اصل سفر به سوی سه مسجد
بار سفر به سوی قبور اهل‌بیت علیهم‌السلام
آثار زیارت امام رضا علیه‌السلام
آثار خوردن تُرُب از کلام امام صادق علیه‌السلام
سه چیزی که ضرر نمی‌رساند

!! توجه: متن زیر توسط هوش مصنوعی تولید شده است !!
بسم الله الرحمن الرحیم.

«عن امیرالمؤمنین علیه‌السلام قال: لَا تُشَدُّ الرِّحَالُ إِلَّا إِلَى ثَلَاثَةِ مَسَاجِدَ: مَسْجِدِ الْحَرَامِ، وَ مَسْجِدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ، وَ مَسْجِدِ الْكُوفَةِ.»

امیرالمؤمنین (علیه‌السلام) فرمودند که بار سفر بسته نمی‌شود مگر برای سه مسجد: یکی مسجدالحرام در مکه، یکی مسجد رسول‌الله در مدینه، و یکی مسجد کوفه. این سه تا مسجد، یعنی اصل سفر، سفر به این سه مسجد است: مسجدالحرام، مسجدالنبی و مسجد کوفه. فرمودند که بار سفر به سمت این سه تا بسته می‌شود.

حدیث بعدی از یاسر خادم، خادم امام رضا (علیه‌السلام) است. «قَالَ عَلِیُّ بْنُ مُوسَى الرِّضَا علیه‌السلام: لَا تُشَدُّ الرِّحَالُ إِلَى شَیْءٍ مِنَ الْقُبُورِ إِلَّا إِلَى قُبُورِ...»

امام رضا (علیه‌السلام) فرمودند که جالب است، مناسبتش جالب است. بعد از سفر زیارتی، امام رضا (علیه‌السلام) می‌فرمایند که بار سفر برای قبری بسته نمی‌شود مگر قبر ما اهل‌بیت. یعنی ما جوز نداریم که سفر زیارتی به جایی غیر از قبور ما اهل‌بیت کسی بخواهد برود. قبر کوروش و داریوش این‌جور چیزها نداریم! اگر قرار است که سفری باشد برای اینکه قبری زیارت شود، کنار قبری، انسان قبر اهل بیت را زیارت کند.

«اَلَا وَ اِنّی لَمَقْتُولٌ بِالسَّمِّ ظُلْمًا»

امام رضا (علیه‌السلام) اینجا از شهادت خودشان خبر می‌دهند. می‌فرمایند که: «من را با سم خواهند کشت، ظالمانه.» «وَ مَدْفُونٌ فِی مَوْضِعِ غُرْبَةٍ.» «و در جایگاه غربت دفن خواهم شد.» «فَمَنْ شَدَّ رَحْلَهُ إِلَى زِیَارَتِی اسْتُجِیبَتْ دَعْوَتُهُ وَ غُفْرَتْ لَهُ ذُنُوبُهُ.» «هر کس بار سفر به سمت زیارت من ببندد...» (ما که لیاقت نداشتیم زائر باشیم.) «هر که بیاید به زیارت من، دعایش مستجاب است و گناهش بخشیده است.»

حدیث بعدی از حنان بن سدیر است: «قَالَ: کُنْتُ مَعَ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ علیه‌السلام عَلَى الْمَائِدَةِ فَنَاوَلَنِی فُجْلَةً.»

حنان می‌گوید که: «با امام صادق (علیه‌السلام) سر سفره بودیم، حضرت یک ترب به من دادند.» «وَ قَالَ: یَا حَنَّانُ، کُلِ الْفُجْلَ، فَإِنَّ فِیهِ ثَلَاثَ خِصَالٍ.» «و فرمودند که: ای حنان، ترب بخور، زیرا در ترب سه خصلت، سه تا ویژگی دارد.» «وَرَقُهُ یَطْرُدُ الرِّیَاحَ» «برگش باد را باز و دور می‌کند.» «وَ لُبُّهُ یُسْرِبُ الْبَوْلَ.» «مغز او (ترب) ادرار را جاری می‌کند.» (حبس ادرار و این‌ها نباشید. برای پروستات و این‌ها می‌گویند ترب برای پروستات خیلی خوب است.) «وَ أُصُولُهُ تَقْطَعُ الْبَلْغَمَ.» «ریشه ترب بلغم را از بین می‌برد.» این هم از ترب و سفارش امام رضا (علیه‌السلام)، امام صادق (علیه‌السلام) به خوردن ترب.

حدیث بعد از منصور بن یونس است: «قَالَ: سَمِعْتُ أَبَا الْحَسَنِ مُوسَى بْنَ جَعْفَرٍ علیهما السلام.»

یکی را از امام کاظم (علیه‌السلام) شنیدم که حضرت فرمودند: «ثَلَاثَةٌ لَا تَضُرُّ: الْعِنَبُ الرَّازِقِیُّ، وَ قَصَبُ السُّکَّرِ، وَ تُفَّاحُ بُنَانِیٌّ.»

