!! توجه: متن زیر توسط هوش مصنوعی تولید شده است !!
**بسم الله الرحمن الرحیم**

عن ابی حمزه سماّلی، عن علی بن الحسین علیهما السلام قال: "ما احب ان علی کل نفسی امر النعم وما تجرد جرات احب الی من جرات غیر لا اکافی بها صاحبها."
امام سجاد علیه السلام فرمودند: "من دوست ندارم که در ازای ذلیل شدن خودم، شتران سرخ‌مو به من بدهند." یعنی یک‌بار ذلیل شدن با بهترین امکانات رفاهی دنیا قابل مقایسه نیست. دوست ندارم این را در ازای او (شتران سرخ‌مو) بایستم؛ "در ازای ذلیل شدن من، شتران سرخ‌مو به من بدهند." و (یا) "من جرعه‌ای ننوشیده‌ام، محب خوب‌تر از جرعه‌ی غیظی که صاحبش را با او مکافات نکردند." شیرین‌ترین و محبوب‌ترین جرعه، جرعه‌ی غیظی است که انسان می‌تواند صاحبش را – کسی که انسان را به مکافات کند – ولی مکافات نکند.

حدیث بعدی:
عن ابی عوفن عجلی یا اجلی قال: "سمعت ابا عبدالله علیه السلام یقول: الوضوء قبل طعام بعدده یزید فی الرزق." وضو قبل از غذا و بعد از غذا در رزق می‌افزاید، از آداب و مستحبات طعام، قبل طعام و وضو بعد طعام.

حدیث بعدی:
عن ابی جعفر علیه السلام قال: "من الذنوب التی لا تغفر: قول الرجل اینی که انسان بگه یا لیتنی لا اخذ لا اوآخذ الا بحاذا." یکی از گناهانی که بخشیده نمی‌شود، اینکه انسان بگوید: ای کاش گناه داشته باشد به غیر این گناه مؤاخذه نشود. بعد این از گناهانی است که بخشیده نمی‌شود. انسان ساده بگیرد، سهل بگیرد گناه را.

حدیث بعدی:
عن الحسن بن هارون قال: "سمعت ابا عبدالله علیه السلام یقول: الغناء یث النفاق و یعقّب الفقر." امام صادق علیه السلام فرمودند که غنا، نفاق به ارث می‌گذارد. غنا، تغنی، موسیقی و طرب و این‌ها، فقر در ازای خودش می‌آورد. نکات عجیب، ربط نفاق و غنا؛ کلمات بحث شده، روانشناسی بحث کرده‌اند.

حدیث آخر:
عن ابی عبدالله علیه السلام قال: "قلت له: ما اول ما یطّف به مومن؟" خیلی زیباست، "اولین هدیه‌ای که به مؤمن می‌دهند بعد از مرگ، قال: یغفر لمن تبعه جنازته." بهش می‌گویند: هر که آمد تشییع جنازه‌ات، بخشیده شد. اولین هدیه‌ای که به مؤمن می‌دهند، می‌گویند هر که... حتی تشییع جنازه نه؛ "هر که دنبال جنازه‌ات بود." طبع جنازه نه، شایع جنازه، شیعه و این‌ها نیست، دنبال جنازه بود. بود تو اون فضا بود، فضای تشییع جنازه. دیگه ظاهراً قصد دخیل است. یعنی حالا همین‌قدر که دیده. "مومن نیستا، متاثر شده بود یا خط اون فضا بود، انکار نداشت، عناد نداشت." اولین هدیه‌ای است که خدا به مؤمن می‌دهد.

که با هم از مؤمنین باشیم و خدا از این جور هدایا به ما عنایت بفرماید.
**الحمدلله.**