ویژگی اهل حق: اشداء علی الکفار، رحماء بینهم و رضایت به رضای خدا![1:30]

بیداری اسلامی، کابوس استکبار و یک تحول عمیق تمدنی است.[4:30]

شناخت زودهنگام شهید سلیمانی، مصداقی از بصیرت و «مرد»شناسیِ رهبر شهید![6:00]

تبیین عدم منافات میان عزت و صلابت، با مهربانی و عطوفت![8:30]

تجلیل از تیزبینی رهبر شهید در تحلیل رخدادهای آینده‌ی امت اسلامی و منطقه![10:30]

هشدار؛ در شرایط جنگی، اختلافات جناحی و انتخاباتی، سم است![11:50]

در فضایِ حساس جنگی، دینداریِ درست یعنی حکمت، مصلحت‌سنجی و حفظ وحدت.[21:00]

!! توجه: متن زیر توسط هوش مصنوعی تولید شده است !!
بسم الله الرحمن الرحیم
پیامی است که جامعه اسلامی برای تمدن اسلامی و حج فرستاده. این پیام بر اساس آیه آخر سوره مبارکه محمد رسول‌الله (ص) تنظیم شده است. در این آیه، ویژگی‌های مومنان این‌گونه معرفی می‌شود: اول اینکه نسبت به کفار شدیدند، با عزت رفتار می‌کنند، و با یکدیگر اهل رحمت‌اند. دوم اینکه اهل معنویت هستند؛ اهل رکوع، اهل سجده، اهل دعا، اهل توسل، اهل تضرع و درخواست از خدای متعال‌اند. سوم اینکه فضل و رضوان خدا را می‌خواهند و دنبال جلب رضایت خدا هستند. این سه ویژگی، مردمی را توصیف می‌کند که لیاقت دارند امام زمان (عج) بر آن‌ها حکومت کند.

در سوره مبارکه مائده، این مطلب به‌گونه‌ای دیگر مطرح شده است: مومنان نسبت به کفار ذلیل و نسبت به مومنان عزیز اند، از ملامت هیچ ملامت‌کننده‌ای نمی‌ترسند، و در راه خدا جهاد می‌کنند. این‌ها ویژگی‌هایی هستند که در سوره مبارکه مائده آمده است. خب، همین می‌شود، یعنی می‌شود رهبر شهید، که توضیح می‌دهد: «أَشِدَّاءُ عَلَى الْكُفَّارِ رُحَمَاءُ بَيْنَهُمْ». این پیام، بسیار جاندار است. سعی می‌کنم در این جلسه مطالبی را عرض کنم.

شب جمعه، ان‌شاءالله روح امام حسین (ع) و شهدای کربلا شاد باشد. این شب، اولین شب ماه محرم است، ماهی که دلتنگی، غصه و ماتم با آن گره خورده است. امروز، دشمن غدار امت اسلامی، گردانندگان مراکز استکباری و قدرت‌های فزون‌طلب و متجاوز هستند که بیداری اسلامی را تهدیدی بزرگ برای اسلام می‌دانند. این متکبران، مستکبرین، قلدران، و قدرت‌هایی که همواره می‌خواهند بچاپند و چپاول کنند، از چه می‌ترسند؟

سال ۸۶، و تقریباً سال ۹۰، شکل کشورهای اسلامی از این‌گونه بود. کشورهای اسلامی، کشورهای غرب آسیا و آفریقا و این‌ها... رهبر شهید و عزیز ما فکر بلندی داشت، چشم بلند و تیزبین داشت. خون مطهرش زمینه‌ای شد. آدم خانواده ایشان می‌گوید که مرجع تقلید باشد، عالم دین باشد، یک شخصیت ممتاز این‌شکلی در دنیا داشته باشد، این حجم از تواضع... بزرگی تواضع ایشان بی‌نظیر است. اینکه یک عبارت کثیف مانند «دیکتاتور» را به کسی نسبت دهند، یا یک کلمه در توهین به یکی از مراجع، اگر کسی چیزی بگوید و توبه هم بکند، دلیل نمی‌شود خدای متعال آن را بپذیرد. زمینه‌ساز قتل ایشان شدن، زمینه‌ساز جنگ بین کشور... مرد بزرگ متوازن. اوضاع ما معلوم نیست. قیامت بعد از حاج قاسم سلیمانی... این قضیه مال سال ۸۴، چهارده سال قبل از شهادت حاج قاسم است. حاج قاسم، فرمانده سپاه، حاج قاسم! حاج قاسم از کسانی است که می‌تواند شفاعتتان بکند، ازش بخواهید. چهارده سال قبل از شهادت حاج قاسم چه می‌دیده این مرد؟

