*به استناد روایات، ایرانیان و یمنی ها، مصادیق ویژگی های شش گانه یاران امام زمان ارواحنافدا، و زمینه ساز انقلاب جهانی مهدوی.[3:20]

*ایران، نماد عزت قرآنی‌، تنها وجدان بیدار انسانی و حامی حقیقی فلسطین در برابر سکوت دنیای اسلام.[9:20]

*تقابل سکوت و خیانت کشورهای عربی کفن فروش، با اسلام مقتدر موشک زن، در قبال مظلومیت مردم فلسطین![15:00]

*هشدار! "اسلام آمریکایی" و "تشیع انگلیسی"، ثمره و زاییده اسلامِ بی‌هزینه و دیانتِ بی‌جهاد![24:50]

*اعتصام بالله؛ کلید صراط مستقیم در برابر اسلام آمریکایی و تشیع انگلیسی.[37:00]

‼ توجه: متن زیر توسط هوش مصنوعی تایپ شده است ‼
بسم الله الرحمن الرحیم. الحمدلله رب العالمین و صلی الله علی سیدنا و نبینا ابوالقاسم المصطفی محمد و آل محمد و آله الطیبین الطاهرین و لعنة الله علی القوم الظالمین من الان الی قیام یوم الدین. رب اشرح لی صدری و یسر لی امری واحلل عقدة من لسانی یفقهوا قولی.
مطلبی که جلسات قبل به آن پرداختیم، این بود که در سوره مبارکه مائده فرمود: دو ولایت هست؛ یک ولایت، ولایت اهل بیت؛ یک ولایت، ولایت کفار. ولایت اهل بیت، اوجش و سمبلش ولایت امیرالمؤمنین (علیه السلام) و ولایت کفار، سمبلش ولایت یهود و نصارا است. فرمود: «تا وقتی از این ولایت، از ولایت یهود و نصارا خارج نشوید، شماها را به‌عنوان مؤمن واقعی نمی‌شناسم؛ شماها را به‌عنوان مرتد می‌شناسم و به سمت قهقرا دارید می‌روید و دارید عقب‌گرد می‌کنید و وقتی هم که این ارتداد رخ دهد، استبدال رخ می‌دهد. شماها را می‌برم و جماعتی جایتان می‌آورم که آن‌ها دیگر مرتد نباشند، مثل شماها نباشند.»
بعد، شش ویژگی فرمود برای آن جماعتی که مرتد نیستند. معلوم می‌شود که این شش ویژگی، شاخص اسلام ناب، مسلمان واقعی و امت اسلامی واقعی است. این شش ویژگی را دارد که در بعضی روایات ما فرمودند: «این شش ویژگی، ویژگی‌های امت امام زمان است.» در بعضی روایات ما فرمودند: «ویژگی‌های ایرانیانی است که در آینده می‌آیند.» در بعضی روایات هم فرمودند: «ویژگی یمنی‌هایی است که در آینده می‌آیند» که عرض کردیم هر سه تا درست است؛ اگر [این تغییر] «بدا» صورت نگیرد، هر سه تا درست است. آن امت اصلی ظهور و امام زمان، ایرانی‌ها و یمنی‌ها هستند. آن هم نه هر ایرانی و هر یمنی، بلکه اونی که این ویژگی‌ها را دارد. تا به حال هم، آن‌جوری که ثابت شده، این است که این ملت شریف ایران، خصوصاً ملتی که انقلاب کردند و انقلاب را تا امروز نگه داشتند، این شش ویژگی را دارند. اگر هم بتوانند این شش ویژگی را نگه دارند، ان‌شاءالله این انقلاب، ان‌شاءالله منتقل می‌شود و ملحق می‌شود به آن انقلاب بزرگ‌تر که انقلاب امام زمان -ارواحنا فداه- باشد.
این شش ویژگی چیست؟ «یحبهم و یحبونه.» اول اینکه خدا این‌ها را دوست دارد. مسلمان واقعی، امت مسلمان واقعی، آن‌هایی هستند که خدا دوستشان دارد. خوب، مگر بقیه را خدا دوست ندارد؟ خیلیا را خدا دوست [ندارد]. ظالمین را خدا دوست ندارد. مستقبرین را خدا دوست ندارد. «و الله لا یحب المستکبرین». ویژگی‌هایی است که از دایره محبت خارجشان می‌کند. آیات فراوانی در قرآن داریم که خدا چه کسانی را دوست دارد، خدا چه کسانی را دوست ندارد. «و الله یحب الصابرین.» خدا صابرین را دوست دارد. آن‌هایی که استقامت می‌کنند را خدا دوست دارد. بگویم: بله، خدا دوست ندارد. پس این‌ها ویژگی‌هایی است که البته فعلاً محل بحث این جلسه ما نیست. می‌شود جلسات دیگری مفصل به آن‌ها پرداخت که آن‌هایی که محب خدا و محبوب خدا هستند، چه ویژگی‌هایی دارند. پس ویژگی اول این است که این‌ها محبوب خدا هستند. ویژگی دوم اینکه این‌ها محب خدا هستند. خلاصه این محب و محبوب، آن آیه است که فرمود: «اِنْ کُنْتُمْ تُحِبُّونَ اللَّهَ فَاتَّبِعُونِی یُحْبِبْکُمُ اللَّهُ.» اگر شما خدا را دوست دارید، دنبال پیغمبر راه بیفتید، خدا شما را دوست خواهد داشت. این‌جا که می‌فرماید: «محب خدا و محبوب خدا هستند»، آن‌جا این را توضیح داده؛ یعنی دنبال پیغمبرند. هر کار پیغمبر می‌کند، قدم به قدم این‌ها انجام می‌دهند. ذره به ذره دنبال پیغمبر حرکت می‌کنند که حالا نمونه‌هایی هست، عرض می‌کنم ان‌شاءالله. خصوصاً آیات ابتدایی سوره مبارکه ممتحنه. «اَذِلَّة عَلَی الْمُؤْمِنِینَ اَعِزَّة عَلَی الْکَافِرِینَ.» ویژگی‌های بعدی: نسبت به مؤمنین رامند، خارند، ذلیلند.
