارند. دوستان شیطان چی؟ می‌ترسند و می‌لرزند.

یک بابایی بود که امروز هم دارد مردم را می‌ترساند و می‌لرزاند. یادتان است یک زمانی تا ما می‌خواستیم برویم دو کلمه صحبت کنیم، یک عده می‌ترسیدند و می‌لرزیدند؟ خود این بابا امروز دارد می‌ترسد و می‌لرزد. همان جمله‌ای که آن روز گفت، امروز به خودش می‌گوییم. می‌گفت: یک عده می‌ترسند و می‌لرزند؛ خوب به جهنم! بروید یک جای گرم برای خودتان پیدا کنید که اینقدر نترسید. یک عده رفتند جای امن، در آشیانه دشمن، حتی تهدیدشان هم نمی‌کند. یک زمانی اول می‌آمدند در مناظره علیه موشک صحبت می‌کردند، بعد مثلاً ما موشک زدیم توی سر داعشی‌ها، مردم استقبال کردند، پول موشک دادند. اگر خواستی آدرسش را هم مردم بلدند، برایت می‌فرستند. اگر خواستی بزن! ولی نکته خنده‌دار این است: ما دادیم (منظور امتیاز دادیم)! ما رفتیم در مذاکرات بینی دشمن را به خاک مالیدیم. مذاکراتمان آنقدر خوب بود که ترامپ آمد بیرون از برجام. آمد بیرون چون به نفع ما بود، آمد بیرون. خیلی خوب، یعنی شما خیلی پدر ترامپ را درآوردی! چرا ترامپ با شما کار ندارد؟ حتی یک کلمه علیه این‌ها تهدید نمی‌کند، یک دانه توییت علیه این‌ها نمی‌زند. قراینی که می‌آید حاکی از این است که انگار یک زد و بندی با همدیگر پشت خط دارند، پشت برنامه دارند.

به من اینجا می‌گویند شفاف‌تر صحبت کن. مردم همه را خوب می‌شناسند، مردم خائن‌ها را خوب می‌شناسند، مردم می‌دانند کیا حرف مفت می‌زدند، سر مردم را گرم می‌کردند و به این مردم دروغ می‌گفتند. آن موجود شیادی که می‌گفت: "با یک دانه دکمه، آمریکا کل سیستم دفاعی ما را از کار می‌اندازد." الان آمریکایی‌ها در به در دنبال همان دکمه می‌گردند. مردم می‌دانند کی ترسو است، کی بزدل است، کی خائن است. "فلان"، بنا ندارم اسم بیاورم، خودتان خوب می‌شناسید. خدا! مردم دنبال یک کلید هم می‌گردند، دست سردار تنگسیری بوده. بچه‌ها نمی‌دانم کجا گذاشتند. شهید، شهید شده، آن کلید را هم با خودش برده، کسی هم خبر ندارد، باز نمی‌شود بعد از آن شهید!

مطلب مهمی که می‌خواهم عرض کنم این است، عزیزان، طولانی نکنم عرایضم را. در برابر این وسوسه‌ها، وسوسه شیاطین که ما را می‌ترسانند: "آقا ما نمی‌توانیم، آقا بیچاره می‌شویم، پدرمان در می‌آید، زود جمعش کنید برود." باید چه‌کار کرد؟ باید روح توکل را در جامعه ایجاد کرد. من یکی دو تا آیه و روایت، اگر وقتش هست، بخوانم، قلبمان نورانی بشود، از این نکات استفاده کنیم. خیلی جالب است. قرآن کریم می‌فرماید در سوره توبه، آیه ۵۱ می‌گوید: مؤمن وقتی در جنگ تهدید می‌شود، با خطر مواجه می‌شود، یک کلمه شعار می‌دهد (در خیابان‌ها می‌بینیم). با شور، با انگیزه، با علاقه، این معرفت‌ها را باید در خودمان تقویت کنیم. این پدافند را باید در خودمان فعال کنیم، این پدافند را باید در مردم فعال کنیم.

آن‌هایی که دلشان گاهی ترسیده، گاهی مضطرب است، این‌ها موشک بهشان خورده، این‌ها به تأسیسات خودشان موشک خورده است، درست. خسارت ظاهری موقت، این خسارت باطنی ابدی است. این خطرناک است. این اعتقادات را جابه‌جا می‌کند. این آدم‌ها را در لشکر حق و باطل جابه‌جا می‌کند.