امام (رضوان الله علیه)، امام راحل، شخصیت‌های استثنایی... قدر نعمت رهبری و رهبر را باید بدانیم. سخنرانی چه خاصیتی دارد؟ سخنرانی از شنیدن صدا... جنگ تمام‌شدنی نیست. شیرهایی را استفاده می‌کنند. این جنگ ادامه دارد. یا جمهوری اسلامی کارش تمام می‌شود یا رژیم اسرائیل. تمام‌شدنی نیست. اول انقلاب، یک جوان بیست و خرده‌ای ساله بود. این جوانی که وارد می‌شود... جوان‌های لبنانی که آمده بودند... امام بعدها فهمید سید حسن نصرالله، قضیه‌اش چیست، دنبال چی می‌گردد، تهش چی می‌شود. خلاصه، آنی که برای دشمن تهدید است، بیداری اسلامی همه ملت‌های مسلمان و پیشاپیش این‌ها، سیاستمداران و علمای دین، روشنفکران، رهبران جدید باید در برابر دشمن متجاوز، صف متحد اسلامی را با استحکام هرچه بیشتر شکل دهند. بله، اختلاف زیاد است. رهبر عزیز، حاج آقا حسین، مجتبی... گاهی اختلافات دشمن چَنگ می‌اندازد وسط این درگیری و نبرد جنگی. دعواهای جناحی و انتخاباتی و گیس و گیس‌کشی‌های بچگانه و فحش دادن از این جور مسخره‌بازی‌ها... منافع یک مملکت دست‌مایه و بازیچه چهار تا آدم این‌شکلی بشود.
آن نقاط اشتراک... این یک بحث خیلی مهمی است. بنده ان‌شاءالله به عنایت الهی، شب نکات مهمی در این زمینه به عنایت الهی عرض خواهم کرد، مخصوصاً فردا شب. چند تا روایت عجیب می‌خواهم بخوانم. ظهور امام زمان (عج) با حاکمیت امام زمان... همین همین دعواهای الکی شماها با همدیگه... ظهور امام زمان... امام زمان اطلاع... شرایط واقعاً زشت است. از آن طرف نرمی نشان دادن در برابر دشمن بد است، غلط است. البته آنجایی که یقین داریم یک کسی دارد. خوشمان نمی‌آید. یک فحش بی‌خودی بیخ سیبیلش بچسبانیم. قبلش بگذاریم. سخن‌های رایگان، حرف‌های مفت و راحت غلط گرفته. خوب، اشتباه کرده. دلیل نمی‌شود.
عبیدالله بود. عبیدالله بهش گفتی: سه هزار درهم رو بگیر. مسجد کوفه، مسجد کوفه داستانی دارد. ردی بزنه. پاسدار حزب‌اللهی غریب! سه هزار درهمی دارم. می‌خواستم عبیدالله... فیلم مختار پخش می‌شد. رئیس، جزو شخصیت‌های ممتاز و سرآمد شیعیان کوفه بود. جزو فرمانده‌های درجه یک، پیرمردهای باسابقه و حساب‌شده امیرالمومنین (ع). به همین راحتی غریبم و علاقه دارم و این حرف... این هم صبح اول طلوع می‌رفت بیت مسلم بن عقیل. شب تا آخر طرح ترور پیدا کردن مسلم. حالا طرف اشتباهی کرده، از سادگی استفاده کردند.
