!! توجه: متن زیر توسط هوش مصنوعی تولید شده است !! ‌
بسم الله الرحمن الرحیم.
عن ابی عبدالله علیه السلام قال: «ان القصد امرٌ یحبه الله عزوجل و ان الصرفه امرٌ الله عزوجل حتی ترک الن حتی طرح که حتی ترک النوات فانها تسلح لشئن و حتی سبک فضل شرابک.»

امام صادق (علیه‌السلام) فرمودند: «***میانه‌روی امری است که خدای متعال دوست دارد و اسراف امری است که خدای متعال از آن بدش می‌آید. حتی اینکه شما هسته خرمایی را دور بیندازی، این اسراف است و خدای متعال از همین هم بدش می‌آید.» هسته خرمایی که می‌تواند درختی بشود و از آن استفاده شود. حتی به اندازه یک هسته خرما دور ریختن اسراف است؛ چون این صلاحیت دارد برای چیزی. این هسته خرما بالاخره می‌تواند چیزی بشود، از آن می‌شود چیزی به عمل آورد. و حتی اینکه شما اضافه آبی که خوردی را دور بریزی، این‌ها همه اسراف است و مبغوض خداست. خدا از این‌ها بیزار است.

حدیث بعدی باز از امام صادق (علیه‌السلام) است: «من احتمل الجفا لم یشکر النعمه.»
حدیث، حدیث حساسی است. دوره ما که دوره اسراف است. ما که اصلاً هیچی.
در دوره اهل بیت که از این‌ها می‌شد استفاده‌هایی کرد و این‌ها، حضرت دارند می‌فهمانند که همین هم نباید دور ریخته شود. دوره ما که اصلاً دوره مصرف‌گرایی و دیگر از این دوره اسراف بیشتر نبوده در طول تاریخ، دیگر حداقلش این است که خودمان به درد خودمان برسیم. حداقلش این است که ما خودمان به عنوان مثال... بود! الآن در زمین‌های ما که در قم و این‌ها حالا امکان بهره‌برداری از هسته خرما نیست. حالا به عنوان مثال که یعنی آن‌قدر مسئله ریز و حساسیت بله بله بله.
الآن در رستوران می‌روند برای بچه یک پرس غذای اضافه سفارش می‌دهند، دو لقمه می‌خورد و می‌گذارند و می‌روند. بچه‌ها، ببینید، مراسم عروسی و ختم و چه و چه، وقتی تمام می‌شود، در این رستوران‌ها چه خبر است؟ این سطل‌زباله‌ها را ببینید. حداقلش این است که آدم همان‌جا بردارد بیاید با خودش غذای بچه را. این‌ها فرهنگ شود، کسی خجالت نکشد.

خب، حدیث بعدی، امام صادق (علیه‌السلام) فرمودند: «هر کس که جفا را تحمل بکند، شکر نعمت نکرده.» ما دو جور تحمل داریم. یک وقت تحملی است که باعث از بین رفتن جفا می‌شود، یک تحملی است که باعث شیوع جفا می‌شود. این دو مدل. یک وقت انسان ظلم را تحمل می‌کند و این باعث می‌شود که ظلم از بین برود و جلوی ظلم‌های بعدی گرفته بشود. یک وقت انسان ظلم را تحمل می‌کند، این باعث می‌شود که ظلم گسترده، گسترش پیدا کند. این دو! بله. خیلی مهم است که خیلی وقت‌ها خیلی‌ها قاطی می‌کنند. اهل بخشش و عفو و گذشت و این‌ها بود؟ بله. اهل آن بخشش و گذشتی که با بخشش، گناه از بین برود. من وقتی بخشیدم، دیگر این فتنه را در نطفه خفه کردم. دیگر باعث شدم که دیگران به این گناه نیفتند، به این ورطه نیفتند. ولی یک وقت است که کسی دارد سازمان‌یافته ظلم می‌کند، من سکوت که بکنم، هی می‌آید جلو. حالا اسرائیل را از آن بگذریم، عفوش کنیم، اهل بخشش باشیم، کریمانه از کنار او بگذریم، خب چی می‌شود؟ قدم به قدم می‌آید جلو. بله، حالا یک مؤمنی یک وقت یک چیزی گفت، یک کاری کرد. پس اینی که انسان جفا را تحمل بکند به آن نحوی که بخواهد جفا گسترش پیدا کند، این شکر نکردن این نعمت است، یعنی شخصیت انسان است که از آن نعمت شخصیت استفاده نکرده، یا حالا به هر نحوی از نعمت تحمل مثلاً، نعمت بخشش، این‌ها را در جای خودش مصرف نکرده.
در صورت این مفاهیم اخلاقی از مباحثی است که باید خیلی با دقت و وسواس انسان مواظب باشد که این را کجا می‌خواهد استفاده بکند و بعدش قرار است چه اتفاقی بیفتد. تواضع خوب است، ولی برای کجاها؟ ادب خوب است، ولی برای کجاها؟ عرض کنم که عفو، بخشش، صبر، این‌ها همه جایگاهی دارد، محدوده‌ای دارد. خب، حالا مثلاً دارند می‌آیند شهر ما را حمله کنند که ما صبر می‌کنیم در خانه‌مان بنشینیم؟ توپ و راکت و چه می‌دانم این چیزها... دست بگیری بزنی خلاصه هواپیمای دشمن، آن کسی که تجاوز کرده را بیرونش نکنی.
اسرائیل. بله بله بله. خدا همه‌شان را لعنت کند به آمریکا است، چون مادر همه این‌ها آمریکاست. الآن اسرائیلی به عنوان سگ زنجیری آمریکاست که اَلآن دارد فعالیت می‌کند. خلاصه آن ام‌الفساد قرن، به تعبیر حضرت امام رضوان‌الله‌علیه، آمریکاست. آمریکا زیر نظر اسرائیل نیست. آمریکا زیر نظر صهیونیست، صهیونیسم. بله بله بله. صهیونیسم دایره‌اش گسترده‌تر است. بله، صهیون در همه کشورها هست، در فرانسه و آلمان و چه و چه و چه، همه این‌ها صهیونیست دارد و همه مسئولین عموماً صهیونیست هستند. حالا اسرائیلی به عنوان یک منطقه دیگر خیلی به قول خودشان استراتژیک و سمبلیک خاورمیانه فرستادند و آن برنامه طرح عظیم از نیل تا فرات و این‌ها، این توهماتی که برای خودشان داشتند، این را می‌خواستند اینجا پیاده بکنند. در هر صورت آن ام‌الفساد آمریکاست و ان‌شاءالله خدا ریشه این ام‌الفساد را با دست ما بخشکاند. اول! به زودی زود، ان‌شاءالله. و الحمدلله رب العالمین.