ذلیلند؛ یعنی آن‌قدر استقامت و استحکام پیش مسلمان و پیش مؤمن نشان نمی‌دهند. در تفاسیر به نظرم علامه هم در «المیزان» فرمودند، تفاسیر دیگر هم هست که این‌ها مختصاتشان مختصات جغرافیایی و ناسیونالیستی و این حرف‌ها نیست. این‌ها هر جا که هر مؤمنی، هر مسلمانی ضعیف باشد و نیاز به کمک داشته باشد، خودشان را بزرگ‌تر از این نمی‌دانند که چون این مثلاً مال فلان ملت است، مال فلان ملیت است، مال فلان نژاد است، حساب خود را از این سوا می‌کنم، به این محل نمی‌گذارم، کار ندارم. نه، «خوار نسبت به مؤمن». اگر جایی کسی مؤمن است، این خود را در برابر او موظف می‌داند. این خار بودن یعنی این خودش را در برابر کسی موظف می‌داند که من نسبت به این مسئولیت دارم، اینکه باید به این کمک کنم، اینکه باید خود را در اختیار قرار دهم. این می‌شود ذلت بقیه. این حس را نسبت به چه کسی داشتند؟ نسبت به کفار، نسبت به دشمن. همین امروز هم همین است. این همه مملکت اسلامی، این همه دولت اسلامی، فقط به یک نفر خودشان را موظف می‌دانند؛ آن هم حضرت ترامپ جل جلاله! کُد ترامپ هم گفت: «این‌ها حاضرند فلان جای من را ببوسند؟» نه، حاضرند ببوسند. می‌بوسند واقعاً. کاری که این‌ها می‌کنند همین است. مصداق همین است.
در برابر یک نفر کرنش دارند، در برابر یک جا خودشان را موظف [می‌بینند] و آن هم رژیم صهیونیستی، آن هم یهود است. امکانات و توانمندی‌ها و بانک... این چیزهاست دیگر. این چیزهایی که در مشت یهود است. از آن امکانات این‌ها می‌ترسند، از پول این‌ها می‌ترسند، از نفوذ این‌ها توی مجامع پولی دنیا می‌ترسند، از نفوذ این‌ها توی مجامع سیاسی دنیا می‌ترسند. از این‌ها حساب می‌برند. این‌ها ذلیلند در برابر کافری. از آن‌ور سرسختند، سفتند، محکمند. در برابر چه کسانی؟ این‌هایی که قرآن می‌فرماید: «شش ویژگی را دارند.» این سرسختی و نفوذناپذیریشان در برابر کافرین است. در برابر کافرین عزیز، سفت می‌ایستند. به این‌ها نه می‌گویند. آن کسی که بهش نه نمی‌گویند، مؤمنین‌اند. پیش مؤمنین ذلت [است]. دیگر ذلت حالتی است که آدم به یک کسی نه نمی‌گوید. ذلت، [در مقابل] عزت حالتی است که به یک کسی نه می‌گوید. روبه‌رویش می‌ایستد، روبه‌رویش درمی‌آید. دقیقاً همین دو تا کلمه بس است برای اینکه کل مختصات قضیه دربیاید.
تا به امروزش هیچ‌کس این را نداشته. امروز هم هیچ‌کس جز ملت ایران و یمن این را ندارد. چقدر هم امروز این طرف‌بندی‌های تاریخی قضیه شفاف‌تر از هر روزی [است]. اگر ۲۰ سال پیش می‌خواستیم آیات را بخوانیم، این روایات مربوط به این آیات را بخوانیم، آن‌قدر نمایان نبود. خیلی سخت بود توضیح دادن که چرا ما ایرانی‌ها خودمان را ان‌قدر ممتاز می‌دانیم؟ تازه یمنی‌ها هم آن‌قدر هنوز سر بیرون نیاورده بودند. ۲۰ سال پیش آن‌قدر تو داستان جدی نشده بودند، آن‌قدر خودشان را نشان نداده بودند. امروز خیلی همه‌چیز باز است. خیلی خوب همه خودشان را نشان دادند. در این دو سال خوب درآمد تفاوت. اینکه آقا چرا ما می‌گوییم ما نسل ظهوریم؟ ما جامعه امام زمانی هستیم؟ ما مسلمان واقعی هستیم؟ سال ۱۴۰۱ بعضی جلسات می‌رفتیم تهران. بعضی از ما می‌پرسیدند: «این جوان‌ها که برای چه شماها فکر کردید که مثلاً تحفه‌ای هستید؟ همه بی‌دینند، همه کافرند، فقط شماها مسلمانید؟ این ترکیه چیست پس؟ این امارات چیست پس؟» این‌ها مسلمانند. همین‌جا در مورد این‌ها صحبت کردم. یک جلسه، اگر خاطرتان باشد، جلسه دوم، سوم بود. همین‌جا بحث کردیم. قطر را یک سری ویژگی‌هایش را [مثلاً] می‌آوردند، همین جام جهانی و این قضایا. این‌ها را می‌گویند: «کشور اسلامی، رابطه‌اش با همه دنیا برقرار است و اقتصادش هم دارد پیشرفت می‌کند. به فکر مردمشان‌اند، مثل شماها دنبال اینکه شاخ‌وشانه برای شاخ‌وشانه نیستید.»