رهبر عزیزمان... نقشه بوده و طراحی بوده و بعضی از عزیزانم، خواهر شهید و این حرف‌ها. شهید روی زمین نمونه. آسیب بزنه. دل رهبرتون رو خون بکنه. به خون شهیدتون، شهید... جهنم. این فیلمی که آخر درآمده که اینجا ایستادن، می‌گن: «اینجا وزارت امور خارجه شده کاخ سفید». مزدورند و دشمنند. بعدم می‌گه که: «ما می‌خواستیم کاخ سفید رو حسینیه کنیم». خب، اینم نمایندگی همون کاخ سفید دیگه. تحریر آدم خیابون با این وضعیت کشور... رهبر شهید ما فرمود: «من حساسم.» این اواخر فرمود: «تو این وضعیت بین‌المللی مصالح کلام، سازش‌کار خیانتی کرده، کاری کرده، سربازی قانونی خودش با اثبات قانونی با طرح قانونی و پیگیری قانونی، پیگیری موجه و مستدل. نامعقول جلوه بده. ساده جلوه بده. احساسی و هیجانی جلوه بده. چهار تا از اینا رو که پیدا می‌کنه، دست می‌گیره، می‌گه: بیا. تجمعات خیابانی باید جمع بشه. چرا؟ به خاطر اینکه این تبعات بعضی نیروهای امنیتی، برنامه‌ریزی‌های حرفه‌ای... خسارت. برخورد بکنید به آبروی اینا. آسیب. بدون تعویض و تعرض و این حرفا. باشه. اشتراکی باید همه جمع بشن. حاکم اسلامی...» اینو داشته باشید. خیلی مطلب فوق‌العاده عجیبی بود. حاکم اسلامی باید بهش حرف بزنه. اثباتم شده. روی اون جنگ. وضعیت داخلی مردم رو، انسجام داخلی مردم... مصلحت مهم‌تر... کنار بیا. نهی از منکر نکن. صحبت، مثلاً تجمعات رفتیم دیگه. از اول بودیم و این‌ها. تجمعات غالباً زن‌های محجبه و پوشیده هستن. عزیزم هستن. متفاوته. قشر دیگری پر کرده. سرمایه اصلی نظام. حمید چمران. ما تفاوت اون کسی که اهل عمل صالحه با غیر او رو می‌فهمیم و تجلیل می‌کنیم. ارزش نداره. اونا نظام حمایت کردن. اینا هم از نظام حمایت کردن، هم از عفاف حمایت. عوض حجاب.
عنایت. تجمعات احمدآباد. سخنرانی کردم. غالب شب‌ها وقتی که مشهد بودم، خودرویی شرکت‌های تجمعات گیر دادن و این‌ها، دعوا راه انداختن و اینا. نفوذی پشت قضیه. کاربلدی وسط درگیری. نقاط اشتراک آدم جمع کنیم. رهبر نبودیم ایران. فضای عمومی. بیلبوردها بزنن و روزنامه‌ها بزنن. منو با شعار ایران میشه همنوا کرد. از این استفاده کن. چه اشکالی داره؟ الا الله طاغوتی صحبت کنیم؟ نه. اینا گوشت‌خو... بی‌حجابن. حمایت کنی. سر این مرد، سر خاک، سر آب، سر این استقلال، قرآن، شبای قدر، غلام. سر این همه. ما اشتراک داریم. بزنه. من سخنرانی کردم. می‌فهمی موقعیتشون. اگه سپاه وعده صادق دو روز زودتر انجام داده بود، سید حسن نصرالله کشته نمی‌شد. این گردن بیانیه‌نویس... آقا ناراحت شد. نماز جمعه نظامی کولر. مسئول باید کشته شه. البته تو ذهن این، توافق با کسایی که این توافق رو انجام دادن، خائن نمی‌دونیم. یه چیز عجیب و غریب و استثنایی و یه پیروزی چشمگیر و اینا. مرحله تو جنگ انجام شد. هنوز تا اون اهدافی که ما تو جنگ داشتیم، خیلی فاصله است. البته خیلیاشم محقق شده.
