امام صادق (ع) می‌فرمایند: «هرکس ظالمی را در برابر مظلومی یاری کند، پیوسته در معرض خشم خداوند خواهد بود تا آن زمان که دست از یاری‌اش بردارد». خشم خدا یعنی خشم تمام کائنات؛ یعنی آسمان و زمین علیه انسان برمی‌خیزند. این غضب الهی، پرده‌ای است که مانع رسیدن رحمت او می‌شود. به همین سبب است که گاهی با وجود دعا و استغفار، گره از کارمان گشوده نمی‌شود؛ زیرا با کمک به یک ظالم، خود را از دایرۀ رحمت خدا خارج کرده‌ایم. اوج این جنایت—یاری رساندن به ظالم—در کربلا رقم خورد. آن لشکر انبوه، همه یاوران یزید بودند در برابر مظلوم‌ترینِ عالَم، حسین‌بن‌علی (ع). آن‌ها برای رسیدن به مُلک ری و خشنودی امیر ستمگرشان، شمشیر بر روی نوۀ پیامبر (ص) کشیدند و خود را برای همیشه در خشم ابدی خداوند گرفتار ساختند. امان از آن ساعتی که امام تنها ماند و همگان یاور ظالم شدند... .

‼ توجه: متن زیر توسط هوش مصنوعی تایپ شده است ‼

بسم الله الرحمن الرحیم. عَن عَبدِاللهِ بنِ سِنانٍ قالَ سَمِعتُ أباعَبدِاللهِ علیهِ السلامُ یَقُولُ: «مَن أعانَ ظالِمًا عَلَی مَظلومٍ لَم یَزَلِ اللهُ عَلَیهِ ساقِطًا حتَّی یَنزِعَ عَن مَعونَتِهِ.»
امام صادق (علیه السلام) فرمودند: «کسی که به یک ظالمی علیه یک مظلومی کمک بکند؛ یک ظالمی دارد ظلم می‌کند و آدم کمکش بکند.» حالا در روایت دیگر دارد: «حتی در این حد که شلاقش را بدهد دستش. حتی در این حد که دیوان‌نویس باشد برایش.» یعنی آنجا کتابت بکند، دیوان بنویسد، اسم بنویسد. یعنی خودش مالیات نمی‌گیرد؛ مثلاً به‌زور، به‌ظلم. بالاخره، اصطلاحاً «تو دستگاه ظلم ظالمه». این آدم، «لم یزل الله علیه؛ خدا لایزالی ازش خشمناک است.» این «لایزالی» یعنی زوال ندارد، علی‌الدّوام، بی‌پایان، بی‌وقفه خدای متعال نسبت به این خشم دارد. «حَتَّی یَنزِعَ عَن مَعونَتِهِ»؛ تا وقتی که دست بردارد از این کمک به ظالم. تا وقتی که این تو دستگاه ظلم است، تو دستگاه ظالم است، بی‌وقفه خدای متعال نسبت به این خشم دارد.
خشم خدا را اصلاً آدم نمی‌تواند بفهمد یعنی چه. از چی استفاده کنیم؟ «لم یزل الله علیه ساقتاً»، همان خشم سخت. می‌فرماید که این است که در کمک به ظالم، دائم در خشم خدای متعال است. تا او از این ظلمش خارج بشود.
خشم خدای متعال یعنی چه؟ یعنی شما یک وقتی می‌گویید: آقا، خشم مثلاً پلیس، خشم قوه قضاییه، خشم حاکمیت، خشم رسانه‌ها، خشم مردم، خشم ۱۰ میلیون آدم، خشم ۱۰۰ میلیون آدم... سنگین است دیگر. آدم در موقعیتی باشد که ۱۰۰ میلیون آدم از او خشمگین باشند، خیلی سنگین است. حالا ببینید خشم خدا یعنی خشم همه کائنات. همه کائنات، یعنی زمین و آسمان و دریا و کوه و جنگل و حشرات و حیوانات و درندگان و پرندگان و ملائکه و انبیا و اولیا و معصومین و بهشت و جهنم و همه... همه جن و انس و همه در خشم نسبت به او. چه جور می‌شود اینجا مقاومت کرد؟ «لا تقوم له السماوات والارض»؛ به تعبیر امیرالمؤمنین در دعای کمیل: «در برابر خشم تو، آسمان و زمین، آسمان‌ها نمی‌تواند بایستد.» حالا انسان خدا را خشمناک کند. البته این خشم خدا، خشم فعلی خداست؛ چون در ذات او که خشم راه ندارد، در مقام فعل اوست. یعنی رفتار او با انسان از این به بعد می‌شود رفتار خشمگین، سختناک، غضبناک. در رفتارش دیگر یک ذره مدارا و رحمت و این‌ها نیست.
خب، این‌هایی که در زندگی‌شان گرفتاری‌هایی برایشان پیش می‌آید و این‌ها، یک عامل جدی‌اش همین است که می‌گویند: آقا، مثلاً ما هیچ خیری نمی‌بینیم و چه می‌دانم استغفار هم می‌کنم فایده ندارد برایم، قرآن هم خواندم، نماز جعفر هم می‌خوانم، یاسین می‌خوانم، نمی‌دانم زیارت عاشورا، چله گرفتم، فایده نداشت، آقا حاجت نگرفتم، درست نشد. یک عامل جدی این است: شما یا احتمالاً یا ظالمی، یا کمک‌کار ظالمی. تا وقتی که این‌طور باشی، در خشم خدایی. این «فِعل»؛ این کارهایی که داری انجام می‌دهی، آن وقت اثر دارد که رحمت خدا شامل بشود. الان یک مانعی، یک عایقی برای تو شکل گرفته است که نمی‌گذارد رحمت خدا بهت برسد. یک پرده‌ای بین تو و رحمت خدا واقع شده است، آن هم خشم خداست. تو از این خشم خدا خارج نشوی، آن کارها هم اثری برایت ندارد.
یا خود آدم دارد ظلم می‌کند؛ به همسرش، به بچه‌اش، به رفیقش، به زیردستش، کارگرش. یا کمک‌کار ظالم است. این آقا در خشم و غضب خدای متعال است. ان‌شاءالله که خدا به ما توفیق بدهد از خشم خدا در امان باشیم و در رحمت خدا باشیم. اهل ظلم و کمک به ظالم نباشیم ان‌شاءالله.
الحمدلله رب العالمین.
----------------------------------
[حدیث/روایت] امام صادق (ع): «مَن أعانَ ظالِمًا عَلَی مَظلومٍ لَم یَزَلِ اللهُ عَلَیهِ ساقِطًا حتَّی یَنزِعَ عَن مَعونَتِهِ.» (کسی که به ظالمی علیه مظلومی کمک کند، پیوسته مورد خشم خداست تا زمانی که از کمک به او دست بردارد.)
https://www.hadithlib.com)

[حدیث/روایت] امیرالمؤمنین (ع): «...وَلَا تَقُومُ لِغَضَبِكَ السَّمَاوَاتُ وَالْأَرْضُ...» (آسمان‌ها و زمین در برابر خشم تو یارای ایستادگی ندارند.) (بحارالانوار،ج۳،ص۱۸۵).)