این عزت است. همین ملت قطر تو این قضایای اخیر راه افتادند. شعار می‌دادند، بعضی‌جاها حمله می‌کردند. نمی‌دانم فیلم‌هایش را دیده‌اید یا نه؛ که برای چه ما باید سپر باشیم برای آمریکایی‌ها که می‌خواهند در کشور ما پایگاه موشک [بزنند] ما باید [ضربه] بخوریم به خاطر اینکه امنیت آمریکا تأمین بشود؟ راست می‌گویند. آن‌ها هم می‌فهمند. فطرت و وجدان پاک آدم می‌فهمد این یک جای کار مشکل دارد. این خیلی ذلت است که من به خاطر... خیلی هم صحنه عجیبی است. شما خودتان را جای ملت قطر بگذارید؛ آن آدم‌های باوجدان و باشعور. البته خیلی‌هاشان هم که وارداتی از جاهای دیگر پا شدند، آمدند آن‌جا نوکری و کلفتی می‌کنند، از این آسیای شرقی. آن‌هایی که بومی‌شان‌اند، آن‌هایشان که واقعاً می‌فهمند. آن‌قدری غرق شهوات و دنیا و کثافت‌کاری و این‌ها نشدند، می‌گویند که آقا یک اسرائیل است، دارد مسلمان‌ها را می‌کشد. آن مسلمان‌ها که هم‌زبان ما هستند، عربند، مسلمانند. هیچ‌کس در این دنیا این‌ها را در دفاع کمک نمی‌کند. ببینید، ما الان قضیه ایران با فلسطین این است که ما در این قضیه این بوده که مدافع فلسطین بودیم، کمک می‌کردیم. کمک می‌کردیم یعنی چه؟
یعنی این‌ها دنبال حق و حقوقشان بودند، ما هم گفتیم: «آن‌قدری که در توان ما باشد و بتوانیم کاری بکنیم، شما را برای اینکه حق و حقوق خودتان را بگیرید، کمک می‌کنیم.» ما جای فلسطینی‌ها نرفتیم بجنگیم. نکته مهمی است. بعضی شیادند. بعضی حرف مفت زیاد می‌زنند. یک‌جوری وانمود می‌کنند انگار ما داریم هزینه می‌دهیم برای فلسطینی‌ها، انگار آن‌ها نشسته‌اند تو خانه، دارند قلیان می‌کشند، ما داریم جایشان... هرچیز هم که بوده، خودشان جنگیدند. فقط این‌ها امکانات و سلاح نداشتند. کل دنیا تحریم‌شان کردند. ما گفتیم: «اگر از جایی بتوانیم به شما چیزی بدهیم، می‌رسانیم.» حمایت دیپلماتیک اگر بتوانیم در دنیا بکنیم، می‌کنیم. برای شما راهپیمایی می‌کنیم، صدایتان را به دنیا تو مجامع بین‌المللی حرفتان را می‌زنیم. سلاح هم اگر دستمان برسد، شرایطش باشد، به شما می‌رسانیم. آن کسی که دارد دفاع می‌کند، شمایید. حق‌تان هم، حق مشروع دفاع است. حق‌تان هم مشروع است. همه دنیا به شما حق می‌دهد. خودتان را می‌خواهید پس بگیرید.
یک مملکت، یک دولت پیدا شده در دنیا که تصمیم گرفته به فلسطین کمک کند. زدند کنسولگریش را منفجر کردند، به شهادت رساندند. این یک واکنش نشان داده. مهمان فلسطینی‌اش را این‌جا در کشور کشتند، واکنش نشان داده. بعدم دیگه عملاً هیچ درگیری نبوده در این منطقه. نیروی نیابتی هم ندارد. اصلاً نیابتی در کار نیست. بقیه هم لبنانی‌ها داشتند از زمینشان دفاع می‌کردند. فلسطینی‌ها از زمینشان دفاع می‌کردند. نیابتی نبوده که ما یک جماعتی را شیر کنیم، بفرستیم، بروند از یک جای دیگر دفاع کنند به خاطر ماها. زمین خودشان بوده، حق و حقوق خودشان بوده. ما آن‌قدری که توانستیم دفاع کردیم، کمک کردیم، حمایت کردیم. این جرم ماست؟ به خاطر این به ما حمله کرده، فرمانده‌های نظامی ما را کشته، دانشمندهای ما را کشته، بچه شیرخواره ما را کشته، زن باردار ما را، پرستار ما را کشته، هلال احمر ما را کشته. به بیمارستان حمله کرده، وسط اتوبان، وسط خیابان منفجر کرده. این وضعیت ماست. آمریکا هم آمده به کمکش. به تأسیسات هسته‌ای ما حمله کرده. چرا؟ چون ما فقط حمایت کردیم. ما جنگی برای فلسطینی‌ها نکردیم. ما حمایت کردیم از این میدانی که این‌ها توش بودند. اسرائیل آمده زده، آمریکا هم حمایت کرده. ایران هم برای اینکه بخواهد تقابلی نشان بدهد نسبت به آمریکا، یک دانه پایگاه این‌ها را زده. آن هم کجاست؟ تو قطر.
