‼ توجه: متن زیر توسط هوش مصنوعی تایپ شده است ‼
بسم الله الرحمن الرحیم
الحمدلله رب العالمین، و صلي الله سيدنا و نبينا القاسم المصطفی.
اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم.
من الان بخش از حکمت ۲۸۹ نهج‌البلاغه را در این جلسه تمامش کنم. اگر بشود، این کتاب سه چهار جلسه شجر ثانیه را تمامش کنیم و برویم سراغ بحث‌های قشنگ‌قشنگ، ان‌شاءالله. حالا ببینیم چطور می‌شود.
خوب، نکته اولی که می‌خواهم بگویم، در مورد حال و روز امروز مملکتمان است. چند تا واژه خیلی تکیه شده است. یکی واژه "تحول" بود که ۱۴ خرداد گفتند. یکی واژه "عدالت" بود که در پیام به مجلس جدید گفتند. یکی هم نکته و کلیدواژه "قدرت" بود. از اواخر پارسال و اول امسال، چند باری تأکید کردیم: «ما باید قوی بشویم.» یکی از نکات جالب در مورد قوت و قدرت، بحث ازدیاد است. دو سه بار به بیان‌های مختلف تأکید کردم. اوایل سال، سه چهار تا مؤلفه اصلی بود که آوردند و گفتند در فضای مجازی قوی بشویم، در اقتصاد قوی بشویم، از جهت جمعیتی قوی باشیم. عرض کنم که در مورد قدرت، خب ما باید تحول پیدا کنیم و سبک زندگی و برنامه‌ها و مدل و ساختارها عوض شود؛ همه تکان حسابی با رویکرد عدالت باید باشد.
الان هم فعلاً چیزی دم‌دستی که داریم برای تحول مجلس است. این چند روز نشان داد که فضای مجازی باز اثرگذار است روی مجلس، مثل مجلس قبلی، با این تفاوت که آنجا بیشتر بخشنامه و دستور این‌ها از لابی‌های صهیونیستی و مجاهدین در توییتر و تلگرام و این‌ها از آنجا می‌ریخت توی صحن علنی مجلس که فلان، مثلاً، محکوم امنیتی اعتصاب غذا کرده، به آن رسیدگی بشود؛ و همین‌طور مسائل مختلف. مجلس، فلان خانم و فلان آقا و این‌ها، می‌رفتند پیش، و از اوضاع موضع می‌گرفتند. مسائل مختلفی بود که در مجلس قبلی تحت تأثیر فضای مجازی بود. یکی از نقاط ضعف جدی مجلس قبل بود که متأسفانه مجلس جدید هم بهش، یعنی تحت تأثیر فضای مجازی، است با این تفاوت که این‌ها تحت تأثیر بچه‌حزب‌اللهی‌ها و بسیجی‌ها. آنها تحت تأثیر ضدانقلاب.
این اصلش چیز بدی است. مجلس باید پیش‌برنده باشد. مجلس در رأس امور است، آن باید برای ما تعیین دستور بکند که ما الان به چی فکر کنیم؟، به چی ضریب بدهیم؟، به چه اولویتی بدهیم؟ خب، مثلاً رئیس جدید مجلس کسی را انتخاب کرده‌اند. من برای ماجراها ندارم و اساساً بازی می‌دانم. ورود در ماجراها یعنی خوب بازی. احساس مفید بودن هم داریم و احساس اثرگذاری. مجلس باید حالیش باشد دارد چه‌کار می‌کند. فشار آوردن به این رئیس جدید. ایشان هم برداشت گزینه خوبی را انتخاب کرد. عجیب هم هست که این هم در فضای مجازی است. هیچ تشکری ازشان نشد. از آن مورد قبلی که اَن‌قُلْت سرش زیاد بود، چون دست برداشت معرفی کرد برای معاونت رسانه‌ای خودش، باز اینجا سر و صدا زیاد شد. یک اعتبارنامه‌ای آمد این چند روز: یک نفر آدم که اصلاً ارزشی ندارد، که این بابا شده الان موضوع اول مجلس و رسانه‌ها. تأیید بشود یا نشود؟ ببینید، اصل این کارا اینکه ما اعتراف ورود بکنیم و مجلس قدرتمند باشد، از حق کوتاه نیاید، این‌ها خوب است، درست است، اصل کار هم طبیعی است.
