اتفاق نظر بسیاری از علما بر تولد امام جواد (علیه السلام) در ماه مبارک رمضان [00:58]

سامرا منزل امام زمان (عجل الله تعالی فرجه) است. [3:08]

سامِرا مخفف شده: سُرِّ مَن رَأیٰ (شاد شود هر که آن را بدید) شهری در میانهٔ عراق [3:58]

نفوذ امام هادی (علیه السلام) در بین مغولی‌های ساکن سامرا [4:45]

معرفی جناب سید محمد فرزند امام هادی (علیه السلام) و علاقه عراقی‌ها به ایشان [5:20]

شهرت جناب سید محمد به سبع الدُجیل (شیر مرد دجیل)[10:08]

آیا امامت در نسل امام حسن مجتبی (علیه السلام) تداوم نیافت؟ [12:20]

‼ توجه: متن زیر توسط هوش مصنوعی تایپ شده است ‼
بسم الله الرحمن الرحیم.
هدیه به محضر منور جناب سیّد محمّد (علیه السلام)، هدیه به محضر این بزرگوار الهی و این شخصیت الهی را تقدیم می‌کنیم. (صَلَواتی - این جمله نامفهوم است. اگر منظور "صلواتی هدیه" بوده، صلوات، هدیه تقدیم می‌کنیم). در این ماه مبارک رمضان، خداوند زیارت اولیای خودش را نصیب ما کرد. امروز محضر منور امام هادی و امام جواد (علیهما السلام) بودیم که خب توفیق نشد در خدمت دوستان باشیم و مطالبی را گفت‌وگو بکنیم.
فقط یک نکته‌ای را عرض بکنم. حالا در مورد فضیلت زیارت کاظمین حرف هست، ولی نکته جالبی که خوب است به آن توجه داشته باشید این است که در مورد میلاد امام جواد (علیه السلام) اختلاف‌نظر وجود دارد که حضرت کی به دنیا آمدند. بعضی روایات گفته‌اند که حضرت دهم رجب به دنیا آمدند، ولی روایات زیادی داریم که گفته‌اند امام جواد (علیه السلام) ماه رمضان به دنیا آمدند. نظر بسیاری از علمای بزرگ شیعه بر این است که امام جواد (علیه السلام) ماه رمضان به دنیا آمدند.
اختلاف این است که پانزدهم رمضان به دنیا آمدند یا نوزدهم رمضان. بعضی بزرگان، مثل شیخ مفید که ایشان را هم امروز زیارت کردید، نظرشان به این است که میلاد امام جواد (علیه السلام) پانزدهم رمضان است؛ یعنی امشب! امشب شب میلاد امام جواد (علیه السلام) است، طبق نظر بسیاری از علمای شیعه. شیخ مفید در "المصارع الشیعه" (یا کتابی با این نام) فرموده‌اند که میلاد امام جواد (علیه السلام) پانزدهم رمضان است؛ یعنی هم میلاد امام مجتبی است و هم میلاد امام جواد (علیه السلام).
امروز، الحمدلله، امام جواد (علیه السلام) را زیارت کردیم و راهی سامرا هستیم برای زیارت دو امام دیگر. امروز، در واقع، با این دو زیارت، چهار امام (علیهم السلام) را زیارت کردیم. در واقع، چهار امیرالمؤمنین را زیارت کردیم. زیارت بزرگی است در زندگی ما. اول نوروزمان هم هست. اول سال شمسی‌مان هم هست. در ابتدای سال، محضر این اولیای خدا هستیم. واقعاً باید خدا را شاکر باشیم. قدیمی‌ها چه گفتند؟ "سالی که نکوست، از بهارش پیداست." این بهار، الحمدلله، هم ماه رمضان است و هم زیارت شش امام (علیهم السلام).
ان‌شاءالله که برای ماها زیارت امام (زمان عجّل الله فرجه) باشد، و در سامرا، ان‌شاءالله، در منزل امام زمان (عجل الله فرجه) توفیق داشته باشیم ایشان را زیارت کنیم. سامرا، هنوز هم که هنوز است، منزل امام زمان (عجّل الله فرجه) است. اینجا هم منزل امام هادی (علیه السلام) بوده. حالا ان‌شاءالله می‌رویم زیارت می‌کنیم. هم منزل امام عسکری (علیه السلام) بوده و هم منزل امام زمان (عجل الله فرجه) بوده. این بزرگواران در منزل خودشان دفن شده‌اند. البته بعدها دیگرانی هم اینجا دفن شده‌اند. حالا ان‌شاءالله اگر برنامه داشته باشیم، در سامرا نکاتی را آنجا عرض خواهم کرد.