حالا صحنه را ببینید. آن‌ور [جهان] فلسطین است که هم‌نژاد این‌هاست، عرب، هم‌مذهب این‌هاست، اهل سنت است. این‌ها باید سینه‌چاکش باشند. بیایند نزدیک‌ترند تا ما. این‌ها که کاری نکردند، هیچی. ما کارش را کردیم. ما بمبش را خوردیم، موشکش را خوردیم. این‌ها تأسیسات هم دادند که پایگاه هم دادند که آمریکایی‌ها از آن‌جا ما را بزنند. ای ننگ به این ملت و مملکت! ای خواری و خفت به این مسلمانی! خودشان دارد حالیشان می‌شود که اینی که ما داریم، مسلمانی نیست. بعد این‌جا یک جوانی می‌آید می‌گوید که: «آقا از کجا معلوم که اسلام شما واقعی است؟ اسلام قطر واقعی نباشد؟» قرآن بخوان می‌فهمی. یکم وجدان و شرف داشته باش، خودت می‌فهمی اسلام چه کسی واقعی است. نکند اسلام اردوغان را واقعی می‌دانی؟ اسلام امارات را واقعی می‌دانیم؟ این‌هاست. شاخص اصلیش هم ذلت و عزت. به چه کسانی نه می‌گوید؟ به چه کسانی نه نمی‌گوید؟ ملت فلسطین به این‌ها می‌گویند: «آقا می‌شود به ما نان بدهید؟» می‌گویند: «نه، نمی‌شود.» «آقا می‌شود به ما آب خوردن بدهید؟» «نه، نمی‌شود. ما فقط برایتان کفن می‌فرستیم.» عربستان در این دو سال آن‌قدری که سلاح [و] محموله فرستاده برای غزه که آن هم همیشه هم نفرستاده، یک چند باری آن هم کفن فرستاده. گفته: «من در امر مردن شماها را کمک می‌کنم. عزیزانم کمکتان می‌کنم، راحت بمیرید. دغدغه کفن نداشته باشید.»
شما می‌توانید این‌ها را مسلمان تصور بکنید؟ مسلمان دانست؟ نه می‌گویند به چه کسانی؟ به مؤمنین، به مسلمانان. نه نمی‌گویند به چه کسانی؟ به کفار. این اونی است که قرآن ارتداد می‌داند. این عین کفر است. این بی‌دینی است. جای دیگر، امت پیغمبر را که آیه معروفی است، آیه پایانی سوره مبارکه فتح که همه بلدید: «مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ وَالَّذِینَ مَعَهُ» این‌هایی که با پیغمبرند، جامعه همراه پیغمبر، جامعه مسلمان، دو تا ویژگی دارد: «اَشِدّاءُ عَلَی الکُفّارِ رُحَماءُ بَینَهُم.» اَشِدّاء: نسبت به کفار شدت دارند. کافر دست دراز کند سمت این‌ها، این‌ها دست کافر را می‌برند، نه اینکه این‌ها خودشان دست و بازوی کافر بشوند. کافر می‌خواهد بین این‌ها ترور بکند، آدم بکشد، این‌ها خودشان برای آن‌ها ترور انجام می‌دهند. این‌جا مسلمانی است؟ چه اسلامی است؟ «اَشِدّاءُ عَلَی الکُفّارِ رُحَماءُ بَینَهُم.» همدیگر، به خودشان که می‌رسند، رحم دارند، دلشان می‌سوزد، پشت هم درمی‌آیند، کمک می‌کنند به هم. همین یک دانه شاخص بس است. همین یک قلم قضیه فلسطین هم بس است برای اینکه معلوم بشود چه کسی مسلمان است، چه کسی قبول دارد قرآن را، پیغمبر را. همین یک دانه کفایت می‌کند.
کل این عالم بگرد. اوضاع یک طوری شد در مورد اسرائیل، دیگر بحث از اسلام گذشت، دیگر بحث پس از جامعه اسلامی گذشت به جامعه انسانی رسید. هر آدم باوجدان که در دنیا بود، دوست داشت یک نفر بخواباند توی دهان اسرائیل. این شد که دیدند موشک ایرانی که بلند شد خورد توی تل‌آویو، دنیا قد خم کرد برای جمهوری اسلامی. می‌بینی چه وضعی در دنیا راه افتاده؟ در کشورهای آسیای شرقی، این‌ها خودشان بدبخت‌ها ذلیل بودند نسبت به آمریکا. قضایایی که پیش آمد بعد از بمب اتم آمریکایی‌ها در ژاپن. پایگاه نظامی آمریکایی‌ها در ژاپن که «مرگ بر آمریکا» هم نمی‌گویند و عوضش تلفن رئیس‌جمهور آمریکا به ژاپنی، از این چرت‌وپرت‌ها. همان ملت ژاپن هم فهمیدند که آقا این‌جا... حالا نه همه فعلاً یک مرحله‌ای، یک لایه‌ای، ان‌شاءالله به مرور هی این بیداری، این فهم گسترده‌تر می‌شود. این‌جا البته هی بین ما غربال شدیدتر می‌شود. آن‌جا هم هی ورودشان به بیداریشان هی بیشتر می‌شود. این‌جا هی از ماها سقوط بیشتر می‌شود. «ریزپرنده از توی قم و تهران بلند می‌کنند.» بیداریش مال آن کره‌ای و ژاپنی است و آن دائم‌الخمر توی کاباره‌های آمریکا. این‌جا طرف مسلمان مسجدی بوده مثلاً، الان شده نیروی رژیم صهیونیستی. آن‌جا طرف توی کاباره‌ها بوده، شده نیروی جمهوری اسلامی. دنیا، دنیای به هم ریخته‌ای است. خیلی دنیای عجیبی است. خیلی همه‌چیز به هم ور (برهم) است. هیچ‌وقت فکر نمی‌کردم همچین روزهایی را ببینیم. البته روزهای تلخی هم هست، روزهای سختی هم هست که نمی‌خواهم حالا به بعضی از این تلخی‌ها و سختی‌هایش اشاره بکنم. ولی خیلی همه‌چیز جالب شد. خیلی همه‌چیز عوض شد. هرچی مرز بود، هرچی دسته‌بندی بود، هرچی تقسیم‌بندی بود، همه‌چیز ریخت به هم. چقدر ایرانی پیدا کردیم توی ژاپن و کره. چقدر اسرائیلی پیدا کردیم وسط محله‌های قم و مشهد. چقدر همه‌چیز عوض شد. چقدر همه دارند سر جای خودشان قرار می‌گیرند، هویت واقعی خودشان را نشان می‌دهند. هویت واقعی این است: مؤمن اونی است که نسبت به مؤمنین ذلیل است، نسبت به کافرین عزیز است.