می‌خواهم بگویم به این کارها آن‌قدر ضریب ندهیم که این‌ها اولویت پیدا کنند. بنده امروز اعتبار این بابا. خب ببینید، مثلاً ما نسبت به این مسئله‌ای که باید حساس باشیم، حساسیت نداریم. مجلس، حالا الان عکسش توی گوشی‌هایتان قرار است بیاید؛ مثلاً حاضرین در جلسه چقدر بودند؟ دویست و خورده‌ای نفر. و این تعداد مثلاً ۲۱۰ نفر رأی دادند. ۱۲ نفر از مجلس بودند امروز اصلاً رأی ندادند. رأی موافق، مخالف، ممتنع. ۱۲ نفر توی مجلس بودند امروز. غایب نبودند، رأی ندادند. ۱۲ تا مثل همان آدم بی‌خیال بی‌عرضه‌ای که می‌خواهیم بیرونش کنیم، الان ۱۲ تا آدم بالقوه فقط توی همین جلسه. بعد تو از خودت یک شکوه رزمایش انقلابی و این‌ها نشان می‌دهی. همش می‌شود به اسم بچه‌حزب‌اللهی و مجلس ما.
بازی‌های رسانه‌ای دستته. طراحی می‌کنم و می‌گویم یک قانون، نمی‌دانم، برای ازدواج و مجلس و فلان و این‌ها. چیزهای خنده‌دار مخالف زمین طراحی می‌کند. مجلس ناموفق‌اند. بعضی‌شان تحت تأثیر افکار دیگران رأی می‌آورند. حوزه انتخابیه همه نماینده‌ها این شده است. فضا ی مملکت الان این است که ما با یک دولت هفت‌خط مواجه‌ایم. عقب انداخته. شما هر یک ثانیه‌ای که در برابر این دولت اهمال می‌کنید، و کار نمی‌کنید، چندین سال عقب می‌افتید. محکوم امنیتی فرستادند، رفته. آن رئیس دولتی که دارد نابود می‌شود در آمریکا، و ملت خودش روبه‌رویش وایستادند، ایران از او قدرت حساب می‌برد! برجام، مجلس درگیر اعتبارنامه‌ای. ریل‌گذاری، زندان. صلاحیت شدن، فضای مجازی چه خبر است؟ پیام‌های مهم، کامنت‌های مهم اینستا را به من بده. خیلی من کار دارم، سرم شلوغ است.
بعد چی می‌شود؟ همانی که اگر یادتان باشد، من مرور کنید. شب انتخابات ما باید چی گفتیم؟ ساختار مشکل دارد. ریشه و تسکی در استوا مثلاً میان مجلس ختم قرآن می‌گیرند. اولین مثلاً مهمان رئیس مجلس، مادر شهید بود. مگه مشکل ماجرا مگه این‌هاست؟ خوب است؟ اینها دولت بدن؛ بزنید دولت به نظام بدل زد، یا سند بیست سی انداخت به گردنمان. هنوز که هنوز است خلاص نشدیم. یک برجام انداخت. یک سال از این دولت مانده. توی این یک ماه دو سه تا از این فنای بدن به دولت بزنند. شش ماهه نمی‌شود. نه، بازی سیاسی، دعوای سیاسی. باز قاطی نکنیم. چی می‌گویم؟ کشته بشود که حاج قاسم سلیمانی، ترور بشود. یکی دو ماهی حرف ما بورس باشد. وضعیت ماها همین بحث ازدواج مطرح کردن خیلی خوبِ خوب برای ازدواج داشتیم. گفتمان‌سازی می‌کردند. یک خودسوزی یک نفر کرده بود. هیچ ربطی به استادیوم نداشت. یک دختری بعد می‌افتاد می‌مرد. مجلس می‌گفت که آزادی خانم‌ها و بروند استادیوم و فلان و این‌ها. بعد گفتمان می‌شد توی جامعه. بعد کم‌کم تبدیل به قانون می‌شد. قبلی نوشته ازدواج صحبت کنیم. مجلس قوی، مجلس نور است، یعنی این طراحی می‌کند. خطبه نماز جمعه را پوشش می‌دهد، مجبور می‌شود امام جمعه این هفته بیاورد توی نماز جمعه این‌ها را بگوید. برنامه‌های تلویزیون مجبور می‌شوند بیایند این‌ها را بگویند. شخصیت‌های شناخته‌شده توی جامعه مجبور می‌شوند حرف بزنند.