جمهوری اسلامی! حمایت کنیم. دفاع کنیم. این خاک و این آب رو نگه داریم. این ساختار رو حفظ کنید. این محقق. مهم‌ترین هدف دشمن: جمهوری فعال کردن شبکه داخلی رهبری رفت. رهبری با اقتدار بیشتر، با حمایت بیشتر. مجلس خبرگان که به رهبر شهید رأی داد. مجلس خبرگان به فرزندش رأی داد. تعداد آرا، تجمعات بی‌نظیر. اقتداری که امروز رهبر ما داره با اقتداری که دیروز رهبر شهیدمون داشت، مشخصه. اومده بالاتر. رشد کرده. رو به صعودیم. همه دنیا ثابت شده، مثل روز برای همه آدم روشنه که اونی که تو این جنگ شکست مفتضحانه خورد، آمریکا بود. تسلیم شد. اسرائیل. گزینه‌های نخست‌وزیری رو نتانیاهو رسیدن. نتانیاهو باید عاقل باشه. اگه من به کسی دیگه رسیدم قبول کنه. احساس شکست آمریکایی‌ها واقعیه. برگشته گفته که: «الانم اگه تو این دو ماه درست مذاکره نکنن، هر لحظه که اراده کنم، حال کنم...» بعد بهش می‌گن که: «خب، چرا همون قبلی‌ها رو ادامه ندادی؟» به این‌ها گفتیم بیان آتش بس کنن، گفتگو کنن. دیوونه روانی. بازنده جنگم که شدی. تنگه هرمز. مدیریت اینا رو تصویب کردی. محاصره دریایی هم برداشتی. مال چی شد؟ البته ذره احساس پیروزی نداریم. این جنگ هم ادامه داره. طولانی. تموم‌بشو نیست. حالا حالاها. مرحله‌ای از جنگه. این پیروزی نهایی ما نیست. وضعیت نگه داریم. دشمن رو مهر ذلت به پیشونیش بزنیم. تو دنیا بچرخونیم، خارش کنیم. افسانه ابرقدرتی و شکست‌ناپذیری آمریکا را از بین ببریم و یه چهره شکست‌ناپذیر از جمهوری اسلامی نشون بدیم. اتفاق افتاد. البته این توافق نقاط ابهام داره و تا بخواد تضمین پیدا کنه، اجرایی بشه، عملی بشه، خیلی کار داره. این چیزایی که آمریکایی عروسی گرفتن: «آمریکا و خوب شدیم و تموم شد و پول می‌دن و اینا...» مذاکره دیگه. حلش کنیم درست مثل قبلیه. از این خواب خوش بیرون بیا. از آمریکا خیلی به ما نمی‌رسه. چیزی گیر ما نمیاد. از فردا که حالا آتیش جنگ یکمی سرد شده، باز نگفتیم به جون همدیگه و این اونو متهم کن و آتش بس از اولش اینا فروختن و اونا فلان بودن، اینا نفهم بودن و اونا می‌خوان ملت رو بدبخت کنن. اینا که آدم... شروع دوباره کشور از درون ضعیف میشه. زمینه آسیب از بیرون فراهم میشه. با این تفاوت که این تجمعات خیابانی هم اینجوری جمع نمیشه. اون وقت دیگه ما شکست‌پذیر میشیم.
فدای امام حسین! همه این سه تایی که به عنوان نمونه جامعه اسلامی امام حسین (ع) در برابر دشمن شدید، هم اهل خشوع، هم اهل گریه، هم اهل تضرع و هم تو مسیر زیارت امام حسین (ع)، تو هیئت امام حسین (ع). هم تو زیارت، هم تو هیئت... جلو در هی... کلیساهای آشوری تو تهران، خیلی سال پیش. جورابتم می‌شورن. لباساتم می‌شورن. خشک می‌کنن. تحویلت می‌دن. خیلی تفاوت.