این هی دارد جلا پیدا می‌کند. بعد با این تعریف یک جبهه جدیدی از آدم‌ها دارند می‌آیند به سمت جبهه اسلام. یک جبهه جدیدی دارند می‌روند به سمت کفار. خیلی همه‌چیز به هم ریخت. از توی حوزه علمیه دارند سر می‌خورند به سمت اسرائیل. سردبیر کیهان بوده طرف، رفته شده سرباز اسرائیل. این‌ور هم طرف توی همین زلزله‌ها، همین قضایای [سال] ۱۴۰۱ لیدر بوده، آمده می‌گوید: «جانم فدای رهبر.» دنیا، دنیای به هم ریخته‌ای است. خیلی همه‌چیز... این شد ویژگی سوم و چهارم: نسبت به مؤمنین ذلیل است، نسبت به کافرین عزیز. ویژگی پنجم: «جَاهِدُونَ فِی سَبِیلِ‌اللهِ.» در راه خدا جهاد می‌کند. و ویژگی ششم: «لاَ یَخَافُونَ لَوْمَةَ لاَئِمٍ.» این خیلی ویژگی مهمی است. از سرزنش‌ها و ملامت‌ها نمی‌ترسد. چون اونی که صبر و استقامت می‌آورد، همین است. ممکنه توی یک مرحله‌ای جهاد هم بکند، ولی هزینه‌ها وقتی می‌رود بالا، از بیرون ملامت [می‌کنند]. از تو هم آن‌هایی که ضعیفند، سستند، توی فشار قرار می‌گیرند، این‌ها ملامت می‌کنند. شاید بشود گفت سنگین‌ترین بخش این داستان همین تیکه‌اش باشد؛ چون آن قبلی‌ها از بیرون بود، فشار از بیرون بود، کفار فشار می‌آوردند. جهاد توی تقابل با این‌ها بود. این یکی توی جبهه درونی است. آن‌هایی که زورشان کم است، اراده‌شان کم است، توانشان کم است، خسته می‌شوند، جا می‌زنند، توی فشار قرار می‌دهند. مقاومتشان می‌شکند. مقاومت شماها را هم می‌خواهند بشکنند. شاید فتنه‌های بعدی که ما در پیش داشته باشیم، نسبت به این‌ها باشد. فتنه ملامت‌گران که این‌ها واقعاً این است که منافقند، بیمار دلند، مسلمان و مؤمن واقعی نیستند. ولی بدبختیش این است که بین خودمان‌اند. گاهی هم امورات ما دست این‌هاست. زندگی ما دست این‌هاست. گاهی بین ما مسئولند. این‌جا کار سخت می‌شود. ولی اگر از این هم بتوانیم عبور بکنیم، این ویژگی ششم هم بتوانیم توی خودمان ظهور بدهیم، ان‌شاءالله فاصله‌ای با ظهور نداریم.
این شش ویژگی اگر این‌ها نباشد، می‌شود «ارتداد». تعبیر قشنگ «ارتداد». به نظر می‌رسد شاید بهترین معادلی که می‌شود برایش به کار برد، که خیلی این واژه، واژه قشنگی است، البته دو تا واژه باید به کار ببرم، هر کدامش از یکی از رهبران عزیز و بزرگوار این انقلاب: یکیش واژه «اسلام آمریکایی»، یکی هم واژه «تشیع انگلیسی». هر دو تا هم واژه‌های فوق‌العاده و بی‌نظیری است. واقعاً حق مطلب ادا می‌کند. اگر این شش ویژگی نباشد، اسلامش می‌شود اسلام آمریکایی، شیعه‌گریش هم می‌شود شیعه‌گری انگلیسی. اسلامی که یهود و نصارا خوششان می‌آید. حتی برایش پول خرج می‌کنند، ترویجش می‌کنند. رئیس‌جمهور آمریکا هر سال توی کاخ سفید مراسم افطاری دارد. مسلمانان آمریکا را جمع می‌کند، بهشان افطاری می‌دهد. قاری هم دعوت می‌کند، قرآن می‌خواند. زیبا نیست؟
اسلام آمریکایی، تشیع انگلیسی، بودجه دارند توی لندن. حمایت می‌شوند. انتشارات دارند. دولت انگلیس حمایت می‌کند. حسینیه دارند. دولت انگلیس حمایت می‌کند. حوزه علمیه دارند. دولت انگلیس حمایت می‌کند. پول می‌دهد شما طلبه تربیت کنی، از توش یاسرالحبیب در بیاید. یاسرالخبیث و بعضی از این‌های دیگرشان که می‌شناسید. حالا توی فضای رسانه و این‌ها مطرح، شناخته شده. این را خود استعمار بودجه می‌دهد، کمک می‌کند.
