شومی در سه چیز است
سه دسته شکارچی اهل سَبت
سه دسته در حرز خدا هستند

!! توجه: متن زیر توسط هوش مصنوعی تولید شده است !!
بسم الله الرحمن الرحیم.

عن ابی عبدالله علیه السلام قال: «شؤم عنده امام صادق علیه السلام فرمودند که یعنی بحث شوم بود، شومی بود پیش امام صادق علیه السلام فی ثلاثه: فی المرئه و مرکب و الدار». شومی در سه چیز است، سه چیز برکت و اینها ندارد، شوم است: یکی زن، یکی مرکب، یکی خانه.

«فشؤم المرئه و کثرت مهرها و حقوق زوجها». شومی زن به این است که مهریه‌اش سنگین باشد و شوهرش هم از او ناراضی باشد.

«و دابه فسوء خلقهها و منها زهرها». مرکب برای اینکه شوم باشد، همین قدر که بد اخلاق باشد و چموش، رکاب ندهد، نگذارد کسی سوار شود، این می‌شود شومی مرکب.

«و الدار فضیق ساحتها و شر جیرانها». و شومی خانه هم به این بود که حیاطش تنگ باشد، همسایه‌هایش بد باشند. عیب‌هایش هم زیاد باشد، عیب و ایراد زیاد دارد، دناس دارد، نمی‌دانم چیچی دارد، بوی بد می‌دهد، نور نمی‌گیرد همیشه. شومی خانه... .

روایت بعد از امام باقر (علیه السلام) درباره آیه «فلما نسوا ما ذکروا به» سوره اعراف آیه ۱۶۵ که «کانوا ثلاثه اصناف» مربوط به اصحاب سَبْت از یهودی‌ها. اینها که شکارچی‌های سه دسته بودند. «ف صنف ائتمروا و امروا». یه امر خدا را پذیرفته بودند و اینها امر به معروف کردند، نجات هم پیدا کردند. دسته اول.

دسته دوم: «و صنفان ائتمروا و لم یعمروا». یه عده بودند اینها امر خدا را پذیرفته بودند، امر به معروف نکردند. اینها شبیه به مورچه مسخ شدن، به صورت مورچه دسته سوم، به صورت مورچه درآمده، مسخ شدن.

و «اصناف لم یعمروا و لم دعوا». و یه دم که اصلاً نه امر خدا را پذیرفتند نه امر به معروف کردند، هلاک شدن. بله، اون دسته سوم که هلاک شدن به صورت میمون و خوک درآوردند.

حدیث بعدی هم از امام صادق (علیه السلام): «قال ابی عبدالله علیه السلام: ثلاثه فی حرز الله عزوجل الا ان یفرق الله من الحساب». سه دسته در حرز خدایند تا اینکه خدا از حساب فارغ بشود.

«رجل لم یحم به زنا قط». نفر اولی که در حرز خداست، یعنی همه مشغول حساب کتاب، این تو حرزه، این یه پناهی داره، یه چیزی داره، نفر اول کسی که به فکر زنا نبوده، هیچ همتی به زنا نداشته، هیچ قصد و نیتی نداشته.

نفر دوم: «رجل لم یشب ما لهو به رباته». کسی که مالش را به ربا آلوده نکرده.

و «رجل لم یسع فیهما قد». تو حالا نفر اول اصلاً به زنا فکر نکرده، نفر دوم مالش آلوده نشده بود، نفر سوم اصلاً هیچ تلاشی برای این دوتا کار نکرده، قدمی برنداشته تو مسیر زنا و ربا. خیلی هم به هم وزنشان شبیهه دیگه، زنا و ربا. اکثراً هم تقریباً به همین دوتا گناه مبتلا با مراتبش. زنا صدی نود و هشت درگیره، از زنای چشم گرفته و از زنای ذهن گرفته، بله، تا مراتب بالاش. در روایات هست: «و زن العین النظر الی المحرم». چشم، زنای ذهنی، منتظر از روایات وحدت سیاقی داره. از اونور هم ربا هم که باز مراتب خودش رو داره و تا یه مراتبی میاد پول‌های شبهناک، عجیب غریبی، شعبه‌ای از ربا.

کسی کسب و کار داشته باشه بدون اینکه احکام کسب و کار را بلد باشد، یه شعبه‌ای از رباست. چند نفر بلده؟ بپرس. دیروز قصابی. من خیلی خوشم اومد. گفتم این حرامیاشو می‌گیری، چطوریه و اینها؟ رساله رو، در رساله هم بس که با دست چرب خونده بود، رسالش شده بود چرب و سیلی. صفحه‌های اول نوع نو این، صفحه‌های مربوط به کلمه به کلمه حفظند، بعد دو تا رسید، یه رساله تو یه رساله دیگه بود. بله، خیلی برای من جالب بود.

حالا ما رفتیم کشتارگاهی دیدیم کنار بسم الله نمی‌گوید. عقاب شبی پنجاه هزار تا مرغ چهل هزار تومان. یه دونه بسم الله گفته نمی‌شود. قلب تو آب الکتریکی می‌گذارند و اینها بیهوش می‌کنند، بعد میایند تک تک می‌زنند. و پشت به قبله وایستاده، یه تابلو بسم الله می‌گوید: من بالا سرم چراغش روشنه یا بسم الله. شب تا صبح پنجاه هزار تا بسم الله بگه، از جون براش. تازه ما اینجا خودمون آخوند داریم، بنده خدایی شبا می‌یاد اونجا می‌خوابه، حاج آقای ما یکی دو تومن هم حقوق اون موقع پنج شش سال پیش می‌گیره که شبا تو کشتار بخوابه.

عبدالله بن زبیر در میاد دیگه، «یبین فی ذریه مال حرامه». صحابه پیغمبر میره! بعد من دیشب مختار را می‌دیدم. «لقمه حروم زبیر چند صد سال اثرشو تو تاریخ اسلام گذاشت». تموم نمی‌شد. آل زبیر داره که تو روایت امام سجاد (علیه السلام) نشسته بودند، خیلی مغموم بودند، بعد صدای شنیدن که برای چی ناراحتی و اینها؟ برای امر دنیاست یا برای امر آخرت؟ حضرت فرمودند که من از فتنه ابن زبیر دیگه جانم به لب آمده. عبدالله ابن زبیر دلداری داد و اینها که حضرت خضر وقتی دلمون می‌گیره، او ماموریت داره بیاد به ما آرامش بگذارد. الانم انیس حضرت ولی عصر. یه لقمه حرومی که یه صحابه ویژه خواری داره می‌کنه، امیرالمومنین با بن بست مواجه می‌کنه. بعدش می‌یاد تو ماجرای سیدالشهدا، عبدالله بن زبیر مسیر شاه را وقتی عوض کرد، چقدر آسیب زد به امام حسین. بعدش خود عبدالله بن زبیر، مصعب آل زبیر، چقدر اینها لطمه وارد کردند. بعد اومد کعبه خراب شد، تو مکه چقدر آدم کشته شد، تو کوفه چقدر آدم کشته شد. همین آثار لقمه یه آدمی که بی‌موالاتی‌اش یبین خودشو نشون میده. و چقدر هم هست، چقدر آدم می‌بینه. قشنگ از الان میشه بعضی‌هایی که نوپا حدس زد این بدن چهار تا مسئولیت، چهار درجه بره بالا از الان این ملاحظات را وقتی نداره، بیت المال و اینها.

بگذریم. خدا ان‌شاءالله ما را مصون و محفوظ بدارد از اینکه بخواهیم به این گناهان آلوده بشیم.

الحمدلله رب العالمین.