جلسه سیصد و بیست و چهارم: حرص دنیا چیزی به رزق انسان اضافه نمیکند
00:04:47
«جهاد با نفس» یک مجموعه گسترده حدیثی و اخلاقی است که صدها جلسه کوتاه را از ایمان و کنترل جوارح تا حقوق اجتماعی، عقل، یقین، توکل، خوف، صبر، تقوا و ورع دنبال میکند. جلسات از این ایده آغاز میشوند که ایمان فقط حالت قلبی نیست و باید در زبان، چشم، دست، خانواده، کسبوکار و روابط اجتماعی دیده شود. در ادامه، روایات اهلبیت برای ساختن یک نظام اخلاقی مرحلهبهمرحله خوانده و شرح میشوند. تنوع موضوعات بسیار بالاست، اما نخ مشترک همه آنها یک چیز است: تبدیل خودسازی از توصیهای کلی به مراقبتهای جزئی و روزمره در رفتار، فکر و رابطه انسان با خدا و دیگران.
معرفی
بی رغبتی به دنیا چیزی از "قسمت الهی" کم نمیکند [01:01]
حرص نسبت به دنیا چیزی بر "قسمت الهی" اضافه نمیکند [01:56]
فریب خورده کسی است که به "سهم آخرتی" خود نرسد [02:54]
حرص نسبت به دنیا چیزی بر "قسمت الهی" اضافه نمیکند [01:56]
فریب خورده کسی است که به "سهم آخرتی" خود نرسد [02:54]
متن
‼ توجه: متن زیر توسط هوش مصنوعی تایپ شده است ‼
بسم الله الرحمن الرحیم.
عن ابی عبدالله علیه السلام آل امیرالمومنین علیه السلام: «انّ علامة الراغب فی ثواب الآخرة زَهْدُهُ فی عاجل زهرة الدنیا».
امام صادق علیه السلام از امیرالمومنین علیه السلام نقل فرمودند: «علامت کسی که رغبت دارد در ثواب آخرت، این است که نسبت به این شکوفه زودگذر دنیا بیرغبت باشد؛ موقعیتهای دنیایی به چشمش نمیآید».
«اما ان زهد زاهد فی هذه الدنیا لا ینقصه مما قسم الله له فیها».
بعد فرمودند: «زهد زاهد در این دنیا، از آن تقسیمی که خدای متعال بر او کرده و قسمتی که پیش خدا دارد، چیزی کم نمیکند». اگر شما بیرغبت بودی و دست و پا نزدی، مثلاً برای ریاست، به این معنا نیست که اگر روزیِ شما ریاست بود، دیگر بهت نمیرسد. اگر دست و پا نزدی برای شهرت، یا دست و پا نزدی برای ثروت، به این معنا نیست که اگر روزیت باشد، بهت نرسد. روزیت را از دست نمیدهی، تقدیرت عوض نمیشود.
«و ان حرص الحریص على عاجل زهرة الحیاة الدنیا لا یزید فیها».
آن کسی هم که حرص میزند برای اینکه به این جلوههای ظاهری دنیا برسد، این حرصش چیزی را برایش اضافه نمیکند. کسی خیلی دست و پا زد، خیلی حرص زد، لزوماً این نیست که بهره دنیاییاش افزایش پیدا کند. آخر اونی که خدای متعال نوشته، همان خواهد شد. اگر کم نوشته، کم؛ اگر زیاد نوشته، زیاد. هر وقتی که نوشته، همان وقت میخورد. نه بیرغبتی شما باعث میشود که سهم شما را بهت ندهند و محروم بشوی، و نه دست و پا زدن و رغبت داشتن باعث میشود که سهمت افزایش پیدا کند و بیشتر شود.
«و المغبون من غُبن فی الآخرة».
آخرش فریبخورده اونی است که بهرهاش از آخرت را از دست داده باشد و گول خورده باشد؛ گولخورده واقعی اونه که سهم آخرتیاش از چنگش دربیاید. اینکه مثلاً در سهمهای دنیایی رای نیاوردن، شناخته نشدن، طرفدار نداشتن و پول نداشتن و مرکب آنچنانی نداشتن، همسر آنچنانی نداشتن، اینها اون وزنی نیست که آدم بگوید مثلاً کلاه رفت، زندگی را باختم، از دست دادم، حیف شد. نه، اون محرومیت واقعی و کلاه سر آدم رفتن به صورت واقعی اون وقتی است که انسان از بهره آخرتی و سهم آخرتی محروم باشد و آنجا را از دست بدهد.