آن اسلام واقعی که صدای آن‌ها را درمی‌آورد، اونی که این شش ویژگی را داشته باشد. هر کس هم صدای آن‌ها را در نیاورد، اسلامش واقعی نیست، مرتد است. این آیات را ببینید. آیات فراوانی داریم در قرآن. متأسفانه آیات غریبی است. کمتر شنیدیم. اصلاً این بحث متأسفانه با اینکه اولین بحث‌هایی است که هر مسلمان آشنا باهاش است، از کودکی این مفاهیم توی ذهنش آمده، با این مفاهیم آشنا شده. ولی طوری که دوستان هی می‌گویند: «آقا مثلاً این‌ها خوب است و فلان و این حرف‌ها.» حالا محبت‌هایی که دارند و این‌ها. خوب حالا محبت می‌کنند، ولی آدم اعصابش خورد می‌شود که مثلاً واقعاً الان وقت این حرف‌هاست؟ نزدیک ۵۰ سال از انقلاب گذشته. کجای مدرسه ما بوده این‌ها؟ کجای دانشگاه ما بوده این‌ها؟ کجای رسانه ما بوده؟ چرا این‌قدر غریب است؟ ببینید این آیات قرآن را، چقدر این آیات عجیب است و غریب.
سوره مبارکه آل عمران. حالا بنده یک دور خود سوره مبارکه آل عمران را آیاتش را جمع کردم که مرتبط با این بحث است. ولی خب قطعاً فرصتش نمی‌شود. ماه محرمی مفصل؛ هر جلسه، هر روز، ۳۰ جلسه وقت می‌خواهد. یا ماه رمضانی. فعلاً در حد این دو سه آیه توی این جلسه و آیات دیگری که اگر فرصت بشود عرض بکنم. آیه ۹۸ و ۱۰۱ تا ۱۰۱: «قُلْ یا أَهْلَ الْکِتَابِ لِمَ تَکْفُرُونَ بِآیَاتِ اللَّهِ» به این‌ها بگو: «ای اهل کتاب، چرا نسبت به آیات خدا کافرید؟» که این‌جا بیشتر منظور یهودی‌هاست، توی تفاسیر هم گفتند. «و الله شَهِیدٌ عَلَی مَا تَعْمَلُونَ.» خدا شاهد است نسبت به کارهایی که می‌کنید. «قُلْ یا أَهْلَ الْکِتَابِ لِمَ تَصُدُّونَ عَنْ سَبِیلِ اللَّهِ» بگو ای اهل کتاب، چرا راه خدا را سد می‌کنید؟ «مَنْ آمَنَ تَبْغُونَهَا عِوَجاً.» هر کس می‌خواهد ایمان بیاورد، چرا هی راه خدا را یک جور دیگر نشان می‌دهید؟ چرا هی می‌خواهید ذهنیت‌ها را نسبت به راه خدا خراب کنید؟ تا کی می‌خواهید عملیات رسانه‌ای بکنید علیه اسلام و مسلمان‌ها؟ «وَ أَنْتُمْ شُهَدَاءُ.» شما که می‌دانید، خودتان که حواستان است، خودتان که حالیتان است، حق با کیست؟ چی به چی است؟ شما که می‌دانید حق با کیست؟ «وَمَا اللَّهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ.» [خدا] از کاری که می‌کنید، غافل نیست. این جمله کلیدی. تا این‌جا اهل کتاب بود. «قُلْ یا أَهْلَ الْکِتَابِ.» دو بارم فرمود: «قُلْ یا أَهْلَ الْکِتَابِ.» تو بهشان بگو ای اهل کتاب، دوباره بهشان بگو ای اهل کتاب. این‌جا پیغمبر را واسطه کرد. حالا این‌جا خودش خطاب می‌کند به مؤمنین بی‌واسطه. دو بار به اهل کتاب گفت: «آدم شوید، دست بردارید، درست شوید. ان‌قدر خرابکاری نکنید.» بعد برگشت به مؤمنین چی گفت؟ فرمود: «یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا.» ای مؤمنان، با شماها. «إِنْ تُطِیعُوا فَرِیقاً مِنَ الَّذِینَ أُوتُوا الْکِتَابَ.» اگر این‌ها را اطاعت کنید، این اهل کتاب، این منحرفینشان، این‌هایی که دنبال آسیب زدنند، این‌ها که آدم نمی‌شوند، دست برنمی‌دارند از خرابکاری. اگر حرف این‌ها را گوش بدهید، اطاعت کنید، «یَرُدُّوکُمْ بَعْدَ إِیمَانِکُمْ کَافِرِینَ.» این‌ها شماها را از ایمانتان درمی‌آورند، می‌برندتان توی کفر. این‌ها شما را مرتد می‌کنند. با چه چیزی مرتد می‌شوند؟ مؤمنین، اطاعت از کفار. بله. چشم گفتن به کفار [باعث می‌شود] رابطه آدم با دنیا خوب می‌شود. نه، می‌شود رابطه آدم با دنیا خوب بشود؟ اطاعت کفار هم نکند؟ وقتی قدرت داخلی داشته باشد، وقتی روی پای خودش بند باشد، وقتی به مردم خودش تکیه کند، اعتماد کند، وقتی جوان خودش را باور کند، وقتی دانش را بومی می‌کند، وقتی صنعت را بومی می‌کند، وقتی از اقتصاد خودش حمایت کند، از سرمایه خودش حمایت کند، از تولید خودش حمایت کند، قدرت پیدا می‌کند، روی پای خودش بند می‌شود.
