!! توجه: متن زیر توسط هوش مصنوعی تولید شده است !!
حجت‌الاسلام‌والمسلمین مصطفی امینی‌خواه، نویسنده و مباحث دینی، سلام علیکم. خیر قبول باشد. بسم الله الرحمن الرحیم. سلام علیکم. طاعات جنابعالی و همه عزیزان، ان‌شاءالله مقبول درگاه الهی واقع شده باشد.

در این شب بیست‌وهفتم که داریم وارد می‌شویم و یکی از شب‌های بسیار مهم ماه قدر، شب بیست‌وهفتم مبارک رمضان را داریم، بار سفر بسته‌ایم و در خدمت شما هستیم. صحبت می‌کنیم درباره عبارت دیگری از خطبه همّام یا خطبه متقین نهج‌البلاغه امیرالمومنین علی علیه‌السلام، و فیها: «هدایت، نشاط، سلامت.» نشاط در برابر تنبلی و کسالت. این‌ها نسبت به امر هدایت اهل تقوا کسالت و تنبلی ندارند.

«نشاط» در زبان عربی اصطلاح خیلی قشنگی است. «النشاط من الإبل»، به آن شتری می‌گویند که وقتی مثلاً در بیابان پیدایش می‌کنند و از آن سواری می‌گیرند، حتی بدون اینکه آواز برایش خوانده شود (برای شترها آوازی خوانده می‌شود که به آن "حدی" می‌گویند)، همین‌جور انگار آواز نخوانده می‌آید. به این می‌گویند «النشاط من الإبل»، یعنی شتر با نشاط.

این حالت نشاط، که انسان خودش بدون اینکه اصلاً کسی چیزی بگوید سمت کاری می‌رود، مثل این بازی‌هایی که ما در کامپیوتر، گوشی موبایل و این‌ها داریم. معمولاً خودمان بدون اینکه کسی دعوت کند، می‌رویم و کلی هم دعوتمان کنند که "آقا بیا بشین ناهار بخور"، می‌گوییم: "هنوز بگذار این مرحله را تمام کنم." شب که می‌خواهد بخوابد، با بازی دارد می‌خوابد. صبح با بازی بلند می‌شود. روزی ده ساعت، اصلاً ده ساعت گذشته و هیچی نفهمیده است. ولی خب، مثلاً همین بنده‌ای که ده ساعت بازی کرده و اصلاً نفهمیده، اگر دو خط بخواهم مطالعه کنم، اصلاً انگار از حضرت آدم علیه‌السلام تا پدرانم میان جلوی چشمم. آدم احساس می‌کند دارد فرسوده می‌شود، از درون دارد متلاشی می‌شود.

این عدم نشاط که در واقع برمی‌گردد به کمبود تقوا، یکی از کارکردهایی که دارد این است که محبت‌ها و علاقه‌های انسان را تنظیم می‌کند. از امور فانی، از اموری که به درد نمی‌خورد، بقایی ندارد، سرانجامی ندارد، ما را می‌کَنَد و می‌برَد به آن امور باق، خوش عاقبت، که در آن‌ها بقا هست.

و این اهل تقوا، این‌ها با کسی بگوید مثلاً خودش می‌رود پیدا می‌کند: "آقا جدیدترین اثری که در مورد مثلاً زندگی‌نامه شهدا یا خاطرات شهدا هست، چیست؟" خودش پیگیر است. در این زمینه‌ای که مربوط به هدایت من است، چیز جدیدی آمده؟ در آن موضوع مثلاً کار جدیدی شده؟ این می‌شود نشاط.

و در برابر این اهل تقوا، یکی از دسته‌هایی که هستند ریاکاران است. حالا این را هم روایتش را تقدیم بکنم. ریاکاران، این خیلی به دردمان می‌خورد برای محک زدن: "ثلاث علامات للمرائی." آدم ریاکار سه تا علامت دارد:

"إذا رأی الناس نشط و إذا خلا کسل و یحب أن یحمد فی جمیع أموره."

وقتی جلو چشم مردم است، نشاط دارد. دعای کمیلی که عمومی است و حرمی که همه هستند و چه می‌دانم برنامه‌هایی که مردم ازش تعریف می‌کنند و حال می‌کنند، یک جورایی مردم می‌بینند، دوربین تلویزیون فیلم‌برداری می‌کند، آن موقع نشاط هست. ولی وقتی تنهاست، حالی ندارد، حوصله ندارد، تنبل است. دوست دارد در همه کارها از او تعریف کنند. این علامت آدم ریاکار است، که روبروی آدم‌های با تقوا قرار می‌گیرد.

بسیار ممنون و متشکرم از شما حجت‌الاسلام‌والمسلمین امینی‌خواه. استفاده بردیم از کلمات. خداحافظ.