صفتی که بر اهل دنیا سنگین است و صفت دیگری سبک
شخصیت و بزرگواری به یک خصلت بستگی دارد

!! توجه: متن زیر توسط هوش مصنوعی تولید شده است !!
بسم الله الرحمن الرحیم
«عن ابن مسلم قال سمعت ابا جعفر علیه السلام»؛ جناب محمد بن مسلم می‌فرماید که از باقر علیه‌السلام شنیدم: «یقول ان الخیر ثقل علی اهل دنیا علی قدر فقله فی موازینهم یوم القیامه»؛ فرمودند که خیر برای اهل دنیابسیار سنگین است؛ به مقدار سنگینی آن در میزانشان، در موازینشان، روز قیامت.

«و ان الشر خفه علی اهل دنیا... علی قدر خفته فی موازینه یوم القیامه»؛ شر سبک است بر اهل دنیا، به مقدار سبکی آن در میزان اعمالشان در روز قیامت. این همان‌طور که در قیامت، در پرونده مردم، کار خیر کم است و هر یک دونش وزن زیادی دارد، خیلی خودش را نشان می‌دهد در قیامت. در دنیا هم شما می‌بینید که رغبت مردم به کار خیر همین‌جور است؛ یعنی چون اثرش زیاد است و وزنش زیاد است، چون در پرونده اعمال وزن سنگینی دارد، در دنیا هم روی دوش مردم یک سنگینی و زحمتی دارد و مردم معمولاً شانه خالی می‌کنند از زیر کارهای خیر.

بالاخره، روزه، تقوا، بله، حالا همش خیر، همه این‌هاست دیگر. همه کارهای خیر، کارهای خوب، کج... عرض کنم که انفاق، می‌دانیم که همش هست. اصلش واجبات است. بله، اصلش واجب است. پس، همان‌طور که در پرونده‌شان سنگین است و در چشم می‌آید و چشمنواز خودش را نشان می‌دهد، پرونده را سنگین می‌کند و میزان را سنگین می‌کند. همان‌طور هم در دنیا بر این‌ها سنگین است و کار کم و کسی تن می‌دهد بهش. معمولاً شانه خالی می‌شود از زیرش.

و شر هم همان‌طور که در پرونده‌ها، در موازین، سکه رایج است، زیاد هست، وزنشم کم است، بی‌خاصیت، جدی گرفته نمی‌شود، بی‌زحمت. شر موافق با هوای نفس است دیگر. نامحرم، نگاه حرام و صوت‌های حرام، عرض کنم که حرف‌های حرام. نه، معمولاً مخالف با شهوت است دیگر. لذا، شر هم همان‌طور که در موازینشان سبک است، بر خود این‌ها در دنیا سبک است و خیلی احساس سنگینی نمی‌کنند. چیزی نیست. اسرائیل یا اقسام خاصش، برای حالا یک کسی بشیند پای اینترنت و صبح تا شب وب‌گردی و ول‌گردی کند، پناه بر خدا! این شر است دیگر. هزینه راحت، هر جایی برود، هرچی ببیند، هرچی گوش بدهد، هر حرفی بزند، بر چیزی از مقدسات توهین کند. سبک و راحت. این‌ها که چیزی نیست. یک کلمه طرف می‌خواهد یک آیه قرآن یاد بگیرد، یک مسئله دینی یادش هست، سنگین است برایش. چقدر آدم فشار بهش می‌آید تا اینکه بخواهد یک کلمه حرف از خدا و پیغمبر یاد بگیرد. همان‌طور که این‌قدر بهش فشار می‌آید در پرونده اعمالش، این‌قدر سنگین است یک کار خوب، این‌قدر وزن دارد. چون وزن دارد در دنیا تن نمی‌دهند، زیر بارش نمی‌روند. وزن ندارد، راحت همه بهش تن می‌دهند.

حدیث خیلی زیبا و جالبی بود. حدیث بعدی از ابی حمزه ثمالی از علی بن الحسین علیهم‌السلام؛ «قال لا حسب ل قرشی و لاعربی الا به تواضع». قرشی و عربی حسبی ندارد. حسب شرف، جایگاه، آن چیزی که باعث بشود کسی را به حساب آورد. می‌گویند: «حسب طرف را به حساب می‌آورند و جایگاهی برایش قائل می‌شوند، این می‌شود حسب طرف». حسبی برای قرشی و برای عربی نیست مگر به تواضع. خیلی عجیب است! ما معمولاً حسب را می‌خواهیم برای تکبر. ما بهتر از قرشی و عربی که خودش را پایین می‌داند او بهتر است. اتفاقاً جایگاه دارد اونی که تواضع دارد، جایگاه دارد. اینی که فلان وزیر فامیل بشویم، با فلان وکیل همسایه بشویم و با فلان شخصیت رفت‌وآمد داشته باشیم، این‌ها حسب نمی‌آورد برای آدم. تواضعی است که حسب می‌آورد.

«ولا کرم الا به تقوا». کرمی نیست مگر به تقوا. کرامت یک انسان، ارزش ذاتی داشته باشد، محترم باشد، جایگاه بلند و مقبولی باشد، این نیست مگر به تقوا. تقواست که انسان را با کرامت می‌کند.

«ولا عمل الا به نیت». عملی هم نیست مگر به نیتش. عمل، اونی که عمل را عمل می‌کند، نیت است. اول نیت و درست بشود تا عمل عمل بشود و در عمل جایگاه پیدا کند. عملی جایگاه دارد، مرتفع است، انسان را بالا می‌برد و انسان را رشد می‌دهد که نیتش سالم بشود و خوب بشود.

«الا و ان ابغض الناس الی الله عزوجل من یقتدی به سنت امام ولا یقتدی به اعمال». این دیگر برای ما هشداری است. مبغوض‌ترین مردم به خدای متعال، مورد بغض خداست. خدا از او بدش می‌آید. کسی است که به سنت امامی اقتدا کند، مردم نزد خدا کسی است که به سنت امامی اقتدا کند ولی به اعمال او اقتدا نکند. ان‌شاءالله توفیق دهد که بین روایت عمل بکنیم. الحمدلله رب العالمین.