!! توجه: متن زیر توسط هوش مصنوعی تولید شده است !!
بسم الله الرحمن الرحیم
عن ابی عبدالله علیه السلام قال: "مِش الحَدیه امام الحاجه" و قال تعالی: "فَانَّ الحَدیهَ تَذهَبُ بِالزَّغائن".

امام صادق (علیه السلام) فرمودند که هدیه چیز خوبی است. جلوی حاجت انسان را می‌گیرد؛ وقتی حاجتی دارد هدیه‌ای می‌شود برای ارتباط یا تو ترجمه گفتند قبل از اینکه طرف محتاج شود، به او هدیه بدهد. "امام الحاجه" قبل از احتیاج، یعنی جلوی حاجت بگیرد، حاجتی دارد، می‌خواهد عرضه کند، می‌دهد هدیه‌ای.

بعد فرمودند که هدیه بدهید تا محبت ایجاد شود. دو طرف به هم هدیه بدهند تا محبت دوطرفه ایجاد شود. بله، کانون زندگی بیست سال، سی سال از زندگی‌ها می‌گذرد و نهایتش یک روز تولد یا یک روز سالگرد ازدواج. اگر الان که دیگر ولنتاین و این‌ها است، یک هدیه‌ای چیزی بگیرند برای همدیگر. روایاتی که می‌گوید جمعه به جمعه بگیرید برای آداب قرآنی دیگر. "فی الارض وبتغوا من فضل الله" دستور قرآن که بعد از نماز جمعه، جمعه بازار داشته باشیم. پراکنده شوید، خرید کنید برای اهل خانه، خانم‌ها و فرزندان. این‌ها دستور به استفاده از نماز جمعه است، حداقلش عدم استحبابی تو خونه است. دیگر انسان از بعد نماز جمعه یک هدیه‌ای می‌خرد، می‌برد برای زن و بچه‌اش. راحت هم دارید که ایجاد محبت می‌شود نسبت به روز جمعه. بچه‌ها دیگر از روز جمعه خوششان می‌آید.

"فَانَّ الحَدیهَ تَذهَبُ بِالزَّوائِن" این کینه‌ها را از بین می‌برد. هدیه نژاد محبت می‌کند، کینه‌ها را هم از بین می‌برد. اصل هدیه تو زندگی مخصوصاً خیلی مهم است. حالا تو روابط برادرانه و دوستان و این‌ها هم که خودش حائز اهمیت است.

عن ابی عبدالله علیه السلام قال: "طُوبَی لِعَبدٍ نَوَّمَه" نام حدیث زیبایی است. امام صادق (علیه السلام) فرمودند که خوش به حال بنده‌ای که "خوابه". نوَّمه یعنی چه؟ خواب. "عَرَفَ النَّاسَ فَصَاحَبَهُم بِبَدَنِهِ وَ لَمْ یُصَاحِبْهُمْ فِي اَعْمَالِهِم بِقَلْبِهِ فَعَرَفَهُم ظَاهِرًا و لَم یَعرِفُوهُ فِی البَاطِنِ" این مردم را می‌شناسد. با مردم مصاحبت دارد با بدنش. به هیچ کسی مصاحبت ندارد با آن‌ها در اعمالشان، در اعمالشان با قلبش. یعنی به ظاهر با مردم می‌نشیند و پا می‌شود، ولی دل جای دیگر است. هرگز حدیث حاضر و غائب شنیده‌ای؟ "من در میان جمع و دلم جای دیگر است." انسان خلاصه می‌رود و می‌آید، ولی دل جای دیگر است. مردم در ظاهر او، مردم را در ظاهر می‌شناسد، مردم او را در باطن نمی‌شناسند. "طُوبَی لِعَبدٍ نَوَّمَه" یعنی نیست دیگر، در این دنیای مردم نیست، جای دیگر است.

خب، یک حدیث دیگر هم سریع بخوانیم از پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) از جابربن عبدالله، اولین زائر اباعبدالله. قال رسول الله (صلی الله علیه و آله) قالت ام سلیمان بن داوود: سلیمان (علیه السلام). پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) فرمودند که مادر حضرت سلیمان به سلیمان فرمود: "ایاك و کثرة النوم بالليل" مادر‌های خوبی هم دارند انبیاء معلوم می‌شود. فرمود که مبادا در شب زیاد بخوابی، مادر سلیمان به سلیمان. "فانک" تازه در شبش، نه اینکه بیاد از اینور تا ظهر بره و از اینور تا غروب بره. در شبش زیاد نخوابی. "فان کثرة النوم بالليل تداع الرجل فقیراً یوم القیامة" زیاد خوابیدن در شب باعث می‌شود انسان روز قیامت فقیر باشد. از شب باید برخی آیات می‌گوید "قُمِ اللَّيْلَ إِلَّا قَلِيلًا" است. بر قیام در شب و "قَلِیلًا مِّنَ اللَّيْلِ مَا يَهْجَعُونَ" اصل در شب حرکت، استفاده از استفاده‌های معنوی، استفاده‌های علمی در سحر و غیر سحر. خلاف اصلش هم یک مقدار استراحت است. یک مقدار استراحت هم لازم است. البته خوب برای هفتاد سی باید باشد یا هشتاد بیست باید باشد. هشتاد درصد خواب و استراحت، بیست درصدی هم حالا به حد عبادت. بله، ولی خب اولیای خدا به نحو دیگر.

مرحوم میرزا جواد ملکی می‌فرماید که خلاصه انسان واصل نمی‌شود برای اینکه در تابستان یک ساعت و نیم سحر پاک چشم بیداری سحر، سحر با هی‌دوچشم در تابستان یک ساعت و نیم سحر داشته باشد و در زمستان سه ساعت. ان شاء الله نصیب ما بکن این حالات رو. گفتنشم می‌ترسه آدم دیگر. کأنّه انگار این حرف‌ها دارد از بین می‌رود. قدیمی‌ها می‌شنیدند و عمل می‌کردند. سمت‌های ما دیگر می‌شنیدند و عمل نمی‌کردند و نسل‌های بعدی ظاهراً دیگر نمی‌شنوند و نه عمل می‌کنند. حرفشم باشه خوبه. خدا ان شاء الله نصیب کند و اهلش باشیم. الحمدلله رب العالمین.