سه تا چیزی که ضرر نمی‌رساند: انگور رازقی، و نیشکر، و سیب لبنانی. لبنانی آن موقع هنوز هم که هنوز پرطرفدار منطقه است. دیگر حالا خواص دارد، آنکه آب و هوا را باید بررسی کرد، شاید به اعتبار اینکه عنب رازقی هم گفته شده، آنجا یک انگور رازقی این هم یک نژاد سیب باشد، نه لزوماً هر سیبی که در لبنان است.

حدیث بعدی از جُبله آفریقایی از پیغمبر اکرم (نبی اعظم) نقل می‌کند. «زَعِیمٌ بِبَیْتٍ فِی رَبَضِ الْجَنَّةِ، وَ بَیْتٍ فِی وَسَطِ الْجَنَّةِ، وَ بَیْتٍ فِي أَعْلَى الْجَنَّةِ.»

من سه تا خانه ضامن هستم: یکی بالا شهر بهشت، یکی وسط شهر بهشت، یکی پایین شهر بهشت. بهشتم جا دارد دیگر. سالاریه دارد، هفت تیر دارد، شاه ابراهیم دارد، پردیسان دارد! پردیسان بهشت، مثلاً آنجا همه طلبه‌ها جمعند، ولی هیچ پیغمبری آنجا نیست. احتمالاً اینجوری باشد. بالا شهر بهشت هم همه پولدارها.

خانه‌ای در پایین بهشت، ربض بهشت، حاشیه شهر. ربض استراحتگاه اینها را می‌گویند. جایی که بز مثلاً دراز می‌کشد، آن را می‌گویند مربض. هیچی که فقط دراز می‌کشند، می‌خوابند و اینها. بلا تشبیه مثل حرم امام رضا، طبقه پایینش که هیچی ندارد، فقط دراز می‌کشم، می‌خوابند. یک تکه فرش و بقیه می‌خوابند. هتل می‌دهند. یک وقت سوئیت می‌دهند. یک وقت اتاقی در اختیار شما می‌گذارند، می‌گویند برو آنجا بخواب. پیاده‌روی اربعین دیدی دیگر وضع. هتل ۵ ستاره، سه ستاره، چهار ستاره. بغل خیابان، کف خیابان خوابیدن! حالا همش همونه دیگر، همش بهشت است. جنت همان کف خیابان و اینها مال کیست؟ «لِمَنْ تَرَكَ الْمِرَاءَ وَ إِنْ كَانَ مُحِقًّا.»

بحث را بگذارد کنار، هرچند حق باهاش باشد. مرا نه آن بحثی که انسان امیدوار به اینکه به حق برسد و طلب حق است، یکی از دو طرف طالب حق است؛ نه دو طرف می‌خواهند خودشان را نشان بدهند، می‌خواهند غلبه کنند که دین را فاسد می‌کند. آدم وقتی دید که بحث نتیجه ندارد، این آقا سر حرف خودش است، سر حرف خودمان است، اینجا بحث را بگذارد کنار، هرچند که حق باشد. اینجا عوض به واسش نوشته‌ام.

«وَ لِمَنْ تَرَكَ الْکَذِبَ وَ إِنْ کَانَ هَازِلًا.»

حالا وسط بهشت مال کیست؟ منطقه وسط شهر، مرکز شهر مال کسی است که دروغ را کنار بگذارد، هرچند شوخی‌اش است. شوخی هم دروغ نگو، ولو به شوخی دروغ نگو.

«وَ لِمَنْ حَسَّنَ خُلُقَهُ.»

حالا البته به نظر می‌آید که این روایت اینجوری نباشد که دسته‌بندی شده باشد. حالا ممکن است. حالا سومی هم: «لِمَنْ حَسَّنَ خُلُقَهُ.» یعنی کسی که حسن خلق دارد. این دیگر در جای بالایی. شاید هر سه تای اینها در هر سه جای بهشت خانه داشته باشند، یعنی هر یک نفرش. بله، هر یک نفر حسن خلق دارد، در هر سه جای بهشت خانه دارد. اونی که ترک مرا می‌کند، هر سه جا دارد. احتمال اینکه، نه، به همان ترتیب باشد، اولی برای اولی، دومی دومی، لف و نشر مرتب باشد.

«لِمَنْ حَسَّنَ خُلُقَهُ.» کسی که حسن خلق دارد. این در بالاترین جای بهشت است چون: «أَقْرَبُکُمْ إِلَیَّ أَحْسَنُکُمْ خُلُقًا.» پیغمبر فرمود که: «هر کدوم از شما که حسن خلق بهتری داشته باشید، به من نزدیک‌ترید.» روی این حساب بالاترین جای بهشت مال کیست؟ مال کسی است که اخلاق بهتر داشته باشد. خدا نصیب من بیچاره بدبخت بکند ان‌شاءالله. این هم از این روایات. ان‌شاءالله که توفیق عمل بهشت را خدای متعال به ما عنایت بفرماید. الحمدلله رب العالمین.