مرزبندی زیارت امام حسین (ع) با همدیگه داشتیم. برطرف. به خاطر امام حسین (ع)، به عشق امام حسین (ع) چقدر سوءتفاهم را برطرف می‌کنه. جنگ اخیرمون با پاک‌ترین و بهترین خونی که تو عالم داشتیم دادیم؛ خون رهبر شهید. تلویزیون عراق رو که دیدم، بازی تیم ملی ایران بود. شبکه عراقی می‌خواد فوتبال پخش بکنه. برنامه ورزشی. مجری اعلام می‌کنه: «سلام نظامی!» دیدین این صحنه؟ چقدر خون دادیم. باکری‌ها، همت‌ها، خرازی‌ها. این عراقی که با ما می‌جنگه، یک میلیون سرباز ما داره. بعد از جنگ فتح میشه. همون مدلی که دل‌ها فتح شد. کنار امام حسین (ع) فتح شد. به عشق امام حسین (ع) فتح شد. جام جهانی. مردم ایران گفتن: «اگه نرفتیم جام جهانی اشکال نداره. ما یه تیم جام جهانی داریم. اونم جمهوری اسلامی.» بابا! این دو تا کشور هشت سال با همدیگه جنگیدن. کی باورش میشه؟ ایرانی ناراحت میشه. ایرانی گل میزنه، خوشحال میشه. قطع شده. چه شکلی امام حسین (ع) فتح کرد؟ فدای امام حسین (ع)! چه تنهایی تحمل کرد. شب جمعه است. کربلاست. نه اقتضای شرایط و اضطرار زمانه. می‌تونستیم. اگه می‌شد امشب شهدا کربلا. امشب رهبر شهید کربلاست. امشب دورم جمعه. یا اباعبدالله! شبای جمعه دورت خیلی شلوغه، یا اباعبدالله! ولی تو گودی هیشکی نمونده. اینجا برای اتمام حجت، برای اعلام مظلومیت خانواده رسول الله. «از خدا بترسه در مورد ما. حسابی بین شماها پیدا نمیشه.» چه اوضاعی بود. چه غربتی. چه تنهایی! اسم امام حسین (ع) رو گذاشتن «مَکسور». مَکسور واسه سه نقطه. گفتن: «تا حالا هیچ جنگی در عرب، جنگجویی ندیده که این همه دشمن محاصره‌اش کرده باشد.» تعداد زیاد که ریختن سر یه نفر، امام حسین (ع) مکسور بشه. مَکسور. موتوور. دشمنان بی‌اندازه زیاد. دوستا کم. بی‌کس و کار. تک و تنها، تک و تنها.
بین حیوان‌ها می‌گن اسب چون شرافت داره، فراست یعنی زیرکی، باهوشی، خیلی هم عاطفه عشری رو درک می‌کنه. رابطه با انسان. خیلی چیزا رو می‌فهمه. اسب امام حسینم وجود عجیبی بود. خاص بود. ذوالجناح. اسب عجیب. شب جمعه می‌خوام بخونم روضه. روضه سنگینیه. خلاصه بهتون بگم امام‌حسینی‌ها، عاشقا، مشکی‌پوشا! اوضاع یه اسب با خودش گفت: «الان دیگه وقتشه من از حسین دفاع کنم.» سیدال... طاقت داشت. بلندمرتبه. شادی زد. اگر غلط نکنم، عرش بر زمین افتاد. حسین. جمع شدن. لا اله الا الله فریاد بزنید. با مادرش. زن و بچه بیرون ریختن سمت قتلگاه به اینا بفهمونه چه خبر شده. یک کلمه روضه عاشورایی. تا زن و بچه رسیدن. امام زمان (عج) در زیارت ناحیه می‌فرماید: «رسیدند...»