امام هادی و امام عسکری (علیهما السلام) در سامرا مدفون هستند؛ چون فرصت کم است و وقت نیست مفصل عرض بکنم، چه شد که این دو بزرگوار از مدینه آمدند به سامرا؟ متوکل ملعون، امام هادی (علیه السلام) را به سامرا آورد. سامرا هم شهر نظامی بوده. اسمش هم هست: "سُرَّ مَن رَأَىٰ"، بعداً تبدیل شد به سامرا. "سُرَّ مَن رَأَىٰ" یعنی هر که ببیند خوشحال می‌شود، این‌قدر شهر سرسبز و شهر آبادی بوده. البته الان دیگر خیلی تفاوتی ندارد با شهرهای عراق، متأسفانه، ولی با این حال هنوز هم شهر سامرا شهر محصول‌خیزی است و کشاورزی دارند، باغبانی دارند، هنوز هم شهر نسبتاً سرسبز است.
امام هادی (علیه السلام) اینجا ساکن شدند به دستور متوکل. اینجا منطقه نظامی بوده و فرماندهان متوکل اینجا بودند. بیشتر هم این‌ها، وقتی گفته می‌شود، منظور قوم مغول است، فتح بن خاقان و دیگران که فرماندهان ترک متوکل بودند. اینجا منطقه نظامی‌شان بوده، خانه‌های سازمانی‌شان بوده. زبانشان اصلاً با اهل بیت (علیهم السلام) فرق می‌کرد، حتی عرب هم نبودند. حالا نه تنها شیعه نبودند، عرب هم نبودند. ولی امام هادی (علیه السلام) همین‌جا بین این‌ها نفوذ کردند که حالا داستان مفصلی دارد و شیعیان اینجا در ارتباط بودند با امام هادی (علیه السلام).
پسر بزرگ امام هادی (علیه السلام) همین جناب سید محمد (علیه السلام) است که الان ما محضر ایشان هستیم. بیشتر شیعیانی که به منزل امام هادی (علیه السلام) می‌آمدند، این هم نکته فنی، تشکیلاتی، راهبردی، و نظامی دارد که نکته مهم و جالبی است، بیشتر شیعیانی که رفت‌وآمد داشتند، خب منطقه، منطقه نظامی است دیگر، پسری که از امام هادی (علیه السلام) می‌دیدند، جناب سید محمد بود. همه فکر می‌کردند امام بعد از امام هادی (علیه السلام)، سید محمد است. هم پسر بزرگ بود، هم از جهت شخصیتی بسیار فوق‌العاده بود. تحت تربیت خاص امام هادی (علیه السلام) بود. هر کس نگاه می‌کرد مجذوب او می‌شد که چقدر این شخصیت باادب است، چقدر نورانیت دارد، چقدر لطافت دارد. بین خودشان هم می‌گفتند که مشخص است امام بعد از امام هادی (علیه السلام)، جناب سید محمد است.
به بعضی‌ها حضرت در گوشی، اختصاصی گفته بودند: "نه، امام بعد از من حَسَن است." ولی تصور عمومی این بود. تا اینکه این جناب سید محمد، سه سال قبل از شهادت امام هادی (علیه السلام)، از سامرا حرکت می‌کند به سمت مکه برای حج. به این شهر که می‌رسد، در شهر "بَلَد" که در مسیر می‌شود، ایشان بیمار می‌شود و از دنیا می‌رود. احتمال جدی هست که ایشان را ترور کرده باشند، خصوصاً بر این دلیل که فکر می‌کردند امام بعد از امام هادی (علیه السلام) ایشان است و اصلاً کلاً آوردن امام هادی (علیه السلام) به این منطقه برای این بود که امام زمان (عجل الله فرجه) به دنیا نیاید، چون می‌دانستند فرزند نهم از امام حسین (علیه السلام)، آن کسی است که حکومت بنی‌عباس به دست او خواهد افتاد. برای همین اینها همه سعی‌شان را داشتند که نسل نهم متولد نشود و چون احتمال می‌دادند امام بعدی، سید محمد باشد، ایشان را کشتند. فرزند نداشته، البته از دو فرزند تا هفت فرزند برای ایشان نقل شده. به احتمال زیاد در این منطقه کشته‌اند.
