با تقوا ترین افراد
عمل به واجبات بهترین توشه اخروی
واجبات و حدود خدا را ضایع نکنیم
مثل قوم بنی اسرائیل عمل نکنیم
نکات کلیدی فردی و اجتماعی

‼ توجه: متن زیر توسط هوش مصنوعی تایپ شده است ‼

«عن ابی عبدالله علیه السلام قال: قال رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم: اعمل به فرایض الله، تق الناس.»
امام صادق (علیه السلام) از پیغمبر اکرم نقل فرمودند که رسول الله فرمودند: "به فرایض الهی عمل کن، با تقواترین مردم خواهی بود."
کسی که در حد واجبات، واجباتش را انجام دهد، این باتقواترین مردم است. برای تقوا و حتی آن مراحل بالای تقوا، همین قدر که انسان آنچه را که می‌داند برایش واجب است، انجام دهد –الان من می‌دانم خدا از من چه خواسته، چه بر من واجب است، همین را انجام دهم– باتقواترین **مردم** می‌شود.
حدیث بعد: «عن علی بن الحسین علیهم السلام قال: من عمل به مفترض الله علیه فهو من اعبد الناس.»
امام سجاد (علیه السلام) فرمودند که: "کسی به آنچه خدا بر او واجب کرده، اگر عمل کند، کسی که عمل می‌کند به آن چیزی که خدا به او واجب کرده، او از اعبد مردم است."
عابدترین **مردم** یعنی در اوج عبادت، عمل به واجبات است؛ در اوج تقوا، عمل به واجبات است.
عن امیرالمومنین علیه السلام:
رد می‌شویم. بعد از مرگ تازه خواهیم فهمید که این روایات چه بوده است، چه خبر است، استغفار الله! انسان الان می‌گوید، می‌گوید: "واجبات **می‌آیند**." همین که دست انسان از این دنیا خالی می‌شود، آن وقت می‌فهمد که اینجا واجبات است که حرف اول را می‌زند. همین رساله عملیه، انسان مقید به عمل به همین بوده، سرمایه انسان رسالت عمل به رساله، عمل به اینها مَلکه بشود. تقوا را مَلکه کن، عبادت را مَلکه کن در انسان. این اصل کار است، اصل ماجراست. الان خیلی جدی حرف‌های ساده **است**. برو سراغ بعدی.
بعدش اصل ماجرا همین‌هاست، همین همین روایت، همین دو تا روایتی که خواندیم برای کل عمرمان بس است.
«عن امیرالمومنین علیه السلام انه قال: ان الله فرا علیکم فرایض فلا، و حتی لکم حدودا فلاعتدوها، و نهاکم عن اشیاء فلا تنتهکوها، و سکت لکم عن اشیاء و لم یدعها نسیان فلا تتکلفوها.»
امیرالمومنین (ارواحنا فداه) فرمود که: "خدا بر شما واجباتی داشته، این واجبات را ضایع نکنید. واجبات **را** چرا واجب کردی؟ این را ضایع نکن. برای شما حدودی را معین کرده، از این حدود عبور نکنید، رد نشوید، تعدی نکنید. شما را از چیزهایی نهی کرده، این را انتهای آن نکنید، هتکش نکنید، پرده‌دری نکنید. برای شما نسبت به اموری ساکت بوده و این را از سر فراموشی رها نکرده، اینجوری نبوده که خدا یک سری چیزهایی که نگفته، یعنی یادش رفته؛ نه. یک سری چیزها را **نخواسته** بیش از حد بر شما تکلیف بکند. آنجا هم خودتان را به تکلف نیندازید."
ماجرای آن شخصی که از جزئیات احکام حج هی سؤال **می‌کرد**. خدا همین قدر به شما گفته. شما مثل بنی اسرائیل برخورد نکنید که اینها هی جزئیات آن گاو هی پرسیدند که این کدام **است**؟ شما گفتید گاو بکشد، خب بکشید دیگر! وقتی سکوت کرده هی **می‌روی و** می‌پرسی، تکلف **به خودت** می‌اندازی. خدا نسبت به یک سری امور سکوت کرده، انجام بده. خیلی تجسسی در اطرافش دیگر نکن وگرنه خودت به تکلف **می‌افتی**.
حدیث آخر از امام صادق (علیه السلام) از آباءشان:
«قال رسول الله: اعمل به فرایض الله، **تکن** من اتق الناس.»
پیغمبر فرمودند: "واجبات الهی را انجام بده، **تا** از با تقواترین مردم باشی."
بالاترین درجه، بالاترین درجات تقوا.
**اسم تو را نمی‌نوشتم**؟ "و ارض بما قسم الله لک تکن من اغن الناس."
به قسمت الهی، به قضا و قدر الهی، تقسیم الهی راضی باش، از غنی‌ترین مردم خواهی بود. غنی‌ترین مردم.
"و کف عن محارم الله، تکن من اورع الناس."
محارم الهی را **کف** نفس کن، خودت را نگه دار، سعی کن مرتکب محارم، حرام، گناه و این‌ها نشوی، از با ورع‌ترین مردم خواهی شد. ورع در برابر حرص، ورع در برابر **طوع**؛ دو تا متضاد: حرص و طمع. بله، طمع.
و طمع در برابر کسی که اشتهای به گناه دارد و یک کسی بی رغبت و بی تمایل و بی میل نسبت به گناه، این بی میل بودن نسبت به گناه می‌شود ورع. شما همین قدر که گناه را انجام ندهی، با ورع‌ترین مردم خواهی بود.
"و احسن مجاورت من یجاورک، تکن مؤمنا."
با کسی که همنشین شما می‌شود، مجاور شما می‌شود، همسایه شما می‌شود، شما مجاورتت را به او خوب کن، خوب همسایگی کن، "تکن مومنا"، مومن خواهی بود. خیلی جالب است، خوب همسایه‌داری کن، مومن محسوب می‌شوی. برای اینکه انسان مومن محسوب بشود، همین قدر که خوب همسایه‌داری کند، بس است. این از این طرفش. از آن طرفش اگر کسی خوب همسایه‌داری نکند، مومن محسوب نمی‌شود.
"و احسن..." بله بله. این بحث حالا همسایه‌داری، همسایه نقد؛ کسی که مجاور شماست یعنی **درست** با شماست: محل کار، توی اتوبوس با شما، تو خیابان با شماست، توی محلی... بالاخره کسی که مجاور شماست، درست شد؟ با کسی که حشر و نشر داری، این احسان داشته باشد، خوب برخورد کن، مومن **باشی**. شما ظلمی نکنی به دیگری، حقی را ضایع نکنی، این مومن است.
"و احسن مصاحبت من **صاحبت**، تکن مسلما."
کسی که با او همنشینی داری، کسی که همدم شماست، همنشین شماست، همصحبت شماست، اینم باهاش خوب برخورد کن، مسلمان خواهی بود. آنجا مجاور را فرمود: "خوب برخورد کن، مومن خواهی بود." مومن درجه‌اش بالاتر از مسلمان است دیگر. مجاور را خوب برخورد کن، مومن خواهی بود. مصاحب را خوب برخورد کن، مسلمان خواهی بود. خدا ان‌شاءالله توفیق عمل به روایات به ما عنایت بفرماید. الحمدلله رب العالمین.