‼ توجه: متن زیر توسط هوش مصنوعی تایپ شده است ‼

بسم الله الرحمن الرحیم.
رحیم عن ابی عبدالله علیه السلام قال: اذا کان یوم القیامه یقوم عنق من الناسون باب الجن فیقال: من انتم؟ فیقول: نحن اهل صبر. فیقال لهم: علی ما صبر؟ فیقولون: کنا نسکرو علی طاعت الله و نصب علی ان معصیت عن معاص الله. فیقول الله عزوجل: صدقو ادخلوهم الجن. قول الله عزوجل انما یوف الصابرون اجرهم بغ.
روز قیامت، یک طایفه‌ای را می‌آورند جلوی در بهشت. از آن‌ها می‌پرسند: "شما کیستید؟" می‌گویند: "ما اهل صبریم." "صبر بر طاعت و بر معصیت." در بهشت، این آیه است که: "انما یوفی الصابرون اجرهم بغیر حساب."
امیرالمومنین (ع) فرمودند: "از صبر و صبران: صبر عند المصیبه حسن جمیل، و احسن من ذالک الصبر عندما حرم الله علیک." صبر هنگام مصیبت، خوب و زیباست؛ و زیباتر از آن، صبر بر چیزی است که خداوند آن را بر تو حرام کرده است.
آنچه که سخت‌تر است: "ذکر و ذکران: ذکر الله عزوجل عند المصیبه، و افضل من ذالک ذکر الله محرم الله علیک فیکون حاجزا." ذکر خدا موقع مصیبت، خوب است؛ اما بهتر از آن، وقتی است که نزد محرمات ذکر خدا را بگویی و این ذکر مانع از آن می‌شود که آن محرم را انجام دهی.
و حدیث آخر: باقر (ع) فرمودند: "لما حضرت علی بن الحسین الوفاات و منی الی صدر." موقع وفات پدرم، امام سجاد (ع)، مرا به سینه چسباندند و فرمودند: "یا بنیه اوس." همان به تو سفارش می‌کنم که پدرم وقتی که موقع وفاتشان شد، به من سفارش کردند و به ما ذکر کردند و پدر ایشان هم همین را امیرالمومنین (ع) وصیت کرده بودند: "یا بنیه اصبر علی الحق و انکار مرا." یک کلمه که دیگر یک عمر کار دارد: "بر حق صبر کن." هرچند توفیق یک همچین صبری به ما الحم.