و این‌قدر ایشان برای اهل بیت (علیهم السلام) عزیز بود، امام عسکری (علیه السلام) را اکثر شیعیان نمی‌شناختند. اولین بار در مجلس ختم سید محمد (علیه السلام) ایشان را دیدند. این‌قدر سید محمد عزیز بود. دیدند وقتی امام عسکری (علیه السلام) وارد مجلس ختم ایشان شد، گریبانش را از شدت مصیبت پاره کرد! امام عسکری (علیه السلام) در فقدان برادر بزرگش، جناب سید محمد (علیه السلام). اینجا روضه‌ها می‌شود خواند و گریز می‌شود زد از این مطلب به روضه کربلا که دیگر حالا چون وقتش نیست، عرض نمی‌کنم.
جناب سید محمد (علیه السلام) برای امام هادی و امام عسکری (علیهما السلام) بسیار محبوب بود و قبر مطهر ایشان بعد از رحلتش، قبر بسیار خاصی است. نمی‌دانم اینجا آذری داریم در این کاروان یا نه؟ بله، آذری‌ها خیلی ارادت عجیب و غریبی به حضرت ابوالفضل العباس (علیه السلام) دارند. حالا به شوخی می‌گویند که مثلاً می‌گویند: "اگر خواستید امام جواد (علیه السلام) یا امام هادی (علیه السلام) را از بین اهل بیت بردارید، حضرت عباس را بزنید جایش!" این‌قدر حضرت عباس (علیه السلام) را قبول دارند. البته اینجا عراقی‌ها به حضرت عباس (علیه السلام) می‌گویند "امام العباس". این ارادتی که آذری‌ها به حضرت عباس (علیه السلام) دارند که همه حاجت‌هایشان را از ایشان می‌گیرند، توسلاتشان به ایشان است، عراقی‌ها به سید محمد (علیه السلام) دارند. تشبیه سید محمد برای عراقی‌ها می‌شود مثل حضرت عباس برای آذری‌ها. هر حاجتی داشته باشند، در راه که می‌آمدید می‌دیدید یک سری نوشته و اینها. بعضی‌هایشان وقتی حاجت می‌گیرند، می‌نویسند. اینجا اگر دعوایی داشته باشند، مشاجره‌ای داشته باشند، می‌آیند اینجا به گل روی ایشان ختمش می‌کنند. اگر کسی ادعایی داشته باشد، بهش می‌گویند به سید محمد قسم بخور راست می‌گویی؟ اگر دروغ بگوید، خودش قسم نمی‌خورد؛ چون بین عراقی‌ها معروف است که اگر کسی قسم دروغ به سید محمد بخورد، سه روز بیشتر زنده نمی‌ماند! این‌قدر ایشان شخصیت عجیبی است و اگر هم قسم خورد، می‌گویند این راست می‌گوید، چون می‌داند که چقدر سمی دارد.
توسلاتی که به ایشان می‌شود، حتی اهل سنت اینجا توسل می‌کنند و حاجت می‌گیرند. در آن نکاتی است که چرا این شکلی است؟ بهار (این کلمه در اینجا معنا ندارد. شاید منظور "بله" یا "در واقع" باشد.) یک بخشش این است که مردم باور پیدا کنند چقدر این خانواده مهم هستند که حتی یک شخصیتی که امام نشده هم این‌طور دست‌وبالش باز است! شما ببینید دیگر امام هادی و امام عسکری (علیهما السلام) کیستند و چه می‌کنند که فرزند امام هادی (علیه السلام) که امام نبوده، این‌طور... یعنی حاجت‌ها را نشان می‌دهد دیگر! اصلاً کار به امام نمی‌رسد این‌قدر که ایشان بذل و بخشش دارد. بعضی علما کتاب نوشته‌اند در کرامات سید محمد که ایشان معروف است به "سَبعِ الدجیل" یعنی "شیر دجیل". این منطقه بهش می‌گویند دجیل. ایشان معروف است به "شیر دجیل".