الان ما تهش خواننده تعریف می‌کنیم. تهش این است که سازمان مجاهدین موضع فلانی که عکسش را انداخته بودند، موضع فلانی در مورد تیتر نشینی مجاهدین. گفتم یک فلانی هم موضع گرفت، دیدم توی اینستاش عکس را انداخته. یک خط: «تو اگر آمدی یک قانون قشنگ تصویب کردی برای جرم سیاسی، آن بازیگر که مثلاً توهین کرده بود به اهل بیت، چه غلطی کرد؟» این‌ها گرفتار غلط کردنی شدند. ما یک قانون قشنگ داشته باشیم در مورد جرم سیاسی، بسیاری از این شر و ورها توی فضای مجازی، از این سلبریتی‌ها، کنترل قانون تمیز، جلدی، محکم، دقیق، شفاف، که حالیم نبود و این‌ها را نداریم. پیام منتشر کردی خواننده برای سازمان مجاهدین. تبلیغاتی رفتی، مالیات نمی‌گیری. می‌زنم و خدمت می‌گیرم. بعد تازه کمپین می‌شود، صدا و سیما قدر شخصیت‌های خودش را نمی‌داند. می‌دانی چی می‌گویم؟ مظلومیت با قدرت، با سه برابر قدرت برمی‌گردند. و این که از دلش در بیاورند یک سو است. الان دیگر معضلات جدی صدا و سیما نبود قانون. دانلود سلبریتی‌ها قانون. این‌ها را کی می‌تواند انجام بدهد؟ مجلس... تحت تأثیر جریان‌سازی نباشد، توییتری نباشد، چی برند شد و ترند شده و توی آموزش و پرورش اساس کلیدی ما بیندازد. مسائل حاشیه‌ای پرت بیخود. حواست به میدان باشد. از چیزی هم نترسید. گمرک بود. کجا نماینده مجلس... خاک بر سر مملکتی که توی مجلس، خاک بر سرش باشد. مجلس گیر نماینده اصل ماجرا استحکام مجلس. بین مجلس قوی. مجلس محکم. دنبال تصویرسازی از تصویر سازی برای مجلس جدید رفتند. مجلس ماجراهایشان. پس‌فردا دوباره عکس چهار تا گلابی درمی‌آید. مجلس درمی‌آید. پنج نفر مفصل برای مجلسی که خوب انگیزه هم بیشتر است. برای کارها باهاش بکنند. ده تا از این‌ها درمی‌آید و من و تو هم بعد دیگر کپشن‌نویسی است که در مورد این که چرا نماینده مجلس گلابی بیاورد آنجا بخورد، و آنجا خوابیده. اصل ماجرا، رأی ندادن. تو مسئولیت می‌فهمی. تو وکالت می‌فهمی. تو وکیلی، می‌فهمی یعنی چی؟ تو یک نفر، حالا وکیل پنج میلیون آدم. می‌فهمی یعنی چی؟ این‌وری‌ها آمدند، خیلی خوشحال‌اند. الان آن‌وری‌ها آمدند، بنشین. مشهد رأی آوردن. ازدواج. یکی از موانع سربازی، چه شکلی می‌شود که هم مهارت‌افزایی بشود، هم اشتغال‌زایی بشود، هم مانع برای تفسیر ازدواج نباشد، هم نان‌خور اضافی نباشد. شخصیتش ساخته بشود. طراحی کنیم. غر زدن، ناله، فضای ایران که آمدند این‌جوری کنند. فضای مجازی. توی کامنت‌ها، توی تویترش، اینستاش. رسم فرهنگیم، من یک مجاهد فرهنگی‌ام. مجاهد فرهنگی شیشه ۱۲ توی اینستا از این‌ور می‌کشد به آن‌ور. ۸۰ درصد فوروارد، ۲۰ درصد هم کامنت‌های جهت‌دار. تاپ تنش فحش بدهم. چی گفته؟ کار فرهنگی؟ مطالعه می‌خواهد. شب نخوابیدن می‌خواهد. از خواب و خوراک افتادن می‌خواهد. از زن و بچه درد می‌خواهد. زحمت می‌خواهد. چشم می‌خواهد. باید بشینی مطالعه کنی، زحمت بکشی، جلسه حرف گوش بدهی. کلاس همین رهبر انقلاب. سامان الان من خبر ندارم. اوایل رهبری بررسی می‌کردم. کلاس تندخوانی، کلاس زبان، کلاس معلم خصوصی داشته. خیلی‌هایش را از همان اول، بعضی‌هایش را توی دوره‌ها شرکت کرده. قلقله و ترافیک کار من و شما هم برای نفهمیدن. نظر نظام به این است. یک اصطلاحی بود: رأی نده. نظر نظام به این است: یک شخصیت خیالی درست کند. آدم مستحکم، آدم قوی. منتظر کسی نمی‌نشیند. آدم قدرتمند. امام خمینی منتظر ننشست. یک کسی بیاید، یک مرجعی، یک عالمی، حوزه‌ها فلان کنن.
نمی‌فهمند. مسئول دولتی هم می‌فهمند یا نمی‌فهمند. شما تجربه داشتیم که زمین بعد ده سال میان التماست می‌کنند. خیلی تجربه کردیم. جا نزن آقا جانم. همین سریال پایتخت که بنده هستم. قسمت اولش که دیدم، بدم آمد. قسمت دومش که دیگر خیلی ریختند سر ما که طرف نوشته بود که من الان می‌فهمم. توی کدام جلسه دوم یک چیزهایی گفتی. توی آن قسمت دومش ما توی قسمت اشتباه بود. می‌گوید غلط کردم. وایسا، سفت وایسا، جا نزن. فهمشان خارجه. آن‌جا عقب‌نشینی نیست. کتمان است. لو نمی‌دهی. کم‌کم جرئت پیدا می‌شود توی بقیه. می‌فهمی چی می‌گویم؟ چهار نفر سازمان ملل. این رئیس روسای دولت‌های کوچولو موچولو پیدا کردند. خیلی جالب است. امام سال ۵۹ گفتش که مصر کشور بعدی است که می‌ریزد به هم از مدل انقلاب ما. سال ۹۱ دل و جرئتش نیست. فضا می‌خواهد. مجلس، حالا دولت که هیچی. توی مجلس ضرورت است. قدرت هم داشته باشند با مردم حرف بزنند. رسانه را بفهمند. الان توی بحث اشتغال فلان مسئله، ضرورت توی بخش تولید و حقوق فلان مسئله. این پیوست رسانه، مسئله این است. کسی نمی‌آید این را به تو بگوید. مطالبه می‌کنیم وزیر کجا. مطالبه سازمان بی‌تفریح کن. مطالبه کنیم ازش طرح. نمی‌گذارم تو طرح داشته باشی، مطالبه داشته باشی که تو طرح داری. انقلاب‌های منطقه، بهار عربی اصلاً چرا بعضی گفتند ایده بهار عربی ایده آمریکایی‌ها بود؟ چون مطالعه بدون طرح. مردم مطالبه دونندند کردند مطالعه در مردم عربی، دموکراسی قشنگ. الان مصر خوشگل و مشکل، همان مثل حسنی مبارک صد مرتبه بدتر. انتخابات دارد، ریاست جمهوری، پارلمان. مطالعه بدون طرح، مطالعه طرح. این سخت است. مطالبه می‌کنیم مکان یقول ما یفعل و لا یقول مالا یفعل. این یکی از علامت‌های آدم‌های مستحکم که آدم‌هایی که طرح دارند. من نمی‌گوید چیزی را که انجام نمی‌دهد. پیاده کرده. به عنوان یک نکته تشکیلاتی داشته باشد. خیلی به دردتان می‌خورد. آدم‌های ایده‌دار آدم‌های جذابی‌ان. ولی معمولاً آدم‌های بیخودی هستند. پیاده می‌کند یا نه؟ آدم‌های خوش برخورد ده بار پیاده می‌کنند. باگ‌هایش را می‌گیرند. بد می‌گویم؟ حاج قاسم سلیمانی، این‌ها این مدل‌اند. درستش کنم؟
۱۰۰ روز. یعنی ما از ۱۰۰ روز می‌توانیم کم‌کم یک کارهایی را احساس کنیم دارد شروع می‌شود. بعد ۱۰۰ روز ما احساس کنیم یک کارهایی می‌خواهد شروع بشود. درست می‌کنم. فضای مجازی. سه راهکار برای عبور از کم آبی، مَردُم. مثلاً کولرهای گازی ۲۵ درصد. مثلاً اشاره. یک امام او امام جامعه که دیگر تمامش کنی، هیچ حرف مازاد بر عمل ندارد، هیچ حرف عمل‌نشده ندارد، هیچ حرفی که رویش کار نکرده، ندارد. اخلاقی‌اش باید چه‌کار بکنیم؟ بعضی حرف‌ها هستش که ظرفیت عمل زمینه‌اش را ندارد. این را باید چه‌کار کند؟ مثلاً بنده مجردم: «ازدواج کن.» کاری که خودت انجام نمی‌دهی را به کسی توصیه نکن. تربیت فرزند به یکی دیگر خط بده. الان بعضی از این تلویزیون که مشاورم برای تربیت کودک، رویشان بچه ندارند. خودش بچه ندارد. ۳۰ ساله دارد مشاوره می‌دهد توی تبریز. کودک سریال نقش مامان را بازی می‌کنند. شوهر نکرده، تربیت کرده باشد. خانم که الان رفته، گفته بود که تا دو تا شکم نزاید، مسائل خانم‌ها را صحبت کنیم.
خلاصه خروجی بحث‌های علمی و بحث‌های معرفتی و این‌ها را یک کمی فتیله‌اش را کشیدیم پایین. برای این که همان که عرض می‌کردم، تبلیغات نمی‌کنیم براش. از بازار پیدا می‌کنند، میان. من می‌فهمم. توی ذوقشان می‌خورد یا نیست. این خروجی همه آنهاست. امام خمینی ۴۰ سال عرفان و فلسفه و این‌ها بود. کلی اثر نوشت. بعد سربازان شرکت نفت در برن. جزئی خورده ریزه. صدا و سیما، مجلس و دولت و دانشگاه همه لنگ همین. می‌خندیم. رفقا منتظر یک مدل، یک الگوی عملی. نمود عرفان و اخلاق و فلسفه و این‌ها را بگذار برای اهلش. بگذار برای نصف شبت برای سجاده‌ات. این‌ها میدان رزم است. تفاوت آرای فارابی. بوعلی. گوشی. مدل طراحی کنیم. جلسه، جلسه بار علمی ندارد. خیلی خنده‌دار است این حرف. مخصوصاً ساعت‌ها. ۲۰ تا کتابی که در مورد رسانه نوشته می‌شود. برا ی من خلاصه کن. یک نمونه، توی یک مثال. آدم‌های خشکیده آدم‌های خطرناکی‌اند. تشکیلاتی، توی کار اقتصادی ضربش را بخورید از آدم‌های خشکیده و علاف و تنبل، گفتن توی عمل بفرما.