از در قدرت با بقیه وارد گفتگو می‌شود. از در استقلال و عزت با بقیه وارد گفتگو [می‌شود]. دستش پیش بقیه دراز نیست. دنبال گدایی نیست. به کسی رو بزند، یکی بهش موشک بدهد، یکی بهش پهپاد بدهد. این‌هایی که می‌بینید در منطقه هیچی از خودشان ندارند، بدبخت‌ها هی باید... آن هم پولی هم که دارند، آن هم از خودشان نیست. سرمایه ملی نیست. محصول نفت و گاز و این‌ها است. اگر نفت و گاز و این‌ها نبود، عربستان و قطر چکار می‌کردند؟ سر میدان عملگی می‌کردند. سر میدان [ایستاده بودند، منتظر کارگری]. آمریکا صبح به صبح که می‌آمدیم، کل میدان را پر کردند برای عملگی. یک چیزی هم که دارند که حالا با آن‌ها وارد معامله و این‌ها می‌شوند، آن هم باز از خودشان نیست. باز از محصول کارشان نیست. محصول دانش نیست. محصول تلاششان نیست. یک سرمایه خدادادی که باز مال این‌ها هم نیست. مال کل کره زمین است. این‌ها غصبش کردند. این‌ها تصاحب کردند. این سرمایه انرژی کل عالم است دیگر. خدا قرار داده آن‌جا. از زیر زمین درمی‌آورند، می‌فروشند. با همین‌ها هم زنده‌اند. با همین‌ها پول درمی‌آورند. تجهیزات می‌خرند. سلاح می‌خرند. پول می‌دهند آمریکایی‌ها و اسرائیلی‌ها امنیت این‌ها را تأمین بکنند. ترامپ هم می‌آید می‌گوید: «اگه من دو هفته بالای سرتان فارسی حرف بزنم، بده ببینم پول هرچی گاز فروختی، رد کن بیاید. هرچی نفت فروختی، رد کن بیاید.» واقعاً چه رویی می‌شود به این‌ها بگوییم مسلمان؟ آخه چی فهمیدی از اسلام که مسلمانت این‌ها [باشند]؟ مسلمان اونی است که...
بعد برو حالا بگرد توی عالم، ببین توی عالم مسلمانی پیدا می‌شود. یمنی‌ها هم که امروز دارند قدرت نشان می‌دهند، مردانگی نشان می‌دهند. این‌ها به خاطر اینکه پُشت دست جمهوری اسلامی بازی کردند. این‌ها هم از ماها یاد گرفتند. این‌ها هم تربیت‌شده امام خمینی -رضوان و رحمت بیکران الهی بر امام رضوان- رهبر معظم انقلاب فرمود: «ما مرده بودیم، خمینی ما را زنده کرد.» خمینی نبود، ما هم الان سرمان توی لانه‌ای بود، مشغول چریدن بودیم، دم تکان دادن بودیم. کما اینکه بودیم. سامانه پهلوی ما هم همین بود. عرض کردم این‌جا یکی از ارکان شکل‌گیری رژیم صهیونیستی رضاشاه بود. یکی از ارکان حمایت از رژیم صهیونیستی محمدرضا پهلوی بود. ما ملتی بودیم که خواسته و ناخواسته با بودجه‌مان، با پولمان، با بیت‌المالمان، اسرائیل در این منطقه شکل گرفت. خمینی نبود، ما شریک قتل بچه‌های غزه بودیم. با پولمان داشتند سر می‌بریدند. بعد یک عده می‌آیند می‌گویند: «انقلاب اشتباه بود.»
بنده از این‌جا که می‌روم، شب آخر وقت، منزل که می‌روم، ساعت ۱ و ۲ باید بنشینم تا صبح صحبت بکنم. تا حدود ۴ صبح دیشب بود، شب‌های قبل بود که این نظام طاغوت و این حکومت فلان. شیطانی ما اند دیگر. ما را مشغول می‌کنند، درگیر می‌کنند. پریشب به یکیشان گفتم: «آقا من یک حرفی دارم.» در ادعایشان هم زیادند بعضی [از آن‌ها]. گفتم: «آقا من در حمایت از این نظام، حقانیت این نظام و حقانیت این رهبری حاضرم اگر می‌آیی...» بعد نوشت که: «ان‌شاءالله امام حسین (ع) دست همه‌مان را بگیرد در این ایام.» دوباره فردا شروع کرد پیام فرستادن و این‌ور را زدن و آن‌ور را زدن. «آقای خمینی این‌طور گفته و آقای خامنه‌ای آن‌طور گفته [اند] و آقای مصباح آن‌طور گفته.» عرق‌خورهای کاباره‌های آمریکا فهمیدند حق با کیست، یکی بیاید بعضی از آخوندهای خودمان را هوشیار کند که قفلی زده‌اند روی چهار تا روایتی که آن چهار تا روایت را هم درست نفهمیده‌اند. نه زندگی را فهمیده‌اند، نه اسلام را فهمیده‌اند. چی بگوید آدم؟ ادعاها هم خروار خروار. حرف [مَفت] یا مفت [زن]. گرفتاریم دیگر. واقعاً گرفتاری. متأسفانه حالا نمی‌خواهم بگویم زیاد هم هستند ولی همان کمی هم که هستند، یاوه‌گو، گنده‌تر از دهانشان حرف می‌زنند. حرف‌هایشان هم خیلی تمطراق دارد این‌ور آن‌ور. البته ملت الحمدلله بیدارند. یعنی خیلی این‌ها شاید بین مردم مشتری نداشته باشند، ولی دیگر به هر حال پارازیتند دیگر. این‌ها پارازیتند و این‌ها انرژی می‌گیرند از ماها. الان ما درگیر رژیم صهیونیستی‌ایم، باید وقت بگذاریم ببینیم این‌ها چکار کرده‌اند، این‌ها را مهار بکنیم. وقت امثال ما باید گرفته بشود این‌ها را مهار بکنیم. رونالدو را ول کنی، غضنفر را بچسبی که غضنفر به خودمان گل نزند. فعلاً رونالدو ان‌شاءالله گل نمی‌زند. توپش می‌رود توی اوت. فعلاً هرچی گل خوردیم از غضنفر خوردیم. غضنفرها. همه عالم فهمیدند.