کراماتی نوشته‌اند در... یعنی کتاب نوشته‌اند از کرامات ایشان. یک قضیه که بعضی علما نوشته‌اند در کرامات ایشان این است که اینجا عرض می‌کنم: یکی از علما می‌فرماید: "من آمده بودم مزار سید محمد برای زیارت، دیدم یک آقایی دست شلی دارد. بهش گفتم اینجا چکار می‌کنی؟ گفت من دستم یک داستانی دارد، برای توسل آمده‌ام. گفتم داستانش چیست؟ گفت: من رفته بودم خانه خواهرم، دیدم یک گوسفندی گذاشته. بهش گفتم من خیلی وقت است حالا مثلاً گوشت نخورده‌ام، کباب نخورده‌ام، می‌خواهم این را ذبحش کنم، کباب کنم. گفت: به این دست نزن، این نذر سید محمد است. گذاشته‌ام که ذبحش کنم. خیلی به ذبح برای ایشان و قربانی برای ایشان اعتقاد دارند. گذاشته‌ام که ذبحش کنم برای سید محمد. می‌گوید: "من اعتنا نکردم به حرفش. گوسفند را کشتم، کبابش کردم. دستم از کار افتاد، دستم شل شد. آمده‌ام اینجا از خود ایشان بخواهم بگویم آقا من اشتباه کرده‌ام، دستم را شفا بده." می‌گوید: "دیدم از حرم که دارد می‌آید بیرون، دورش جمع شدند. گفتم چه خبر؟ گفتند دستش خوب شده، دستش را تکان می‌دهد!" این‌طور اعتقاد دارند به سید محمد و ایشان این‌طور حاجت می‌دهد.
ان‌شاءالله امروز بخواهیم برای همه امت اسلام رفع خصوصاً مشکلات مادی به دست این بزرگوار، و ان‌شاءالله حاجت خاصی که امروز بنده و شما اینجا داشته باشیم، و تا امشب، ان‌شاءالله، از این بزرگوار این حاجت را بگیریم.
ان‌شاءالله یک سیلی محکمی به رژیم صهیونیستی از جانب این بزرگوار، خصوصاً بعد از این قضیه بیمارستان الشفا که واقعاً همه دل‌های مسلمین جریحه‌دار شد و واقعاً آدم دیگر از شدت مصیبت می‌خواهد قالب تهی بکند که چقدر این مردم مظلوم در گرفتاری هستند و این رژیم خبیث صهیونیستی چقدر پست است، چقدر جنایتکار است. ان‌شاءالله امشب که شب میلاد امام حسن مجتبی (علیه السلام) و شب میلاد امام جواد (علیه السلام) است، این نوه امام جواد (علیه السلام)، این فرزند امام هادی (علیه السلام) که اهل بیت (علیهم السلام) از نسل امام مجتبی (علیه السلام) هم هستند، این را هم عرض می‌کنم. بعضی فکر می‌کنند که همه از نسل امام حسین (علیه السلام) هستند. نه، فقط امام سجاد (علیه السلام) اختصاصاً از امام حسین (علیه السلام)؛ پدرشان امام حسین (علیه السلام) است. امام باقر (علیه السلام) از پدر نسل امام حسین (علیه السلام) هستند، از مادر نسل امام حسن (علیه السلام). لذا از امام باقر (علیه السلام) به بعد، از طریق مادر، همه اهل بیت (علیهم السلام) به امام حسن (علیه السلام) می‌رسند.
ان‌شاءالله این فرزند امام حسن (علیه السلام) و امام حسین (علیه السلام) در این شب میلاد، عیدی امت اسلام را بدهد و همه‌مان ببینیم و برای هم تعریف کنیم و برای دیگران تعریف کنیم، بگوییم ما رفتیم مزار سید محمد (علیه السلام) با این حاجت و دیدیم. حالا بنده ان‌شاءالله وقت باشد یک قضیه برایتان تعریف می‌کنم که برای خودم ماه پیش آمده بود در مسجد کوفه، قضیه عجیبی. حالا فرصت بشود آنجا عرض می‌کنم چقدر اینها عجیب دستشان پر است! بعد یک‌جوری حاجت روا می‌کنند توی چشم آدم، آدم می‌بیند.
ان‌شاءالله امشب یک سیلی محکمی که زمین‌گیر کند، ان‌شاءالله، رژیم صهیونیستی را از آن انتقام‌های سخت، از محکم که مظهر اسم "ذو الانتقام" خدای متعال است، ان‌شاءالله خدای متعال به دست جناب سید محمد (علیه السلام) به صورت این رژیم صهیونیستی و این اسرائیلی‌های خبیث بکوبد. ان‌شاءالله دل مؤمنین را در این شب عید، ان‌شاءالله شاد بکند. به برکت صلوات بر محمد و آل محمد. اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ.