!! توجه: متن زیر توسط هوش مصنوعی تولید شده است !!
عرض سلام و ادب دارم خدمت شما آقای امینی‌خواه عزیز. خیلی خوش آمدید، در خدمتتان هستیم.
بسم‌الله الرحمن الرحیم. بنده عرض سلام دارم خدمت شما و همه مخاطبان. ان‌شاءالله که خدای متعال ما را طهارت دهد به این شب قدر. الهی آمین، ان‌شاءالله، ان‌شاءالله که همین‌طور باشد و بتوانیم بهره ببریم.
آقای امینی‌خواه، برنامه شما چیست در شب قدر؟

ما کوچک‌تر از آنیم که اعلام برنامه کنیم. این فراز از خطبه متقین که «مواجه خشوع عباده» به نظرم برنامه ما را معین می‌کند: خشوع در عبادت. یکی از ویژگی‌ها و یکی از چیزهایی که ما باید از خدای متعال در این شب‌ها بخواهیم، همین خشوع است که جزء ویژگی‌های بسیار ممتاز است. فرمود: «نماز سنگین است، الا علی الخاشعین.» کسی از نماز لذت می‌برد که اهل خشوع باشد. حالا خشوع به تعبیر فارسی ما شاید معادلش همان حضور قلب و توجه انسان باشد. انسان عبادتی را انجام دهد بدون اینکه برایش عبادت لذت‌بخش باشد، خیلی سخت است. واقعاً علاقه به عبادت با خشوع حتی شاید در آنهایی که خیلی اهل عبادت نیستند، واقعاً آرزویشان است که یک نماز باحال و با توجهی در عبادت داشته باشند.

خب، این کلام از کسی است که خودش در قله عبادت و خشوع بود. کسی بودند که وقتی وضو می‌گرفتند که وارد نماز شوند، تعبیر این است که رنگ حضرت می‌پرید. آن کسی که وقتی همه لشکر دشمن به او حمله می‌کرد، از جایش تکان نمی‌خورد؛ ولی به محض اینکه صدای اذان می‌آمد و آماده می‌شد برای نماز وضو می‌گرفت، رنگ صورت حضرت می‌پرید. وقتی که صدای اذان را می‌شنیدند، امام حسین علیه‌السلام فرمودند که وقتی مؤذن «الله‌اکبر» می‌گفت، ما می‌دیدیم که امیرالمؤمنین می‌گریست و ما نیز به گریه او می‌گریستیم. آن حالتی که امیرالمؤمنین داشتند، نشان از خشوع ایشان بود.

در مورد خشوع در عبادت یک راه‌حلی را عرض بکنم، ان‌شاءالله دست همه ما را بگیرد. یک رابطه مستقیمی است بین قلب و جوارح (اعضای بدن)، با چشم، گوش و صورت و با همه اینهایی که جوارح ما به حساب می‌آیند. یک رابطه‌ای است با قلب. هر چقدر قلب خشوع پیدا کند، این جوارح هم تحت تأثیر قرار می‌گیرند و خشوع قلب اینجا دیده می‌شود. هر چقدر هم با جوارح، انسان خودش را به خضوع بیاورد، چون ویژگی جوارح، خضوع است. حتی انسان در خضوع، خشوع ایجاد می‌کند.

شما چه کار بکنیم که از عبادت لذت ببریم و خشوع داشته باشیم؟ یکی از چیزهایی که می‌تواند به ما کمک بکند، رعایت آداب است. یکی از آداب نماز، اول وقت خواندن نماز است. خود نماز اول وقت باعث حضور قلب در نماز می‌شود. ما همین اعمالی که امشب انجام می‌دهیم، آدابش را رعایت بکنیم. جوشن کبیر می‌خوانیم. بعضی وقت‌ها آدم با کراهت و یک وضعیت ناجور، روی شکم دراز کشیده و دعای جوشن می‌خواند. آدم ترجیحاً ده تا فراز را مثلاً بخواند ولی با توجه. قرآن به سر می‌گیریم. گاهی آدم خواب است. حالا بعضی جلسات هم که ماشاءالله دیگر برای هر کدام از معصومین یک روضه مفصل می‌خوانند.

این هم اگر عزیزان هم‌لباس (برادران روحانی) و مقاومت‌ها در جلسات می‌شنوند، عرض بنده و درخواستم این است که این مجال طولانی، این قرآن به سرها را طولانی نکنیم. آن‌قدری که حال و توجه مردم هست کافی است. حالا دیگر مثلاً توجه به امام حسین و اینها زیادی طولانی می‌شود و قرآن را سرشان گرفته‌اند و بندگان خدا همین‌جور خواب‌اند. اینها خوب نیست. اینها آدم را از توجه به اهل بیت محروم می‌کند و اثرگذار نیست.

نکته کلیدی را عرض بکنم. مثلاً اگر بنده با شنیدن روضه حضرت علی اصغر علیه‌السلام، حالم دگرگون می‌شود؛ یکی دیگر با توسل به حضرت زهرا حالش دگرگون می‌شود. از این کانال وارد بشویم. اول خودمان را، این حالمان را دگرگون بکنیم، بعد بیاییم به درگاه الهی و دیگر توبه و طلب مغفرت کنیم. ان‌شاءالله الهی آمین، الهی آمین.
خیلی ممنونم، متشکرم از شما حجت‌الاسلام‌والمسلمین امینی‌خواه. خیلی ما را دعا کنید، به‌خصوص امشب شب قدر.
ارادتمندیم، خداحافظ.