این می‌شود ویژگی اصلی مؤمنان. فرمود: «اگه اطاعت بکنید از کفار، شماها مرتد می‌شوید، شماها را از ایمانتان برمی‌گردانند.» و «کَیْفَ تَکْفُرُونَ؟» «کافر بشوید؟ چطور کافر می‌شوید شماها؟» آقا خدایا صبر کن بابا، کی گفت می‌خواهیم کافر بشویم؟ نه، آخه مثل اینکه داری گوش می‌دهی، هرچی می‌گوید داری اطاعت می‌کنی. و «کَیْفَ تَکْفُرُونَ؟» چه جوری می‌خواهید شما کافر بشوید؟ «وَ اَنْتُمْ تُتْلَی عَلَیْکُمْ آیَاتُ اللَّهِ.» این همه می‌خواهید حرف کفار را گوش بدهید؟ «وَ فِیکُمْ رَسُولُهُ.» پیغمبر بین شماهاست. بعد یک کلیدواژه این‌جا می‌دهد که خیلی این کلیدی و حیاتی و جالب است. این است که «وَمَنْ یَعْتَصِمْ بِاللَّهِ.» هر کس اعتصام به خدا کند. یعنی انگار نه گفتن به کفار، هزینه دارد، اذیت دارد، سختی دارد. هیچ کسی از پسش برنمی‌آید مگر اینکه ملتی باشند که اعتصام به خدا کنند. اعتصام به خدا را یعنی «انقطاع الی‌الله»، یعنی توکل بر خدا، یعنی دل کندن از همه‌چیز، سپردن به خدا. پی همه‌چیز را به تن مالید، برای خدا اعتصام بالله. ما توی دوگانگی هستیم: یا اطاعت کفار، یا اعتصام بالله. اطاعت کفار [باشد] مرتد می‌شویم. اطاعت کفار نکنیم، پدرمان را درمی‌آورند. برای اینکه پدرت در نیاید و ادامه بدهی، استقامت بکنی، باید اعتصام بالله داشته باشی. بعد به خدا بسپاری. توکل کنیم. اگه توکل کنی، «وَمَنْ یَعتَصِمْ بِاللَّهِ»، اعتصام کنی، «فَقَدْ هُدِیَ إِلی صِرَاطٍ مُسْتَقِیمٍ.» تو هدایت می‌شوی به صراط مستقیم. این همه «اِهْدِنَا الصِّرَاطَ الْمُسْتَقِیمَ» که بقیه گفتند، برای تو محقق می‌شود. تا این‌جور نشوی، «اِهْدِنَا الصِّرَاطَ الْمُسْتَقِیمَ» نیست که... چه کسی به صراط مستقیم رسیده؟ اونی که کنده. آن آیه معروف که یک وقتی هم چند سال پیش رهبر معظم انقلاب یک مدت زیادی روی این آیه بحث می‌کردند: «فَلَا تُطِعِ الْکَافِرِینَ وَ جَاهِدْهُمْ بِهِ جِهَاداً کَبِیرًا.» فرقان: کفار را اطاعت نکن و در برابرشان جهاد کبیر کن. برداشت تفسیری منحصر به فردی هم ایشان کردند از این آیه که خیلی جالب بود. فرمودند که این «بِهِ.» حالا برای آن‌هایی که اهل بحث‌های قرآنی و تفسیری هستند. این «بِهِ» برمی‌گردد به عدم اطاعت. حرف کفار را گوش نده و به این حرف گوش ندادن جهاد کبیر انجام بده.
یکی از آن شش تا ویژگی چی بود؟ «یُجَاهِدُونَ فِی سَبِیلِ‌اللَّهِ.» در راه خدا جهاد می‌کنند. این جهاد در راه خدا به چه چیزی است؟ به حرف گوش ندادن کفار. تعیین تکلیف می‌کنند، شما نباید گوش بدهی. می‌گوید: «آقا تو سیاست منطقه‌ای و دیپلماتیک این کشورها نباید رابطه داشته باشی، آن کشورها باید رابطه داشته باشی. آن کشورها باید رابطه داشته باشی. این‌جور باید رابطه داشته باشی.» با فلسطین نه، با اسرائیل آره. با اسرائیل آره! یعنی اگر خواستند موشک بزنند توی سرش، شما می‌آیی با پایگاه ازش دفاع می‌کنی. باشد آقای اردن، می‌گوید: «بله، عباس آقا، چشم، عباس آقا نوکرم. فقط این وسط‌ها من می‌خواهم دفاع کنم. لابلایش برم نمازم را بخوانم دیگر، اشکال که ندارد؟» که بخون بابا. هرچی که بهت انرژی می‌دهد، راحت‌تر بنشینی آن‌جا تیربار کنی. هرچی می‌آید روی سر [توست]. نماز شب، قرآن، سجده طولانی، نوش جانت. ۱۰۰ رکعت بخون در شبانه‌روز. پول چقدر می‌خواهی؟ بهت می‌دهم. می‌خواهی پول بدهم عبدالباسط پخش بشود؟ صبح تا شب، قاری برایت بیاورم قشنگ بخواند انرژی بگیری به وظیفه‌ات عمل کنی؟ بعد آدم ساده [از خود می‌پرسد] را نگاه می‌کند. وای هیئت‌هاشان، قرآن‌هاشان، مسجدهاشان، سخنرانی‌هاشان، کتاب‌هاشان. نقطه اصلی توی آن آیه هم که فرمود: «اگه اطاعت بکنی، مرتد می‌شوی.» خدا همه داستان دین را آورده این‌جا. شما همه داستان را از این‌جا دور می‌زنیم، هم می‌زنیم، می‌اندازی جاهای [دیگر].