این آیه قرآن می‌فرماید حرف مؤمنین این است: هرچه سرمان بیاید از دایره تقدیرات بیرون نیست. کدام مولای ماست؟ به او باید توکل کرد. جمله مهمی می‌خواهم عرض کنم عزیزم. به این توجه داشته باشید: قرآن کریم و روایات ما می‌فرماید اینجور نیست که فکر کنی اگر از میدان جنگ فرار کردی، آنجایی که باید می‌جنگیدی، نجنگیدی و سالم بیرون می‌آیی و زنده می‌مانی. نخیر! اگر کسی اجلش باشد، سر وقتش باشد، توفیق دارد در میدان جنگ کشته می‌شود، یا بی‌توفیق و محروم است، از میدان جنگ فرار می‌کند و بیرون جنگ می‌میرد. امام حسین علیه‌السلام به حضّار فرمود: یا از شما بیعت، یا شما را تحویل عبیدالله دهم. یعنی حرّبن‌یزید ریاحی ظهر عاشورا باید از دنیا می‌رفت، یا در لشکر امام حسین سکته می‌کرد. خلاصه ظهر عاشورا اجل حر رسیده بود. لحظه‌ای حیاتی، لحظه آخر خودش را بیاورد در سپاه امام حسین، کشته شود، یزید! چه خسارت و بد جابه‌جای نمی‌کند! اجل ما را، مرگ ما را جابه‌جا نمی‌کند، حتی روزی ما را جابه‌جا نمی‌کند.

من یک نکته مهم می‌خواهم بهتان بگویم. سال ۹۸ وقتی حاج‌قاسم را شهید کردند، رهبر شهید ما فرمود: "انتقام سخت باید بگیرید." همین آقایون، همین کلیددارها شروع کردند سوسه آمدن، بازی درآوردن، بامبول درست کردن. نگذاشتند (و) نشد. بد شد. قضایای هواپیمای اوکراینی و این‌ها. ما آنجا باید خوب تنبیه می‌کردیم ترامپ و آمریکا را. خیلی از این اتفاقات اگر آن روز خوب برخورد می‌کردیم، نمی‌افتاد. البته ضربه خوبی زدیم، ولی باید محکم‌تر می‌زدیم، بهتر کار می‌کردیم.

یک ترسی بود، هم یک بخشی از مردم و هم یک بخشی از مسئولین؛ ترس از جنگ. نتیجه‌اش چه شد؟ بعد از آن قضیه حاج‌قاسم (تا الان) کرونا آمد تا روزی ۷۰۰ نفر تلفات داشتیم، بی‌برقی داشتیم، بی‌آبی داشتیم، شغل‌ها تعطیل شد، تورم، رکود، مدارس تعطیل شد، بچه‌ها خانه‌نشین شدند، از درس افتادند، رفتند تو گوشی‌هایشان، هزار و یک گرفتاری سرمان (آمد). اینجوری نیست که اگر شما نجنگید، تقدیراتتان عوض بشود. یا می‌جنگی، همه این‌ها برایتان مثبت می‌شود، به حداقل می‌رسد، با وجدان، با شرف، با افتخار. یا نمی‌جنگید، همه این بلاها چند برابر سرتان می‌آید، بدون هیچ بهره‌ای، بدون هیچ نفعی.

پارسال می‌گفتم: "بارون اگر با همین وزن باشد، باید تهران را تخلیه کنیم." از شب‌هایی که مردم آمدند در خیابان، نزدیک چهل شبی! هیچ محاسبه‌ای به این نبود که بارانی شکلی بیاید. آنقدر به لطف خدا باران آمده، خیلی از سدها مشکل کسری‌شان برطرف شده. خدا دارد به من و شما می‌گوید: "من دارم اداره می‌کنم. نترس! آدم صاحب دارد، این مملکت امام رضا دارد. ما امام رضا را داریم، این کشور صاحب دارد." این نکته مهمی است که باید بهش توجه کرد. ان‌شاءالله به لطف خدا نه تنها مشکلات ما را از پا درنمی‌آورد، همان‌جور که تا حالا نشان دادیم، با همین قدرت، با همین اراده، با همین همبستگی، روز به روز قوی‌تر، محکم‌تر (می‌شویم) تا دست و پای این صهیونیست‌ها را نبریم و این فلسطینی‌ها را از چنگ این‌ها نجات ندهیم، یقه این‌ها را رها نخواهیم کرد.