انشاءالله که لطف کند و در حق ما دل ما را بیدار کند و زنده کند؛ در پی امور پایدار باشیم و از عمر ناپایدار چشمپوشی کنیم و دلمان خالی شود و تعلقی به اینها نداشته باشیم. انشاءالله. الحمدلله رب العالمین.
بسم الله الرحمن الرحیم.
عن ابی عبدالله علیه السلام آل امیرالمومنین علیه السلام: «انّ علامة الراغب فی ثواب الآخرة زَهْدُهُ فی عاجل زهرة الدنیا».
امام صادق علیه السلام از امیرالمومنین علیه السلام نقل فرمودند: «علامت کسی که رغبت دارد در ثواب آخرت، این است که نسبت به این شکوفه زودگذر دنیا بیرغبت باشد؛ موقعیتهای دنیایی به چشمش نمیآید».
«اما ان زهد زاهد فی هذه الدنیا لا ینقصه مما قسم الله له فیها».
بعد فرمودند: «زهد زاهد در این دنیا، از آن تقسیمی که خدای متعال بر او کرده و قسمتی که پیش خدا دارد، چیزی کم نمیکند». اگر شما بیرغبت بودی و دست و پا نزدی، مثلاً برای ریاست، به این معنا نیست که اگر روزیِ شما ریاست بود، دیگر بهت نمیرسد. اگر دست و پا نزدی برای شهرت، یا دست و پا نزدی برای ثروت، به این معنا نیست که اگر روزیت باشد، بهت نرسد. روزیت را از دست نمیدهی، تقدیرت عوض نمیشود.
«و ان حرص الحریص على عاجل زهرة الحیاة الدنیا لا یزید فیها».
آن کسی هم که حرص میزند برای اینکه به این جلوههای ظاهری دنیا برسد، این حرصش چیزی را برایش اضافه نمیکند. کسی خیلی دست و پا زد، خیلی حرص زد، لزوماً این نیست که بهره دنیاییاش افزایش پیدا کند. آخر اونی که خدای متعال نوشته، همان خواهد شد. اگر کم نوشته، کم؛ اگر زیاد نوشته، زیاد. هر وقتی که نوشته، همان وقت میخورد. نه بیرغبتی شما باعث میشود که سهم شما را بهت ندهند و محروم بشوی، و نه دست و پا زدن و رغبت داشتن باعث میشود که سهمت افزایش پیدا کند و بیشتر شود.
«و المغبون من غُبن فی الآخرة».
آخرش فریبخورده اونی است که بهرهاش از آخرت را از دست داده باشد و گول خورده باشد؛ گولخورده واقعی اونه که سهم آخرتیاش از چنگش دربیاید. اینکه مثلاً در سهمهای دنیایی رای نیاوردن، شناخته نشدن، طرفدار نداشتن و پول نداشتن و مرکب آنچنانی نداشتن، همسر آنچنانی نداشتن، اینها اون وزنی نیست که آدم بگوید مثلاً کلاه رفت، زندگی را باختم، از دست دادم، حیف شد. نه، اون محرومیت واقعی و کلاه سر آدم رفتن به صورت واقعی اون وقتی است که انسان از بهره آخرتی و سهم آخرتی محروم باشد و آنجا را از دست بدهد.
انشاءالله که لطف کند و در حق ما دل ما را بیدار کند و زنده کند؛ در پی امور پایدار باشیم و از عمر ناپایدار چشمپوشی کنیم و دلمان خالی شود و تعلقی به اینها نداشته باشیم. انشاءالله. الحمدلله رب العالمین.
نظرات
برای ثبت نظر ابتدا وارد شوید.
جلسات مرتبط
جلسه سیصد و بیست و هشتم: بصیرت نسبت به عیوب دنیا
جهاد با نفس
سخنرانیهای مرتبط
محبوب ترین جلسات جهاد با نفس
جلسه سیصد و شصت و ششم: زبان در ترازوی دین
جهاد با نفس
جلسه سیصد و هفتاد و سوم: جلوه پنهان شرک در حسادت
جهاد با نفس
در حال بارگذاری نظرات...